장음표시 사용
421쪽
licto praevaricationis suae offerret oportebat. Nam si quis abusus esset ea pecunia, quae ad hostiam pro delicto pertineret, ille sic ante , seu post sacrificatam hostiana pro delicto rescisset se
praevaricatione obstrictum esse, portebat, ut quae rependebatur praevaricationis sors,&qbiae addebatur ei quinta pars in holocaustum voluntarium expenderetur: namque totum illud pro residuo hostia pro delicto putabatur: porro autem oportzbat, ut hostiam pro delicto praevaricationis sua sacrificaret. Si quis aut holocaustum suum, aut victimam iram pacificam vittivendidisset, nihil actum erat. Atque ex Lege quidem pecunia inde redacta ad suum , quo erat antea statum Communem revolveretur; sed hominis istius multandi causa sapientes decreverunt, ut pecunia ista in holocaustum voluntarium expende retur. Etenim si bestia siclorum quatuor vendita fuis et siclis quinque, omnes in holocaustum Voluntarium impenderentur. Verum tamen nullus hic erat praevaricationi locus nec ex Lege, nec ex institutis sapientum. Erat in votis praevaricationi locus ut si voto nuncupando quis IT.
ita dixissset, Sit mihi Cor ista mas a panis , Sit mihi sacra hψ-
res, atque idem exinde mastam istam pani; comedisset, hic fa I ifeste net aevaricatione obstringeretur, quamvis eadem massa panis 'py 'R'i' a Cliquis hominum licita is t. Et quoniam huic uni homini v ' ' anasia haec erat interdicta, neutiquam redimebatur. Qubd si voto concipiendo ita dixisset, Sit ista naasia panis sicra, vel, Sit ista massa panis Corban, tum eandem ipse comedis et, aut quivis alius, praevaricatione teneretur quared eam redimi licebat. Et si quis cum ad Vertisset quandam panis mos in publicam, dixissiet, Sit ista massa panis facta tum idem hic illam cepisset ea mente, ut illa Vesceretur ipse sane mas tota tenus praevaricatione teneretur sin eam CCpisset eo consilio, ut illam traderet alieri posssidendam, quantum ex illa commodi capc xet, tantundem prae Varicationis in se admitteret.
Et homo homini si dixisset, Ista massis panis mea sit tibi acra Mres, atque hanc eidem ille dono dedissset, donatus ubi primum
lx Corban. Hoc est, Id mihi sit tam tum, quam quod est Deo consecratum.
merdictum, quam quod est Leo obta. 4
422쪽
donum abstulisset, praevaricatione tenere tura neque enim ei, qui donum dabat, fuerat illa res interdicta. Idem)udicandum de cunctis votorum formulis hujus similibus cui res erant interdictae, locum praevaricandi dabant. Ac si multae o variae res ejusinodi voto interdicerentur alicui hominum, hae conjungebantur inter se, ut siquissimul e multis cepisset utilitatem
pro Obolo, praevaricatione teneretur.
Yi. Siquis ita dixisset, Sintii plantae orban, si modo non excindanthir hodie, Sit pallium istud Corban, si tamen hodie non
cremetur, atque die praeterito nCc Xcinderentur plantae,m
que pallium cremaretur, sane facra fuissent, ac sic tanquam reliqua sacra redimerentur prius, quam ex illis utilitatem capere liceret, oportebat. Si quis autem ita dixis et Sint istae plantae Corbam, interea dum caeduntur, redimi non poterant ideo, quia utcunque redemptae fuissent, rursus facrae fierent donec caederentur, iuna caesi fuis ent sine redemptione confestim ex illis utilitatem capere liceret. Quod quidem sic accipi debet si redimeret illas idem, qui consecravera ' nam Cassi redemisset alius, communes fiebant etiam ante, quam caederentur,4 ei quoque, qui consecrarat eas , reddebantur licitae.
