장음표시 사용
411쪽
I victimis minus sanctis non nisi post sanguinis aspersionem 'κτ. Icerat praevaricationi locus: post aspersionem sanguinis in Η
extis earum erat praevaricationi locus interea dUm sterebantur praevariea-
ad receptaculum cineris namque erant illae tota igni consu
mendae, in sacris enim Comedendis non esse locum praeVarica eepisse Ἀωtioni ante dictum est. Iam istarum exta si in altare sterrentur divi antes anguinis aspersionem, nihilo magis dabatur In Cis praevaricationi locus usquedum fuerit inspersus sanguis. Item harum exta si portarentur extra templum ante sanguinis aspersionem, non dabatur in eis praevaricationi locus usque dum fuerit inspersus altari sanguis. Post sanguinis aspersionem si forent adhuc foris exta, si necdum fuerint in templum relata, tamen erat in eis praevaricationi locus Etenim sanguinis aia persio sacris extra templum elatis conducebat in severitatem Juxta atque in facilitatem. In cunctis victimis sanctioribus erat praevaricationi locus M.
Consecratione ad sanguinis aspersionem post aspersionem san
guinis in iis, quae comburebantur totae, relinquebatur etiam ius dare
praevaricationi locus usquedum erant igni consumptae, atques
in receptaculum cineris asportatae' in iis autem quae come cepisse. debantur, nullus, ut ante dichum est, relinquebatur praevaricationi locus. Igitur in holocausto seu illud esset ex ave, seu ex quadrupede, HIL item in pugillo ferti, in thure, in ferto sacerdotum , in crustulis, in ferto libaminum erat praevaricationi locus a consecratione usque dum in altari cremata ferrentur in receptaculum cineriS. Item 55 in juvencis hircisque cremandis erat praevaricationi IV. locus, ex quo consecrati fuerant usque dum cremarentur immo vero usque dum prorsus exusti fuerint in receptaculo cineris atque in carbones sit conversia caro; nam prius etiam apud receptaculum cineris relinquebatur praevaricationi locus. Et in vacca rufa erat praevaricationi locus a consecratione us V. que dum esset in cinerem redacta. Et cum illa compararetur
ad res eas, quae reficiendo templo consecratae fuissent, id nihil
412쪽
rerum. ia. Obstabat, quia enim deict ascriptum videmus, pro peccato Iam a Senati cautum erat, e quisquam abutens Vaccae v. fa cinere se praevaricatione obstringeret. VI. In quadruped 'lottia pro peccato , S in hostia pro delicto, in victimis pacificis Ecclesiae una versae locus erat praevaricationi , ex quo fuerant consecratae ad aspersionem sanghrinis usque post sanguinis aspellio siem in extis earum relinquebatur praevaricationi locus, donec victimae deportarentur ad receptaculum cineris in earum carne non relinquebatur praevaricationi lacus. Ite na&in volucri hostia pro peccato erat praevaricationi locus, ex quo fuerat consecrata ad sanguinis aspersionem :post aspersionem sanguinis porro in ipsa non relinquebatur
praevaricationi locus. Omnino ne qui utilitatem caper i CXCJus ingluvie plumaque interdictum erat Verum enim si quid fructias ex his perceptum fuerit post sanguinis aspersionem,
vii i erravero tametsi necdum in vasis sanctis sancta evaserant, nihilosecius ex quo fuerant Deo consecrata, donec incenderetur pugillus ipsis exemptus, dabant praevaricationi locum. Nam post incensum hunc pugillima cujusvis ferti reliquias Comedi licebat. Sin autem istae reliquiae temerarentur, Ut imminuerentur prius, quam exemptus de ferto pugillus incenderetur, quoniam haec incensio quidem non dabat licentiam comedendi reliquias, sane dubitandum exatuitur praeVaricationi relinqueretur in iis locus, necno. VIII. Panis propositi0nis etsi nondum coctus tamen praevaricationi locum dabat, ex quo consecratus erat, donec appositae illi thuris acerra duae incenderentura incensis acerris erat licentia comedendi panis Et duo