De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

141쪽

gentiis, ut in locis sunt Ac si legerit, αἱ ἐν τοπο M.

η γαρ υ αυτοῖς si εν τοῖς αὐτοῖς, loco αυτοῖς. D. I. A. 2.

Nisi quis malit rρpetere As τί Valla aut enim in ut sunt Ab καὶ τυποι ad αυτοῖς omittit . . υπερκει Fcλοις j subjectis Cori. Ergo, πο κ ειμλοις Valla: excellentibus. ιτα λογιζεται J τα λογιζηται. . . . . . . Oταν λογιζεται et mo νοεῖ. M. I. δεύς τε λογιζετ . . et moX, λεγεται. . m. .

νοῆ intelligit, alta et fuseram undana contem 'lando Con. Hunc appendicem non agnoscit Vall. καὶ τω παρεῖναι και το παρεῖναι A. Sed tanquam inhabitimi et praesentiam se exhibendo Vall. Ab καὶ τω ad χεσε abest. N.

142쪽

ψυχη πρῖγμα, τῆς κατὰ μέρος τοπικης περιγραφῆς

que consurgit Ellebo diu optime haec expressit. O post τόπος, addit M. I.

tionem , ut alia plura e Nemesi sumsit Jo Damascenus T. L p. 49. Ellobodius, sine Caussa, ante continentis, addiderat coryoris, quod delevi. Corno, is sor

143쪽

απο τῆς κοινωνίας τῆς περ το σῶ μοι και τῆν ψυχὴ ἀλ-

intellectilitDn aliquod Ac si legerit, τι των νοηταν. a1-la intellectile quientii est. Reliqua auius loci inter-Pretatio obscura ost Puto tamen, Vallam non legisse

το που τινος η πρατ .cατος Ellebodius, νοητο reddidit, quo intelligentia coinyrehenditur. Ego Contra Plato, Per totum uia lo Cum τυ νον; του esse υσίαν οἴξαν, naturam intellis vforn , inprimisque hic intelligi myntem humanam, G Vsυν. t etiam τυ νοητο expliciat Olympiodorus ad Plat Phaed. cap. 8 p. 333 ubi discrimina

αυτὶ τῆς σχίσεως Par σιν paullo anto alla reddit habitum. Hoc vero loco, detentionem. Forte ergo offendit κατασχε τεως, quod tamen alienum est. εκεῖ vεργεῖ, λεγομpν ἐκεῖ Evεργεῖ, καὶ λεγομεν. D. I. κεῖευεργεὶν καὶ λε τυρρεν A. I. M. I. ωρ, ο ειε Cono incipit libri et cap. a. Inducit, unionem Verbi si adlium anam naturam ex unione animae

nostrae ad corpus fuisse possibilem, Por playrii testimo

144쪽

intaminata l. e. ratio. Si enim superius λόγος reddidit. oxnnis ex ers of mtitationis. Vall. Intra P. a. eodem modo variatur in καθαρῶς et καθαρός.

145쪽

D. I. Testis est oryhyrius Cori. Hujus rei testis or-Phyrius est Uall.

stum suam quatiens linguam , inquiens: Valida autem. Vall. Advorsus Christianum dogma. Con. Idem pro

libri Porphyrii videtur fuisse, συμμικτο ζητήματα. Vide Fabric bibl. Gr. Vol. IV. p. 192. Αογω τυ περὶ omittit Con. χότος est liber, quod Dotum est.

diana, qui accipere possimus quandam rem, Ut non simul in intellections ejus alia vel alia essentia Comprehendatur, quae quidem res in sua propria natura post completam hujus vel illius rationem maneat, Lim qua Iane non fiat, sed suam naturalem per se servet unitatem. Et, quod majus est, ipsa immutabili manente, sua praesentia mutet ea, quibus se conjunxit, pro sua

146쪽

operatione. Vallaci Non ignorandum αγνοητεον igitur excipi sorte, κοεχεσῖ m. Male. aliquam essentiam, quae ad fe Compion iam alteram ad sinina es sentiam UNaque forte, αξ ρα τε συμπλη 'υγ alteram Complere essentiam eatenus , quatontis Cum alio fuit producta et Per se union Conservantem - actionem, quam ipsa Praefons XJhibet. AπογνωστEG proprie est de Perti r-Eurn. Sed commode reddi potest, abnuendum. Nisi

Post a ευουσαν. addit Equidem malim, και εἰναι

λεγε δε Cono: Diet autem hoc de tinione Verbi dei cum ranima et corysre Vulgatam defendunt, quae mox subaiciuntur. Valla haec fane ait de animae coryorisque

Con υγχυτως ait inepte reddidit, in concrete.

