장음표시 사용
11쪽
otiam accidit, ut nec editor Oxoniensis accurate et de sinite Ioca ista indicare potuerit. Ioannem Damasce-nima, qui mii Ita e Nemesio hausit, satis curiose videor notasse. Gregorium Nyssenum etiam, inter cujus opera caput secundum et tertium legitur, diligenter comparavi. Anastasium Sinaitam ex bibliotheca, o EAE SAE L Summi Viri, accepit et in usum meum duas quaestiones exa
Vir Eruditis unus, qui nunc Halae commoratur. Sed Juliano omerio Elia Cretens, Meleti Monacho et Joanne Philopono, qui in nonnullis locis adhiberi potuissent, hic Vitembergae, ut credibile est, prorsus carui. Veruntamen nec Lipsiensis hibliotheca academica opem mihi ferre potuit Viros doctos ergo, qui copiosioribus bibliothecis instructi mihi bon cupiunt et de hac editione mea palam judicium laturi sunt, humanissime
rogo, ut saltem Joannis Philoponi Commentarium in tres libros Aristotelis de anima consulant propter locum Ammonii pag. 41. edit Oxon. iocus iste fortasse reperietur in editione Veneta foliora pag. 1 3 aut folioin pag. I. Hoc unum praeterea addo, quod tamen nemo ita dictum putet, ut aut mihi aliquid ambitiosius arrogarem, aut
Nemes temere gratificarer Legi philosophorum graecorum multas de his ipsis rebus tam veras, quam mirabi Ies sententias, item scriptortis ecclesiasticos grae Combene
multos, in his Basilium ., rogorium Νys senum, Chrysostomuna, Theodoretum, atque Origunem etiam, qui singulatim eadem argumenta ornate copioseque Xposue A 5 Tunt.
12쪽
runt. Sed ista junctim omnia, multorum antiquiomana refutatis erroribus, uno hoc libello brevius, accuratius. et subtilius a Nemesi explicata sunt. Quae vero ea sunt Scilicet ea, quae homini, ut homini, scitu sunt maxime necessaria, quaeque ad recte tranquille, constanter, sapienter, beateque vivendum permultum valent. equo enim dubito, quin is, qui hunc libellum attentius legerit ac penitus intellexerit, multum se ad christianam sapientiam, virtutem, pietatemque FOfecisse profiteatur. Quod quidem commodum ut ad
lectorses omnes redundet, ex animo opto. Scribebaur Vitembergae d. v I MART. MDCCCI.
13쪽
EXPLICATIOSI GLARUM, ET NOTITIA EDITIONUM C DICUM, VERSIONUM AC RELIQUORUM OPERUM, QUAE IN HAC EDITIONE ADHIBITA
. t. Editio Anfvorpiens annicis 6s. . Hanc curavit
Nicasius ilebodius, casistanus, vir doctissimus, qui primus graeca didit ex duobus codicibus ac novam versionem latinam adjecit. Des utroque Codice ita habet in praefatione μολις ποτε δυσω ἰνετυχομεν αντιγραψοις, και τουτοις νηκεστ bo διεφθαρμενοι καὶ μυριων αμαρτηματων γεμουσιν. οις πιμελεστερον επιβαλοντες καὶ των δε κατεροι ἁμαρτηματων ἐκ τῶν παρ κατεροι ορε ως εχειν δοκουντων καταστοχασάμενοι , κἀκ των νοντων πιδιορ Θωσαντες, υγιεστεροι παρα πολύ της προτερας την πραγματειαν παρεσκευάσαμεν. Ex his duobus ergo valde corruptis codicibus, ut ipso profitetur, orationem graecam primus edidit ae pro viribus suis constituit. Discrepantes lectiones autem, certe notabiliores, a gini editionis adjecit. Novam autem versionem latinam addidit, quod verso Georgii aliae minus ei 4 proba-a Anio Vallam hunc libollum Iatine interpretatus fuerat Richardus Burgundio, Pisanus, qui anno 1194 obiit, et Joannes Cono Norimbergens s. Vide Fabrio Bibl. r. Vol. VII. p. so et P. 47. Ol. VIII. P. 16 . et ea, quae infra monui. Utramque version om Euchodius videtur ignorasse. Burgundionis versio, ut arbitror, miriquctm formis typographicis fuit expresssa Burgundionem autem Graeca verbum verbo reduidiffs atque omni barbaris vocabulis obscurasso ac foedasses, auctor est Cono in praefatione ad suam versionem latinam.
