장음표시 사용
41쪽
ἡ ζέσχὶς περὶ ibi ο ρμόvης. Nam hi habet sola capita da fato. D. a. D. Gregorii Nysiani Episcopi Philosophiae libri octo, Joannes Conone Norimontano interprete. Liber primus de homine Cap. I. De homine, ex quibus sit Compositus , tum de ordine et Communione ad Coeteras Creaturas. Con. Nomesti philosophi clarissimi de natura hominis liber. Cap. I. De anima
ot corpore. Vall. Nomen Ur his est bt ισο et ριεσα. Inde loci σαύοις et δε ιεσηvoc. Vide Steph de urbibus in F αιτα. OCCurrit etiam εμ ισσα. Si est in pistola Libanii 66. in Codice Mos quensi, ad quem locum vide Wolfium pag. 363-
Dei illum. ValL Etsi ita intelligi possit εἰνα ι, tamen lectio vulgata Praeferenda propter proximos infinitivos, qui particula και iunguntur. MOX, καὶ ουτως καλῶς. D. I. Sed hujusmodi postea neglexi. In pluribus autem aliis Codd. reperi ουτως ante Consonam. ἐνευέχε τυ αλλωςJ ἐνεδέχετο καλως αλλως Sed ἐνεδ ex correctione Primae, ut videtur, manus. Antea, Credo, a fue-
42쪽
σωματος, και ψυχῆς, και νου. οἷς κολουθη τε καὶ 'Aπο- λιναριος ὁ Ἀοιολκειοι γενόμενος επισκοπος τουτον γαρ πηξαμ ενος το θεμελιον τῆς δίοις δοξης και τοι λοιποι προς- ωκοδόμησε κατοι το οἰκειον δογμα. τινες δε υ εστειλαν απο της φυvi τον νουν ' ἀλλοι της ουσιας αυτ γηγεμονικον
Mali in i . Est enim aliquid discriminis inter γενεσθαι
43쪽
διαβεβαιοῖται διαβεβαιουνται. D. I. . . Confirmentur. Vall. ου λεγει Γου δοκε λεγειν. D. I. A. I. a. est dicere.
προς τῆ τῆς ἰλυχῆς ε ι τῆ τῆς D. I. A. I. a. 3.M. I. mox μόνην A. 2. θειοτητα non videtur esse hujus loci. Conticio οἰκειο- τητα, quod συνάφεια videtur postulare. Con reddidit, curam et follicitudinem. Forte ergo θεραπεια legit. Solius anima divinitatem Vall. M. 1 exhibet θειοτατηv
44쪽
αυθ ρώπου δε πομενως, πειδὴ καὶ ζωον Ἀνθρωπος κουριάλως δε κυριωτερα του σωματος ἡ Γλυχὴ πασιν ἀνθρώποις
εἰναι καθωμολογηται. πο ταυτης γαρ ιός οργανον, κινεῖ - ται το σωμα δηλοῖ δε ὀ θάνοιτος χωρισθ είσης γαρ τῆς ψυχῆς κίνητον κενει το σῶμα παντελως καὶ γενεργητον, τεχνιτο χωρισθ εντος, ἀκινητοι μενει το οργανα γνω ριμο δε, τι και τοῖς ψυχοι κοινωνεῖ , και η των αλογων Ἀων μετεχει ζωῆς, καἰ τῆς των λογικων κετειληφε νοησεως. κοινωνεῖ γαρ τοι μευ ψυχοι κατοι το σωθια και τηρο αποτων τεσσαρ- στοιχειων κρασιν τοις δε φυτοῖς καταο τε ταυτοι καὶ την θρεπτικὸν καὶ σπερματικῆ δυναμιν τοι δε
αλογοι καὶ ἐν τουτοις μεν, ξ m τρου qui κατά τε τὰν
νθρωπου γ ανθρωπος αυΘρ υπου id est, i. nam ota sub scriptum omittit. αν θρωπος. D. I. vΘρω που γ α VΘρωττον, A. I. a. 3. Haec pessime Corrupta et turbata apud Con. Ut ot quae ho)ninis aut hominem constituentia non funt. Vall. mox vi labost. . . και ἄλλως δε και αλλω δέ vitiose. D. 1. Mox vitiose
Uπὸ ταυτης γαρ α το loco πο . D. I. M. I. Non male. Ita enina evidentius initium motus notatuΓ.ρηλοῖ ὁ θανατος Lin marg. ab alia manu additum. D. I. Μο μενε Vall. reddidit itio e et altero loco acent. γαὶ τοῖς, ναοκJ v. Jo P. 179. D. αλόγων μετεχει ζωῆς J -λόγ ἡ ω ε οετεχει D. I. A. . . . Animalibus habet etiam Con. Animanti-hus Vall. Paullo anto post κοινωνεῖ videtur excidisse, και τοῖς p*τοις Mox enim separatim notat q/υχα et
45쪽
σωμα και τας σωματικας δυναμιεις τοῖς λογοις ζωοις τε και τοῖς ἀψυχοις, κατοι δε το λογικον ταῖς ἀσυγμάτοις Ουσιαις ώς εἴργηται προτερον ὁ γαρ δη μιιουργος ἐκ του κατολιγο ερικεν ἐπισυναπτειν α ληλαις τοι διαφορους φυσεις, ε 3ςτε μιαν εἶναι καὶ συγγενῆ τὴν ποι τοι κτισιν. εξ υλιστα δείκνυται εἰς ων ό πάντα)ν τω οντων δημιουργος ου
A. . Interpres haud dubie voluit,fensum habentis,
loco moventis. κατα τυ σωμαJ κατα laeta τὸ σωμα. D. I. A. I. 2.3. M. I. Coryore quidem Vall.
