Archaeologia graeca, sive, Veterum graecorum : praecipue vero Atheniensium, ritus civiles, religiosi, militares et domestici, fusius explicati

341쪽

Arcens illic igne Diis sacra fecimus, deinde

Coseum acceptum comedimus. In Platonis etiamin Xenophontis symposio Diis sacra fiunt, solusque id Epicurus , aut ii quis alius Deorum contemptor erat , neglexit . Quae &alia huc spectantia observat Athenaeus lib. I v. cap. xxvo. In sacro hoc Lficio hunc ordinem servabant , ut a Vesta inciperent: unde natum proverbium Ap EςA αρχου , quo quis monetur, ut rerum domesticarum curam primam habeat, suis prius quam alienis consulat. Hic autem honos Vestae a Iove concessus dicitur, cum illa Diis adversus Gigantes opem tulisset Aristophanis Scholiastes totam hanc rem explicavit ad haec verba in Vespis p 49O.

Aφ' ςίας άρχομενος πιτρίψω τινα. Sed ut a Lare orsus quempiam obteram.

Conviola sunt mortalibus , ubi non primae postremaeque Vesae primitias libant suavis vini. Causam reddit Phurnutus , quod ex est , quae eadem est cum Terra primo constent omnia, cin eam dissoluta revertantur: quo fit, u ipsalit primum principium , ultimus terminus rerum omnium . Aliam rationem habemus apud Ciceronem lib. M. De Nat Deorum e Cumque in omnibus Cim haberent maximam primat extrema, principem in sacrificando Ianum esse voluerunt, quod ab eundo nomen es ductum ex quo transitiones perviae an , foresque in liminibus profanarum aedium anuae nomi nantur. Nam Vestae nomen a Graecis ea enim es, quae ab illis Eς α dicitur: is autem ejus ad aras, focos pertinetri itaque iuuate, quae e trerum custos intimarum , omnis se precatio O sacrificatio extrema es.

Conm

342쪽

Convivii tempore, convivae induebantur albis vestibus, aut quales laeti tiam .hi latitatem prae se errent . Alienissimae erant nigrae quis tin- quam coenavit atratus inquit Cicero in Vatinium e erat enim hic tu. gentium habitus . Coronis quoque se ornabant inter coenandum , quae a Convivatore adserebantur ante secundam mensam vel , ut aliqui existimant, in principio convivii Vid. Athenaeus lib. X v. cap .X. His autem non modo caput , sed collum & pectus , triclinium etiam , cenaculum , locos circumstantes ornabant: ut iis cerebrum apum vini halitibus madens recrearetur. Ovidius hanc consuetudinem fuse persequitur Fastor.

Ebrius innexis philγra consisa capillis

Saltat, o imprudens utitur arte merἰ: Ebritis ad Artim formose me amicae Cantat, habent unct e mollia serta comae. Nulla coronata peraguntur seria fronte Nec liqtii in tincto fore bibunt ι aquis :Donec eras sus nullis, Acheloe, racemis, Gratia stimendae non erat illa rosae: Bacchus amat fores, Baccho placuisse coronam

Ex Ariadneo Ddere nosse potes

Plutarchus lib. Io Sympos quaest. I. multis disputat , utrum inter potandum coronis floreis ac sertis utendum sit ' ibique tradit hedera raptillam restingui amethysto herba , sicuti gemma vinolentiam rettinui unde ei nomen a depulisione , sive ebrietatis vinum siquando, ut tentis verit , florum oram auxiliari is munire adversus crapulam; eo quota fores calidi leniter piramenta laxantes , spiraculum vino praesan frigidiser modice si ingendo repellunt , inbibentque vaporationes , c. Ex quibus, ciliis eodem tendentibus tandem colligit, Veteres propterea coronis floreis inter pocula usos fuisse . Athenaeus lib. III cap. XXI. jubet ex Archestrato, coronis omnifariis inter coenandum perpotu redimiri Libro vero XV. cap.V. refert capitis dolorem, gravitatem a vino , tempora vinculo rcumdedi se posteros autem ornatus oe oblectamenti gratia coronns in compotritionibu . Paulo post addit , florum fasciculos suo compressu vinculo capitis doloribus mederi . Atque tantam vim habere serta florea credebant, odorum vi fallaciter surrepente , ut Mnestheusin Callimachus medici Graeci libro De coronis composuerint. Vid. Plinius lib. XXI. capi

te III.