illi panes, qui Pentecoste sacrificabantur itidem prius, quam cocti fuerant praevaricationi locumdabant, ex quo consecrati crant, donec fuerit aspersus sanguis agnorum , qui simul una sacrificabantur: post hujus sanguinisai personem erat licentia comedendi panes. i, . Et libamina dabant praevaricationi locum ex quo tempore Consecrata fuerant: dccum in subiectam altari si an defluxerant, porro non erat in ipsis praevaricationi locus Ex aqua ad festum Scenopegiae libanda quoad aureo continebatur cado, omnino ex illa aqua utilitatena capere fas non erat verum si
413쪽
quis utilitatem ex ea cepisset, iste quidem praevaricatione rion tenebatur. Cum ver in phialam erat infusa, semper dabat praevaricationi locum, quia enim erat e libam mum generibus
olei logus ab homine leproso libandus dabat praevaricationi xi
locum , ex quo erat in Vase sacro consecratus usque ad aspersionem sanguinis liostiae pro delicto post aspersionem sanguinis hostiae pro delicto porro olei fruendi licentia non erat, nec erat in eo locus praevaricationi, donec ejusdem aspersiones fuissent rite peractae. F.ictis aspersionibus ejus reliquias sic tanquam carnem hostiae i. pro peccato, C hostice pro delicto comedi licebat. Immolatarum victimarum sanguis non dabat praevaricationi locum nec ante, nec post factam expiationem, usque dum filuxerat in Torrentem Cedron. Huc cum emuxisset dabat praevaricationi locum venibat enim in usum hortorum, δί sacrum erate uspretium. Si quis autem victimis incidenda vena sanguinem elicuisset, ejus sanguinis fruendi licentia non erat,4 erat in eo praevaricationi locus neque enim Vivere potis erat victima sine sanguine, qui propterea pro corpore ipsius habebatur. Os a nervi, cornua, ungulae a victimis fancti Oribus separatae XII.lante finguinis aspersionem dabant praevaricationi locum e eadem ab hujusmodi victimis separata post sanguinis aspersionem nulltim prete varicationi locum dabaiat Ino litibus ab holocausto antes anguinis aspersionem separatis non relinquebatur praevaricationi locus post sangum is aspersionem ; quia licita reddiderat illa sanguinis aspersio Deadem ossa post sanguinis aspersionem demtum ab holocausto separata locum praevaricationi dabant vel in perpetuum. Qi 'aecunque holocausti ossa ex altari Cruperant, ea ante mediam nolitem dabant praevaricationi o Cum post mediam noctem non dabant, ne si erupissant quidem ante mediam noctem' ut enim Venorat mediam OX, Omnia tholocausti membra pro absumptis atque In cinerem redaei is habebant Ur. Si ex altari seu ante, seu post modiam noctem eruptisset carbo, sicut e)us fluendi licentia non erat, item non era in eo locus pia vaticationi. Rursi, si carbo fuistote rebus reconcua nando
templo sacratis dabat praevaricationi locum. Jam ad hujus
414쪽
flammam quod attinet, uti non erat ejus fruenda licentia, siepraevaricationi non erat in ea locus. XIV. Exterioris altaris cinisse ante, seu post quam exaltari sublatus erat, locum praeVaricationi dabat. xv. Altaris interioris, candelabrique cinere frui jus non erat, nec erat in eo locus praevaricationi.
xvi Victimae sanctiores si fuissent ante vel post consecrationem
affectae vitio perpetuo, immo si temporis essent indigentes, nihilominus dabant praevaricationi locum, ex quo tempore Consecratae fuerant, usque dum essent pretio redemptae. Sedenim cum forent altari sacriseu turtures, qui nondum satis temporis, seu pulli collumbini, qui nimium temporis egerant, Omnino nullam oportebat ex iis utilitatem Caper: si quis autem cepisset, neutiquam praevaricatione erat obstrictus Nimirum redemptio horum non erat erat igitur eorum ratio eadem atque hostiarum pro peccato earum, quas per seipsas mori jus fuit: ita nulliis in ipsis relinquebatur praevaricationi locus.