14쪽
probabatur. De ea enim Ita censet in praefatione: ὁ πρωη το βιβλιον τουτο εἰς τη ρωμαι- διάλεκτον μετενεγκεῖν εγχειρήσας Γεωργιος ὁ Βάλλης, ου μάλον ξρυι νευ-
pla vidi duplicis generis, quae hoe solo inter se disserunt, quod pagina 181. X mpi , ut videtur, prius expressa, post finem orationis graeca solum pagina rum custodem ut vocant, habent, nimirum hunc M 3. In exemplis autem aliquantulum post expressis, omissis isto custode continuo post vocabulum Τελος notati sunt errores typothetae, quos in hac editione tacite
Variantes lections utriusque codicis hie insta inter reliquas notavi addita nota Ant. Ab hac odition prorsus non disserunt repetitae editiones in Auctario Ducaeano Bibliothecae Patrum Paris. 36a4. T. II p. 66. seqq. et in Bibliotheca Patrum Norelliana Paris. 16 4. T. XII. p. 7O8 seqq- . ditio Oxoniensis e theatro holdoniano 1671 8. Hujus editor, quem Fabricius putat suisse Joannem ellum, Episcopum Xon1ensem, expressit editionem Εllebodii, paucissimis in textu, modo tacite, modo CO-dicum auctoritato mutatis. Qui contulerit hanc editionem a pagina a et Ellebo dii a p. o. is inveniet, paginas utriusque editionis ab hoc loco ad finem
convenire etiam in numero vocabulorum. Variantes
lectiones editionis Antverpiensis prorsus neglexit, quod non debebat fieri. Ipse duos codices Xonienses adhibuit, quos amo octies ' solum, quasi obiter , laudavit. Versionem Latinam Ellebo dii pluribus in locis
a Eam ob causam so excusat in praelatione pagina penul'
tima Is certe erat Auth; noster etC.
15쪽
ac plerumque temere mutavit, nec ea de re lectores admonuiti Praeterea in fine animadversiones nonnullas adjecit, in quibus fere notavit auctores a Nemesio laudatos. Sinc utaria omnia hujus editionis suis ocis indicavi in notis. D. r. Codox Dresdens bibliotheca Electoralis T. Hunc ego bis examinavi ad editionem Antverpiensem et Oxoniensem. Est membranaceus Sec. XII ut arbitror. Habet folia in '' i seu quaterniones decem est unum solium. Sed quaternio tertius tem pro insutus est post decimum. In secundo etiam dissuta sunt folia. In hoc a manu recentiori scriptum est: ae bibliotheca Loescheri a Clodius comparavit. Ab alia manu M. nisi Episcopi tractatus de anima. Liber bona Motae DC annori . Item in charta separatim adjecta legitur Ex hibliotheea Seideliana Berol. redemi V. E. Lo
scherus D conflat 8 18 his ergo constat,
hunc codicem primo omium esses ex bibliothoea sidolii Berotinens a Ualentino Ernesto Loeschero, Superintendente quondam res densi, deindes ex bibliotheca Loes chori a Clodio bibliothecario quondam res dens, in bibliothecam Electoralem. Marginibus Codicis interdum adscripta sunt scholia, sed minoris pretii. Ιnterdum etiam notantur varias lectiones. Habet etiam correctiones a manu recentiori, nonnunquam valde ineptas. In nonnullis partibus adesus est putredine. Tamen vel se hic Codex inter Optimos numerandus esst. D. I. Codestres dentis Electoralis . Hic est chartaceu Sec. XU. Habet tantum quinque folia in . Continet
capita a 35 ad 38 in quibus de fato Xponitur. Satis diligenter scriptus est. Usus utriusque Codicis res- densis contigit mihi benesidio Adel ungii, Viridi histris atque Eruditissimai. A. r. Illustris Augustanas reipublica et in follo. Is scriptus est in charta bombycina Sec ut videtur, XU.
