장음표시 사용
431쪽
DE SACRO Rui Aa usu 377tur Exemplum rei positum sit hujusmodi, si pater familias
suorum alicui mandasset, ut de certo quodam Carnis sacrae genere daret hospitibus, isque dedisset illis pastipupanis, contrave pater-familias mandasset, ut daret illis pastillum panis, isque dedisset eis carnem item si mandisset pater-familias, ut sibi ferret aliquid de fenes ra, isque detulisset aliquid ex armario: contraque, ut sibi quid exarmario ferret, tulistetquc de fenestra, qui mandatum acceperat praevaricatione obstringeretur. Eademque erat ratio cuniistorum istis similium Alcnim si qui mandatum acceperat, abissctet, atque defenestra, sicuti ustus erat, aliquid ad patrem- familias detulisset, di postea pater- δε- milias ita diceret, at laoc in animo erat dicere, ut mihi ferro turaliquid ex armario, nihilosecius praevaricatione pater- familias Obstringeretur mandatum enim ex ejus edicto factum esset δίquod in animo dictum, indictum est. Quin etiam si qui manda- am acceperat fuisset surdus, amens, natu minor, qui non sunt idonei, quibus quidquam mandari queat, modo jussa peregis set, praevaricatione pater- familias obstringeretur quae si jussa patrata non essent, pater- familias impune foret. Et si quis alia
ς' i mandasset ut carnis frusta daret hospitibus singulis singula isque edixisset hospitibus, ut acciperent singuli bina obstringeretur praevaricatione pater-familias, Cujus mandatum confectum esset S qui mandatum acceperat impune fuis et eo. quod nihil ipse contra mandatum fecisset, sed aliquid ad ipsum addidisset sin autem hospitibus dixis tris, qui mandatum accepisset, Ego vobis mea propria voluntate concedo, ut frusta carnis accipiatis singuli bina praevaricatione obstringerentur
ambo. Quod si cepissctent hospites frusta singuli terna, ipsi
praevaricatione tenerentur nam horum alius ab alio manda tum esset confectum, insuper vo 'untarie amplificatum itaque de ille, a quo mandatum habebatur, poena teneretur, quia mandatum ejus patratum , niti l contra factum erat, qui mandatum acceperat, poena teneretur quoque , propterea
quod ad mandatum voluntatevi ipse addidisset aliquid. Sic se res habebat si quidem frusta carnis illa fuerant ex iste II. stiis, quae templo reconcinnando sacrae forent: nam si fuisset ex holocausto caro, praevaricatione non esset obstrictus, nisi solus ille , qui vcscoretur ea, is enim praece praevaricationem
432쪽
commisissetvi aliud nefas nec Verba Lege datur usquam homini potestas , ut procurationem rei nefariae committat nisi praevaricationis solius, quacum non est commistum nefas aliud. Si quis obolum argenti sacri suo procuratori dedisset, simul S eidem mandasset ut sibi lucernas illius oboli dimidio S dimidio coemeret ellychnia, procurator abisset, emisset aut lucernas obolo toto, aut toto obolo et lychnia contraque procuratori mandasset, ut sibi coemeret lucernas toto obolo au toto obolo et lychnia,S procurator abisset, coemisset lucernasoboli dimidio, dimidio oboli ellychnia, impune forent ambo: nam pater-familias quidem praevaricatione non obstringeretur, qud dejus de obolo mandata confecta non esctent, dc procurator item praevaricatione non obstringeretur, quippe qui mandatum de obolo non prorsus irritum fecisset. Qui si procurator a patre- familias mandatum haberet, ut certo quodam e loco ei lucernas oboli dimidio dc dimidio oboli ex certo quodam loco coemeret et lychnia, idem abissctet, coemisset lucernas etlychniorum eloco, d e loco lucernarum ellychnia,
praevaricatione procurator obstringeretur.