ARτ. I. A TAR sacratae bestiae si fuerint per se ipsae mortuae ex , ' I Lege quidem non dabant praeVaricationi locum; dabant
tuae, vel te autem CX auctoritate sapientum. Item si temerat: e fuerint ili m*IRIR - rum , quibus anteposuimus temerari victimas, Crum aliqua, ς' ' ex auctoritate sapientui dabant praevaricationi locum ita res
locum i erat si nec unquam permissum fuerit, Ut illis Iescerentur sacerdotes; nam victimae sanctiores, illae videlicet, quas oportebat comedi si quando fuerint permissae, tum Verb Cmeratae interdicerentur , nequaquam dabant praevaricationi locum Nimirum erat aliquando concessiam, ut comederentur istae atqui id, quod aliquando ad vescendum aptum fuit, omnino nullum relinquere praevaricationi locum supra dictum est. Ponamus igitur exempli causa victimas sanctiores esse temeratas ante, quam altare rite fuerit earum sanguine conspersum, seu qubdillae fuissent jugulatae ad meridiem meque enim porro quidquam proderat earundem sanguinem excipere ad septentrionem, seu iubdillarum ad septentrionem jugulatarum sanguis caeciperetur ad meridiem, seu qud desset interdiu facta jugulatio
415쪽
tio. δί sanguinis aspersito noctu contrave, seu ublImmolando fuerit suscepta prava cogitatio temporis ocive,seu sanguine earum exceperint haud idonei, licet deinde idonei ius perserint: contraque haud idonei insperserint, licet exceperint idonei,
seu caro, vel sanguis earum omnis ante aspersionem E templo portaretur seu denique sanguis carum pernoctasset, in his omnibus erat semper praevaricationi locus, quia enim nullo temporis puncto istarum victimarum comedendarum licentia fuerat. Sin autem sanguine fuerit rite conspersum altare , tum deinde victimae seu caro, seu exta perno istassent, Vel contaminarentur, vel etiam portarentur extra templum Item si pars Carnis eXtra templum portaretur ante , quam sanguis inspergeretur altari, quidquid accidisset istorum istisque similium in
Teliqua vi ctimae carne non relinquebatur praevaricationi locus, quoniam, ut ante diximus, hujus carnis comedendae aliquando licentia fuerat.
Si victimarum sanguinem excepissent homines haud idonei, M. iidemque inspersissent altari, tum etiam de integro homines ad rem divinam faciendam idonei reliquum sanguinem vitalem excepissent, atque altari aspersissent, omnino nullus in victimarum carne relinquebatur praevaricationi locus, quia enim homines ad sacra facienda haud idonei non erant ij, qui fanguinem vitalem a se relictum essicerent reliquias unus excipiatur sacerdos immundus, qui, quoniam idoneus erat ad faciendum sacrum publicum, relictum a se sanguinem reliquiasessiciebat utique. Sacerdos igitur immundus si victimarum sanguinem exce- spisset, atque altariaspersis set, licet deinde sacerdos idoneus reliquum sanguinem vitalem excepissset, altarique inspersisset, istae videlicet victimae nullo temporis puncto permis, fuissent, adeoque omnes darent praevaricationi locum nam quem sanguinem reliquerat sacerdos immundus, is verbieliquiae erant, atqui reliquiarum aspersio porro nihil proderat. Dictum est ante in victimis minus sanctis omnino nullum esse praevaricationi locum: Veruni esse praevaricationi locum in earum extis post sanguinis aspersionem siquidem aspersio fuerat congruens: sia autem minus sanctae victimae abominandae evasissent , quanquam sanguis earum erat rite respersus, non relinquebat
416쪽
tamen ii earum extis praevaricationi locus. Item si sanguis ea rum esset extra templum elatus, licet deinde relatus in templum, crite respersus fuerit, tamen nullus in earum extis piae aricationi locus relinquebatur. iv. Omnino ex omnibus hostiis pro peccato iis, quas per seipsas mori jus Crat, uti partum hostiae pro peccato, uti bestiam commutatam cum hostia pro peccato, clarum similes, ex his militatem capere vetitum eratu Verum siquis cepisset, praevaricatio non erat.
