De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

발행: 1802년

분량: 547페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

VAR. ECT. ET ANIMADV.

scilicet illii minata , est hoc quoque ejus Proprium. C.' aio. Ergo quaedam omisit.

192쪽

μῆλον Pisωμεν ἀλη γινον εἰναι μῆλον, ου ἡ ψις ἐστιν ἡ

γαι τουτο ἴδιον αὐτῆς κχι εστι και τοι το ἴδιον αυτῆς. D. I. A. I. a. . MOX Atqui neminem decipiat. Con. Nec

M. Iu

193쪽

VAR. LECT. ET ANIMADV.

quandoque virgam. Sic Valla Et medio aliquando bacillo fensum e loratum habet. Tῆς, ante αβδου, addit A. 3.οτε μ ὀδου post οτε legitur καὶ sed punctis notatum,

hum. Igitur etiana oc Currit πιτεχνασει, apud Polyb. T. III pag. 4 s. et πιτεχνημα apud Euseb. Praepar. Evang. P. o. o S. Mox destini: ως ἐπὶ τῆς γραφῆς. A. 3. deinde, γραφικῆς εργον A. I. et Paullo post, χρεῖα.

D. I.

κοιλωμασι Diones ei, oulis Male Κύκλωμα videtur legisso. Valla cavitates. και τῆς γεύσεως ex correct. antea credo suerat o ψεως.

D. I. ποτε κοει καθ' καὶ abest. D. I. A. I. a. 3. OX, πυρ- Io et e Correct reo. στυ. D. I. Deinde: σφαλλεται

καὶ ρταν A. 3. Ιαριστησι alia male reddidit, confirmat.

194쪽

cολεῖται, sed a primo correctum D. 1. mox deest

καὶ συντυχόντος καὶ i, συντυχοντος. D. I. προς τεροις, προς ἐτερους. . I. προς τεξο v. . . Ουγι εστ δ ιυδε τοῖτο ιαμ αρτηρια οὐκ bτι δε τουτ τυ δια μιάρτ. D. I. το, post τοι το addit etiam A. 1. Etiam a. sed in o antea erat ,αρτηι α hoo loco, sensa non multum diverso, vel addi, vo omitti potest, ut sit,

195쪽

ΠΕΡ ΦΥΣΕΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

περιεγραψε καὶ γαρ ι Θαλμου. δυο, και ωτοι δυο, καὶ δυο πορους τῆς ιις Θησεως ἐν τῆ ρινι πεποιηκε, και λωττοις δε δυο πασι τοῖς θύοις ἐνεφυσεν ἁλλοι τοι με διηρη-μενας, τοῖς ψισι ' τοις δε συνδε Μενας καὶ συνηγίομένας, εἰ τοῖς νθ ρώποις διοι τουτ και υ τας προσθίους κοιλίοις μονοις του ἐγκεφαλου πεποιηκεν, ινα ἐξ ἐκατερας κοιλιας

λα λαμ προῖ λεπτου, loco λαμ πρου A. 3. φωτος addit D. I. Sed ita quinque erunt, o quatuor. Ceterum Per se intelligitur, aerem non posse esse lucidum sino luce. Est ergo explicatio. Cap. 8. Inde idem A. I. 3. Et a sed hici a man reo. Ιdem. D. I. habet. Sed hoc caput septimum numerat. περὶ αφῆς λογος η. M. I. Cono incipit libri . cap. 4. De tactu, qui sortitus est totum corpus, et ejus certitudine et subtilitate. Valla de tactu cap. 8. Conseruo. P Ι 84. E. τῶν ἄλλων αισθητηρίων post ταν, addit ει ηl ιEγων. . .

κατασκευασας κατεσκεύασε. D. I. A. I. a. g. Cori. Vall.

Mox καὶ μορίω omittit Con. Deinde τα δυο D. I. A. I. at γλωττα δὲ δύο A. i. Sic, sed omisso δε. D. I.

196쪽

VAR. LECT. ET ANIMADV.

