De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

171쪽

ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΑNΘΡΩΠΟΥ.

λάγει το πεμπτον σῶμα, τι ἐν κυκλω περ τὸ γῆ ψε- ρεται του Πλατωνος διαρρηδην ψάmεοντος, ἐκ πυρος και

Plutarch. T. II. p. 8 8. Hic incipit libri . cap. 4. Cono. De natura Coeli, quod non sit ex quatuor elementis , secundum Aristotelem. Et Platonis circa id Opinio resertur, et Apollinarii ubi tandem per epilogum ostendit, nocessario osse quatuor elementa. κυκλοφορικον δε , καὶ ab initio addit . . περὶ ἡ γῆ φερεται J περια τω κεῖται Sic Haud ut te

tione moveatur. Con Quod ipsum in circulum cir-

habet M. I. Enim Vall. Apud Platonem in Timaeo P. 477 circa finem est: σωι ατοειδες A. a. exhibet:

172쪽

NE METIO T

culorum id est aptisti ait an atque pulcher iactum. IEψ υκ ἐναλογικJ Eilobodius πεφυγκε recidi dit, nata est, quod quodam motio lasciarum est. Editor Ortorii ensis CorreXit, ni erit. II εφυκε multorie est, solet, olose,

M. I. Habent etiam haec Colao et alla. Sed hic in principio habet: Nam Moyses inquis. Eaeciderant ob

duplex γῆν imam et Ellebo diu habet in versione.

173쪽

tur.

loco γ λο ruit enim verba Apolinari , ut arbitror, non enaesii.

174쪽

in ἡλγεε correct D. I. Et sic his deinceps Bis ηλγεσεν, hic et Paullo post A. . Mox αφ' loco υφ' ου M. I. Et idem mox ει δε καὶ ηλγειεν.ukὐ γαρ α iv α abest. A. a. 3. Ab ουδε γαρ ad ἡλγε addita sunt a mari reo. Cum aliqua varietate, quam hic notavi. D. I. Si ergo ουθεν γαρ η υφ ο ἀλγη σειενεν v. ει si κοῶ γ λτειεν sed syllaba ει inscriptum e .

πάγει ει δε κοα γ λγεευ' Sic , sed syllaba ει in πάγει inscriptum η, et primum e in ἡλγεε ex corre Ct. D. I. ''Hλγησε hic exhibet A. 3. κατα συγχώρησι ν πάγει, Valla roddidit fateri cogit. Et, ιαρρενον, quod dolorem notitius. AC s legerit, O cvιωv. Proximum τὸ AVFιενον prorsus omisit.

175쪽

- αυτοι αὐτοὶ reddidit, finguli. Vall.

Θαλῆς Idem de hoc refert Euseb. Praep. Evang. P. 22. B. et P. 747. D. e Plutarcho.

πειρῶται δεικνυει τ' αλλα πειραται δεικνυναι ταλλα. Sed Bnte , ian w, et CCentu in ταλλα a man. reo. D. I. πειραται δεικυῖναι τα αλλα A. I. πειρ δεικνυε ιν τα αλλα.A. a. πειραται δεικνυναι. . . MOX, υπυ τουτου. A. I. a. D. I. M. T.

υπςσταθριην Sic Stoici reliquorum elementorum ποστα- a F:η appellarunt terram. Diog. Laert pag. 84. Vide etiam Filahorum ad Plat Phaedonem P. S8. nota S. τὸ Pὲ λεπτομερεστεροvJ αὐτου addit A. I.

Hipparchus Metapontinus Vall , Plutarch de placit. Philosoph. I, 3 p. 77. et Eusebius Praeparat Evang. P. 7 8. eadem haec referentes, habent: ηρακλειτος καὶ L 3 7ππαλ

176쪽

πειρι ται Sed ii ad solum Heraclitum et Hippasu in

et ς' τερου γινομενου Hic, omissis 1 sit quis ad finem Capitis terminat caput. Continuo autem si abiungit indicem capitis sexti absque nupta ero tamen. D. I. Ad caput de elementis haec certe non pertinent. Habent autom speciem praefationis, sertinentis ad caput pro-Xinaum. Apud Con hic incipit lilior . De viribus seu potestatibus animae cap. I. De quinque sensoriisset Efinitioiae sensus.

habet A. 3. Indicabit. Cona Ostendet. Vall.

177쪽

Ι usor autem apo ad caput quintum. Certe numeria Scapitis alios t. Consor hian locum Cum do. P. 33. B. Vallaci De imaginario Cap. 6.ύλογου ψυχῆς J irrationalis artis animae, quae et fensus reicitur Per fensus cor oreos agens Con irrationalis animae vis sese per e, iis Aercens. Paullo post,

fensus et fonsbile. Vall. Cono addit. Et visui visibile.

