장음표시 사용
401쪽
delicta , contraxerunt scelera fecerunt flagitia in conspectu tuo populus tuus, domus Israel: Domine, condona, obsecro, delicta, scelera, flagitia, quae admiserunt contraXerunt, fecerunt in conspectu tuo populus tuus, domus Israel, id, quod in Lege Moysis servi tui scriptum es , In hac die ex ratio erit Les. 76.3s. et effri,4 c. tum hircum si una in solitudinem emittebat, atque ejuvenco S lirco, quorum sanguinem in Sanctum Sanctorum
intulerat, exempta exta in vase reponebat, reliqua eorum cremanda mittebat ad cineris receptaculum hinc exibat in atrium mulierum , ubi de Lege populo quaedam praelegebat post quam hircus emissarius solitudinem attigerat lavabat inde manus S
pedes, atque vesi es albas exuebat tum corpus abluebat, induebat vest es aureas, manus d pedes lavabat , atque hircum
illum, qui foris erat sacrificandus, sacrificabat, S hircus iste
ex sacris ejus Diei extraordinariis unum erat et tum arietem
suum simul Scarietem populis acrificabat, quia scriptum legi-
mias , Egressus obtulerit holocaustum suum , ac plebis Mum exta bi . v. αε juvenci Schirci cremandorum adolebat, faciebat sacrificium iuge vespertinum, atque manus S pedes lavabat, vestes aureas cxuebat exinde corpus abluebat, induebat vestes albas, atque manus sedes lavabat, introibat in Sanctum Sanctorum, ex quo thuribulum c acerram efferebat, atque lavabat manus d pedes 3 vest es albas exuebat deinde Corpus abluebat, induebat Vestes aureas, atque manus 6 pede lavabat, incendebat summentum vespertinum, accendebat lucernas Vespertinas sic , ut singulis diebus fieri solebat tum lavabat manus de pedes, vestes aureas exuebat, induebat vestes suas, ac domum suam abibat. Iam domum suam eum deducebat populus om
nis, dc ipse, quod salvus Lincolumis e Sancto Sanctorinia exisset, diem festum celebrabat.
stiae caput detestabatur. Quod idem Pon
tifex, qui personam totius Ecclesiae sustinebat, Solemnitate Expiationum facere nomine universi populi jubetur Lev I 6. 2I. Et posita utraque manu super caput eius confiteatur omnes tuiquitates filiorum Israel, c umversa delicta atque
peccata eorum rauci recans e hs ejus Eundem fere ritum execrandi ac detestandi capita victimarum ab AEgyptiis servatum in faciendis piaculis legimus apud Herodotum lib. 2. cap. 3'. indeque factum , ut AEgyptij nullo prorsus animantis capite vescerentur.
402쪽
hi ' hbρὰ MN I A illa sacra , qua Pontifex vestitus vestibus albis
fierent in intus in templo faciebat, erant ordine praedicto faciens; ab 'μφ' da si res rei praeponeretur, nihil actum erat. ii Si priusquam jugularetur juvencus, de summento plenus pugillus eximeretur, nihil actum erat. Nam si plenus ille pugillus eximebatur in atrio, at certe intus in templum introferretur, intus facrificaretur, oportebat. Et hircus si jugularetur ante, quam juvenci sanguis conspergeretur, nihil actum erat is enim in atrio jugulabatur; at sanguis ejus ferebatur intus.111 Aries S hircus illi, qui sacris quotidianis addebantur, s sacrificarentur ante sacra quotidiana, nihil actum erat iv. Jam si Pontifex in Sancto Sanctorum hirci sanguinem sanguini juvenci praetulerit,oportebat ut ante absolutam operationeim illam aspersiones de sanguine juvenci fierent ex praescripto, deinceps alius offerretur hircus, jugularetur, atque ejus sanguine Sanctum Sanctorum ex praescripto respergeretur,&prior hircus temeraretur. Sin Pontifex in illis, quae fiebant in tem plo contra velum , aspersionibus, hirci sanguinem sanguini juvenci praetulerit, oportebat, ut post inspersum juvencis anguinem, sanguinem hirci denuo Conspergeret. v. Si sanguis in Sancto Sanctorum funderetiar ante perfectas asia persiones, alius afferretur sanguis oportebat, quo Sanctum Sanctorum de integro respergeretur. vi. Si perfectis in Sancto Sanctorum, inchoatis in templo aspersonibus effunderetur sanguis , sanguinem oportebat afferrralium, atque aspersiones templi redintegrari. vii. Si post absolutas templi respersiones,&inchoatas altaris aurei, funderetur sanguis, alium oportebat afferri sanguinem, quo de integro respergeretur altare: namque omne illae respersiones separata quaedam per se piacula erant. XIlI. Si perfectis altaris aspersionibus denique funderetur reliquus sanguis, nihil erat, qu bd sanguis afferretur alius nam flusio reliqui sanguinis super exterius altare nihil quidquam impediebat. Quod si juvenci sanguis effcinderetur ante perfectas omne aspersiones alius onerendus erat juvencus, tum denuo
403쪽
de suffimento plenus pugillus erat eximendus prius, quam)ugularetur alter iste juvencus: id sussi menti incendebatur, inferebatur juvenci sanguis, de fiebant ex eo respersiones. Atque postremus iste juvencus demum Vestes contaminabat, ax. cremabatur ad cineris receptaculum, quippe quo juvenco demum piaculum peragebatur.
