장음표시 사용
361쪽
unquam vir Atheniensis fuit. Et Α μου λογος erat scolium in Admetum Thessalia regem et cujus idem Auctor paullo post mentionem fecit: Ao ιη, λογον ου ιρε καΘων , Τους αγο Θους φίλει,
Admeti sermonem edoritas amice, BONO AMA Illi hoc recensebis scolium Plurima Scottorum exempla, vel initia apud Auctores varios etiamnum exstant e quibus unicum illud Aristotelis in Hermiam Atarneae tyrannum adscribam quod quamvis Demophilus maledice paeanem sacrum esse dixerit, ab Eurymedonte quodam subornatus , tamen scolium esse legitimum ex ejus dictione clare demonstravit Democritus apud Athenaeum lib. Xv. p. 96. Ap εα πολυμοχθε
Φιλίας τε γερας βεβαίας Virtus laboriosa, Generi mortalium Captura pulcherrima vitae:
362쪽
O tuam, Virgo, formam Mors ipsa Graecis es optabilis, Grasissimique Laboris tolerantia talem Menti ingeris Frugium immarcessibilem Auro ipsisque parentibus bariorem,
Et lenienti curas somno. Tui gratia Jove fatus Hercules,
Ledaeque filii multa perpessi sunt,
axque Ditis descenderunt ad domos Tuamque ob amabilem formam
Sole oculos orbatiit suamobrem gestis celebrem ortalitate donabunt Muse, Mnemosine fisae, Josis Hespitalis majesatem augentes, . Et sabilis decus amicitiae. cantu ad ludos secundum Homericam methodum transeundum est nam Phaeacum convivio postquam musicam convivii apparatu saturati suissent, ad luctam, saltum , cursum, aliaque corporis exercitia se accingebant. Sic enim ibi fatur Alcinous Rex Odyss. vers. 7.
Atidit Phaeacum principes atque consiliarii, Jam quidem conτivio explevimus animo aequali Citharaque quae convitio lauto socia es:
Nunc ergo exeamus, o certamina experiamur omnia. Qtio loco Eustathius ait, ορα G τι ἴαο δεας es t et e εξτλοt, tu B bis θος τοῖς ηρωσιν ἐναπαυε Θω μετα βρωσιν, αὐτου υς ερον , σιτίων τέ-ις ' Olferva
quod simul convivium S certamina fuerint neque tum Heror pos convi-υitim requiescebant propter cibi coucoctionem, ut postea moris erat , p. 295. Posterioribus itaque Graecis ii praecipue ludi in usu erant, quae sine magna corporis agitatione Xerceri possent. Singula ludorum genera, quibus integrum librum doctissmus eurtius & post eum Buten gerus insumsere, describi hoc loco non possunt Verum Cottabus, quem tanquam peculiare conviviorum oblectamentum tum Athenaeus per aliquot paginas tum etiam Pollux depinxit , omitti Mon debet.
363쪽
ARCHA o LOG GRAECA. Lib. IV Cap. XX a
Cottabus ergo a Siculis inventus, in plerisque tum aliorum Graeco rum, tum vero praecipue Athenientium conviviis receptus est cujus sorma haec erat: Defixa in terram virgula, super hanc altera imposita fuit quae tanquam in statera agitabatur, ex hac lances duae appensae, sub quibus totidem crateres aqua pleni statuebantur: sub aqua statua aenea erat , μάνης dicta. Qui κοταβι ιν vellent, phialam vino plenam tenentes, caliquod spatium absistentes, certabant vinum, quod superesset in phiala, in lancem mitteres, ut repleta gravis fieret, inclinata paululum caput statuae sub aqua latentis allidendo sonum ederet . Qui sic conjiceret, ut nulla pars aquae in terram di flueret, majoremque actu suo sonitum ederet, ille victor ab amica redamari se putabat. Atque Veteres hujus ludi adeo studiosi fuere, ut non modo vasa exquisite facta, sed etiam aedificia rotunda in hunc finem constructa haberent, ut cottabo in medio constituto exae. quis spatiis de victoria certate tur Porro sonus ille λοπαξ per onomatopc iam, vinum projectum λαπιγη, nonnumquam etiam λαπι dicitur ipsa vero projiciendi actio , tum etiam poculum e quo Vinum projiciebant , άγκυλη , quia in δεξιὰν χῶρα γαυλου , t/κλοῦντες Arim ,:
λητοι apud Eschylum. Vasa κογmβοι, ,οτmmi δες erant praemia victoriae κοταβια, κοτταεωα, ακοτα βοι, bellaria, oscula, aliave id generis fuere ipse denique ludus, ut ab aliis cottabis dignosceretur , καπικτος κοτταβος appellari solet
Aliud genus collabi erat, cum vas sistebatur aqua plenum , cui vacua acetabula innatabant in haec mζλάmγαζ e pateris conjiciebat qui plura acetabula demersit , cottabis mi praemium referebat Aliud cottisbi genus erat, in quo aleam conjiciebant. Aliud denique cottabi genus fuit, quando compotores inter se vigiliis certabant, ut qui diutissme permansisset insomnis, Victoriae praemium reportaret id vero erat, secundum Pollucem,in Aristophanis Scholiastem ad Equites, placenta e melle .sesamo, vel tritico, inde murmλ , vel πυρααζe posterior usitatior fuisse videtur, nam rartemidorus ait, δέ G
vis victoriae praemio figurate ponitur I velut in Aristophanis Thesmophor
Tγα τε πιάζων με προς ἡ πυραμοῦς, Machinandi enim nobis erit placenta victoriae. Et in ejusdem Equitibus p. 3οῖ-
Si impudentia superior sis, nostra es placenta victoriae.