Coronarum usum a Prometheo fuisse invectum a nonnullis dictum est, ut homines ejus supplicium ita ita remur , qui ipsortim causa vinculis oneratus fuit quo allusum videtur ab Eschylo in versibus ab Athenaeo laudatis occit.

343쪽

ARCE AEOLOG. GRAECA. Lib. IV.Cap. XX. ar

Ejusdem libri cap. m. tradit ex Dracone Corcyraeo , anum bifrontem in Oeniisse coronas, navigia oe rates, O nummi aereum primo signasse suo factum, ij multae urbes Graecae, Italicae etiam, o Delicae, monetam incnderent bicipiti facie oe ex altera parte vel rate , vel navigio, vel corona Plinius antiquis sinas coronas ex hedera factas, capiti impositas suisse a Baccho refert lib. X v I cap. I. At Festus antiquissimum genus fuit se coro-nnrum lanearum affirmat quali venefica poculum cingit apud Theocritum

Cinge caseem purpurea ovis lana. Homerus varias similitudines a coronis ducit , tamen nulli bi mentionem facit Hero is alicuius, qui illis usus fuerit ex quo non sine ratione colligitur, Trojano bello ignotas, ante Homeri vero mortem in usum venisse

Nec quempiam heroum coronatum inducit, quanquam ex translatisnibus cognitam ei fuisse coronam declaret ut cum ait, Insula, quam circum immensi maris unda coronat. Et rursum s-- nam quaquaversum belli es dispersa corona Coronarum materia varia suit. Ubi convivium in alicujus Dei honorem celebratum erat, ut hymnis, ita floribus ei sacris utebantur . Idque in universum notari debet, quod sacros flores ut plurimum in omnibus conviviis adhibebant, nam ipsa Veterum convivia in laudem Numi

κρέοις et Θεων, ψ υανοις , o ουδρας. Apud Veteres omnis ad convivia congressus Deorum causa fiebat, quos S propriis coronis, ut Gmnis, o can-ricis venerabantur. At cum homines, deposita simplicitate primaeva , liberius vivere,' hilaritatis saepius quam religionis causa convivari incipiebant: tum omne genus florum adhibebant, quod vel odore aut pulcri tudine delectaret, vel ad sanitatem conferret . Singulis itaque floribus recensendis immorari vix esset operae pretium. Id tantum quasi obiter adjiciam, quod ros Harpocrati silentii praesidi a Cupidine consecrata, ut eo munere delinitus Veneris turpia facta celare , symbolum sillentii putabatur loquacibus exhibita intempestivam loquelam retraenabat. Hinc manavit consuetudo, ut rosa in coenaculis supra mensae verticem conspicienda omnibus assigeretur, quo quisque monetur, Nihil temere effutiendum et feci utque 1 rosa dicta, vel facta esse proverbio dicamus , quae cunque silentio tegenda sunt Tom. N. Ss Er

344쪽

ER rosa sos Veneris, cujus quo facta laterent

Harpocrati, Matris doni, dicavit Amor.

Inde rosam mensis hospes fuspendit amicis

Convio tit sub ea dicta tacenda sciat Coronis addebant unguenta his enim mos erat caput, & alias aliquando corporis partes illineres, ςε ρυοῦντο δε ψ τα pηΘ η , ψαυρουν, οτιο υτο Θιὴ καρδία, pectus praesertim coronabant , et ungebant , quo jub eo sedes cordis sit , inquit Athenaeus lib. v. cap. V. Or enim unguento recreari putabant, sicut caput. Sussilibus etiam variis totum coenaculum odoriferum reddebant. Harum consuetudinum luculentus testis est Archestratus apud

Perpetuo vero coronis inter coenam caput redimitum sit

Omnifariis, quibus fodili terrae solum foret Stillatitiis tinguentis bonis comam nun e Myrrham ct thus in tepidum ignis cinerem Toto die conjice , diri fructum odoriferum Alio loco Athenaeus e Myronidis libro de Coronis inguentis reseri,

