장음표시 사용
31쪽
EDITIONIS ANT VER P. ET O MO NI E N S. S
in photi Myri obiblo. At vero si libri octo de philosophia non sunt Gr gorii, hanc saltem ob caiisam, irondocet animam non creari in corpore mirari satis non possuna, quid in mentem venerit nuperi omnibus ν feni editoribus, ut integrum secundum Caput, quod operi Nemesia non contemnendam partem esiacit, et illum ipsum de animarum prae existentia errorem in se na-bet postquam totum opus Gregorio justissam judicio
dudum ereptum Em seno nostro addictum fuisset, etiamnum tanquam Grρgorii genuinum foetum inter opera ejus vulgarent. Quin et pariter mirari subit, quaretractatum praedictum caput continentem, a Burgiandione Latine editum, nec non Cononis Rhenani, Vallas, Ellebodii curis elucubratum, denuo redericus Morellias interpretaretur, nulla laboris tam supervacui ratione reddita.
In editione Ellebo dii, iit et Bignae etiana, inhiblioth. Patr. UOL 12. hic noster Nemesus rogorii Nazianzeni familiaris et Cappadociae praefectus fuisse dicitur in cujus sententiae firmamentum epistola s. a ΝΛ-zianzen ad eundem scripta in medium producitur. De buissent quidem pari omnino jure tres aliae epistolae, nimirum 185 184 185. nec non et carmen satis proliacum, ad eundem scripta, in testimonium citari. Billius quidem, ut et alii nonnulli minime verisimile putant, Cappadociae praefectum, hominem seculi curis addictum et christiana pietate alienum, aut Episcopum fieri, aut librum istiusmodi, qualis hic noster est, qui prae manibus habetur, scripsisse. Quod autem ad praefecturam attinet, et nomen Christo nondum datum, facile erit TeΡOnere rem eam non adeo incredibilem videri iis, qui noverint, quales eo ipso in seculo ni erunt Ambrosus, s Necta-
32쪽
clarius et ne uis, cum ad sedes suas promoverentur. Nec certe Nemosus noster sacris infulis indignus prorsus habebitur, qui a Theologo Gregori plailosophiae, probitatis, justitiae, amicitiae demum nomine, Non modo laudari, sed cum veneratione quadam suspiciatque coli meruerat quem etiam utcunque olim chari L simum, magis etiamnum charum futurum, ejusque animo penitus ceu columna aerea inscribendum spondet,
ἐπει- ῶν γενη θεοῖ και σαφως ημότερος ' scit pietati christianae se totum tradiderit; quod in carminibus denuo
vaticinatur, et ceu entheo quodam furore percitus, poema suum claudit:
Καππαδοκησι τάλαντα δίκης Θειοι τανυσσας, Ου χρυσον δολοεντο κού ιργυρον, ουδε με ιππους
'Ωιχετ α γων, πλουτος γὰρ ἀνουτατος ἀυτ δε πάντων Mαργαρον αἰγληεντα μεγαν' ἴσαιτο ριςον. His addere licebit, plurima esse iudicia eaque non
contemnenda, quae scriptorem hunc Nazianzeni seculo addixerint nimirum primo in loco totus fere est in controversiis, quae ea tempestate in ecclesia versabantur,
Origenistarum intelligo, Apollinariorum et Eunomianorum haeresibus refellendis Secundo authores solum Citat, qui ante quadringentesimum annum a Christo inclaruere. Demum scripti ipsius character nobilissimo Tum ingeniorum feracissimum illud seculum sapit ubi ethnicismus jam expiraturus ultimos suos conatus videtur edidi illa, et submiseroesis, Plotini, Iamblichii, Por 'hyrii et reliquorum, qui ab Eunapi memorantur, praesidiis, philosophiam christianismo opposuit ut ex altera parte eadem tempestate auspiciis non minoribus Athanasio, Basl
33쪽
1dem christianismus philosophiae etiam stippetiis defendebatur. Sed in re tam Ilibrica certi aliquid statuere, nimiae esset audaciae praesertim quando nihil prohibet, plures fuisse Ne)ne sol, eosque philosophos et christianos circa Nazianzeni tempora. Certe in Isidori Plistolas scriptis Nemesti etiam cujusdam amentionem CCurrere, et quinque epistolas nomini isti dicatas reperiri, satis constat scit. Nεαεσο lib. 2. epist. 1 54. lib. . epist. 35. et lib. 5. epist. 56. Ususσιο Πραιτωρι lib. 1. epist. 44 et demum εμεσίω Μαστριανον. ib. . epist. 