Archaeologia graeca, sive, Veterum graecorum : praecipue vero Atheniensium, ritus civiles, religiosi, militares et domestici, fusius explicati

351쪽

E τηχ οπε ἐμοὶ , πιέων οτε Θυμος νωγει. Eis enim caeteri comati Achioi Dimensum bibunt, tuum tamen plenum poculum semper Stat ut mihi, ut bibas quando animus jubet. Iliad. vers. 61. Atque is honor est, quem Hector Diomedi fugientiexprobrat Iliadi vers. I 6 I. Τυδυδε, περ μέν σε τίον Δαναοὶ τα πωλοι

Didae, prae caeteris quidem te honorabant Danai equites Sedeque, o carnibus, S plenis poculis, Nunc autem ignominia asscient. Quae repetita habes in Iliad. v. qua de Sarpedone Glauco Lycia principibus agitur . Alius honor illustribus viris dabatur in propinationibus quas secundum dignitatis ordinem factas fuisse reser Plutarchus Sympos . lib. I. quaest. D. Solebant enim ad bibendum se mutuo invitare compellando eum cui erant poculum tradituri πληρῶντε μ ποεχτ νον λλήλοις με- ηνοσαγοpcσεως, impletis enim poculis, se invicem salutantes propinabant, inquit Athenaeus lib. X. cap. IX. Salutantes dicebant alter alteri, Τρε, ut Pindari Scholiastes in Nemeonicas probat, parpοπίνοντες, inquit, λεγοντο χωρ , ους o, MLAχιλευ , κάγω - δε τοι τοῦ μ που , φησὶ, μεμιγμενον χώλι λα κ se uis γάλακτι Aliquando salutationis ejusmodi sormula utrinque fuit Propinantis quidem , ποπίνω σοι κοιλως , ejus qui poculum recepturus erat , λαμβάνω απο ηδεως . Porro qui propinavit, poculum plenum praebibit, idque alter postea exhaurire tenebaturi unde cum Alexander Proteae,

bibaci cuidam Macedoni, poculum , quod duos capiebat congios, praebibisset ille sumptum exhausit, o mox idem poculum regi, ab ipso rursus ebibendum

propinavit, ut narrat Athenaeus lota cit. Et qui hoc ritu praebibebant, proprie dicebantur ποπίνειν, vel προπIνων φιλοτησίων, quia quaedam amicitiae prosessio erat veluti qui poculum a propinante accipiebant, dicebantur αντιοῦτp πίνειν Vel αντι προπίνων μοια. Postea Oris erat, ut propinans praegustatum leviter poculum alteri porrigeret, quod et sit veteri nomine pellatum fuerit, magis proprie tarne προεκπιῶν, ex poculo ante alium bibere

prandio quis alter poculi partem bibens, reliquum cum ipso poculo amico porrigit. Porro has propinationes vocat δεξιωσεις , quia a dextra fiebant: TowII Tt unde

352쪽

unde Homericum δειδιο ιεΘM Xplicatur προπίνων δεξιοῦθαι, ut Iliad. . tibi Dii

-- χρωτείοις δεχταεπιEa Bym προπίνοντες αυτ ς δυεBoiae, inquit Athenaeus. Nec aliter in Lliade nona, qua Ulysses Πλησα uενοο δε οIνοιο δώδεκ Aχδεκα. Hoc est δεξιουπ, ο ς προεπινεν τύ τη δεξια δε et ποτηργον, propinans poculum dextra obtulit Atque eadem observat Eustathius in Iliad. , . p. 337 qui sere omnia, quae de his rebus disserit, ex Athenaei penu depromiit. Ejusdem consuetudinis exemplum inter Homericos Deos expressum occurrit Iliad. ά vers. 97. ubi Vulcanus - Θεοῖς ὀιοέξια πάσιν Ωνοχόει. Hoc est secundum Interpretem veterem DG ερῶν ρξάννος Aliud testimonium citatur e Critiae epigrammate in Anacreontem,