16쪽
Hunc Reiferus in catalogo bibliothecas Augustanae notavit pag. 75. num. 5. Codex est optimae notae. Descit tamen in sine capitis 41. a. codex Augustanus et Membranaceus in 8 sec. XL aut XII. In hoc tamen folia in principio sunt chartacea XVII. item X in fine capitis 33 uti in variis lectionibus notavi. Haec scripta sunt Sec ut videtur, XVI. Scriba fuit diligons of Augustanum Codicem T. a quo fero non dissentit, diligenter expressit. In iis, quae
scripta sunt a manu prima in membranis, saepe peccatum est contra orthographiam Tamen in hoc legunturis,pit ultima, quae desunt in Augustano T. Quin immo post finem capitis 4. 0gitur etiam aliud cum indice hoc 'Eν τινι το ἡγεμονικο ιδρυται. Incipit: Σιγατ sπασα οχοος ιγρη ματαιολογια. Sed hoc sine ullo dubio auctorem habet Gregorium Nyssonum. Etsi autem hic Codex nunc eundem indicem habeat, quem Augustanus . tamen colligi possit, hunc libellum in hoc Co-
dies olim tributum ess Gregorio Nysseno. Etenim post istud aput, quo auctior es hic Codex, continuo a prima manu legitur libellus Gregorii Nysseni cum indice To αυτου γρηγορίου i: περ ψυχs D.
το ἀν Θρώπου. - και 'δε μεν ου ἐγράφη τελε-ς, AVUos duos Codicos Augustanos, quo mihi liberali Dsime commodavit Hieronymus Andreas Mertens, Vir Celeberrirnus os Doctissimus, ipse comparavi mense Majo anni 1796. cum essem Augustae Vindelicorum. In eo tamen negotio multum adjutus sum opera Oannis Gottiobmay Viri Eruditissimi ac mihi amicissimi.
s Victu Tom. III p. 8 I. edit Paris. 1638.
17쪽
Augustanus 3 secundum Rei serum pag. 88. num. 63. Bie Codex propemodum me latuisset. A RHisero enim 11 notatus erat Adamantionis capita philosophica. Cum ergo scirem hunc Nemesii libellum Adamantio etiam in nonnullis Codicibus tribui, ut in altero Xoniensi reontinuo ea de re consului Uum meum, qui sine ulla mora hujus quoque Codicis varias lectiones, a se diligentissime notatas ad mo transmisit. Constat iste Codex, uti ex May didici, foliis LXX., quorum quaelibet pagina abs versus et . Forma est, ut vulgo VO-Cant, . min. aut . maj. Scriptus videtur sec. XIV. aut XV in chartis. Indicem habet 'Aδαμαντίωνος λο-3γος κε φαλαιωδης. In principio et ante singula capita habet indices capitum, quos suis locis repetii. Deficit in verbis μο τινων, καὶ μιν δενα. Vide edit AntVe .pag. 6Ι. med. Primum caput inscribitur: περι ρύσεως ανξ ρωπου qui est inde totius libri in aliis Codd.
CO de est bonae notae. Interdum convenit notabiliter eum M. T. interdum cum . . Hujusmodi Codicem ad manus etiam habuit editor Oxoniensis, unde non. nulla tacite emendavit. Praeterea, cum anno i 706. Monachii versarer, vidi
etiam in bibliotheca Electorali duos odi eos Nemesi D,
quos tamen, aliis negotiis imus litus, comparare non
potui. Alter o num XXIX. chartaceus in folio Sec. XVI. Continet a solio To8 ad 159. Nεμεσίου πι- σποπου μεσης περὶ φυσεως,9 Θρω ου. Desinit capite 3 a.