81. . Quae quidem utrum unum aliquem, an diversos designent an ad authorem nostrum ullatenus spectens, aliorum sit judicium. mihi quidem, ut, quae sentiam, libere eloquar, verisimillimum prorsus videtur, Nemesum hunc nostrum vixisse demum appetente quarto seculo, scit ante aut Nestorii, aut Eutychetis tempora hoc est, antequam Paulus Emes sedisset eum intelligo, qui adversus A florium re strenue gesta eo nomine a Cyrillo Alexandrino cumulatissime laudari meruit, et ab historicis ecclesiasticis passim celebrari. Hujus rei indicium non leve statuo, quod cum Cap. 3. περὶ σεως ψυχA και σωματος verba facturo, de hypostatica unione deitatis cum humanitate in persona Servatoris nostri mentio incidisset; contra Eunomiwn aperte disputat hi verbis, κοι Θαρως ἀσωματος φυσti χωρεῖ χῖ, κολύταγ δια παντων, αυτης ουδεν, στε τω με χωρεῆ διὰ παντων ἡνωσθαι, τω μηδεν αὐτῆς, μενειν αμικτο και συγχυτον quae quidem, si ea tempestate Nestorius aut Eutyche dogmata sua evulgassent, multo Opportunius adversus ipsos fuissent intentata quippe qui altioris longe subsellii haeresarchae et Eunomium multis paralangis antegressi, to
34쪽
tum sere christianum orbem, Orientem praesertim, turbavere. Et quidem pauculis istis, quae auctavi, verbis, utriusque istius nefariae haereseos jugulum ipsum manifeste petitur. Cum enim Nestorii venenum in hoc poni asserebat 'he sn nodus , quod naturam humanam
divinae ξυωθῆναι και πια αε- digerit ait Nemesius, reali intimoque nexu conjungi, τω μεγχωρεῖν διὰ πάντων ἡνωσΘαι. Quinimo quando e contra Eutyches domini nostri naturas omnino confunderet, ipsissimis Nemesi verbis Θnodus Chalcedonensis decernit, quod sit ἄμικτος κω ἀσυγχυτος quod pariter dicendum de omissa penitus in longa de libero arbitrio disputatione Pelagianismi mentione. Quanquam enim in occidente potissimum grassata ost illa pestis, reliquas tamen orbis christiani regiones utique afflaverat; quidem anno Christi 15 Synodus in Pelagii et Caeloysii causa Diospoli Palaestina celebrabatur: maturius etiam Hierosolymis, si rosio fides in libello de arbitrii libertate ita testanti. Quin et mantissae Ioco addere licebit, quidem post quartum seculum προυπο ρξεως dogma male in ecclesia audire coepit, et tandem It tiniani aevo L. nodo Constantinopolitan prorsus damnabatur fieri non potest, ut ita secure de illo philosopharetur Nemesiuι , si quidquam ea e parte, illa tempestate, qua is scripserat, fuisset definitum. Sed de author nostro hactenus de scripto ipso nonnulla supersunt dicenda. Et quid om si lectionis
Varietas, verborum delectus, rationum pondus, judicii tenor, methodi ordo, disputandi acumen, argumenti
demum dignitas, et quod ad gratiam ineundam non levis est momenti, summa cum rebus nostris necessitudo,
35쪽
tractatu in aliquem Iectoribus suis conciliare poterit; utique hic fuerit longe commendatissimus. Unicum vel adhuc omissi, hoc tamen seculo minime praetereundum si in philosophia naturali, medicina et anatome inventa nova ad palatum faciant, nec hac ex parte destituimur. Habemus hic praesto, et jure merito pro nostris vendicamus ea, propter quae pridiani aliquot in re iteraria heroes cristas erigunt, et aeternitatem nominibus suis spondent postulantque. Doctissimus Divius in disputationibus medicis non ita pridem editis, cum adversariis quibusdam satis acriter contendit, utriectis hypotheseos cujusdam laus et decus, de usu bilis in corporibus animantium, debeatur. Ut pax deinceps inter eos componi possit, sciant, velim, rem totam ab
authore nostro, ante mille et tercentum fere annoS, Non propositam modo, sed et accurate enarratam Capite Dimirum 8 p. 25. Si haec autem eviora videantur, quid demum dicemuS, ratio circulationis sanguinis, in quo uno invento seculum hoc tantopere se effert, Nemes dudum sit agnita, verbisque satis 1gnantibus adumbrata Consulat lector cap. 24. p. o 9. et dijudicet , num temere haec dicantur. A pluribus recensendis supersedeo hoc tantum nunc agimus, quod propolae faciunt, qui Attalicas vestes et Milesia peristromata venalia Proponunt tapetis alicujus oras fimbriamque ostendimus, non volumina omnia objicimus et explicamus. Audacter dixerim, quisquis 'omnem hoc nota prorsus negligenter evolverit, eum Plurima rePertiartim,
eaque non levis momenti, quae Pud neoterico magi-ftfos, quibus olenno hiaboliar scribere femster Nunquam
legere , omnino nova idebuntiar.