178쪽

ψυχῆς ριερεσιν π ουδενοςJ loco π'. D. I. A. I. I. 3. μεξεσι a reo additum A. a. mittit hoc vocabulum. m. I. mox, γευο εγο v. . . et στωὶκοι et φασὶ, sed

A. a. Animae passionem intra se demonstratam quaeque imaginatiιm flictat. Vall. quae animi passio iui monstratur sic correxi, loco moratur. Legit autem, ἐν αυτη . et facit imaginabiles. Con. Apud Plutarch de placit philosoph. IV, et qui haec Chrysippo tribuit, o qui dein αυτω, et in Cod. MOR. V αυτω, sed nihil muto. Nam ibidem mox est: εικνυσιν εαυτὴν καὶ τὸ πεποιηκ.ος αύτην. Ergo hic αύτο accipitur pro εαυτυ, et ἐνδεικνυ .cενον est Medium. Nihilo minus tamen Passiva accipi potest vim otionem mentis infum, qua monstraturi, quae offertur, imirum , monti. Sed prius magis probo. 'Eν ἐαυτί ad nihil aliud rosorri potest, quam ad παῖος, quod semo facit probabit. Chrysippus secundum alios φαντασία desiniit, τυπωσιν ἐν τῆ ψυκῆ. id Diog. Laert. p. 33. Sic etiam est apud Philonem p. 234. A.

ε τοῖς Ἀθητηρίοις in fens bus Uall. Mox idem imaginationem efficiens sensibilem Legit ergo αισθητην Male.

179쪽

δε διαφωνιαι τουτοις περ τήν ἐναλ λοιγὸν μογην γεγον τῶν ονομάτων. οργανα δε αυτου αἱ πρός Θιοι του ἐγκεφαλου κοιλίαι , και το ἐν αυταῖς ψυχγκον πνευμα, και τὰ ἐξ αυτων νευρα, τοι διαβροχα τῆ ψυχικῆ πνευματι, και η κατασκευὴ

οιόν τι λευκον και ταυ τι δυναται ο ου τυ λευκον, καὶ στα eδυναται. D. I. . . o ου τὰ λευκον καὶ παν ,τι δύναται. R. I. Sic , sed υ δυναται. . . Ut album aliquoi et Prorsus omne. Uall. διάκενου διελκυσμου αυε φανταστουJ διακείμενον, loco διακε- νον , sed in marg. e. διακενον A. a. φανταστικου, loco φανταστου, sed ante γε duae aut tres litterae deletae. Forte οὐ D. 1. Apud Plutarch. l. l. est ἔλκυσFιός. εφελκόριεθα κατα το cis φελκομεν κατα τό D. I. ε φελκόνιευου του κατα τό A. I. o e Correct ας. εφελκόθιενον κατα s. . a. o ἐφέλκονιε in marg. Ant. Sicii teXtu M. I. A. 3. Apud Plutarch. ἐφ ο ἐλκοειεθα κατα τόν Huic non dissimile est, tu ἐφελκόμεθα. Cono: Phantasma autem, vanam et inanem conceptionem, quam per imaginationem haurimus. Vallaci Imago est velut abstractum per imaginarium inanis attractio. ειεμηv0των Ut Orestes in tragoedia vid Plutarch. l. l.

ἡ διαφωνία abest . . . Proximum τούτο ς, quod Valla omittit, resertur ad Stoicos. Οργανα δε αυτου αυτο ad nihil aliud referri potest, quam ad yxvταστικο in principio capitis. Sed id sane nimis

remotum.

180쪽

lo modo sanum. Nec enim ad πνεῖ hoc, sed ad κοιλιαι Teferendum. Utcunque tamen ferri possit, si referatur ad γκεφαλος Cono ita et horum animalis spiritus et nervi ab eodem oti atque apta sensorioru in Compages. Ceterum post haec Cono statim transit ad pag.

b Ene haec cohaerent. alia Et, servi eae inis animali spiritu humecti. Post haec apud Vallam quaedam X-

etiam vocabulum invenit, ut a rite et postea de tactia et gustu duo quoques sunt epitheta. Sed λοει sit , ovi I irmam habens , quo utitur Plutarch. . IL p. 886. C. et Diog Laert. P. G0. Dori est hujus oci. Conjici ci

Diog. Laert P. VI de visu st cccius γιδ ης. Sed et hocia tenuria. Valla ita: luae autem perspicua uiat, ab omnium ρrsi si s mo visu.

hic upq a Praeferendum videtur Τροειδεῖ C leoniri hi videtur deest alterum epitheton et nomen θnsas, qui hic notatur, nimirui Gη. Cono: L aes i formi fellistes nititit aeris pastiones Conjici postar, α ς κγι τω

Vide infra P. O. ονυρυε ιυ non legi. Neque tamen contrarium est linguae Graecae. Sed auris non est χον-