Vid. Athenarus lib. x. 1. praecipue v. haud procul ab initi, Pollux lib. VI cap. XIX. Aristophanis Scholiastes in Pacem inustathius in Iliad. 8 . Ioannes Zetres Chili ad vi hist. LXXXV. 'exicographi Graeci. Nec
364쪽
Nec solum cibo, Iudis, sed sermonibus convivas reficiebant: e
- πλήθει, καταρατι Θεμ ε νων, magis decet mutua consuetudine amisi gratifcari, quam multitu ine ferculorum, ut Athenaei verbis utar lib., cap. v. Quin & vetus consuetudo fuit de rebus seriis & maximi momenti inter convivandum agere unde observat Plutarchus Sympos lib. II. quaest. 1κ. Nestorem auctorem fuisse Agamemnoni , ut convocatis ad convivium Graecorum optimatibus consilium caperent, Iliad. . vers. o.
Exhibe principibus convisium decet enim nec inbonesum es Mtistis istitem convenientibus, ei consenties qui optimum Constitim dabit. Credebant enim quod secundum illud Aristophanis in quitibus pag. 19 l.
In vino aliquid reperiatur ad agendum aptitis. quo loco Scholiastes de hoc ritu multa disserit. Quin y Περσικων συρ πο-
ευσουντία, ut ε Θυσκομενοι ἐπιδεαγινώσκουσι Potide rebus maxime seriis consolatare consueverunt quod autem tunc asi placuerit , id inridie propoisit dominus illius domus, in qua deliberaverint O si quid placuerit etiam sobriis, eo tituntur: si minus, relinquunt. De quibuscumque autem sobrii consultaverunt, ea poti in disquisitionem revocant. Et si Straboni fides tribuenda sit, et οἴνω et μέγις βουλευοντου οὐ βεβοαοτερα σαν νιι ι τι Θενται, de rebus maximis in in consultant, eaque decret afrmiora habent, quam quae sobrii satuunt, lib. v. p. 734. Cons. Plutarchus Sympos lib. o. quaest. X. Eusathius Iliad. . p. II. o Et de veteribus Germanis scribit Tacitus in libro de moribus eorum, quod de reconciliandis insicem inimicis, oe jungendis ossinitatibus, oe adsciscenaeis principibus, E pace deniqtie ac bello plerumque in conviviis conscitant tanquam nullo magis tempore, aut ad sinplices cogitationc pateat animus , Ni ad magnas incalescat Cretensium Syssitiorum finisin ratio erat, tum ut de rebus gerendis consulerent tum ut juniores seniorum monitis sermonibus ad prudentiam .morum probitantem , Virtutemque universam instituerentur unde , ut reserebat Osiadas Rerum Creticarum lib. IV.