Qubd si juvenci sanguis sanguine commisceretur hirci ante X.
peractas aspersiones, aspersio una sursum Versus, desseptem aspersiones deorsum nomine juvenci, rursumque aspersio una sursum,& deorsum aspersiones septem fuerant hirci nomine faciendat. Sin ad ultimam demum aspersionem sanguine sanguis confunderetur, nomine uvenci deorsum una fiebat aia Persio, tum etiam una aspersio supra, di infra septem aspersones hirci nomine fiebant. Ipsa si paterae confunderentur inter se, ut ignoraretur utra XI .iliarum sanguinem juvenci, utra sanguinem hirci contineret ex earum una aspersito una supra, infra fiebant aspersiones septem Sc ex altera item una asperso supra, infra aspersiones septem, iterumque ex patera prima una aspersi supra, infra
septem aspersiones fiebant hoc enim pacto neces arib primum exsanguine juvenci, dic deinde ex hirci sanguine fiebant a spe
Si juvenci sanguis, : sanguis hirci binis singuli pateris exci- lI.'
perentur, tum paterae ex dimidia parte inter se confunderentur sic, ut ex duabus istis inter se confusis, quae contineret sanguinem juvenci, non secerneretur ab ea, quae contineret sangui nem hirci, dereliquis illis, iace non Crant inter se confusae, pateris aspersones fiebant ex praescripto, ac si porro sanguitiis aliquid in ipsis relictum fuerit, id in basim ex preescripto fundebatur paterae verbistae, quae fuerint inter se confusae, in fossam essundebantur. Omnino iuvencum Solemnitate EXpiationum sacrifican iri. dum Pontifici aere suo emptum oportebat, quia scriptum leti quam expiarentur. Itaque si mortem obisset Pontifex prius, xificandu quam in auauetjuvencum non eraζOpUS, ut juvencum alium gaz a ui
404쪽
3so TRACTAT us VIII. suisse eom offerret is, qui succedebat in Pontificis locum sacerdos, sed munςm prioris juvencum mnaolabat neque enim haec erat hostia pro peccato, cujus dominus ita functus sit, quam per seipsam mori jus erat, quia non erat jus per seipsam mori hostiam pro peccato eam, quae pertineret ad multos. Quod si juvencum illum jugulasset Pontifex, tum deinde mortem oppetiisset ipse prius, quam juvenci sanguinem in expiationem adhibuisset, qui succedebat ei sacerdos ejusdem juvenci sanguinem in te plum inferebat, atque in expiationem impendebat. Duo, hii Qui Solemnitate Expiationum offerebantur hirci duo hos Q βψlςm specie statura, pretio pares inter se, similes esse opus crate
eie,statuta, porro eos limul una coemptos oportebat inanquam si nonplexi pa essent similes inter se, si alter uno die, Apostero die coemptus
s. esset alter, nihilominus legitimi fuissent.