Et quamcunque hostiam pro peccato oportebat pasci, donec afficeretur vitio, ea dabat praevaricationi locum, usque dum pretio redempta fuerit. VI. Si quis segregatam hostiam pro peccato suam amissibi, tum aliam insuperioris locum segregasset, atque priorem reperisset, post ambae astantes simul jugularentur, altarique sanguis alte-zius ex eis aspergeretur , non erat praevaricationi locus nec in
ejus carne, cujus fuerat inspersus aliari sanguis, neque porro in carne alterius. Nam si haec ad vescendum apta non erat, at
Certe erat optio spargendi sanguinem hujus aut illius. Quod si jugularetur una post alieram, sane finguis unius nihil faciebat
ad carnem alterius , ne post aspersionern quidem ,.quippe cum alterius caro nullo temporis momento cita fieri poterat. v I. I: Omnis ex ave hostia pro peccato, item ex ave holocaustum si temeraretur vel quia sacrificandi ratio, vel quia sacrificandi locus esset immutatus dabant praevaricationi locum. Excipe tamen holocaustum ex ave, si sic tanquam hostia pro peccato ad partem altaris inferiorem CerVicinu0gue resecta necaretur nomine videlicet hostiae pro peccato: id quanquam hominem L. ferentem debito non expedierat, attamen non dabat praevaricationi locum, propterea qubd nomen eju est et mutatum, SI
mutatus sacrificandi locus, insuper sacrificandi quoque ratia mutata nomine Videlicet ejus rei, fluae nullum praevaricationi locum dabat.
XVI Si fertum evasisset abominandum, si sicrificatum foret cuna prava cogitatione loci itemque si panes illi duo, qui sacrifica. bantur Pentecoste, si panes propositionis vel evasissent abomi
417쪽
Dc SACRORUM in Busu. 3 sue nandi, vel essent temerati prava cogitatione loci dabant prae varicationi locum quippe quae nunqtiam licitata rant. Et exemptus e ferto pugillus si veli templo fuisset elatus, vel x. pernoctas ctet, tum deinde adoleretur, in reliquiis erat utique
prae Varicationi locus cuippe qua prorsus nunquam licitae ruerant. Sin autem exemptus e eito pugillus inquinatus esset, tum adoleretur, non re inquebatur praevaricationi locus in re 'liquiis. Nam quam gestabat summus sacerdos laminam auream, ea quidem expiabat sacrum inquinatum Verum sacrum per noctena totam servatum, vel clatum e templo non expiabat: in reliquiae vel extra templum portarentur, Vel contaminarentur, tum exemptus e ferto pugillus adoleretur, illae ne comederentur interdictum erat scilicet, at nullum prae Varicarioni locum dabant, quia enim exemptus e ferto puSilius rite libatus erat.
Si quis e victima sanctiore integra utilitatem caperet aliquam x. ante sanguinis aspersionem Et si quis post sanguinis aspersionem utilitatem aliquam caperet ex minus sanctae Victimae CXtis, Rut ex holocausto integro Item si quis utilitatem aliquam Ca perere pugillo deferto exempto, e thure, e ferto sacerdotum, Ccrustulis, protium utilitatis impenderet in holocaustum voluntarium: Et si quis publicis sacris abusus, praevaricatione QObstrinxisset, oportebat, ut pretium percepti fructus in con 'clave afferrez.