197쪽

: δῆλον η δῆλον D. I. A. I. g. Ox. Annon manifestiri est Cori ob id scilicet Uall. Ellebo diu ἡ reddidit

an, quod obscurum est. Η notat ληθας Ergo reddere poterat Vel annon vel nimirum . MOX, demissus nervus, dispersus. Idem.

ad νευρον, alon ad μοῖρα Valla quae pars per ipsum

totum

198쪽

μενος σιδηρος χει το πυε διά τοι τουτο, νει α νευρον

totum animalem fundit χέον spiritum. Proxima δια τος τουτο inepte et obscure reddidit Vall. Mox, ως ο omittit M. T. ἐμ φυηται κεῖνο ερι 2υετm, κεῖνο Sed syllaba V a mari. TeC. Ergo antea κε a prima manu. D. I. ut scilicet referatur ad ευθα. Sed et κεῖνο probum Cono illa Pars E a. ρυεται et paullo ante δια τι loco διά τοι M. I. πω νευρων, τον ἐγκεφαλου DPer appositionem. Ergo Cono interposuit, id est Valla in nervorum principio ce-vehrum immittere non passionem. v εγκεφαλον του et κεῖαλου M. E. το παθος, Ουχι παθος. D. I. A. 2. ἀπαγγελία του παθους απαγγἴλίαν os παξους A. I. 2 3. Si ex corr. antea, παγγελε V. D. 1. ἐστι δὲ ιδιον vid. Jo P. 184. C. et Ai ρου και κραυρον γλισχρον και χαῖνον. D. I. Post γραυ- ρον ita est ... Φαρὸ και ξηρον, ac deinde βαρυ . . . A. a. Lubricum et consistens. Vall. Κραύξον, aridum. Con. Sic sed dunt nonnulli. Verum G separatim memoratur ξηρου Aristot de animal genserat. I, 1. jungit σκληρα και μαλακα et γλ σχρα καὶ κραῖρα. Germanice: lebriosi undisauh. ἀνί κπι κατω - αλλα τινα G c ccατα Haec saltem sunt α συντακτα, nil adeo sint corrupta. Hoc utique videtur apparere , αν καὶ κα ω hs quo artiCulo το, ori Posse notare alti rudinem a profundit atom, sed esse Potius loco ανααίξ. Fortasse scrip rat: ὀιοίως ὁ καὶ τόπος τό,τε μEγεθος, intollige, κοινα ε τι αφῆς καὶοψεως. Valla iursum et deorsum. Nam et Iocus et

199쪽

ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

τοπος, το,τε μεγεθος, ταν ἡ τοιοῖτον, ὼς κατα μύοι προς- βολὴν τῆς πιπεριλαμβάνεσθαι, καὶ το πυκνον καὶ

magnitudo sunt ejusmodi, ut una repercussione tactus

λοῖ, ut superius. D. I. καὶ omittit A. a. του τε λείου καὶ τραχέος L του λείου και τραχεος. . . . Sic et D. I. Sed ex corr. antea Credo erat τραχEας. σκληρότητι, ἐν γαρ ἄγωμαλίαJ σκληρμης λε γαρ 'γωθιαλί . D. I. A. I. 3. Vall. mox, τραχυτητι X COTreCt. Te C., antea Credo τραχ: τητα. D. I. Mox rursus ὁριοιλότης

α αισθήσεις αυται, Malim αἶται, id est, ψις και φή. λυται prorsus omittit Vall. Λιται habet A. 3. Atque

200쪽

. COII. Vall. ει και παντα Eεὶ καὶ πάυτ η τα A. 3. Πάντη vehementer Placet. Sed τα alienum est Forte scripserat auctor δια ριεσης τῆς L Malim διὰ Fιε του τῆς. αλλο συλλογιστικας J mi in versione loco etsi, Correxi, A et adhibeat, loco aeshibet. ταν τριῶν πλεονεκτεῖ I Ἀλλων, ante τριῶν, addit D. I. et Pa Ullo ante ηττομενος Idem mox σφραινησαι sic δυ-

SEARCH

MENU NAVIGATION