365쪽
ARCILEOLOG GRAECA. Lib. IV.Cap. XX. 3 3
σι , προτρεπόμενοι τὰς ους εἰς ἀνδραγαθιαι. Post coenam , primo quidem derebus publicis consultare consueverunt deinde bellicas ad res orationem convertebant, virosique fortes laudabant, ut juvenes ad virtutem excitarentur. Quae fere verbatim repetit Eustathius in dyss. . Sic etiam ad systitia La
tabant, tanquam ad ludum temperantiae ducti, tibi sermones de rebus pol, ricis audiebant, S liberales magi ros conspiciebant ut refert Plutarchus in Lycurgo Imo , ut idem Auctor tradit Sympos lib. o. quaest. 1x. τὰ
cilii secretioris, oe opti attim conse usus loco erant: scut etiam opinor Vtio ibac in urbe potanetimo the sim thesium dicitur . Quod vero de suo , hoc est Chaeroneae prytaneo refert ibi Plutarchus d aliis in urbibus solenne fuisse videtur praecipue autem Athenis, ubi Senatores in prytaneo publico sumtu convivari solebant, ut in primo Archeologiae hujus libro dictum et . Quin etiam Eustathio auctor , , g ων όαο κελTω τα c. μεγtpote Ἀρχαῖc
jussit summos magistratus convivilam viris optimat biis exbibere, in quo de rebus veniente die agendis consultarent ad Iliad. p. p. 6 r. Ου πόρρ ωέε
nus 6 nocturnus apud Platonem conventus praec puorum S rerum ubJ carum pri itissimorum virorum, in quem res maximis o seria eΓberatione dignissima remittuntur e ut putavit Plutarchus loc cit ubi tradit etiam Veteribus has ob causas Bacchum Εὐβουλη , consiliarium prudentem, ioctem p ρω/ , quasi pruintiae conciliatricem , appellatos fuisse. Atque hinc ex Eultat hi observatione eorum temperantia colligitur, κουν οἱ λλυεὐάγει-
υοναες. cc enim Graeci tum ad ebrietatem potabant, sed quantum ad societatem promovendam conduceret tim de seriis rebus consultarent , ut ait ille loco citato. Quemadmodum vero de rebus politicis consultabant, qui rebus publicis prae luerunt ii Philosophi quaestiones e philosophia petitas agitabant Grammaticae studio: de suis rebus disputabant, nec ulla ars aut disciplina fuit, quae in conviviis non excoleretur. Convivalium sermonum exempla peti pol sunt ex Athenaei Dipnosophistis, item ex Platone Xenophonte, si etiamnum exstarent ex Aristotele , Speusippo, Epicnro, Beronymo
Dione Academico , qui λογου παρα πρro γε potita cυ c, sermones inter comp0r sudum habitos, literis mandarunt, ut testatur Plutarchus initio suorum Contivalium sermonum, ubi se pro motu illorum Auctorum citigiis insistere, Me X empla imitari. Nec
366쪽
Nec tamen seria sic tractabant , ut ludrica penitus Xularent e verum utrisque suus locus dabatur unde convivium a Plutarcho describitur κοινου- νια, -ου -- ποαιας, ψ λογιουνή πράξω ρ , feriorum o jocorum, sermonum actionum communio , Sympos lib. II. quaeit. I. quemadmodum in Systitiis Lacedaemoniorum non modo rebus politicis operam dabant, sed
Jυκερ Mi ειν, sciescebant citra scurrilitatem in alios ocari atque aliorum dicteria sine ossens excipere. Vid. Plutarchus Lycurgo , Sympos lib. D. quaest. 1. Atque ex ipsius Plutarchi Waliorum sermonibus convivalibus luculente apparet, finem Veteribus propositum fuisse, ut tum delectarentur, tum sibi invicem prodessent mutuis colloquiis. Veruntamen ipsius tempore mos inter convivandum de seriis negotiis deliberandi pridem esse vulgaris de-itisset unde cum apud Nicostrat tim di septitarent de armo mento quod Athenienses in Concione tractesturi erant , quidam veteris Graecorum consuetudini penitus ignarus, Persictim eos morem sequi afrmavit Symp. lib. v M. quae IL IX. Idemque Auctor Symposiacorum initio quaestionem movit, An liceret inter poculis philosophari Porro sermonum convivalium magna crat varietas: Erant, qui fabulis delectabantur alii φιν ω ci, poeta-stum versus audire malebant. Sed nihil erat magis in plarisque locis receptum, quam Ut proponendis, solvendisque quaestionibus se occuparent illae vero si tu drica δε jocos, solum essent, L νίγtium dicebantur miles aeter ludum cruditionis aliquid admiYtum haberent , paeis; pos appellabant quae VOX rete piscator utra , quo pisces implicantur, primario denotat, ut ait Pollux lib. i. cap. XIX. unde, ut docet Clearchus libro pium de Parce- in iis, II γριφων η πσις διιδε λοτρία φιδερσοφ ιας ετ , M A παλωί -ππι-ύώας αποδειξιν , τουτοις ποιοῦντο , griphorum perscrutatio aliena non es a bi- sopbia , itaque eruditionis in his specimen veteres sartierunt apud Athe