του κουσίου, in verbis, Θ- τα τοιαυτα κατορ
Θουται. jusdem nonnulla a capite 33 ad caput 37. Verba επιδιουσι απαραβατου, leguntur a folio 7 O. 3 75. Alter etiam chartaceus est in folio Sec. XVI. num C. Continet Nemesi capita de fato etc. a capite
35 ad nem libri, a soli 15 a. ad 17o. Deinceps legitur
4 Postremo horum quoquo variae lectiones notatae sunt, ut hic inserius monui.
5 Hunc in notis appellavim. 1. Alterum M. a.
18쪽
Iegitur etiam Nemesii nomine liber de contemnenda morte, quem novissime Demetrii Cydonii nomine edi
dum vero nullo modo mihi persuadere possum, at credam, hunc quoque libellum esse Nemesii. Etenim et φρ ι et συνθηκη et διανο sunt dissimillimae. Sen-
tentiarum vero diversitas maxime intelligitur ex duobus argumentis, quae uterque tractavit. Alterum est, do immortalitate animi alterum do virtutibus et facultatibus, quibus homines cetera antecellunt animalia. Con notat versionem Latinam Ioannis cononis, quam ho tanto Beato Rhenano primum edidit Argentor 151 a.
fol. ago usus sum Gregorii Nyssent oditione latina Basil. 56a ubi hic libellus legitur a pag. 47T ad 55 Q. De indicibus et divisione totius operis, ut apud Cononem notantur, monui infra suis locis in notis. Conon ullum integrum exemplum graecum habuit, sed tantum quaedam capita et fragmenta ex bibliotheca coenobii fratrum ord divi Dominici Basileensi. AErgo verasionem Burgundionis, quam haud dubie scriptam habuit, in multis pro arbitrio suo mutavit, adhibitis tamen in nonnullis locis graeca oratione Basilii M. in
Hexae mero Elias Cretensis et o Damascent. Idem nota multa ex hoc libro hausisse Thomam Aquinatem et Albertum Magnum. Cononis versionem a principio ad finem cum grasco comparavi et notatu digna in variis lectionibus indicavi. multis in locis mihi procodice suit, etsi haud pauca inepte reddiderit. Raz nota version om latinam Georgii Vallae, Placentini, quae prodiit Lugduni apud Seb. Gryphium 53 3. 4. principio hujus libri legitur Gaudentii Merulae epistola, scripta Mediolani VIII Kal. Maj. 538 qua hunc libellum dedicavit D. Jacobo Philippo Saccho. In ea
traditur, hunc Nemesium inventum esse in bibliotheca Georgii Merulae. Valla ipse de sua versione ne e bum
19쪽
bum quidem addidit, nisi in indice libri Georgio Vasin,
Placentino, interprete. Quot igitur a quibus codicibus usus fuerit, prorsus latet. Uallam alium Codieem ad manus habuisse, quam Cononem, vel ex division olibrorum et capitum apparet. Fuit autem Codex Vallao nostro II. 1. simillimus, qui est sane praestans. Hune ipsum tamen, certe non solum, potuit,Aprimere, quod Codex A. T. deficit in sine capitis r. Etsi vero Eli bodius, Conon et alia interpres sine ulla comparatione excellentior, hanc aliae versionem merito reprehenderit, tamen mihi contigit, ut plura loca ex ea in graeco emendare potuerim.
N. nota Gregorium Nysienum, inter cujus opera caput . et a legitur. Vide edit. aris. 1638 fol. Tom. II P. O. seqq. m. notat Ioannis Damasceni tomum primum editionis equien Damascenus enim in libris de side orthodoxa multa ad verbum erpressit ex Nemesio. amen Omnia ita disiecta sunt, ut diffsiculter inveniantur. cum jam totum opus absolvissem, Pater 1 GNAT TUA HARD Τ, Electoralis Monachiensis bibliothecae praefectus, Vir Summe Reverendetis atque ruiti pinu. . utriusque codicis Monachiensis varias lectiones diligentissime ac doctissimo a se notatas, ad me transmisit, quas suis locis singulas animadvorsionibus meis inserui. Nerito igitur Summi illius V ri tantum humanitatis, doctrinae et erga me benevolentiae beneficium cum
grati animi significatione hic palam praedicandum
censui. Postremo etiam Fu Aa s Ciscus CAROLUS AL-ΥER, Philosophiae Doctor et litterarum graecarum
Professor, Vir Celeberrimus atque in diti inris dio XVIII. Iul. 18oo Vindobona o Codd. Vindobonensibus Nemesi ita ad me scripsit Die I. I. B bibliotaesi