Puer propinationes circumferat in dextrum humerum. Alterum denique ex Anaxandridae κοί, οις laudat Athenaeus lib. XI. cap. III. Atque hoc vocabant τίνων πιδεξια Vid. Pollia lib. a. cap. Iv. Idemque Αν κυκλω πίνων, unde γκωκλοποσια, dicitur, quod plerumque quasi in orbem fieret, facto initio ab eo qui primo loco sedebat. Quo al- lusum a Plauto in Persa Acst. v. Scio. age, puere,

A fummo septenis Oathis committe bos Ddos. Nec tamen ubique iidem bibendi ritus observati fuere Nam Chius, Tholus poculis majoribus bibit ad dextram Atheniensis e parvis ad dextram Thessalus non servato ordine cuicunque libuerit magna pocula propinat Lacedaemoniis singulis poculum apponitur , puer flatim Mundit

quantum potum es, ut narrat Athenaeus lib. XI. cap. o. In his propinationibus moris sui nominare absentes, quorum memoriam convivis commendare vellent: primo quidem eos, dein amicos atque ad singula nomina unum vel plures meri cyathos bibebant quod Cicero tertia in Verrem vocat Graeco more bibere ad quae verba annotat Asconius Pedianus, Grandibus inquiunt poculis, o meracis potionibus qui non intelligunt diaeta Ciceronis, , hoc putant Graeco more potare aurem Graecus mos, si Graeci dictin , συαπιῶν κυαθι tigrκc, cum merum Oathis libant salutantes primo Deos, deinde micos nominatim : nam toties merum bibebant, quoties eos, o caros suos .c minant . Huc respexit Theocritus Idyll. Iv. vers. 8.

353쪽

Jam vero procedente tempore visum es infundere merum, Cujuscunque quisque vellet, tantum oportebat dicere cujus.

λαμβάνων , ἐίνορια ιν τινας ερωμένε ' φιλους , Η ἐπι ιν η γ',6 φΘργγε- Θοα 6 φιλτα- ωιδονόματα E quo ritu libandi in terram dum amicos nominarent, probabile est votum id fuisse pro eorum salute. Inter caros autem plerumque amicae praecipua suere cujus rei plura occurrunt exempla,

veluti apud Tibullum, Sed bene Messalam sua quisque ad pocula dicat, Nomen, absentis singula verba sonent.

Et Horatium lib. I. d. XXVH-- dicat Opuntiae Frater Megillae, quo beatus Vulnere, qua pereat sagitta. Aliquando tot cyathos bibebant, quot in amato nomine litterae erant Martialis, lib. I. epigr. XXII.

Naevia secoathis, septem Justina bibatur,

Aliis quoque rationibus numerum cyathorum inibant: cum tres, propter numerum Gratiarum vel novem, quia tot erant Musae, bibebant. Quas consuetudines eleganter describit Horatius lib. m. d. x Ix. Da Lunae propere novae Da noctis mediae, da, puer, auguris Murenae. Tribus, aut novem

Miscentur cyathis pocula commodis; Qui Musas amat impares, Ternos te oathos attonitus petet Vates Tres prohibet supra

Rixarum metuens tangere Gratia,

Nudis juncta sororibus. Meminit etiam Petronius his verbis, Excusare coepit moram quod amica se non dimisisset, tribus nis potionibus e lege exsiccatis . Et Ausemus in gri'

pho ternarii numeri verS. I. Ter bibe, et totiens ternos sis distica lex es, Vel tria potanti, e ter tria multiplicanti, paribus novies ternis contexere cubum. I Grae-

354쪽

Graece hoc profertur τρις, ητρ τρία. Cui simile est, τρία ri νε μ ἡ τετταρα . Verum haec lex non fuit perpetuo observata, nam in Epigrammate non modo novem Euphrantae, sed etiam decem Dirodicae pocula funduntur , Antholog. lib. D.