Aκτ. I. I, i intererat utrum reficiendo templo sacrasses rem Plaevarica et se antam refectioni ceu lapidem&trabem, antem-
ii, qui vel plorenciendo conlecrastes rem altari convenIentem, ceu g-e ebus at nos S turtures, an altari consecrasses rem templo reconcini 2,E . nando convenientem , uti lapidem, S trabem, an deniquereris e se horum utrique sacrasses reseJusmodi, quae neutri congruerent
vi, si uξί ut gallinas, acetum, muriam, agrum immo si quis sacrasset muleepetit sterquilinium plenum fimi, pulveris, cineris, omnia praevari- έ. cationi locum dabant ex quo fuerant sacrata donec redimerenis A. tur, si modo essent ejusmodi res, in quas redemptio caderet. H. Omnino omnia reconcinnando templo sacra cum sacris altari rebus ejusmodi, in quibus erat praevaricandi locus, conjungebantur in praevaricationem itaque si quis ex his simul militatem pro obolo cepisset, praevaricatione teneretur.
III. Si quis Δρ aliquid e sacris ipse comedisset, minsuper aliquid
423쪽
ng SAc non usi in Busu. 369 ex eisdem sodali suo comedendum dedissset item 'tiis tum inutilitatem suam, tum etiam in utilitatem sodalis ali i iide acris impendisset quod ab ipso comestum esset coniungeretur cum eo, quod esset impensium in sodalis usum, itemque quod
esset asbdali comestum jungeretur cum eo, quod inutilitatem suam impendisset, omnia inter se conjungerentur in prat varicationem sic, ut si conjunctim perceptum sibi commoduin
pro obolo, praevaricatione Cneretur. Iam praevaricatio coagmentabatur etiam multum post tem Iu
pus, ut si quis certo quodam die sacris usus esset, idemque
multis post annis uteretur etiam eodem sacrorum genere, duplex usus copularetur ad conficiendum obolum, e . hominem praevaricatione obsti ingendum. Non erat praevaricationi locus nisi e rebus e terra jam evulsis V. nam si quis uteretur aut ipso terrae solo, aut aliquare terrae s lo adhuc inhaerente, is pr*varicatione non obstringeretur, non
si his detraheret aliquid. Si quis igitur agrum sacrum araret, fereret, impune foret: si aliquantum pulveris ejus cepisset, idem in usum suum adhibuisset, atque imminuisset, prae varicatione teneretur. Si quis in agro secro tereret fruges , praevaricatione obstringeretur nimirum agri pulvis frugibus ' tritis proderat: itaque utilitatem pulvere cepimet, agrum imminuisset. Et si quis agrum sacrum arasset ideo, ut excitatum ejus pulverem oleribus a se insitis admoveret, atque olera inde sibi evelleret, praevaricatione obstringeretur. Si quis sub specu sacro, vel sacrete sub arboris umbra, vel sub columbario sacro consedisset, is etsi commodum cepisset, praevaricatione non teneretur. Et si quis domum aedificatam Consecrasset, tum in ea quis habitasJet, is praevaricatione non obstringeretur. Si quis autem e lignis Sc lapidibus a se consecratis domum aedificasset, tum in ea quis inhabitaret, is pr*varicatione teneretur:
sed hac de re alio loco disputabitur. Quidquidi cra ex se tulissent, praevaricationi locum dabat
ut si consecratus ager herbas, arbor consecrata fructus funderet, in his erat praevaricationi locus. Nam si quis puteum consecrasset vacuum, qui deinde fuisset aqua completus si sacras
V. Tritis proderat. Consulendus hic alioqui textus invs perspicuus sit, nee
424쪽
set sterquilinium, quod postea demum repleretur stercore incolumbarium, quod item postea denique columbis impleretur, haec, quoniam non eranteX ipsis e duas acris, non dabant Iocum praevaricationi. Et area: sacrae si ercore fimoque nec uti
licebat, nec erat in eis praevaricationi locus. ii id igitur illis
fiebat Nempe venibant, atque redacta inde pecunia in conclave destinatum referebatur. Si medio ex agro sacro prorumperet fons ejus aqua intra agrum fluente uti nefas erat, quania quam ea si quis esset usus, praevaricatione non obstringeretur: eadem aqua jam extra agrum fluente etiam deintegro uti licc-hat. Salice in fundo sacro exorta nec uti licctat, nec erat in ea Praevaricationi locus. Cum esset privati hominis arbor fata
Prope fundum facrum ita, ut radices suas in fundum illum amitteret si retinter arborema fundum sacrum intervallum 1exdecim cubitos patens, radicibus illis in fundum sacrum mi R1is nec uti fas erat, nec erat in ipsis praevaricationi locus. Sin longius a fundo secro distaret arbor, quisquis ejus radicibus infundum sacrum missis usus esset, praevaricatione obstringeretur. Rursus cum arbor lacra prope fundum hominis privati foret sata sic, ut radices in fundum istum mitteret, si arbor es istin tra proxumos sexdecim cubitos, sane radices istae darent praevaricationi locum Sin autem arbor magis quam seXdecim cu-hitos a fundo remota fuisset, radicum infandum hominis pri
Vati missarum utendarum licentia non erat, nec erat in ipsis P ra Varicationi locus.