36쪽
Quod ad editionem ipsam attinet, breviter profiteor, in id egisse, ut librum egregium, paucis admodum cognitum, et aut situ tenebrisque obsitum, aut saItem inlatrum bibliotheca sub arcta custodia habitum, et
servilem in morem catenatum, libertate donarem et studiosa juventutis familiari convictui commendatum redderem. Quinimo luxatum eum, saepiusque mutilum, duorum ΜSS. ope, nec non authorum collatione, quos
aut ipse passim laudat, aut qui ipsum compilarunt, subinde restituerem recensita aliquando, ubi res id maximo postulabat, et per otium licuit, Iatina versione adjectis etiam quibusdam annotationibus, quae omnia quanti sint pretii, nostrum non fuerit pronunciare. Is certe erat author Ofter, qui editoris diligen- Uymi curas exigeret non quales meae frierant, alioriam arbitriis Perpetuo obnoxiae, et Proinde intercisae fem-yer, et de fultoriae.
At aequi boniques consulat Amicus Lector, et inter legendum saepius meminerit, suam hic ubique rem agi; scit hic loci exhiberi, non Carissianum automaton fictilem testa in ligneamve machinam, quae seculi hujus Promotho et fabriles Dasdali finxere sed vivam dei viventis imaginem, numini Omnipotentis ectypum quae mundi architectum condere, virumque christianum describere, non dedecpret. Alii ad speculum se contem plentur, palpebras intingant, dentes instaurent, facie ninae dicentur, capillitium, duplici nomine alienum, ve-Nent torqueantque Tu interim, bonae mentis Candidate, ad politissimum hoc κατοπρο teipstim Xigas, Corpori opes, animae raerogati TRS, naturae universae dotem, in tabulas atque censum referas pudeatque divin una an inuat, summi numinis, mundi universi, quodque
37쪽
quo illis proximuna, sui ipsius contemplationi natum , ad brutorum studia et delectamenta descendere. Ouindignam natalibus sumas superbiam divitiis, honoribus, voluptatibus, corporisque illecebris quibuscunque insuper habitis, veritatem et virtutem ambias unice et consecteris. Tantum te in scientia profecisse credas, quan- tun in moribus fueris emendatior eo usque doctum, in quantum honum ita philosophum, ut christianum. Parentes quidem nostri praeponera gula, priuSquam vitae arborem delibassent, scientiae fructus devorantes,nmortem sibi posterisque suis arcessivere nos vice versa scientiarum surculos vitae arbori inserentes, non innocuas modo, sed et salutare dapes, imo aeternitatem
38쪽
fundendus cum Nemesio, qui antea a Christo alienus Cappadociae praefectum egit, ad quem Gregorii agianZeni epistolae s. 183. 184 185. et carmen XL Tom. 2. Ρag. 14O ubi eum tanquam legum peritum celebrat, atque, ut desinat idola colere, hortatur tamen sub idem tempus antequam adhuc Pelagii, Nestorii et Eutychis haereses ecclesiam turbarent, scripsisse videtur librum, qui exstat, certe insignem et praeclarum de natura hominis, περ φυσεως νθρωπου. Nemes eum Episcopo Emeseno tribuunt Codices itures SS. Anastasius item Nicaenus quaestionibus in . Scripturam, et Moses Barcepti cap. o. libri de paradiso. multa ex illo ad
1 Alii Nemesii duo vo tres, ad quos Isidori Peliasiotae epistolae. Nemesi etiam logum periti inentio apud Aeneam Gazaeum epistolacio. Fuit et Nemesius presbyter Alexandrinus, qui depositioni Arii subscripsit Nemesius Aegyptius Martyr, quem memorant inartyrologia 9. Nov. In Eusebii codicibus VI. I. Hist. P. 4o est Ne
et Conser eruditam praefationem editioni Nemesi xoniensi praemissam Panaetium, qui ad Tertuli de anima cap. s. Nysieno uno librum tribuere mavult, quo inclinare etiam vi datur Mich. le vieta Damascenum T. I. p. 196. refellit Theophilus Raynaudus erotematibus de bonis et malis libris p. so. Vide et Hieron. Merciarialem IU. . Var leCt. Rob. Coci Censuram vet. scriptorum pag. Iso. Cala Barthium ad Claudian pag. 819. et ad acta Mytilenaeum Pag. J7. 7O.
