장음표시 사용
371쪽
ARCHAEOLOG.GRAECA. Lib. IV. Cap. XXI. 3 9
Atheniensibus lex erat, ut hospites κciperent, Unde nominabantur ab omnibus hospitales . Laconibus autem lex erat, at hospites abigerent, Quamobrem ab Aristophane in Pace διωρωνοξ νοι , ab aliis ξενηλάrri vo
cantur. Verum non adeo inhumani fuere, ut nullam prorsus hospitum curam haberent cum certo constet eos publicis conviviis Sparta exceptos fuisse tradatque Antoninus Imperato , quod cum Lacedaemonii loco quem sorte nacti essent, considerent , peculiarem hospitibus locum sub umbra assignatum fuisse, lib. I. ad seipsumci denique Rex ipse , referente Herodoto, necessaria peregrinis providere ossicio suo tenebatur. Sed duae praecipue ob causas male audivisse apud exteras gentes videntur: I. Primo, quod cum ipsi victu tenui contenti, nec deliciis , nec cibi condimentis utererentur, peregrini, qui lautioribus conviviis assueti fui sent , inhumanius trisctari se putarent, cum Spartano more exciperentur: unde Sybarita quidam, cum Spartae victum cepisset, mortem tam injucundae vitae praeferendam judicasse dicitur palamque professus est seminia me jam mirari Spartanos esse omnium populorum fortissimos, quibus nulla erat voLptas, propter quam vitam desiderarent. Vid. Athenaeus lib. v.
a. Deinde, quoniam it Aristophanis Schosiastes in Pacem Suidas
testantur ξta ξένω τινιάς. της Σπάρτη c. πιερύνειν ἀλλ ιυξυσαενονυς ηαέρ cracperegrino non quovis tempore , sed certis duntaxat iebus Spartam ingredi licebat. Frequentem enim aliarum gentium confluxum , quantum fieri
Libanius Apolog Archidami Declam XXIV. idque Pericles Lacedaemoniis eae probare videtur in oratione funebri apud Thucyd. lib. H. Vel quae ratio potior esse videtur, ne quotidianus advenarum concursus gentium exterarum vitia paullatim introduceret ut existimabant Xenophon de Republica Lacedaemoniorum , Plutarchus Lycurgo, institutis Laconicis, aliique . Quemadmodum inter Romanos edietum aliquando fuit, quo peregrini is tirbj prohibiti sunt, teste Cicerone De ossic. lib. I. cap. X Haud aliam ob causam Lacedaemoniis Dub ποδηαῶν, peregre proficisci non licebat nam ibi sequitur ινα - εινικιουν Θων κ βιουν ἀποα- των ε me κωσι , ne 'regrinos mores , ct inscita vitae insitula assumerent, ut docet Plutarchus in Institutis Laconicis. Vid. idem Auctor Lycurgo Apophthegmat Nicolaus De moribus gentium apud Stobaeum larius Maximus lib. o. cap. I. Harpocration V. κάΘετο , α Nec sine gravi caussa institutum hoc fuisse, documento fuere , ut alia X empla taceam, duo Xercitus Lysandri Agelilai; quorum ille ex Athenis, hic
autem ex Asia redien Patrios more corrUperunt.
372쪽
Quo vero populum a violatione hospitum absterrerent , vel Poetae , vel potius legislatores, qui curam morum vitaeque gerebant, quosdam esse Deos sabulati sunt , qui hospites omnes in tutelam suam reciperent eorumque injurias vindicarent . Quales erant Minerva , Apollo senus, Castorin Pollux, sed praecipue Iupiter, cui inde cognomen inditum quod etiam competebat caeteris qui hospitum curam agebant. Hinc UlyΩses Polyphemi misericordiam hoc argumento implorat Odysi . . . vers. 269. Αλ ούδεῖ , φεος , Θεους ' κκτα δέ ποι εἰμέν' Zo ιτιρεη ρύκεαουν τε ξώνων τε
Sed reverere , vir optime Deos supplices tibi sumus: Dpiter ipse vindex es supplicum , hospitumque Hospitabi, qui hospitibus verecundis opitulartir. Et cum ad Eumaeum subulcum senis egeni sorma diverteret , subulcus eum benigne excipit propter eandem causam, Odyssi , vers.