Veteres caput unguento pingui minus delicato madefecisse , credentes imbecilliorem fore vini vim , neque febrem adeo facile excitare posse , si eo modo humectarentur Iρος/Sest y λβιο αἴ τοῖ χρειωδεσι - Acci πω

citae ratio a necessariis in delicias, luxum descendere , ad tinguentortim pretiosorum sum tandem deventum es, lib. xv. cap. XIo. Porro Iones in Graeciam unguenta introduxere , veluti etiam secundas mensas, molliorem saltandi artem, caetera quae ad luXum conserunt: erant enim Persarum imperio contermini, a quibus edocti , veterem simplicitatem mollitie Iu X mutabant, adeo ut risus Ionicus, motus etiam Ionici in proverbium abirent. Quorum moribus ne inficeretur Spartanorum respublica , decretum ibi fuit ut cives Spartani ab X terorum omnium , praecipue Vero Asiaticorum, commercio, quantum possent, abstinerent. Nam Spartanacizita severi fimis securgi legibus obtemperans , aliquandiu civium suorum oculos a contemplanda Asa retrisxisci ne illecebris ejus capti ad delicatius vitae genus prolaberemur : Audierant enim latititiam inde, o immo Dcos sumtos, o omnia non necessariae voluptatis genera fluxisse: primosque

Inas tingusnti, coronarumque in convivio dandarum S secunda mensae ponendae consuetudinem, haud parva luxuriae irritamenta , 1 perlis . Ac minime mirum es, quod homines labore ac patientia gaudentes ornacligi mos patriae nervos externartim deliciarum contagione soloio hebetari nolueritnt. Valerius Maximus lib. o. initio cap. I.

345쪽

Transeo jam ad Convivi ministros. Inter hos primo loco numerandus

ι , λεπι τ τραπέος, αρχιτρ λινος, vel λεατρος aliquando adpellatus. Hic erat, qui sumtum praebebat, vel aliquis ab eo nominatus, aut interdum sorte, vel suffragiis convivarum quod praecipue in conviviis colla titiis fiebat electus, ut omnia necessaria provideret. Proximus erit ασυλι , aliquando ραπγος , πιξιαρχος, Latine ex Modimperator vocatus, qui leges bibendi statuit, it quisque ratam portionem ebiberet, observavit, unde όφΘαλμ ος, oculus, quoque dicitur Sorte plerumque creabatur quo Horatius allusit lib. D. Od. o. vers. 3. quem Venus arbitrum

DPet bibendi δIterum ib. I. d. IV.

Et domus exilis Platonia quo simul mearis

Nec regna vini forti re talis, Nec tenerum ocidam mirabere. Hujusque imperio caeteri convivae in omnibus parebant . Unde Arrianus in Epictet reseri, quod in Saturnalibus sortitione facti, ex ita s)bet Tu bibit, Tu infundito: Tu abito Tu venito Cicero cuidam exprobrat, quod qui nunquam populi Romani legibus paruisset , iis legibus, quae

in poculis ponebantur , obtemperabat, Orat in Verrem quinta . Denique Plutarchus in poplithegmat resert Agesilaum in compotatione magistrum convivii sorte creatum, pocillatori requirenti quantum cuique ministraret vini, respondisse, Si multum vini adest, quantum quisque petierit, se parum ex equo omnibus. E quo exemplo id colligitur amplius, regibus ipsis hunc honorem non nisi sorte obtigisse,' aliorum imperio paruisse, si Fortunae vis una esset quoniam in conviviis , velut in amicitia

omnes debent pares esse.

Δωτρος, qui singulis convivis portionem suam disribuῖ a quo more non modo huic ministro, verum ipsi convivio nomen inditum es enim Aue appellatum, quod aequis partibus distribueretur, quod δεαε Θοα vocant Porro mortalium primum genus , cum humanior cibus haud ita pridem repertus non afflueret, alimentum P ab aliis aside more brutorum eripiebant, unde erisimile es retΘαλιο diaetam impietatem fulis , quod Θαλιος, me conviviis, scelerum in se primo rei essent homines, ortis inde jurgiis . Ut vero Cereris beneficio largior eis annona fuit, cibum ex aequo singulis exfibu runt, quo ritu coenae ad modestam δε iae , hominibus consentientibus, sit panis, vinum, o bellaria equis portionibus distribuerentur. Hinc existimant,

διατα Io bis aequale convivium, toties apud Homerum occurrere. Haecinalia, quae in hanc rem faciunt, tradit Athenaeus lib. I. cap. . Nihilominus viri principes, quicunque meritis suis, sortibusque factis prae caeteris inclaruissent , partes optimas , caeteris etiam majores accipiebant S Hinc