τοῖς κλλοι. ζωοιὶ και τοῖς υχοQ τοῖς ἁλόγοις ζωοις τε και D. I. A. a. Ita saltem τοῖς ante 3 υχοδες, addendum. Atque ita habet m. 1. A. . Distingui etiam possit: τοῖς ἄλλοις ζωοις τε καὶ κ ψυχοις SiC A. 2. Rationis expertibus. Con Aliis animantibus Vall. εκ οὐ κατ' ὀλίγον, id si paullatim, gradatim. Onita conditor enim deus decenter Ac si legerit, θεος τοι κατα λογον. male Rerum omnium creator deui. Vall.
46쪽
malim χοντα φυτοῦ ponere post δυναμ ιν Paullo post, τα αλλα ἁλογα. M. I. α τυε. βατα disjuncta, quasi dicas, disconvenientia. τἀρ λίθος γαρ και λιΘος. I. A. a. Vall. MOX, Fcαγνῆ
47쪽
grs disendi si mutandi loci. Sic 'hilo p. 168. D. memo
48쪽
σθαι habet D. I. A. I. a. Aristot hist animal V, 16. habet διοίγει et συναγειν Forte tamen in vulgata leCtione addendum est in fine, κοα ἐριυνεσθαι. Ut contrahat se et defendat , cum laesonem aliquam fe erit Cori. Intellexit autem ex superioribus κα τεσκεύασε, Produxit, et ante ἀριστοτε λ ης inculcavit Ousmodi autem ii his. Vall. habet solum, contrahi ac obluctarit, quo expressito σοφοι οι παλαιοὶ τω σοφῶν. D. I. A. I. a. Et in marg. Ant. veterum aseienti rini Cora. Voterum faPientum. Vall. Mox τὴν τα μυεταβατι κω Gων. A. a. των, loco ou, quod vitiosum est, habεnt ei iam reliqui. MOX, τενυεσιν. . . In versione loco fur ant, Correxi nuncuμαnt. Istud tamen editor κoniensis retinuit. Moκ etiam Dinnas , loco μrimas dedi. αυτόθε αυτο που hinc illinc, hinc alicubi in vicino, i. e. exiguo intervallo. Opponitur enim Fcακριὰ Procul. της - εντερα τῆς abest. D. I. A. I. a. q. Aristot delge
esse a cutes pol identia. Deinde intestina, id est , er-
τοῖς με αι Θη εις, τοῖς si εν τὰς αι Θησεις. i. a. τελειωτερα τελειοτερα . D. I. . I. A. 3. Sic et mox Ita alibi hiam variant MSS. ut Hebr. 9, M. ἔχοντα τα; τρης abest. M. 1.
49쪽
εις ἔν συνήγαγε τά τε νοητα καὶ τα ορατοι ' μίσου τη ς
ordine quodam Con. τ άλη Θic λο τι κυυ τ αληξ ως λογικόν. D. I. A. I. a. 3. M. T.
προεβαλετο προεβαλλετο A. I. 3. D. I. κατα s. ἐρος non agnoscit Con. μονοε θους οριοειοους. D. I. Vir omni Con. Vall. Paullo Post τῆς ante διανο ιας, comercit tigin X. Nam τοῖς est error manifestus. παραχθεῖσαν Conjungendum cum ευρησεις Mox dubito de VoCabulo κοράκων Quis enim corvis tribuat φων; γοποικιλην καὶ δια φορου Propter ειι .Qηλcu conjici possit G δικῶν. αδικοὶ ρνιθες, aves cantatrices , saepe emo Tantur. Fιινι ηλοὶ sunt 3nitatrices. Paullo post Πάγγελ Nest nuncius , index, interseres. Vall. Dium corvorum Clusciniarum. τῆ ανθρωπου του ἀνθρωπου. . . λινγ Fράτων κυ 1ατων M. I. Idem paullo post τε ante νοητα, omittit. Sio et A. 3. δια μεσης τῆς δια ριέσου τῆς A. a. o perplacet, i. e. interveniente, seu mediante, ut dicunt. Aliud est ὀι. Fζε του τινος, quod opponitur τω μωα aliud est, δια μέσης v. o. δου, per mediam viam. In Codicibus re-
Centioribus, quod notum est, ultimae syllabae terminatio frequenter in his negligitur.
50쪽
τῆν θειοι τε καὶ θεοφιλεστάτην obo v μετερχεται και το ς
Mox correxi vitiosum ἀπελευσει. Vall. id reddidit, f- solveris. καὶ oblu. 0ιωθη αυτοῖς desunt Forte additi in ovPs. 48, eto. Ceterum non alienum est. Com arabitur atque a similabitur. Vall. μακαριωτατηυJ Θεοφιλεστατην. m. I. D. I. A. I. a. q. Utrumque probum Sed hoc postulant Codd. Deo amabilem Cori Deo dilecti Imam Vall. ζετερχεται J ιετερχητα ι. D. I. Sed antea etiam est πα-τυ υἰ, ανξ ρι υ πο J iv ς ανθρωπον. A. I. a.