ιν Si quis ex argento sacro procuratori suo dedisset obolos duos,
de ei in mandas set, ut sibi citreum malum coemeret, procurator abisset, emisset citreum malum obolorum uno, d altero malum granatum, praevaricatione procurator obstringeretur pater- familias impune foret is enim mandaverat , ut sibi malum citreum duorum obolorum emeretur mare si malum illud citreum uno emptum obolo obolorum esctet duorum, pater familias S procurator ambo praevaricatione obstringe
X. Si pater familias obolum argenti sacri procuratori suo dedisset, quo sibi certum quid rei coemeret, atque prius quam in mercatoris venerit manus argentum sacrum esse recordatus sit pater- familias, praevaricatione procurator obstringeretur: er. ror enim solius es et procuratoris, siquidem pater- familias jam recordatus erat argentumescte sacrum atqui nemo, sicut ante dictum est, sacris sciens abusus, praevaricationis sacrificium osterebat si procurator Ctiam prius, quam in mercatori manus Venerit argentum sacrum esse est verit, hi quidem immunes a factificio praevaricariolus cilent ambo mercator autem sacr-
433쪽
DD SACRO nurus in Busu. 37'sicium illud deberet cum primum obolum istum argento suo commisium expendisset, quippe qui per imprudentiam egisset . Qui si mercatori renuntiassent obolum illi datum a se sacrum esse, tres simul sacrificio fuissent immunes, S emptares ad
Ac mercator ne quid sceleris admitteret, idemque argento omni suo licite uteretur , ita faciebat obolum prehendens communCm , aut quodcunque commune Vas dicebat, obolus ille argenti sacri, ubi ubi sit, per hoc restituatur in statum communem, atque substitutus obolus, seu substitutum vas fiebat sacrum, δί erat mercatori licentia utendi omni argento suo. Et
si forte sacer obolus in loculum integrum incidisset, vel si quis dixisset, Unus stobolus in isto loculos acer, eum obolum itidem restitueret in statum communem prius, quam loculo utCretur: qui si loculum expenderet non restituto in communem statum obolo sacrato, praevaricatione non obstringeretur ante, quam totum expendisset loculum.
Si quis ita dixisset, Sit una crumena crumenis e meis sacra, i sit una bos e bobus meis sacra Perat praevaricandi locus tum in Omnibus , tum in earum parte aliqua. Quid igitur faceret Nempe demeret ex eis omnium maximam, atque ita diceret: Si haec ipsas acrata fuit, sacra maneat si minus, consecrata illa in communem statum reducatur per istam, tum deindo singulis ista minoribus uteretur. Si quis praevaricationem admisit in pecunia sacra minori, quam obolo, seu prudens, seu imprudens, sortem ejus pecuniae rependebat, non addebat autem quintam partem, nec offerebat sacrificium, ac mea quidem sententia qui prudens abusus fuerit pecunia sacra minori, quam Obolo, non Verberaretur.
Si quis pecuniam sacram deposuerit apud patrem-familias, hic eam in usus suos expenderit, praevaricatione pater- familias obstringeretur neque enim ipsi fuerat utendi licentia, neci data fuit a depositi domino. Si quis pecuniam sacram deposueritaui apud mensarium, aut
apud mercatorem , eamque nec Obsignatam, neque alio atque
vulgari ligamento obligatam, hi quoniam jure suo quodammodo pecunii uterentur, cum earn expendissent, impune
ret&depositi dominus, quippe qui non dixerit nominatim ut
434쪽
deposita pecunia uteretur mercator, mercator impune so ret, quod cum pecuniam eam accepisset nec ligamento extra ordinario obligatam,meque porro obsignatam, per quandam quasi licentiam ea pecunia usus esse videatur. AI. Mulier si pecuniam sacram ad virum suum detulisset, e cum is, a quo Veniat mulieri haereditas, e bonis suis consecrarit aliqua, adeoque bona sacrata ure haereditario mulieri obvenis asent, vir ejus, si haec expenderit in usus suos, praevaricatio noobstringeretur.
ARτ. I. ET ' Α Ram sacrum si conductis operis pactum esset ali- menta , tamen illis Velinam comedere caricam sa conductis cram non licebat si comedissent, praevaricatione obstringe-Op xi quin . sed ii alimentorum pretium praebebat illis aerarium
*μφη Si quis viciam sacram tereret, is oportebat bovis os obstrue-D-:11. . et nam quod est in Lege, Non ligabis os bovis in triturasea, id trituram significat eam, quae bovi esset idonea. III. Non poterant res sacrae Tedimi atque ad statum communem reduci opera, pecunia poterant verbi gratia, si ab aerario sacro minam opere faciendoemeruisset opifex, illi pro mercede dare seu iumentum, seu pallium sacrum non licebat ante, quam id pecunia redemptum atque ad statum com munem reductum esset. Cum vero commune factum esset, id dabant opifici promercede, si vellent. Ac jumentum illud quidem rursus ab opifice coemebant ea videlicet pecunia, quae esset ex separatione conclavis.1 v. In templo cum erat aliquod extruendum aedificium, in id quidem non impendebantur materi ad saXa, quae estent aerarijsacri nec vero aedificando animum inducebant sacrum esse aedificium sed totum exaedificabatur communibus e rebus, alia ob causam, ne quis ex aedifici umbra caperet aliquid commodi, neu aut aliquo saxo inter aedificandum , aut aliqua trabe inniteretur. Et cum erat exactum aedificium, tum aere sacro redimebatur: qu bd si quaestoribus aerari sacri in unum alique diem ligna opus essent, emebati illa argento sacri etentiu
435쪽
1 gna cum non tenerentur diu, non erat metuendum ne quis innixus ipsis praevaricatione obst ingeretur. Cum aliquid aut in templo, aut in atriis aedificandum loca V, batur opificibus pactio fiebat, ut ad hunc illum numerum CV-bitorum pro hoc illo numero siclorum efficerent : cubitus ille omnino digitorum erat viginti verum enim ad rationem ineundam, atque ad metiendum id, quod ab opificibus aedificatum fuerat, utebantur cubito majori , qui digi Orum erat Viginti quatuor, ne forte daretur praevalicationi locus, quia enim in ineunda mensura plerumque non est hominum nimis accurata consideratio.