346쪽

Hinc νωτον , dorsum, quae pars prestantissima putabatur, Ityssi triouit En maeus in Odyssea, dena praemium Ajaci ab Agamemnone tribuitur Iliad. u. apud eundem Poetam Sarpedon Lycia regulus εύρη κρεά, τιμαται primae sedis, carnisque optimaeo plurimae honorem habet Diomedes etiam alio loco pia r ἐπλώοις δεχταεασι ιουτου , lataior vini cibique portione excipuetur . Denique , ut exemplis immorari desinam , ex Herodoto constat Spartanos reges διπλασια πανα duplicem rerum omnium portionem habuis se M in Sacris Litteris Benjamin , Iosepho prae Ateris carus , tiplici ferculo excipitur. Vid. Eustathius p. 37. Edit Basil. Athenaeus lib. 1. cap. XI. Qui vero hunc honorem habuerunt , aliis gratificari solebant

Γbittim esset: elut cum Ut se de tergo Ni apposito resci Uam partem De

morico tribuit ut loquitur Athenarus locicit. Porro hoc diribitoris ossicio ue teres Heroes ipsi fungebantur, veluti cum ipse dividit legatis, qui ab A.

gamemnone venerant Iliad. .verS.2I7.

-οκα κρέα νῶμεν A Acce, Quod hemistichium occurrit iterum Iliad. i. vers. 626. Neque pluribus . xemplis opus erit. Quinetiam in seculis posterioribus legimus , in Sparta principes saepe viros hoc ministerium obiisses qualis erat Lysander , ab Agesilao ad id deputatus. Vid. Plutarchus Sympos lib. II. quaest ult. Et quamvis crescente luxu aliis in conventibus exoleverat hic mos, tamquam ακοινωνοος ανελευΘερος, insocialis, illiberalisci tamen in sacrificialibus conviviis diu remansit,in nonnullis maxime placebat, quibus vetus frugalitas,in simplex vivendi ratio, prae deliciis & profusione sequentium seculorum arrisit quamdiu enim aequalis portio singulis distributa fuit, Dro aliquid turpe aut indecorum in conviviis contigit . id idem Auctor loco citato, ubi disputat, Recti ne fecerint Veteres, qui in conviolissuam cuique portionem tribuerunt an recentiores, qui coenam in commune omnibtii opponunt r cibi distributoribus ad eos, qui potum ministrabant , veniendum Hos autem Graeci plerique sνοχοους, Hellesponti autem peculiari nominei πεγ τας vocabant, Ut reser Athenaeus lib. X. cap. VII. Apud Veteres ρυκε ζ praecones, hoc ministerio fungebantur. Sic in OdyLs ex vers. I 2. Κηρυ δ αυτοῖσι Θαμ ε δεε οἰνοχοEων. Praeco iis vinum circumeundo infrabat.

Et apud Athenarum loci cit Alcaeus QSappho introducunt Mercurium Diis pocula ministrantem neque pluribus exemplis opus est, cum notis

niseritis fungi ut alio in loco dictum est.

Porro qui hoc ministerium peragebant, plerumque juvenes erant : veluti in Odys T. α' verS. ς 9.

347쪽

Κύροι κρηπιρας ,εςε ιυγο ποτοῖο Juvenes crateras vino coronabant. Nec illi pueri solummodo, sed virgines etiam erant , nam φασὶν οἱ πα-λααοὶ παρ ,ενουν εργο εινα -οἰνοχοῶν , veteres referunt virgines olim vinum

fundere solitas fuisse , ut Eustathii verbis utar Comment. Iliad. γ . Nam ea fuit priscorum simplicitas, ut mulieres haec aliaque ministeria praestarent sine ulla libidinis aut pravi flectus suspicione unde fabulae docent, Cocali regis filias Minoem Cretensem in Siciliam prosectum lavisse: Homerus ubique virginesin mulieres, pro temporis istius consuetudine lavantes hospitum pedes introducit ut observat Athenaeus lib. I. cap. vos. Adeo autem receptum ubique fuit, ut juvenes virginesque ministeriis addicerentur, ut ποαδες, που σκα vocentur δουλοι , δό- παιδικῆς ηλικιας υ πυρετικον, inquit Eustathius loco citato quocum consentit Hesychius v. ποειδε . . Nec tamen hi juvenes ex ignotis familiis, aut tenuis fortunae parentibus oriundi fuere , verum iνοχοουν παρα τοῖς Οχ γοις οἱ ἁ γενέτα πι

Pocillatores apud antiquos fuere nobilis i busenes, ut Menelai filius, apud

Homerum smnum autem ministrabat illustris Menelai filius.