39쪽
verbum, licet haud nominato, Iulianus Ρomerius, Io Da- a nascenus, Elias Cretensis, eletius Monachus, Adamantius sivo Adamantion in λογω κεὐαλαιωδει ΜS et Jo Grammaticus ad Aristot de anima. Turrianus in scholiis ad Jo Cyparissiotae de cad. V. cap. 9. Citat Nemesium Adamantium lib. 2. de homine. Et sub Adamanti Nemesi nominooxstat ΜS. in bibl. Bodlejana Cod. 82. Baro cc. Gregorio
Nysseno a nonnullis adscribi contigit, quod Nyssenus etiam librum hujus argumenti composuisset. Hinc vicissim Gregorius pro Ny en quibusdam me fenus. Feruntur etiam inter Nyssent scripta in editionibus antiquis libri octo de philosophia, quos post Burgundionem Pisanum qui A. C. 1194 obiit, latine interpretatus est
Basileae A. 512. Beato Rhenano hortante Johannes Cono Norimbergensis. Neque hi octo libri tantummodo idem cum Nemesii scripto pus sunt, sed etiam λογοι sivρ libelli duo de animo, quos cum Federici orelli versione exhibent Graecolatinae Nyssent editiones, nihil sunt aliud, quam cap. I. et 3 libri emesiani. Quam peritus physices et anatomes fuerit Nemesius, satis hoc libro prodit, quo de usu bilis ), de plene renibus, glandu- Iis, et de admiranda sanguinis periodo a V circuitu,
a De hoc Burgundione, qui Chrysostomi etiam nonnulla et Damascenum de fide orthodoxa latine vertit, dixi infra
4 Cap. 28. ξανθὴ χολὴ etc. Adde, si placet, quae ibi
3 Cap. 4. Conser Clariss Almelooveenii inventa novantiqua g. XXVIII. unde patet utinus aequum fuisse, ingeniosum licet, illaim antiquae aetatis detractorem, quo iudice, antequam Guil. Harvet oriretur ingenium,on ignoroit usqu'aux outes Certaines Da Maeandre vivant qui coiit dans es eines.
40쪽
ea etiam tradit, in quibus veluti eximiis inventis placuerunt sibi recentium temporum ingenia.
Editiones Nemesii. Latine Georgio Valla interprete apud Seb. Gryphium aes 38. 4. Ellebodio judice alla ου χαλ λον ηρμηνευσεν
και κατησχυνε τον φιλοσοφον, καθ' ἐκαστη σχεδον περίοδον τῆς του Νεμεσιου λοινοια ἀποπίπτων.
EX Ni easti Ellebo dii Casletani meliore tersione saepius prodiit in bibliothecis atrum, ut in novissima Lugdunensi Τ. in pag. I9. Graece primus edidit e diuobus SS. et ad calcem voluminis latinam versionem suam adjunxit Nicasius Ellebodius. Antverp. apud Christoph. Plantinum 1565. .
Indo Graece et Latine prodiit in auctario Ducaeano bibliothecae Patrum aris. 1624. Tom. a. pag. 466. et in bibliotheca Patrum Morelliana A. 1654. Om. I a. p. 48. Denique cum eadem Ellebo dii versione, ad duos SS. castigatus et docta praefatione notisque auctior nitide recu-sus ostixonii e theatro Scheldoniano 1671. . curante, ni fallor, o Fello, Oxoniensi deinde piscopo. Conser Nartini empti bibi theologicam Anglor pag. 514. In notis illis Nemesius subinde defenditur ut pag. a. adversus
Pelagianismi, et p. o. Origeniani de animarum προυπαρξει erroris criminationem. o. aunojus de varia Aristotelis
fortuna pag. 4. Videtur Nemesin Origenianae de animar mortu sententiae nonnihil favere. Quicquid id es, Maevus in candidis sino pectore non multum deformitati importat.
Ex Nomos Emo ni Episcopi sermone de providentia vide quae affert Anastasius Sinaita quaest. 18. NEME-