y in cacumine arboris sacrae si foret nidus, quem fere volucres e lignis herbis, atque horum similibus construunt, Omnino ex illo nido toto utilitatem capere non licebat, neqUe X lis, quae inerant,oVis neque porro pullis matris adhuc indigentibus: verum enim si quis utilitatis aliquid ex his cepis et praevaric tione neutiquam obstringeretur. viij. Si quis sylvam consecrasset, erat praevaricationi locus in om- Dibus ejus arboribus, item 4n cunctis nidis, seu ita forent in Arborum cacuminibus, seu esctent medias inter arbores. a X. Quuestores aerariis acri si ligna Consecrata polirent, caederent, in m nautis illis lignorum particulis, quae inter caedendum resectae futillant, erat iraevamationi locus non erat aucem praeva-
425쪽
rum&rotundum, quod e medio fere stipite extuberat, verrucam imitatur , neque est utile ad opus ullUm. Non erat praevaricationi locus in servo consuerato, nec in ip ac so, nec in ejus capillo in ipso adhuc haerente, ilicet aliquando tondendo, propterea quod capillus dum in homine inhaereat quotidie magis ac magis augescit, adeoque melior esticitur. Si quis fruges sacras sereret serendo redimeret illas oportebat: i. quanquam si non redemisset illas, tamen id quod ex illis orire tur commune fuisset. Idem non dabat praevaricationi locum, ac si quis id in usum suum impendisset, nihil erat, qu bd solveret Mus sortem addita quinta parte idemque erat obnoxium placentae e farina in mas ana subacta libandae Faecibus v ni sacri superfusa aqua prima, secunda, tertia non XII. uti licebat, si quis usus esset, nulla praevarication teneretur: quarta vero aqua superfusa etiam dein tegro licebat uti. Quod sic accipiendum est, si vinum illud templo reconcinnando sacrum fuisset; nam si sacrum esset altari, quarta quoque aqua,& consequentes deinceps ad infinitum interdicto a forent. Gallinam si quis altari fac rasset erat praevaricandi locustam XIII. in ipsa, quam in ejus ovis. Et si quis altari sacrasset asinam, in ipsa S in ejus lacte praevaricandi locus erat. Et si quis reconcinnando templo consecrasset turtures, praevaricationi locus erat in ipsis, in eorum ovis, sicut ante dictum est. Tunicae sacerdotales tritae praevaricationi locum dabant iti Iridem, ut reliqua sacra novae Vero, quoniam in usum paratae fuerant, nullum praevaricationi locum relinquebant. Quscunque reconcinnando templo fuerant ab ethnicis sa XV.icrata, ea dabant praevaricationi locum rursus quae erant ab iis
dem altari sacra, non dabant locum praevaricationi ex Lege, in qua ubi de sacrificiis agitur, scriptum Videmus, LoqVere si tib H Iris Israel versim enim sapientum edicto sancitum erat, ne quidquam utilitatis & ex istis caperetur. Sacrorum e sono, aspectu, odoreque utilitatem capere non xv r.