ut ait Athenaeus lib. X. cap. II. Atque haec consuetudo multis postea seculis in quibusdam sacris retenta fuit: nam multi primaevae simplicitatis ritus , postquam e moribus exoleverant, diu in religione mansere, cui vetustas venerationem conciliat. Praecipue Eolum gens, atque ab illis edocti Romani , nobilium filios in sacris conviviis adhibuere . Nam παρα

Romanos clari simo orti genere adolescentes hoc pariter munus obeunt in publicis sacris, in omnibus Solas imitantes, usque ad accentum vocis , ut refert Ahenaeus loco cit. Quae forte causa eundem Auctorem movit, ut existimaret consuetudinem hanc a Deorum sacris ortum habuisse, in quibus δοῦλος ωας ινο διακονήσων, nefas erat, Windigna res, s servus aliquis ministraret, lib. V. cap. 1 v. Verum ejus origo e Veterum simplicitate petenda potius videtur , apud quos virorum principum liberi tum greges pascere, tum ad alia ministeria descendere non dedignabantur, quod alibi tum in hoc libro tum in Commentario ad Lycophronem observatum est . Alia ratio erat, cur uVenes praecipue in conviviis in inistrarent , quod non modo palatum, Verum oculos ibi delectare in quecunque ad laetitiam & hilaritatem conducerent in medium proferre studebant . Hinc non quilibet juvenes, sed qui Orma cultuque corporis praestarent, ad hoc ministerium eligebantur, qui mos antiquissimus fuit, nam apud eos

348쪽

Hebe juventutis Dea, filia Iunonis , Necta fundebat, Iliad. δ' vers. a. Et Ganymedes, mortalium omnium pulcerimus, in caelum ad hoc ministerium evectus fuisse dicitur Iliad. vers. 32.

-Diis par Gavmedes sui omnium erat mortalium pulcerimus: suem etiam Dii rapuerant ut Iovi pocula funderet elegantiam formae, si superis interesset. Id enim Poetis solenne est ut iis vetera omnia attribuant, adeo ut locorum nomina, quae iis in usu esse dicuntur, antiquissima fuisse comperiantur , eo nempe seculo usitata, quo homines e terris in Deorum chorum ascendisse finguntur uti observat vetus Homeri Scholiastes, unicum hujusce rei exemplum apponam e Diad . . vers. 13.

TL, in ἀνδρες Βατίειαν κικλήσκουσιν ΑΘανα τοι δε ε σῆρι πολυσκάρΘριοι Μυρίνης. suam homines Batteam Socant,

Dii autem sepulcraim agilis Frinae. Ubi agit de loco quodam in agro Trojano, qui olim ab Amarone quadam Frinae momimentum, sequenti autem aetate Bati a vocatus est . Uerum ad vini ministros revertendum y quos describit apud Homerum Eumaeus, cum lysies, in senis pauperis habitu Penelopes procis ministraturum se affirmat Odyss. . vers. 327.

Non equidem tales sunt illorum iniseri, Sed juvenes chlaenas pulcre indutiis tunicas, Semper capita nitidi, o ptilcro vultu,sti, illis in rant. Et crescente luxu pulcrosin elegantes pueros ingentibus pretiis emebant: quo allusit Iuvenalis Sat. v. vers. o. ubi ad pauperem clientem loquitur qui cum divite patrono cenat -Tu Gaettilum Gavmedem

Respice sim sitiesci nescit tot millibus emtus Piscper bus fertire puer sed forma , sed aetas Digna supercilio , quando ite pervenit ille P

349쪽

cuisndo Occatus aris calidae gelidaeque miniseri uippe indignatur veteri parere clienti. Verum hanc rem omnium fusissime exposuit Philo Iudaeus lib. De vita contemplativa , ubi quaedam de pretioso apparatu praefatus , addit

τερου ηκε βουφαενο κμμα , α Ministrantibus formoseis mancipii , non tam ad praesens ministerium quaesitis, quam ad exbilaraodos adsperit con Oitiis oculos: Ex his minores pueri vinum fundunt, grandiores quam a ferunt loti ac nitidi, fucati , cincinnatuli, nam aluo capillos prorsus intonsi, et a fronte tantum praesectis in orbem crinibus: rem is mas ciandidas praecincti thnicas, anteriore parte ad genua demit las is ieriore dpoplites trinque, mollibus taeniis ad tricti comi duras tunicae , propendent, bus later, ibus: sc ornati adsunt nutus observando, quod qui que o tu. let. Adsunt, hi adolescentes prima lanugine malas vestiti, qui paullo iante amatorum suorum deliciae tierant , curiosi docti gravioris momenti ministerii, mera ostentatio magnis opulentiae , tit convivae splendore supefacti facile intelligant a quanto viro sint ad communem mensam adhibiti e timiamen hoc totum si nihil aliud quam stolidus luxus hominis fortunae beneficio abutentis, scut testari possunt , qui talia sunt experti.

potus ministris ad pocula ipsumque minister una transeo. Apud Homerum singulis convivis poculum appositum fuisse videtur , ut biberent quando vellent unde Agamemnon Idomeneo ait,

- tibi plenum semper poculum Adstitit scut mihi, ut bibas quando an cis tibet.