Mfundes Dirodices cyathos decem, at amabilis Euphrantes novem inibi a

Qui sortes erant ad bibendum, caeteros provocabant. Xemplum appo nam ex Athenaeo lib. X. cap. IX. Proteas ille Macedo, inquit, erat bibacis us Alexander igitur poculum, quod duos congios capiebat, ei πο- pinis sit Ille vero sumptum, multis laudibus regem prosecutus exhausit cumiapplausu omnium ac paullo post, poculum idem postulavit, rursumque Alexandro propinans exhaust Ttim Rex generose tertim ebibit, sed ejus imperferre non potuit; verum in pulvinar recilinatus, o poculo e manibus ι- misso, jam inde morbo correptus interiit Aliquando propositis praemiis emtabant, quis plurimum biberet quem morem invertens Anacharsis philosophus Scythicus, cum apud Periandrum coenavit, praemium bibendo rostulavit quod primus omnium ebrius esset, eum namque finem esse victoriae quam bibendo quaererent velutis currendi , cum metam attigerunt. Timaeus tradit Dionysium tyrannum coronam auream quodam festo proposuisse ei, qui primus congium ebiberet, atque Xenocratem philosophum eam obtinuisses. Ferunt denique , Alexandrum Macedonem ad Galani Indi tumulum ut Dinnicos, musicos ludos, ita meri potioni certamen

proposuisse, cujus praemium esset primario victori talentum, fecundo triginta minae , tertio decem Eorum istitem, qui tam bibendo certabant, triginta quinque repente mortuos concidisse, o exiguo tempore interjecto ex alios in tentoriis expirissse: oe ictoriis obtinnisse Promacbam quendam nomine, epotis meri congiis sartior Vid. Elianus Var Hist. lib. D. cap. XLI. 6 Athenaeus lib. X. cap. X. quorum alter alterum exscripsit. Hinc constat, magna in laude fuisse 1 quis bibacior caeteris esset unde non sine circumstantium plausu ingens meri poculum exhauriebatur, praesertim iάμυς ι, hoc est sine in termissione, exsiccatum esset Ita bibenti acclam, bant σειας Suidas, Z-ωας, ν τράμυς s. Et alio loco clarius hanc consuetudinem Xplicavit: μυς πιων ἐπιρνημα, λεγεται δε λ G πνἁυοτι

ας Qui non potuit bibere e convivio abesse jussus est erat enim inter compotores notissima lex H π ι Θι cujus meminit Cicero Tusculan .Quaest.

lib. v. Mihi quidem in itis seroanda videtur illa lex , quae in Graecorum conviviis obtinet Aut bibat, inqtiit aut abeat eo recte . Aut enim fruatio aliquis pariter

355쪽

ctim aliis oluptate potandi aut, ne sobrius in vinolentiam incidat, ante L1 cedat . Si injurias fortunae , quas ferre nequeas, defugiendo relinquas Quem in finem Athenis tres erant magistratus, ο νοπταu in aliquando metaphorice οι Θαλμοι ab ossicio suo dicti, qui φεωρων re Αν,7 δε πνοις , lκατ I σον πινουσιν οἱ σωυρντεις , in coenis observabant utrum omnes ex equo b,

berent Insimus autem magistratus hic uit , nam Mel lychnia, lucernas convivantibus suppeditavit . id Athenaeus lib. X. cap. I. vis. Ex dictis constare poterit, quam dediti compotationibus Graeci suere tum caeteri, tum etiam qui sapientiae studium professi sunt . Nec multo saniores Romani fuisse videntur, inter quos viri morum integritate maxime conspicui huic vitio favebant Seneca Stoico supercilio gravis jebat, nonnunquam ad ebrietatem usque veniendum , ut curarum remedium De Catone Uticens Plutarchus, aliique produnt quod integras perpotando noctes duxerit. Et Catonem majorem, Corvinumque Socraticae philosophiae studiosum , vino interdum maduisse refert Horatius lib. Od. XXI. ubi ad amphoram ac loquitur Descende Corvino jubente Promere languidiora vina. Non ille , quanquam Socraticis madet Sermonibus, te negliget horridus Narratur, prisci Catonis, Saepe mero caluisse virtus. Fuere tamen qui liberiorem vini usum in universum omnes propinationes reprehenderent, atque ebrietatem legibus prohiberent . Sapientes tria pocula, nec plura, indulgebant. Unde apud Athenaeum initio lib. II. Eubulus haec dicentem introduXit,