es Chio usu venisset, ut hircorum alter morte occumberet ante, quam fuis et eorum facta sortitio, coemendus erat alius,
qui hirco superstiti conjungeretur sin autem post ductas sortes hircorum alter moreretur, adducebantur ali duo, quorum primum fiebat sortitio, tum videndum erat uter superiorum les corum occubuerit: si qui erat Domini, Pontifex ita dicebat, In illius locum succedat is, qui jam nunc sorte Domino obtigit sin mortuus esset is, qui ad Azazelem erat emittendus, Pontifex dicebat, In illius locum succedat is, qui Azazeli
nunc sortito obtigit: alter autem ex itiis duobus, quorum fuerit extrema facta sortitio, oportebat ut pasceretur interea dum vitio assiciebatur, tum ver venderetur, atque pretium ejus impendebatur in holocaustum voluntarium neque enim jus erat per seipsam mori hostiam pro peccato publicam. ΣvI. Si perditis Solemnitatis Expiationum juvenco&hirco in eorum locum substituerentur alij, atque his sacrificatis priores reperirentur, pascerentur donec Vitio assiciebantur, tum vero Venderentur, atque pretium eorum impenderetur in holocausta voluntaria. Et si priores reperirentur ante, quam essent isti posteriores immolati, priores utique sacrificarentur, S isti posteriores pascerentur interea dum assiciebantur vitio tum dein-- de venderentur, atque pretium eorum in holocausta voluntaria impenderetur neque enim jus erat publicam hostiam pro peccato per seipsam mori
405쪽
Hircum emis larium temerabat Vitium etiam temporaneurn civitidem temoraretur si veniret usu, ut temporis esset indigens velut ' si mater ejus Solemnitate Expiationum jugularetur in usum hominis aegroti nam hircum istum X Azazel praecipitem agi, haec erat ejus jugulatio. Idem si lethaliter afficeretur, item temeratus esset, quia scri xvu1.ptum legitur, Statuet eum vivum. Lau. Is Io Iam si morbo corriperetur hircus adeo, Ut incedere non pos o XIX.
set, ductor eum deportabat humeris, Lipso quidem sabbato. Si ductor in morbum incidisset, hircus emittebatur per ho XX.
Si ductor inquinaretur, nihilominus Sanctuarium intrabat, XXI. hircum apprehendebat, excedebat nam quod est in Lege, Emittet illum per hominem paratum in desertum , id signincat Ibid. i. o. hircum illum emittendum fuissse per hominem paratum, ut etiam homo ille contaminatus esset, Si depulsum hircum ac detrusum nondum etiam mortuum XIL cerneret ductor, confestima ipse descendebat, a quacunquere poterat interficiebat jam ut hujus ex hirci membris commodum caperent homines, permis um Crat. Templum si vel unius trabis imminutio fuerit in eo fassia. xxii non respergeretur victimarum sanguine, quia scriptum legitur, In tabernaculo testimonii. Ib dAltare si nondum suilimento fuerit dedicatum, non resper XXI v. gebatur victimarum sanguine, quia scriptum legitur, t uaris Ibid. thymiatis grati simi. Pontifex si summentum incenderet , quod ex aromatibus , XX v.
suis uno careret, vel careret herba illa fumum exhalante, mortem mereretur scriptum est enim, Vt non moriatur, quia in nube Ibid. 16. a. apparetosuper oraculum. Similiter Pontifex mortem morerCtur,
si banctum Sanctorum intras et citra praeceptum quare si Sanctum Sanctorum intras et imprudens, idemque prudens in suffimento flagitium commisismet si summentum omnibus suis partibus expletum in templum inferret, simul S summentum,
quod suarum partium aliqua carerer, mortem in reretur.
Et si Pontifex de summento in Sancto Sanctorum incendendo xxv r.
XVII. Si mater ejus. Nam Judaei e eodem die jugulent, Lege intcrdictum bc iam ima tremin Jus foetum uno atque i est.
406쪽
311 RACT. VIII. DE OL DIE X pr Ατ. particulam magnitudine olivae parem incendisset in templo,
xxvii. De summento plenum pugillum eximere divina res erat, quam prava cogitati temerabat item ad incendendum sussi mentum exemptos ab altari Carbone prava cogitatio temerabat, quia ita res est, praeparationes ad sacra sacrorum sunt instar.
xxviii. Si Pontifex de sessimento plenum pugillum eximeret digitis extremis , si digitis transversis, si partem manus inferiorem primum, eum deinde superiorem adhiberet, si adhiberet utramque manum conjungens unam alteri, si summentum et psum manu ac terra sparsum colligeret, si de summento facerdos alius plenum pugillum exemisset, tum in pugillum Pontisicis dedisset, si Pontifex ipse de summento plenum pugillum Qxemisset, atque mortem obisset, tum suffectus ei sacerdos superioris pugillum in templum inferret, in his omnibus erat dubitandi locus quare suffimentum de integro non incendae tur sin incensum esset, gratum foret.