Si quis ante sanguinis aspersionem aliquid utilitatis cepisset I,
aut ex victimarum sanctiorum carne contammata. aut C Victi
marum minus sanctarum extis, etiam si jam fuerant in summum altare sublata, impune fuerit. Omnino interdictum erat, ne quisquam ex animantium aliam XII ri sacrarum lacte de ovis utilitatem caperet verum si quis cepissset, praevaricatione non teneretur. Itaque victimae partus,
partus bestiae decimae sugebant non matris, sed alterius cujus dam bestiae communis ubera: At hoc cuique in manu erat, ut certae cujusdarn bestiae communis lac benigne ac liberaliter consecraret victimarum foetibus nutriendis , ne videlicet ilia
Si cujus bestiae vel avis pretium altari sacrasset aliquis, ut si ita dixisset, Huius bestiae pretium sit halibamina, Si hujus pulli
418쪽
columbini pretium in victimam pacificam, rerum reconcita- nando templo sacrarum instar erant: erat igiti irin earum lacte& ovis praevaricationi locus , sicut alio loco disputabitur
Aκτ. I. IM E CN, I A seposita in hostiam pro peccato, in holocau- '' stum, in hostiam pro delicto, tena S in turtures, atquci
seposita da pullos columbinos videlicet sacrificandos, praevaricationi lo-xς η ' cuin dabat ab eo usque temporis puncto quo seposita fuit Ru laetima sus pecunia seposita in hostiam pacificam non dabat praevaricationi locum. 3. Si quis unius e bestia membri pretium altari consecrasset, dubium erat, utrum consecratio bestiam pervasisset totam necne. Ergo bestia immolanda erat, non pretio redimenda. Quae si foret pretio redempta , nullus in redemptionis pretio locus praevaricationi relinquebatur. ira Si quis in Nazaraea tum suum pecuniam seposuisset, exea videlicet utilitatem capere vetitum erat verum siquis cepisset, nequaquam prae Varicatione teneretur etenim pecuniam istam licebat totam in hostias pacificas expendi atqui non erat in hostiis pacificis prae varicationi locus, sed erat tantum in earum extis post sanguinis aspersionem. Si quis igitur mortem obisset post quam in Nazaraea tum suum seposuerat pecuniam , a pecunia in holocausta voluntaria impenderetur. Si quis autem mortem obisset post quam in hostiam pro peccato seposuerat pecuniam ea pecunia projiciebatur in mare Salinarum ejus pecuniae fruendae licentia non erat, nec erat in ea praevaricationi locus. At in holocaustum seposita pecunia impendebatur λ. holocaustum &dabat locum praevaricationi. Siquis sepones, da pecunia ita dixissset, Sit tantum pecuniae in hostiam pro peccato meam, d reliquum pecunia in NaZaraeatum meum, tum
reliquum illud totum in suam utilitatem impendisset, praeva-xicatione teneretur. Sin partem ejus duntaxat in commodum suum impendisset, non esset praevaricatione obstrictus. Et sit quis seponenda pecunia dixisset, Sit tantum pecuniae in holocaustum meum 4 reliquum pecunia in Nazarae atum meum,
cum pecuniam omnem in suam ipsius utilitatem impendisset,
419쪽
praevaricatione obstringeretur: si ejus partem untaxat impendisset inusiam suum, non obstringeretur praevaricatione: neque enim in pacificorum pecunia praevaricationi locus erat. Si quis seponenda pecunia dixis et Sit tantum pecuniae in holocaustum meum , S tantum in hostiam pro peccat meam, , tantum in pacifica, atque varia illa pecuniae genera confunde rentur inter se, cum in unive sa ista pecunia, tum in aliqua parte e u erat praevaricationi locus. Quid igitur de confusis istis pecuniae generibus faceret Nempe bestias emeret tres per earum unam hostiam pro peccato constitutam reddebat communem hostiae pro peccato pecuniam, ubi ubi foret per alteram holocausto destinatam reddebat commune pretium holo-
eausti: per tertiam hostiam pacificam constitutam reddebat communem hostiae pacificae pecuniam. Si quis ex iis, qui nidos avium debebant, pecuniam sepo I v. suisset, atque ita dixisset, Sit ea pecunia in debitum meum, erat praevaricationi locus tum in universa illa pecunia, tum etiam in ejus aliqua parte. Et si debitores ejusmodi mortem obissent postea, quam in sacra seposuerant pecuniam, impenderetur omnis in holocausta voluntaria, atque locum praevaricationi dabat. Si quis bestiam segregatam in hostiam pro peccato comes . adipis deinde mactasset in hostiam pro peccato comesi sanguinis, is hac hostia non expiaretur, 3 nullus adeo hic esJetpr: evaricationi locus. Si quis seposita in hostiam pro peccato comesi adipis pecunia coemisJet hostiam pro peccato Comesi sanguinis, ita reserat si coemisset imprudens, hac vero hostia ex piaretur, propterea praevaricationi locum daret: sin auten emisset prudens, hostia illi non expiaretur, dc eam ob rem nullum ea daret praevaricationi locum.