Hospes, non mihi fas, fi pejor te veniat Hospitem contemnere: nam a Iove funt omnes Hospites, pauperesque. Itemque Dii, quod de se narrat apud Ovidium Iupiter, in terris errare sub humanis formis credebantur , mortalium scelera mores explo
Ei Deus humana infra sub imagino terras. Me tam . . vers. 13. Cum ad Lycaona descendit, qui in lupum conversus, inhospitalitatis poenas dedit. Et Metam vo I. UerS.625. Jupiter huc specie mortali, cumque parente Venit Atlantiades positis caducifer alis Mille domos adiere, locum requiemque cientes, jlle domos clausere serae. Quam ob impietatem Dii ea tecta terramque stagno erumpente mersisse narrantur . Denique cum Antinous lyssem hospitem egenum injuria Vexaret, a quodam praesente sic monetur, Odyss p . vers. 89.
373쪽
ARCHAEOLOG GRAECA.Lib. IV.Cap. XXI. aue 1
Antinoe, haud prudenter percussis in Delicem erronem,
Infelix , Hubi coelesis Deus st: Nam mi hospitibus smiles peregrinis
Omnifarii cum snt, per urbes versantur,
Hominum fas nefasque inspecturi
Porro qui ritus in hospitibus excipiendis usitati fuerint, cum illi a conviviorum ritibus parum differre comperiantur, haud erit necessarium explicare. Id vero notandum est, quod initio convivii holpitalis sal ante cibos fuerit appositus, ut eum lingendo in amicitiam coalescerent, quemadmodum ex multis aquae collectionibus , vel e terrarum aquearumque particularum mixtione sales concrescunt . Vel sale denotabant amicitiae tum conciliatae diuturnitatem, quod is carnes a corruptione conservat Vel ad purgantem salis naturam respiciebant, ob quam in lustrationibus aqua salsa adhiberi solita est ut ignificarent amicorum animos omni prava suspicione purgandos esse. Vid. Eustathius in Iliad. α. p. I . Lycophronis Scholiastes p. 13s. Ex hac consuetudine quaedam sanctitas sali inesse putabatur, unde a pe Aa ἰλας vocant, Momerus Θῶον αλα dixit quin ipsis mensiis, quae alioqui sacrae erunt, sanctitatem communicare credebatur nam sacras facitis mensas, salinorum appositu, oesmulacris eorum, inquit Arnobius ad Gentes lib. D. Quae opinio non aliunde videtur nata fuisse, quam ex constanti salis in omnibus conviviis usu : nam sanctitatis quadam opinione honorari consueverunt, quaecunque ad conciliandos hominum animos ad priscam feritatem deponendam , ad societates copulandas conferrent. Hinc mens sanctitatem concessam fuisse antea dictum est, ubi de Conviviis egimus quies ipsa domus in qua convivabantur, quandam reverentiam vendicabat adeo ut jae inde argumentum duxerit, quo Achillem propitium redderet , Iliad. p.
vers. 35. - τὰ δ' ἴλαον εν Θεο Θυμον
- tu autem propitium indue animam, Domumque reverere sub eodem enim recito stimus. o loco observat Eustathius οτι πάμιοι γον μέγα τοῖς ἀρχαιοις , δυσωπιαν,9 τρονθοτρα προν, p. 69I. Hincautem qui hospitii jura violabant,ἀλα ρα εζιti, παραβαινοι dicebantur; veluti apud Lycophronem , ubi de Paride loquitur, qui cum a Menelao exceptus hospitio esset , uxorem eius Helenam abripuit verS. 13 -- έδοῦ ξένοις
374쪽
Nec veritus hospitum Convivam Neptunium purum salem, Ausus es dioinum, celasio, jus tra resta, Percellens mensam, o evertens iustitiam. Et Demosthenes hospitii violatorem his verbis exagitavit, τοῦ δ αλε c; τὰ τραπεζοὶ ταυτα παρ re ubi sale tibi menso j enim contemtis has tragoedias excitat orat de falsa legat. Ius hospitii