407쪽
INTER Di CTUM erat ne priVatus homo fructum ullum ἈκY. I. perciperet ex rebus Deo sacris nec vero quidquam disse Pi Varicarebat interres altari lacras, S eaS, quae templo reconcm qui fluctu nando dicatae fuerant. Si quis igitur ex rebus Deo sacris utili- ζpstri etatem pro obolo ceperit, praevaricatione se obstrin erit si , ,. Quaecunque sacrorum comedi fas erat, ut carnem hostiae pro D. peccato, S hostiae pro delicto post inspersum earum sangui Pli bus canem,&duoscillos ad Pentecoste oblatos panes post consper Au sum sanguinem duorum agnorum panibus adhibendorum, in ebat, ea his non erat praevaricationi locus, non si ea aut eorum milia I.4 bi comedisset homo alienus Nimirum quia concessum erat, ut ioni locu rebus illis fruerentur hominum aliqui, nemo prorsus ob cap tum harum rerum fructum, de praevaricatione damnabatur. Quae si temerarentur, proptereaque porro comedi non liceret, tamen quoniam eadem aliquando comedi fas erat, nemo prorsus ob perceptam ex iis utilitatem, de praevaricatione damna
Qtiisquis prudens sciens se praevaricatione obstrinxisset, Ver . .,
beribus multaretur, insuper&summam ipsam factae in facro nam ahet decessionis exolveret. Iam homines a praevaricatione deter qylk Jus rentur illo Legis edicto , Mn teras comedere in oppiar tui Varication, decimam frumenti tui, dcc is omnia quae voveris. Namque i Obiti in nobis ita traditum est hoc loco interdictum esse ne quisquam Dei, isti, Vescatur carne holocausti, quod totum est Domini eadem
408쪽
erat ratio oreliquorum sacrorum, quae itidem tota Domini solius erant. Nec quidquam intererat, utrum re altari, an templo reconcinnando sacrae fuissent, si quis ex illis fructum caperet pro obolo, verberibit S multaretur. Si quis autem imprudens se praevaricatione obstrinxisset , dc fructum ex sacris perceptum exolveret, insuper adderet quintam ejus partem: porro autem praeberet arietem duobus siclis emptum , qui sacrificaretur in hostiam pro delicto, atque expiaretur haec enim illa est, quae dicitur hostia pro delicto praevaricationis, qua de Lem. s. is re scriptum legimus, Si . per errorem in his, quae Domino Ibia. i. i serit sanctis cari, peccaverit offeret pro delicio suo , c 9sumque quod intulit damni resiluet, s quintam partem pone su pra, dcc Jam ut exolveretur sors addita quinta parte, cin- super hostia immolaretur jubendo sancitum erat. rv. Sortis solutio , atque immolatio hostiae pro de'1cto obstabat quominus delictum eXpiaretur, accessio quintae partis non b-
1 em stabat: nam quod a Lege dicitur, In ariete hostia pro delicto ex eo esticitur illud arietem illum in hostiam pro delicto mactandum expiationi obstitiss e scilicet, at non obstitisse quintadipartis accestionem.
v. Si quis id, quod praevaricatus ex sacris in rem suamconverterat, dissolvisset prius, quam obtulisset hostiam pro delicto,
neutiquam satisfecisset. Si quis ambigeret utrum praevaricatus est et sacris , necne, a solutione sorti csset immunis a. sacrificio. Iam accessio quintae parti Serat instar primi sacri ac sperciperes ex ea fructus aliquid porro etiam isti quintae parti quintam partem adderes. Jam id saepe dictum est quintam partem istam est sortis quadrantem sic, ut e sorte Sc quinta ejus. parte omnino fiant partes aequales quinqU . XI. Erant quaedam res sacrae, in quibus e Lege quidem non erat. praevaricationi locus verum enim institutis sipientum sancitiam erat, ne commodum unum ex Illis Capetetur Ex his aquis fructum aliquem cepisset, omnino sortem solveret, sed nec adderet quintam partem , nec hostiam pro delicto sterret. VII Quaecunque fuerant altari consecratae bestiae, has seu anctior s, seu minus sarictas nes serat tondere, aut ad laborem tui. . 9 adhibere. Est enim in Lege, Non operaberis in primogenito bo-Gixi non tondebis Irimogenita vim atqui reliquarum VI -
409쪽
ctimarum erat eadem ratio. Immo etiamsi qUis totondisset O pestia alia Vena , ovem ad Operam applicasset ex Lege verberibus multa tari sacras retur. Sedenim lanam CXOVCCOnVellenti JUS non erat dem di, nee ad