Sacerdotes autem ere pacto jud cum utebantur sale lignis Vique sacratis ad comedenda sacra illa , quorum partem ab ipsis
Comedi)us erat non licebat autem ut iidem ad cibos suos Com- , munes sacrum adhiberent sal. Quidquid salis uaerat aliquo viistimor membro dabat praevari VII cationi locum: quidquid salis erat aut in colle, aut in altaris superiori parte, non dabat locum praevaricationi. Par est hominem efficere Peniti, ut Legis Cinctae judicia no Ii I. rit, ac rationem eorum pro captu suo percipiat Et si cuJus rei nullam invenerit causam S rationem, non eam propterea le-Vem esse putet: Ne transeat terminos , nec ascendat ad Domi πβ λ', finuimi , ne fors intersiciat illum neu de illare iudicet ex cunctis rebus profanis veni, vide quam severe de praevaricatione Lex statuerit: qu bd si iligna, lapides, pulvis de cinis simul eis imponereturn men Domini mundi, consecrarentur ita, ut si quis uteretur ipsis pro communibus, praevaricatione obstringeretur quamvis imprudens fecisset, nihilo secius piaculo indigeret quant,major est cautio, ne quae sancita habemus a Deo optimo Maximo respuat homo, propterea quod rationem eorum ignoret, idemque Deo attribuat quae sun i Vero aliena, ac denique de praeceptis ejus eandem atque de rebus profanis cogitationem suscipiat. Est in Lege, Custodite omnia fra 'epta sev I'. 37.
mei or universa judicio, es facite ea , de quo ita sapi 'ntes; tam esse custodienda ac facienda praecepta, quam judicia. Jam id satis intelligitur, facere praecepta, nihil esse aliud, quam
Quod eo scripturae loco in aliam sen- ganter tiaduxit Malemonides. tentiam dicitur, huc ad senίum tuum ele 4
436쪽
observare praecepta custodire autem est cavere ne praecepta putentur esse judiciis inferiora mamque judicia sunt quoruna est aperta ratio, S quorum observationem patet etiam in hac vita utilem esse , cujusmodi sunt quae sanciuntur de rapto caede pietate erga parentes : praecepta autem sunt quorum non est cognua ratio intenim de his sapientes Deum faciunt ita loquentem , Praecepta praecepi tibi, quae non licet cogitando excutias scruteris verum enim his agitatur animus, his adversantura repugnant gentes Talia sunt quae sanciuntur de suina, de carne lacte condita, de vitula percussa de Vacca rufa S de hirco emissario. Quam angebatur animo Rex David atheosic gentes repugnare praecepti l qui cum maxime Regem urgebant sophismatis ad angustias ingeni humani contoristis, ille multb magis amplexabatur Legem a tuebatur, quod pol iis Verum esse hoc ipse verbo testatur, Multiplicata es seper me 69 iniquitas superborum ego autem in toto corde meo servabo mandata Ibid. . 86. tua eodemque loco hac ipsa de re ita dicit, Omnia mandata tua veritas , inique persecuti sunt me, adjuva me. Iam omnia sacri .ficia sunt praeceptorum numero di praeclare igitur sapientes propter religionem sacrorum conservari mundum, quia enim observandis praeceptis ac judiciis homines probi vitam aevi venientis consequuntur. Et cum de praescriptorum observatione LeX commonet, praecepta reliquis anteponit, siquidem scri- ων 18 s. ptum legimus, Cui dite leges meas atque judicia, quaesarienuhomo, vivet in eis.
Sod hic Vulgatus Interpres leges meas, plerumque praecepta mea reddere solet.