quod Graeci ocενίαν Vocant, non modo priVatis inter privatos, sed interfamilias, gentesque nec solum inter eos quibus primo contractum fuit, sed inter eorum filios , posterosque intercedebat . Hinc apud Platonem Megillus Spartanus ait, suam familiam, arcλεως υμουν AθAxtων Φρόξε- γον, niserio civitatis Athoni nisi bospitem esse lib. I. De Legibus p. 8o. Ed Franc Cimon Miltiadis filius hac occasione usus est, ut Athenienses cum Spartanis foedere jungeret, ut refert in ejus Vita Cornelius Nepos Ille, quod hospitio Lacedaemoliorum utebatur , satius existimans contendere Lacedaemonem , sua sponte et pro sectus, pacemque inter duas potentis misscisitates conciliavit. Apud Plutarchum Nicias Atheniensis ο ενος scies χε δε ιμονίων appellatur . Halyattes Lydorum re pactum cum Mysiis nivit,ic O τε ξεινους ἐληλοις εινο ξυμμα c, ut hospitium inter se bellique societis
rem haberent, ut narrat Herodotus Clione. Denique apud Xenophon .Hellen. 01 paterni hospitii menti est μεν οξενίων μουν, ἐγώ ονοc, άλλα φ πατρος πατὴρ πατρωα εχου παρεῖδε τώ γένε i. Hospitii jus vobiscum non ego
phimus colui, sed patris mei pater ab ejus patre acceptum posteris reliqtiit
Tantaque hujus juris reverentia erat, ut πως του συγγενικύΘεο μίυ κρειττων
το c. πιχλιυοῖς G, natura vinculo quodammodo arctius fortius haberet, adeo ut cum Teucer Priami sororis filius avunculum regno Xuere conatus sit tamen Glaucus mio in edes in ipso pugnί ardore arma deponant, hospitii veteris jus, quod inter Bellerophontem meneum eorum majores intercesserat, reveriti ut observat Eustathius in Iliad. p. ;6. Hinc nata consuetudo est, ut hospite συμβολα ibi invicem darent quibus agnitis vetus necessitudo innotesceret. Hinc a sonabeunti Medea
spitibus mittere symbola, qui ei bene iacerent. apud Euripidem in Medea vers. 13. Porro ea symbola priscis fuere munera hospitalia, Graece ξένια Vel δουρα ξενικὰ , quae in amicitiae memoriam servanda tradebantur hinc Glauco Diomedes apud Homerum I l. .
375쪽
AMILEOL GRAECA. Lib. IV.Cap. XXI. asa
orte tu paternus mihi hospes es vetus: Oeneus enim divinus olim praeclarum Bellerophontem spitio excepit sua in domo viginti dies detentum. Illique inoicem hospitalia munera praebuere: Oenetis purpura tinctum cingulum dabat, Bellerophon autem aureum poculum utrinque auritum, uod ego huc profectus domi meae reliqui. Quo loco observat Eustathius, τι ἰννιο , ητοι τῶ η δῶρα
επιγονοις Veteres hospitalia munrrais posuisse domi suae, ut posteris fuispaternae amicitiae monumenta forent. Unde Belleropbontis poculum Diomedes domi suae reliqui: sicut osses Dbiti arcum in hospitii memoriam Postea symbolum hospitale ex stragalo fiebat: nam ω ε ιειν-ενοι τισὶν,
sui hospiti excipiebantur, talum in aequas partes discindebant , quartim alteram ipsi retinebant, alteram hospiti servandam tradentes ut si forte ibi se eorum poster hospitio indigerent tali dimidia parte producta hos pitalia jura renovarent, ut docet ex Helladio & Eubuli ut ho Euripidis Scholiastes ad laudatum ex ejus Medea versum . Hinc Latini te se-
AG Siquidem Antidamarobi quaeris adoptatilium, Ego sum imus, quem tu quaeris. POE. Hem quid ego audio AG Antidamae gnatum me esse . POE. Si ita est, tesseram Conferre si vis hospitalem , eccam attuli. AG Agedum huc ostendeci es par probe: nam babeo domum . POE O mi hospes, salse mestum; nam mihi tuus pater Pater tuus ergo hospes Antidamas fuit: Haec mihi bospitalis tessera cum iri fuit. His aute in tesseris nomina sua, aliaeve figurae, quibus iterum dignosci possent, praecipue Iovis hospitalis nota inscribi solebant . Hinc Poenus ejusdem Actus c. I. VerS. 22.