atque tondentis Ac mihi quidem ita videtur, omnino homi laboremnem Verberibus muliandum non fuisse, nisi tantum lanaruo ' ndisset, quantum satis erat ad explendam latitudinem spi-thamar duplicatae neque enim in hac re severius , quam in re sabbati ageretUr. Quae vero bestiae erant de dubio sacrae ut si ambigeretur be- viiistia est et primogenita, necne, si quid aliud ejus generis, illaene tonderentur, ne a labori applicarentur interdi tum erat quidem verum siquis eas totondisset, aut applicasset operae elabori , is neutiquam VerberaretUr. Best: am sacram vitio correptam redimi oportebat, sicut allio LX. loco posuimus, & eam ipsam tonderi operaeVe applicari non licebat; sed prorsus erat interdicta donec jugularetur. Nam si post redemptionem jugularetur, vcscerentur ea homines licebat. Quod quidem sic accipiendum est si consecratio bestiae
Vitium antecesserat, contraVe vitium temporaneum bestiae antecesserat consecrationem : nam si quis astectam vitio perpetuo bestiam sacrasset, eam tondere, operaeve applicare solis sa pientum institutis vetitum erat. Et cum redempta fuerit ad omnia bestiarum communium erat instar, atque etiam ad ton iram ac laborem in bestiarum Communium locum dc numerum veniebat Excipe bestiam primogenitam, S bestiam decimam, quarum in proprio corpore consecratio insita inest, tametsi ab initio sunt affectae vitio perpetuo. Hae igitur quod adtonsuram Sc operam attinebat in locum bestiarum communium redibant nunquam. Ac tam primogenitam, quam aliam
quamlibet sacram bestiam vitiatam ad concubitum admittere
Licebat de integro bestiis sacris vellere pilos eo ut Carum T. vitia probe inspiceret homo in ea re exercitatuS dc qui j us modi bestiae, itemque bestiet primogenitae, decim arque VCPCX-ciderent, vel evellerentur pili, ex iis nullium omnino fructum Capere fas erat ne tum quidem, cum propter vitium bestiae illae sacrae jugulatae jam fuerant. Namque metuendum erat ne is-stiusmodi bestiae sacrae , quoniam piaculo faciendo non inser-
410쪽
316 TRACTAT us IX. viebant, diutius vivat retinerentur. Nam si quid lanae aut ex hostia pro peccato, aut ex hostia pro delicto xcidisset, postquam hostiae propter aliquod Vitium jugulatae fuerant, utilitatem earum e lana capere sane licebat has enim hostias, utpote quae piaculareSerant, Vivas diu tenebat nemo. Sed de lana
holocausto vulsa dubium est. Et quidquid per se vulsum erat evellere cujusvis bestiae sacrae, posteaquam ea fuerat vitio affecta , ex eo utique fructum capere fas erat, modo non fuerit ad hoc evellendum hominis adhibita manus Excipitur bestia primogenita, Hecima, quarum velleri si quid sponte vulsum est post quam ipsae vitio fuerant affectae, nihilo magis ex eo fructum capere licebat. Quisquis bestiam primogenitam jugulabat, aut quamlibet aliam bestiam sacram, omnino huic erat in manu, ut e collo an mantis hinc inde pilum velleret ad praebendum ' cultro locum at idem ut pilum illum loco suo positum relinqueret
oportebat. xii. Et bestiae, quae reconcinnando templo consecrata fuerant, illa quoque ne tonderentur, neu pera applicarentur interdictum erat instituto videlicet sapientum, at non erat interdictum
Lege. Si quis igitur ejusmodi bestias totondisset, aut appli-
Cui stet operae, eam ob rem verberibus multandus non erat, at propter rebellionem Verberaretur tamen. XIII. Si quis foetum adhuc utero contentum altari consecrasset, sapientum edicto sancitum erat ne mater labore fatigaretur: quod fieri vetarunt ideo, quia matris labor Delum etiam macerat Mater autem ut tonderetur licebat, quia detrimentum excare foetus accipiebat nullum. Si quis autem unum aliquod bestiae membrum seu reconcinnando templo, seu altari sacraf-set, dubium erat, utrum bestiam totam tondere S labore fatigare nefas esset, necne memo igitur hac de re verberibus
coerceretur. XI. Cultro locum. De hoc cultro vide in ea nota quam Uposuimus ad art. .