IX. Sufragine. Vernacule. Un is cotqui vient dans Parbre. XLV. Tunicae. . Mendose legitur apud editionem in parvo Folio anni cis T .
in Folio magno anni 1 α . mana
quanquam uoto commentariolum Il
lorum , qui nata eida inscribu
426쪽
3 7 TRACTAT uc IX. licebat nec erat in iis praevaricationi locus. pys intelli gendum si quis summentum odoratus sit posteaquam illam fami columnam exhalasset: nam si quis tunc ipsum summentum
olfaceret, cum illana fumi columnam eXhalaret, praevaricatione obstringeretur utique.
AR r I. UNT quaedam rerum genera, quae utendo nihil deterun-bi: ., hi I xur, Vel ut Vasa auri admodum puri sunt alia quae usu stionis fuisse runtur, Veluti Vestimenta, vasa argenti, aeris, ferri, atque ho-
rum similia. Si quis ex ejusmodi re sacra, quae terra non inhae..ter ejusmo reret, cepisset utilitatena pro obolo, siquidem ea res usu non ' terebatur, ut si quis uteretur sacris vasis ex auro puro, S praevabantur usu, ricatione teneretur. In tantundCmuta Italis cepi Ilet ex ea re
illa, quae sacra, quae scilicet usu terebatur, ut si quis vestes fac ras induis . ab a . . set, si securi sacra ligna finderet, tum demum praevaricationebantur Obstringeretur, si rem sacram reddidi si et uno obolo viliorem: cam videlicet ipsam, ex qua commodum Cepissset, ac capere studuisset porro oportebat, ut quantum ipsis commodi cepi sis et, tantundem rei facrae detrimenti attulisset. Si quis igitur
circiter oboli dimidi commodum e re sacra cepisset, huic eidem rei redimidij oboli detrimentum intulisset: dc si quis
CX aliquare sacra commodum unius oboli cepi tibi, atque alijici sacra detrimentum unius oboli attulisset, ita uanihil com an odi cepisset ex ea re sacra, quam detrivisset, nec detrivissct Cam , ex qua cepisset commodum , is praevaricatione neutiquam obstringeretur nempe oportebat ut commodum unius Oboli caperet e re sacra, atque hoc commodo capiendo Candem rem sacram pro obolo toto detereret res exemplo illustretur. Si quis de veste sacra pannum diffuisset,acras uisset vesti suae, hanc induisset, panno illo utilitatem unius oboli cepi sistet, detrimentum unius oboli vesti attulis et illi , via de pannum diffuisset, pannum autem ipsum nili: det: ivissctet, is praevaricatione non obstringeretur nimirum hic commodum cepissset ex una re, lati rei detrimentum intulisset. Id verbante dictum est, si quid utilitatis cepisses ex aliqua re sacra atque ex eadem utilitatis aliquid sodali tuo impertisses, haec duo
427쪽
inter se conjungi etiam in tein pus longinquum Victimis sanctioribus de his integris 1 quis evellisset lanae as.