Iliad. δ' vers. 61. unde heroica pocula dicuntur amplissima fuisse quod tum aliis exemplis, tum praecipue Nettoris ostendit Athaeneus, ejus enim poculum adeo magnum, ut a juvene sustineri vi posset, lib. XI. cap. XI. Verum eodem loco tradit , quod divitibus magnaeque pote statis viris etsi largiora pocula in tis sint, tamen id nec priscum es , nec apud Graecos repertum, sed a Barbaris nuper invectum , qui nulla humanitate praediti, nullo ingenti cult politi ad nimium in potum invitantur, ct curioso Abi , variosque cibos parant . At in Graeciae tractibus, neque scriptis neque illorum qui nos antecesserunt te simoniis cognoscamus in gnis magnitudinis poculum aliquod confectum fuisse , praeterquam Heroibus . Tamen post caenam majoribus poculis usi fuere qumn ante e quo allusum a Virgilio Eneid. . VerS. 727.

Postquam prima quies epidis, mensaeque remotae, Crateras magno statuunt, o vina coronant.

350쪽

Moris autem sui in divitum con Viviis apponere ingens κυλικειον, armarium poctilorum , variis poculis plenum ad opum ostentationem quam ad usum magis parati S. Pocula Veterum primo simplicis materiae, lignea vel fictilia postea crescente luxu, aurea, argentea gemmis distincta , caelata , aliisque modis ad splendorem Xornata. Verum antiquissima pocula e cornibus animalium fuere, quorum labra argento Vel auro saepe obducta. Horum meminere Pindarus, Eschylus, Xenophon alii complures Nec solum Veteres, verum recentiores multi iis usi fuisse videntur, inter quos erat Philippus Macedoniae rex Ab his Bacchus Taurus aliquando appellatus est, Tauri etiam sorma a Cyzicenis colebatur, & aliis in locis cornibus insignitus fuisse dicitur: Denique ut nonnullis videtur ab hujusmodi poculis natae sunt voces κερασπι, ε κρα-ρ, cornua enim Graece κεραα dicuntur. Haecin alia plura vid apud Athenaeum lib. I. cap. vii & Eustathium in Iliad. . pag. 883. in Iliad. γ. p. I9. Qin Iliad. '. p. 59 I. d. Basil. Pocula coronis floreis circumdari, tum etiam ad summum usque marginem impleri solebant. Utrumque indicavit Virgilius L n. m. 25. Tum pater Anchyses magnum cratera corona Induit, implevitque mero Posterius Homerus memorat illo versu , qui Iliad. vers. 7o Walibi

occurrit, Κοῦροι , κρητηρας εχτε τε . NO TOTO O. Juvenes autem crateras potu coronarunt.

Nam im ψαντο secundum veterum Scholiastem est ἔχει - εφάνης λή

Agniscat, unde pocula ἐρέφοντο praecipue quando libationes Diis offerebantur,

λειον ι qnia nihil mutitam Diis gerimus,sed quod in egi timo perfecto infit: plenum autem es perfectum quod observat ex Aristotel Symposio Λ thenaeus l.

vino labra superante circumstare corona videatur, tiod feri solet bonae scin v. gratia, ut reser idem Auctor lib. I. cap. XI. In ministerio potus, veluti in divisione ciborum, observatum est in heroicis temporibus, ut viri principes,in quos eximio honore prosequi vellent, maximam portionem acciperent. οἱ κοῦροι διακονουαενοι πῖς αεν τι- α πηπις άει πληρε c. παρεινον re ποτηριον , τοῖς δε αλλοις α ισου διενεαον οἷ

ne qui ministrabant, honoratis is convinis poculum plenum semper exhibebant, caeteris ex aequo intim Afribuebatur, inquit Athenaeus lib. v.cap. IV. unde Agamemnon Idomeneo honores suos recensens, ait,