Si quis siclis duobus in unam 3 candem hostiam pro delicto I.
destinatis emisset arietes duos, eosque in usum profanum, praevaricatione obstruageretur, quoniam res profana fuerant emptae pecunia hostiae pro delicto. Is igitur oportebat denarios exolveret denos qui erant sicli duo , insupere quinta pars δίhac ille summa coemebat hostiam pro delicto praeterea autem oportebat & aliam offerret hostiam pro delicto praevaricationis suae: Itaque si duobus ex arietibus coemptis unus esὰ siclorum
420쪽
duorum Malter denariorum decem, oportebat hunc, qui se nariorum erat decem, arietem inerret in hostiam pro delicto sic enim rem sacram praevaricando interversam in locum restituebat, addita etiam quinta parte S illum, quissiclorum erat duorum, arietem offerret in hostiam pro delicto ptaevaricationis suae. Nam si coemerit unum arietem in hostiam pro delicto,& alterum4n profanum usum, cotmptum in hostiam pro delicto, sitquidem si1clorum erat duorum , offerret nomine prioris hostiae pro delicto: de coemptum in usum profanumini siclorum itidem fuerit duorum,osterret in hostiam pro delicto praevaricationi suae etenim uno quidem certe siclo pecunice in hostiam pro delicto destinatae abusus, praevaricationes obstrinxerat: tum etiam denarios exolvebat quinque, qui voluntarium in holocaustum impendebantur.
vii Si quis residuum aliquid pecuniae in hostiam pro peccato destinatae impendisset sitim in usum prius, quam sua hostia pro
peccato fuerit sacrificata, oportebat quintam partem adderet ad id, quod in usum suum converterat, inde summa illa coemeret hostiam pro peccato, atque insuper osterret hostiam pro delicto suae praevaricationis. Item si quis ante sacrificatam hostiam pro delicto residuum aliquid pecuniae in hostiam pro deliacto destinatae suum in usum expendisset, residuo illi, quod incommodum suum converterat, adderet quintam partem, at que tota illa pecunia coemeret hostiam pro deli sto: tum etiam
aliam offerret hostiam pro delicto praevaricationis suae: nam itam erat, quidquid ex praevaricatione rerum altari sacrarum dis luebatur, in altaris sacra cedebat quidquid ex praevaricatione rerum templo reficiendo sacrarum pendebatur, in templi
refectionem cedebat. Quod si se praevaricatione obstrictum rescisset ante sacrificatam suam pro peccato hostiam, tum eam sacrificas set, nec dum quidquam in praevaricationem suam destinasctet, aut certe id quod destinasset non adjunxissset adpretium sua hostia pro peccato, oportebat, ut sortem pro praeVaricatione appensam, d additam ei quintam partem in mare Salinarum dejiceret. Qui si post hostiam pro peccato suam sacrificatam demum rescisset se praevaricatione obstrictum esse, oc praevaricationis sors, 3 quae addebatur ei quinta pars ea pe-eunia universa in holpcaustum voluntarium expendebatur;