Tria pocula tantum misceo Illis qui sapiunt: unum bonae valetud nis,suod omnium primum bibunt deinde alterum Amoris, Oluptatis soporis tertiam, ii epoto sapientes qui vocantur,

Sese domum recipiunt: pos, s quartum additur Non est id amplius nostrum, sed protervia,

At Panyasi primum poculum Gratiis, Horisin Baccho tribuit secundum

Veneri & Baccho tertium vero proterviae injuriae Lacedaemoniis nullae propinationes, aut compotationes fuere, verum in systitiis sobrii versabantur , nec nil sitis causa bibebant Lycurgus enim eorum legislatori nil,

356쪽

rias, qua tum corpora tum animos labefa tant, o potesatem bibendi fecit, bi quisque sitiret, ut ait Xenophon in Repub Lacedaem. Idemque Ametor aliud ejus Legislatoris institutum fuisse reseri, ut e convivio redirent, sine face praelucente, ut necessitas ambulandi in tenebris a potu nimio absterreret . Critias in Elegiis eorum moderationem laudat,

Hic Spartae mos, hoc insitutum fuit, Ut ex eodem poculo vini biberent:

Nec propinarent alicui nomine vocato, Nec in conviviis dextram manum bibendo circumirent, Propinatumque poculum ministrarent dextrorsum, o provocarent Nomnatim cui praebibere liquis velit. Athenis si Archon nimio vino maduisse deprehensus foret, morte puniebatur ex praescripto Solonis, ut reser in ejus vita Laertius: caeterique propinones a Senatu Areopagitico poenis assiciebantur, quia id temporis luxui darent, quod reipub usibus impendendum fuit, ut narrant Phanodem usin Philochorus apud Athenaeum Denique, ne sim in enumerandis hujusmodi exemplis nimius, cum insula Mitylenae vino abundare , ittacus quo cives suos nimio ejus usu absterreret, νοαους δ' ἔ Θηκε, τι αεΘυεντι, et ἀμαρτ', διπλG ἡνο δ ομιου/, lege sanxit , ut qui ebrius peccmbat, duplici poena inceretur, referente Laertio in Pittaco. Priusquam ad caeteros convivii ritus procedam, pauca de solennibus quibusdam oculis praemittenda sunt. Qualia suere Poculum γα Θου δαιαονοζ, quod mero repletum in honorem Bacchi , cui inventionem vini tribuebant, circumferebatur convivis a quibus leviter degustabatur unde viri temperati Ἀλιγοπογῶνας ab Hesychio dicuntur γαΘολυμονιςM. Hoc autem poculum ante mensas sublatas, ut nonnulli post vero, ut alii putant, circumferebatur priori opinioni fidem addit exemplum Dionysii Siculi, qui, cum Syracusis in AZsculapii aede mensa

aurea adstaret, Boni Dei poculum praebibens, continuo mensam auferri jussit. Porro hoc poculo degustato venerabantur divinuria numen, eo fine, ut ne quid agant turpiter prae nimio illius potus desiderio. Poculum Διο σωτῆρος Jovis servatoris, quod aqua fuit temperatum , Iovique, humidi elementi Praesidi, sacrum erat in memoriam inventae rationis vinum aqua temperandi. Tertium aliqui poculum γις te, bonae Valetudinis, addunt, quod cum Prior Πετανιπτρον, Vel πεπινιπτρις dici una, quia post lotas in fine convivii