147쪽

det. Serna est h. l. de sola incarnatione Christi. Reliqua a timore et morte ejus aliquis, ut arbitror, margini adscripserat. Accedit, quod paullo post verba,

τοῖς ευδοκίριοις αὐτων, hoc loco postulat ελλήνων Cono ita: am quod quidam dicere formidant, id multi ridiculum esse junt, sicut enim mortem ejus existero incredibilem, ita unionem quoque inde Centem esse, generali scilicet naturae divinam seCUndum Coagmpntationem uniri. Sed nos ex ipsis Complurium si testimonio, hanc litem finimus. Valla paucissima mutat in lectione vulgata. Habet enim : At ho Graecorum ridiculum arbitrati aiunt impossibile, non probabilo 'divinum τὸ θεῖον. Immo, deum.' - genitur esse conjunctum. Si reddidit, χυγγενεσθαι. Πολυν solum mutat, loco πολλοί M. I. οἱ ante πολλοι,

dit Ellebo dius. Eυδοκιμοις vero inter Graecos et gentiles inprimis adnumerat Porphyrium.

148쪽

fcripsit, alius partim delevit, partim alia adscripsit

margini Hati Corruptionem X eo Credo natam, quod in principio, loco ου τας ουσιας ἡνασθαι ἡ κεκρασθαι, scriptum est, ου γάρ εἰναι - κραθεισας. Nam isto modo secundum membrum primo fuisset simit . Loco παντος vero e Codd. recepi παντως, etsi frud quoquo ferri poterat troque του deleto Corio ita: Non enim impossibile junt, substantias illas unitas manere et esse concretas et solii in animae et corporis virtutes divinis esse conjunctas viribus. Sensus autem omnino secundum Aristo tolem virtutes esse dicunt. Valla omittit solum πάντως δη που In reliquis consentit cum vul-slata sectione. ἡ κραθείσας abest M. I. Ejus loco habet: συγχροεισας . . . et moX -υτως δε rου. ταυταις δν His ergo sensibus Vall. Mox συγ κίρνασθαι. M. 1.

149쪽

τίνα δε ψυχῆς τῆς ante ψυχῆς, addit D. I. και ν τοῖς δίοις Corio ita: Erte sensationes sia sensus posuimus, ipsa auteria sensoria corporis existere dixi. xcius. Melius ergo est, secundum propriana et inconfusaneam incorporeorum naturam , substantialiter fieri ianitionem, diviniori in nullo laesa ab inseriori, imo hac solum proficiente ex illa. Natura enim , quae pura est et incorporea Mox idem, γνωσθαι reddidit, nitam e si liquet.

νι ηδε παραβλαπτομενης. Si C, reliquis omissis. N. Proximum τίθεριε Vall. reddidit, digerebamus. Mox idem

150쪽

Cono ita: Non probandus igitur est hic prior unionis modus. δεδοί reddidit gloriabundis. Valla: Huiusmodi igitur unionis non benefactoridi voluntas, vel ut. Eliel, odius reddiderat, tibi o. d Yoniensis editor ex sanctissina et alitiis lina Hieronymo CorreXit, beneplacit G. M. I. . . D. I. X. N. Con. το μεν γὰρ λαβεῖ σωμα. A. T. 2. In cor ore a1nques acci tendo. Vall. In reliquis adfinem capitis convenit cum leCtione vulgata. τυ δε ἐνουριευον, τ λ. J τυ ευου αευου μ.η και τα καταβασεις εἰναι βελτιου ὐν, ὁ προειργ Παι , κατα τὴν οι - κείαν φυσιν. τους βαθριους. N. Fζη, ante συγχυθῆναι omittit . I. κατο τὴν οικείαν in propriam Dei naturam , sed pro beneplacito assumentis, suam naturalem operationem XeT-Cere Gradu vero animarum. Et mota quas Origenista inducunt. ΟΠ.γαι καταβασεις Lah sunt A. I. και τα κατα οἰχσεις. D. I. Omittit, sed paullo ante habet. N. ζιηδε προςη κουσας . . . J Fc ηδε συναδουσας ταῖς θείαις τραιφαῖς Fρηθε προς η λουσα c, τοῖς τα Icριστ. N. ιη vδῖουσας νιὴ τυγαδουώας A. a. Mox τοῖς χριοῖτια - γαν. D. I. A. 2.