Deum hospitalem ac tesseram mecum fero ibus verbis is διὰ gυοῖν exprimi volunt, ut Deus hospitalis sit tessera
ejus notam , vel imaginem insculptam ferens . Quod si cui amicitiam renuntiare volebant, teneram frangebant unde qui hospitii jus violas Tom. II y sent
376쪽
sent, tesseram fregisse veteri verbo dicebantur. Idem Comicus de Cistet,
Abi, quaere tibi tu iuriiurando satis si sub Pir
Hic apud nos jam, Alcesmarobe, confregisti tesseram Qui privato hospitio aliquem excipiebat , ἰδιοπρ ὀξενος , qui publico
προοξενος dictus est qualis erat qui legatis publica auctoritate missis necessaria prividebant : quamvis eaden voce privatus quoque hospes haud raro significetur . Quod si quis publicum illud munus injussus in se reciperet is Θελοίνο ενος erat quemadmodum Thucydides Pithiam appellat Θελοίποονον των Θω Mων voluntarium Atheniensum hospitem, lib. III. cap. LXX. quo loco Scholiastes Θελο πρόξενον explicat, in φ εαυτοῦ γενο νον α μη κελὸn Θεντ ε της πολεως . Nam , ut ille ibidem docet, o προξενοι κελ μενοι κ της ἀυτουν πόλεως ἐγίνοντο, proxeni ad id
munus ab urbe sua designabantur. Vid. Suidas is Pollux tib v. cap. 1v. Et quidem interdum a populi totius suffragiis , quod in Democratiis interdum Regis uisu, quod in regnis plerumque fiebat , constituebantur quemadmodum in Sparta incumbebat Regibus προξεν ους -
δεικνυνα του αν Θελωσι λάτων, quos vellent e civibus proxenos renunciare, ut narrat Herodotus lib. I. quae verba citavit Eustali ius in Iliad. γ. p. 3O7. ubi de hoc munere agit. Porro proxeni non modo hospitionavictumque & caetera necessaria legatis suppeditabant verum in Theatro sedem illis providebant ad regem aut populi concionem deducebant ut legationis suae causam exponerent; in caeteris negotiis ministrabant, ut iidem Auctores tradunt. Hinc κατα sutam φορὰ δ καλῶ τινος , κακοῦ ωτιος τω λέγεταu, proxenus per metaphoram dicitur quicunque boni, isti mali alicujus auctor es; t άπωλωας πό ενος,vel φΘopoli , vel σωτηρίας,
cum exitii aut salutis ustorem significare volumus ut observat Eust, thius in Iliad p. 369. Pro Xenorum munus a recentioribus παρο dicitur, quo sensu ea vox apud Basilium in epistola quadam X stat Hesychius παροχαζ Xplicat χαρίσματα, δουρηMατα, & Cicero praebitiones publicas vocavit parochias publicas, lib. XIII epist. 11. ad Atticum nisi cum nonnullis ibi legas parochus publicus nam qui hoc ossicio fungebatur Graecis vocabulis ξενο- πάροχος & parochus dicitur, quem veteres Latini vocabant copiarium Horatius parochi voce usus est lib. I. Sat. v. VerS. 3. Proxima Campano ponti quae villula, tectum Praebuit e parochi, quae dolent, ligna salemque. Ibi alii lignorumque specie quaecunque necessaria sunt intelligenda quae parochi legatis aliisque reipub negotia procurantibus suppeditare tenebantur quo nomine u habebant stipendia ab oppidanis exigendi nam socii reipub Romanae ejusmodi viris sumtus necessarios suppeditabant vid. Livius lib. XLI. Cicero lib. I. epist. v I ad Atticum, Acron in
377쪽
ARCH Eo C. GRAECA. Lib. IV Cap. XX. 33s
Horatii locicit item in xi. Sat. Ira vers Is quo loco parochus exhibitorem convivii notat: vertere pallor Tum parochi faciem, nil sc metuentis ut Miny
Itinera suscipiebantur implorato Deorum auxilio: pergere abeuntes patriam ejusque Deos salutabant . Ovidius Metam lib. m. vers.
- dant oscula Terrae Troades, o patriae fumantia tecta relinquunt. Eo ritu loci Genio valedicentes. Et in quamcumque terram applicuerint ejus Genium, ατους , χωρίου Θεους venerabantur. Sic Ulysses cum evasisset in Phaeaciam, ------ κυσε δε ζωδωρον αρουραν. - osculatus es almam terram . Odyss. ε . vers. 49o. Et apud vidium Metam lib. III vers. q. Cadmus agit grates, peregrinaeque incula terrae Figit oe ignotos montes, agrosque salutat, cum in Boeotiam venisset. Quamdiu in aliqua regione commorabantur Deos loci praesides venerati sunt quod a Samaritanis Israelitarum terram possidentibus factum suisse narrant sacrae Scripturae ab Alexan dro, cum in Troade esset, qui ejus res gestas memoriae prodiderunt Denique reversi patriam & domum suam , Deosque in iis patrios Gentiles salutabant . Sic Ulysses in Ithacam reversus Odyss. . vers.