357쪽

manus sumebatur eodemque nomine Boni Dei poculum nonnullis appellatum videtur. Verum de his tribus Vidd. Athenaeus lib. I. cap. o. lib. XI. cap. XI. lib. v. cap. V. XIV. Pollux, Suidas, c. Aliud poculum ρμου Mercurii erat, cui ante cubitum libabant, ut postea dicetur, id Pollux. Alii alios poculorum solennium ordines describunt. Suidas V. κρα, sic numerat: ρει κραπρας Βασανεν τα δειπνω α. ρμῆ ' β . αεισίου . . Διὶ Σω dies. Tria pocula in coena adferebant 1 Mercurio a Chars , seu Iovi a gratia inter homines concilianda sic dicto . I. Jovi Sersatori. Alii veterem fuisse morem reserunt, ut primus calix mixti biberetur Io vi Olympio secundus Heroibus tertius, idemque ultimus, Iovi Servato ri , quod huc usque intra rationis fines consisterent; sin ultra quis pro grederetur jam libidini' intemperantiae inserviret idemque calix incio: dicebatur, sive quod hic ultimus fuerit, ii veri ut existimant qui mysteria numerorum investigant , quod ternarius numerus inter perfectos primus esset: nam ei initium, medium ranis est , ideoque rebus divinis , praecipue humano animo accommodatur, is enim secundum Platonem te, nione constat. Nec id ratione vacat, quod primum,' ultimum calicem Iovi, nedium Semideis, dicarent Iovem enim supremam illam Mentem, quae res omnes complectitur, earumque initium' finis est meroas au tem mediae conditionis inter Deos, homines esse putabant. Atque ad hos ritus tredecim continuis versibus alluit Pindarus Isthmionic principio Od. v I. Eundemque morem ex aliis Auctoribus ibi confirmat interpres Graecus. Id observandum solennia pocula plerisque tria numerari , intra quem numerum fines temperantiae statuebant unde mulier compotatrix

in Antiphanis Mystide ait,

Ad tisque tria pocula venerandos esse Deos iunt.

apud Athenaeum lib. X. cap. XI. Porro postquam finem comedendi secissent, antequam ad caetera convivii oblectamenta animos applicarent Diis libamina, precesque fuderunt, sacros aliquando hymnos cecinerunt minc in Xenophontis Convivio p.

&c Mens tandem ablatis, ac libationibus, paeaneque absolutis, Dracusanus quidam ad commessationem accedit, qui secum egregiam tibicinam oesisse at picem haberet &c Virgilius hanc libationem sic describit, tanquam Boni Dei poculo fieret quod si verum sit, necesse est ut id post remotas mensas aliquando circumferri solitum fuisse dicatur. Virgilii versus hi sunt Eneidis primae fine, Postquam prima quies epulis, menseque remotae,

Crateras magnos flattiunt, o vina coronant.

Fit si epitu tectis , vocemque per ampla volutant Atria:

358쪽

Atria dependent lychni laquearibus aureis cenis, o noctem flammis funalia vincunt. Hic Regina gravem gemmis auroque poposcit, Implevit que mero pateram, quam Belusis omnes A Belo soliti. Tum fisaeta silentia teritis: Iuppiter, hospitibus nam Te dare jura loquuntur, Hunc laetum Tyriisque diem, Trojaque profectis Esse velis, nostrosque hujus meminisse minores: Adsit laetitiae Bacchus dator, bona Iuno. Et vos, o Tyrii, coetum celebrate faventes. Dixit S in mensa laticum libavit honorem: Primaque, libato , summo tenus attigit ore Ttim Bitii dedit increpitans, ille impiger hau sit, Post alii proceres. Hinc ad carier transeundum , quae postquam cibo saturati suissent, sequebantur. Veteles autem conviviis suis adhibebant acroamata, tibicines, citharoedos psaltrias, miraculorum simulatores, ut in Convivio Socratis apud Platonem & Xenophontem, scurras etiam, mimos, histriones, utque breviter dicam omnes, qui artem hilaritati promovendae aptam Pro-nterentur. Nec enim palato solum convivarum, sed auribus, oculis gratificari volebant. A vetustissimis temporibus musica & choreis se oblectabant in conviviiS,