aliquid, ex eaque cepisset unius oboli commodum , pra Vari . Catione obstringeretur, ut etiam victimis detrimenti nihil attu-ilisset. Nimirum erant istae victimae instar poculi aurei, quod nihil detrimenti caperet neque enim evulsio lana victimas istas minus idoneas ad sacrificium reddebat aedem si vitio
Correptae forent quoniam Vendendae fuerant, S pretium Ca-arum per tonsuram vilius evadebat, nisi quis ex illis unius oboli Commodum cepisset, idemque eis tantundem attulis et detri-ndenti, praevaricatione non obstringeretur. Si quos autem Lis victimis jam mortuis lanae quid evellisset, praevaricatione C-neretur ubi primum commodum cepisset; nam mortua qui-idem victima nihil detrimenti capiebat sed ista praevaricatio, ut supra dictum est , auctoritate sapientum constituta fuit. Si quis rebus templo reconcinnando sacris abusus, se se prae IV. varicatione obstrinxisset, si praevarieatione se obstrinxisset imprudens, res sacra communes evassissent, ut si quis deinceps aliquid utilitatis in iis caperet, impune foret. Sin praevaricatione se obstrinxisset sciens, quoniam nullum de praevaricatione sacrificium faciendum erat, res sacrae non evasissent communes, sed suum usque statum tenebant quare si quis imprudens deinde cepisset ex iis utilitatis aliquid, praevaricatione obstringeretur. Qu9d sic accipiendum si quis cum se se alligaret praevaricatione sacri, id in communem statum restitutum sodali tribuisset: nam si quid utilitatis ex eo cepisset ipse, atque eidem detrimenti quid attulisset, id vero homini alii non dedisset post unum S alteri relinquebatur praevaricandi locus in eadem illa re sacra. Nec vero in sacris relinquebatur ali post alium praevaricandi V. Iocus, nisi in solis 3 umentis, atque utensilibus. Exempli causas quis ad findendum aliquid usus esset securi facra, ex eaque oboli unius emolumentum cepisset, Scetantundem ei detrimenti intulisset, tumes altercadem ad findendum aliquid usus sit
securi sacra, ex ea tantundem emolumenti ceperit, ei detri menti tantundem intulerit, prae varicatione uterque obstringeretur. Sin unus aliquis sacram hanc securim abstulerit, eam
que dono dederit abieri, ille praevaricatione ob stringeretur,
428쪽
hic non obstringeretur. Item siquis ad bibendum usus sit sa-Cro auri poculo, ex eoque emolit mentum oboli ceperit, tum d alter eodem illo poculo ad bibendum usus tantundem ex Coceperit emolumenti post δί tertius ad potandum eo poculo usus idipsum emolumenti ex eo ceperit, praevaricatione pariter obstringerentur omnes. At si quis poculum sacrum abstulerit alterique donarit, aut venum dederit, prior ille praevaricatione teneretur scilicet, at non teneretur alter. Et si quis in asino fa-cro equitarit, molumentum oboli ex eo ceperit, eidemque detrimenti tantundem intulerit, tum d alter in eodem asino equitarit, tantundena ex eo ceperit emolumenti, tantundem ci attulerit detrimenti, post tertius itidem in eo asino equitarit, idem ex eo emolumentum ceperit, idem ei detrimen, tum attulerit, praevaricatione aeque obstringerentur omnes. Si
quis autem facrum illum asinum vel dono dederit alteri, vel vendiderit, vel mercede locarit, ille praevaricatione teneretur quidem , non item alter. Et si quis securim facram alteri dederit utendam dile propter voIuptatem ex mutuo dato perceptam, praeVaricatione teneretur alter autem ut securi de integro ad findendum aliquid uteretur, licebat. Eadem est ratio jumenti facri.
v. Non erat eadem ratio bestire altari sacrae jam in ea post alium alij relinquebatur locus praevaricandi iterum S saepius. Exempli gratia si quis hostiae pro peccato lanae quid evellisset, tum eidem hostia lanae quid evellisset, alter, deinde lanae quid evellisset eidem hostiae tertius, praevaricatione tenerentur
omnes Item di istam hostiam si quis dono dedissset alteri,
rursus alter eam dono dedisset tertio, praevaricatione pariter obstringerentur omnes. Ac mihi quidem ita videtur, fertorum, avium, libaminum, vasorum ministeri sacri fuisse rationem eandem atque victimae ; nimirum erat istorum si ta sanctitas omnis in ipso corpore. Vi Victimas anctior vitio correpta, quoniam redimebatur , erat
instar rerum templo reconcinnando sacrarum Dearum pretium
tantum sacrum erat. Ita si quis ejusmodi victimam dono dedis
429쪽
nc ri Ac Ro Ru M in Bus V. 'Ty' set alteri, porro&alter tertio, omnino omnium primus praevaricatione obstringeretur.