Tum utatus patiens disinus Ut ses, Gaudens sua terra osculavit aurem almam tellurem: Dein statim MNbis supplicavit manibus sublatis. Et Agamemnon domum reversus apud Eschylum gamemn vers. 819. Πρωτον με Ἀργοις, - Θεους 4 piους
378쪽
Primo quidem Argos, eosque loci priesides Fas erit alioqui, qui mihi reditus causae sunt. Idem ritus ab eodem apud Senecam observatur, & ab Hercule ab Inse,
ris redeunte apud Euripidem in Hercule Furente vers. 2ῖ. Ω χαιρε μελαΘρον , προπυλά ε ιας sa ασμενος ex σεῖδονὰς φάος μολων. Salae o domus, tuque domus meae Vibulum,
suam libens te aspicis in lucem reversus.
379쪽
Hoc secundo Volumine contentorum.
C A P. I. I Bellii, Fortitudine, Fama militari, M. priscortim Gris
II De Conscriptione, Stipendio oeci militum. III. De variis militum generibus. I IV De eorundem armis, militari apparatu. 18 V De Praefectis Atheniensium ac Lacedaemonisrum exercituum. ηχVI. De variis dissonibus ac dispositionibus exercitus Graecorum , ut sis aliis Ocabulis militaribus. 46VII. De eorundem ratione pacis pangendae ct belli indicendi, ut, delegatis , c. 54 VIII. De eorundem Castris, Custodiis, Excubiis, vitaeque militaris ratio. ne ac insituto. 50 IX. De ipsorem Praeliis Imperatorum orationibus, Sacrificiis, Musica Signis, exillis, essera militari, Modo quo bella absolvebant pugna singulari, M. EX De Graecorum ob dionibus, praecipuisque intenti O machinis, quae in iis adhiberi solebant. 7 XI De confossis, eorumque tineribus 82XII. De eorundem praeda in bello parta, animo grato erga Deo post victoriam adeptam tropaeis, cte. 88XIII. De poenisi praemiis militaribus, smulque de modo, quom fratus fua mandata ducibus significabant. 94XIV De navium inventione atque speciebus . 99XV De navis partibus, ornamentis oeci IOIXVI. De navium infructu oe infrumentis adnavigandum requistis. O7XVII. De naolum infrumentis bellicis. XVIII. De nautis, militibus. III XIX, De Praefectis classicis. 118XX. De eorundem itineribus, portubus, oeci a IXXI. De pugnis naualibus oeci I XXII. De exuviis, militaribus praemiis poenis oec. Id9
380쪽
SYLLABU LIBRORUM CAPITUM, QLIBER QUARTUS.
C A P. I. Graecorum cura circa funera, defunctosque qui iis rarebant . 132 II De ceremoniis in morbo ac morte adhibitis. 141 III. De ritibu ante exequias usurpatis. 1 6 IV De funeris exportatione. 156 V De luritu funebri 16o VI. De mortuorum sepulturi combustione. 17o VII. De ipsorum sepulcris, monumentis, cenotaphiis, M. 178 VIII. LV orationibus, ludis, lustrationibus epulis , confecrationibus, aliisque honoribus funebribus, M. 186IX. De puerorum amore apud Graecos. 198X. 11 disersa ratione amorem exprimendi philtris incantamentis oec.
XI De eorundem matrimoniis. II XII eorundem divortiis, adulteriis concubinis, is meretricibus 2 rXIII. m mulierum araeia coercitione o occupatione assXIV. consuetudinibus, im puerperium infantulorum curam respi
XV De eorundem variis generibus liberorum i testamentis , haereditat,bus, o is liberorum erga parentes, e v. 27sXVI. LM tempore capiendi cibi. 292 XVII. Conviviorum generibus. 293XVIII. materia Convivii. 296 XIX. ritibus sis, Convisium, os XX. De ritibus Convivii. 312 XXI. De hospiti peregrinorum S I