Cantusque, o saltatio haec enimsunt ornamenta convivii. inquit Homerus dys 4 vers. 1sa Phemiusin Demodocus apud eundem sunt notissimi cantores Diis ipsis convivantibus Apollo citharam pulsabat Musis alternatim canentibus, Iliad. vers. 6o3. Nec solum usicae, sed saltationi dediti fuere veterum Dii Nam Apollinem ρχης ην quodam loco vocavit Pindarus, idem in Homerico hymno inducitur dum cithara ludit, Decore excelsoque gradiens. Denique Iupiter a veteri Poeta, sive Eumelus is sit, sive Alctinus Corinthius, hoc versu saltasse dicitur, Μεσσοισιν - Ἀρχωτο παπ άνδρων τε Θεων τε In medio autem saltavit Pater hominumque eorumque. Unde colligit Athenaeus ὀρχησιν ἐνδοξον ψ σοφον , saltandi peritiam rem praeclaram, sapiente Agnam, habitam suisse , lib. I. cap. XIX. Contra apud

359쪽

ARCHAEOLOG. GRAECA. Lib. IV Cap. XX. go

Romanos nemo feresaltat obrius, nil orte insanit neque insolitu ne neque in conviolo honestes. Intempesivi convivii, moeni loci, multarum delicia-rtim comes es extrema saltatio ; ut ait Cicero pro L. Muram . Et Cornelius Nepos, postquam narrasset Epaminodam saltandi, citharam pulsandi , cantandi tibiis , aliasque artes percepisse, alqtie hic ad nostram, inquit, consuetudinem sunt levia, o potius contemnenda, at in Graecia tit que olim magnae laudi erant. Quod etiam in ejus operis praefatione monuisisset. Atque hujusmodi artes tanti erant apud Graecos, ut summam erud brionem censerent niservortim , ccumque cantibus igituros Epaminondas,

princeps meo judicio Graeciae, fidibus praeclare cecinisse dicitur: Themistocles

que ante aliquot annos , cum in epulis recusaret oram, habitus est indo-aetior. Ergo in Graecia musci sortiri sent, discebantque id omnes nec qui nesciebat, satis excultus do trina putabatur inquit Cicero Tuscul . Quaest. lib. 1. Attamen mollisin lasciva, vel nimia intemperans saltatio adeo prudente viro indigna sui habita, ut Hippoclides Atheniensis, cum suis. set a Clisthene Sicyonis tyranno ex omnibus Graecorum nobilibus in generum designatus, propter saltationem 4esticulationes intempestivas rejectus fuit, ut narrat Herodotus lib. I. cap. XXVIII. Iones molli cantu saltationibus, caeteris insanatores fuere . Hinc Horatius seculi sui mores perstringens, ait, Motus doceri aride Ioni os

lib. III. d. i. Et a Theophrasto onum mores deliciis perditissimi , cantus a vetus longe dioersus, harmonia rem Ula fuisse dicitur. Vid. Athenaeus lib. XIV. cap. v. Athenaeus eYistimat οτι κύονης χαρινε ιπολα; Oημοτικης η χHσιο προηλΘε coraρχας που ἐτια σε qtio musica non fuerit leviusculae oe vulgarsi voluptatis catis in conviolum introducta, sed quia is sedandos animi ο- tus, o mores componendos prodesset . Nec enim leves cantilenae in usu tum

suere sede prisci homines inter consuetudinis istisque religionis receperunt

fit in conviviis, quae tunc raro praeterquam in solennibus Festis celebrata sunt, eorum Minni laudesque is omnibus anerentur . Vid. Athenaeus lib. 1 v. cap. I. Quicquid sit, id saltem non dissimile vero videtur, quod in Veterum conviviis aut eorum laudes, aut virorum illustrium facta, cantu celebrari consueverint quod ex Homericis conviviorum descriptionibus Observare licet. Verum adeo infrequens erat in posterioribus seculis lacrorum Hymnorum in vulgaribus Conviviis cantatio , ut Demophilus Aristoteli philosopho crimen violata religionis intentavisse dicatur , quod Paeana quotidie in convivio canerent ut tradit Athenaeus lib. v. initio cap. XYI. Nam in quotidianis conviviis Scolia cantabant reservatis ad sacrificiales epulas Deorum hymnis, qui a quotidiano inter liberiora pocu'Ia usu contaminari videbant Ur. Porro haeae carmina σκολια vocantur, ut distinguantur ab adjectivo σκολι-