Dictum est a sapientibus si quis lapidem, aut trabem sacram Vib
abstulerit alterique dono dederit, praevaricatione obstringi ambos sin eam alicui dono dedissset quaestor is apud quem erat deposita , obstringi praevaricatione non quaestorem, sed illum alterum sed hoc mea quidem sententia ad eum demum pertinebat homine , qui istiusmodi re sacra abusus, sciens se praeva-xicatione alligasset, quippe qui sacrum istud non reducebat ad statum communem. Si quis obolum sacrum abstulerit suum esse cogitans, praevaricatione non obstringeretur ante, quam eum expenderit in usus suos, vel alicui dono dederit quem si dono dederit alteri, praevaricatione obstringeretur ipse quidem , non item alter propterea quod in ejusmodi rebus sacris,.sicut ante dictum est, non relinquebatur locus praevaricandi alij post alium. Similis erat ratio isti similium. Si quis seu lapidem, seu trabem sacram abstulerit, praevari v III. catione non obstringeretur , ut pote qui nullam adhuc ex ea utilitatem ceperit eandem si in aedificium sua domi sadhibuerit,
PraeVaricatione teneretur, Qui si super fenestram alicujus conclavis eam posuerit, non adjunxerit, non obstringeretur praevaricatione donec subter eam manserit id temporis spatium , quod oboli mercede conduceretur quippe qui alioquin nullam haberet ex ea latilitatem, quae quidem appareret. Si quis obolum facrum abstulisset, ac balneatori dedisset,is tametsi non lavisset, praevaricatione obstringeretur tamen. Etenim hoc ex eo commodum cepisset, ut lavaret quocunque tempore libit in fuisset. Similiter si artificum alicui dedissi oboliam, praevaricatione obstringeretur, tametsi opus suum nondum fecis set artifeX. Eodem si vasculum mercatus sit, sed a mercatore non abstulerit, praevaricatione teneretur siquidem ab ethnico mercatus orat; sin ab Israelita, praevaricatione non obstringeretur. Si quis argent i in sacrum cogitans es e commune expenderit N. in nec maria sua, quamvis ea non essent profana, praevaricatione teneretur tamen ut si quis suam hostiam pro peccato,
suam hostiam pro delicto riuum Agnum Paschalem emeritargento sacro item si quis indigens piaculi piaculare sacrum
430쪽
suum emerit argento sacro , Praevaricatione obstringeretur Sed in his omnibus nemo praevaricatione obstringebatur anto, quam victimarum sanguis aspersus altari fuerat. Quare si quis ferta, libamina, panem Eucharistici sacrificij mercatus esset pecunia facra, peccasset ille quidem, sed prae varicatione non esset obstrictus in his enim non erat sanguinis aspersio, qua piaretur homo.
XII. Si quis siclum suum pependisset de pecuniis sacris, i cum primum separata siclorum parte coempta fuisset vel una bestia, cuJus esset aspersus altari sanguis, praevaricatione obstringeretur nimirum hic partem suam haberet in ea bestia, cujus sanguis aspei sus altari fuisset. XVI. Si quis siclum suum sepositum in alia quaedam necessaria sua expendisset ipse vel alius, praevaricatione teneretur. Et si quis siclum ab aliquo sibi datum eo, ut illius nomine 2nde eur, pependisset nominestio, si siclorum fuerit jam facta separatio, praevaricatione teneretur: quia enim siclorum illa separatio fiebat habita ratione d eorum, qui fuerant etiam colligendi ita, ut Tractatu de Siclis exposuimus e itaque perinde erat ut si siclus ille jam in conclave venisset, ac propterea qui siclum illum pependerat, praevaricatione Obstrictus erat idem non Obstringeretur praevaricatione, si necdum siclorum esset s.cta separario. Iamin conclavis reliquiis omnino praevaricandi
tib zbi quis per imprudentiam aut rem sacram abstulerit, aut sed per pro I pecuniam sacram, S hic idem alicui mandarit, ut eambio i io . Tatione si qui mandatum
ne an qui acceperat ei satisfecis et praevaricatione teneretur is, qui man- δη 'inm datum dederat. Si qui mandatum acceperat, id sua ipsius
varicatione Voluntate perlecutus sit, Ipsemet praevarIcallone oblitangere-
ligatur sciendum id quod a Scriptorsero cxponitur Trael: de Siclis ad art. cap. 2 sicios illos in singula capita impe-aasO quotannis in aliquod templi eon-ci, velutile ii porrucos, ibi tres arcas fuit