360쪽

Athenaeus, in cujus editionibus hodie plerumque σκολιὰ dicuntur . Cujus nominis ratio non est inde petenda, quod haec carmina fuerint σκολια hoc est tortuosa dissicilia, colla enim inter remiissiores versus recenseri solent . Vertim cum Iria fuerint carminum genera in conviviis decantata pri-mtim erat,quodsimul omnes cantabant fecundum quod quidem omnes canebant, sed ita ut alius alii succederet tertium, cujus omnes non erant participes, sed soli eruditiores: quapropter , quod solum praeter ordinem, nec ab omnibus

mul , nec a proximis einceps, sit caetera caneretur, σκολιον di Ium se referente Artemone Cassandro lib. H. De usu carminum convivalium apud Athenaeum tib X v. cap. XIV. idemque tradit Dicaearchus in libro De musicis certaminibus apud Aristoph. Scholiastem in Vespis p. sis. Pomquam enim omnes simul cecinissent, lyra vel barbiton circumferebatur ad convivas singulos, ut qui musicam didicissent , eam in gratiam caeterorum Xercerent. Illis, qui musicam instrumentalem nescirent, dabant la- Uri, myrtive ramum, ut eum manibus tenentes , saltem cantilenam aliquam voce, si possent , cantarent : idque dicitur προς δαφνων, vel προς μυρρίν ίσω Hinc emendandus Hesychius, apud quem haec leguntur

κλάδος υ υρρ νης κλάδον ἡ δάφνηc παρὰ ποτον ην συνη Θε δεδεναι C. Atque hinc ramus hic ασακος, vel oti σακος dictus est, δε ασάδων γον δεξάμενον quod cantaret is cui traditus 1sdit, ut ait Plutarchus Sympos . b. r. quaest. I. quo Ioco addit, aliquibus dictum videri σ2ολιον, quod soli erudieti cinstructi artibus musicis carmen id candirent , neqne commune omnibus ut

acile esset Ouodque alii ptitani mrIi ramtim non isse ordine traditum sed a Destilo in Destitam transmissum ita ut tii primus cecinisset , primo in sectine mens eum mitteret, oe is primo tertia , eodemque modos cundo secundis itaque ob varietatim S tittitudinem exutim in circuitione scolium fuisse ictum . Constabant plerumque haec scolia versibus brevibus unde secundum quosdam σκολιον το 'α 'λον κα αντιφρασιν , μελος τι ολι-

γοτιυ Scolium dicit tir carmin s gentis isticis pedibtis constans, per antipuera quia facio oc minime σχολιον erat, inquit Aristophanis Scholiastes in Ranas p. 273 eademque sere postea occurrunt ad Vespas .s . Atheni autem hin Scolia praecipue in usu uere, tamen in aliis urbibus Raeciae non negligebantur: nam Alcaeus, Anacreon Praxilla Sicyonia inter clarissimos eoium Auctores celebrantur . Vid. Athenaeus lib. XV. cap. XII. Eorum materia sui varia: nam quaedam erant σ: ιυπτικα τα , ερωτικά πολλα ε γλωουδ et, tutica oe mordacia: isti et ero amatorra S multa

denique seria ut tradit Eustathius in Odyssi, p. 77. Quae seria suere

Continebant aliquando παρανεσίν τινα ινιυμ ω χρησι tibis Q τον tori, X- hortationem v I sententiam aliquam obtae utilam ut Athenaeus citat ca- P te aliquando Iaudes clarorum virorum tum eorum nomina sere bant veluti apud Hesychium Αρμολου, λω: τ επὶ Apsi οδιο ποι ἡ σκρ- λι ν υ πο Καλιcρατου Harmodii melos dicitur scolium a Calliserat compos-rum in Harmoditim, qui Hipparchum Pisistrati filium occidit, ut ab ejus tyrannide patriam liberaret . Ejus meminit in Vespis Aristophanes

라틴어 텍스트