πῆς κο ου Στρος παιδειαν οικειοτητος , t ex tis non inerudito onsare posset critisque ad doctrinam indoles ut paullo post dicitur Griphum solventi, praemium Dei vero, qui solvere non potuit , poena proponebatur . Hinc
quaestio ocosa es , qua convivae jubentur id quod proponitur Oisere , praemii isti mulcti causa inducti. Praemia erant εραυνος κοῦ φημία corona convivarum plausus, quibus, ut idem Auctor ait, amiciti innitia gratior, . R poenae loco bibebant salsi inem potioni siue mixtam , totumque calicem absque respiratione exhatiribant quod ibidem ex Antiphanis Ganymede colligit Athenaeus Apud Pollucem griphum solventi carnium ierculum assignatur eo, qui non potuit solvere, salsum poculum bibente, nomast. lib. I. cap. XIX. Alii tradunt vini poculum in medio latisse , idque praemium fuisse ei qui quae litonem propolitam solvisset: in solvi non Potuit, illi, qui proposuit quaestionem, datum fuisse . Vid. Etymologici Ructor, havorinus in V. γρίφος, inuitat hius Iliad . pag. 785. Ab his omnibus abit Hesychius, cui plupo cit συα τοτι πιπσις αι-
367쪽
ὰκρα ν η υαρ,-- καδονίδατος, quaesit aenigmatica in conviviis proponi solita, quam qui solvere non potuit, merum, is aquam, qui tunc iunio stabant, ebibebat. Quasi merum sense loco bibendum proponeretur. quod a nimio ejus usu abstinendum putarint Graeci veteres. Sed magis verisimile est, eum qui griphum explicavit, merum praemii loco reporta C se aquam vero bibisse , qui solvere non potuit Hujusmodi quaestiones plerunque τηριπιο κυλίκεια dicuntur I a Theodectes sophista orseu, in μνη μονιο VocaVit, quod plerasque memoria edidicerit , ut tradit Pollux quod facere qui conviviis dediti erant , solitos fuisse verisimile est. Atque priscam fuisse hanc consuetudinem,' ex Oriente ad Graecos traductam, e sacris Litteris colligi potest, in quibus Samson , homo Martii operi deditus, in epulis nuptialibus, proposito aenigmate convivis crucem fixisse narratur. Et mos fuit vetus, ut viri ingenio excellentes propolitis quaestionibus obscuris inter se certarent de quo id loca ex Dii, Menandri historia, de aenigmatis inter Solomonem Hiramumque mutatis apud Iosephum lib. I. adv. Apionem . Item Regum lib. I. cap. X. VerS. I. Herodotus Scriptor Convivii septem Sapientum inter opera Plutarchi, Auctor vitae Esopi, tam riphorum autem aenigmatum plurima sunt exempla apud Athenaeum lib., cap. v I Eustathium in Homeri Iliad. p. 99 PhaVOrinum V. ανιγμα, c. In magnificis conviviis moris erat, ut singulis conviviis dona praeberent: quemadmodum Posidonius Hist. l.xxv et narrat Lylimachum Babylonium,vocato ad coenam Himero Babyloniorum Seleuciensium tyranno cum trecentis aliis, argenteum poculum pondo minarum quatuor singulis dedisses apud Athenaeum lib. I. cap. 11. Et AleYander cum convivium nuptiale celebravit Susis Persiae urbe, singulis convivis, quorum fuit novem illium numerus, auream phialam dedit, totiusque exercitus debita de suo solvit: reterente Plutarcho in ejus vita p. 7οῖ. His e poculis universi libabant pri- Usquam e convivio abirent moris enim fuit ut antequam cubitum irent
Mercurio, quem Homerus in ejus Hymno κmς ό πωπητῆρα, noriti praesidem , 41γη ρα νώρου somn. ortim auctorem vocat, libationem funderent. Eidemque lingua eodem tempore cremabant , vel quod is eloquenti eptaeses esset, cui in eo membro sedes est vel quod eum testem omnium quae in convivio locuti fuissent, invocatum vellent vel quod illa membrorum omnium princeps, ad conciliandum hominum inter se amorem
benevolentiam esset vel quod innuerent silentio premenda esse queliberius in compotatione dicta erant vel alias denique ob causas , quas reperies apud Eustathium in Odyss . . p. III. Apollonii Scholiastam
Argon. I. vers. I 6. os autem hic praecipue invaluit apud Ionas ,
thenienses,' Megarenses, ab Apollonii Scholiaste dicitur a rege quodam Megarensum invectus , cum lingua leonis, qui fines suos vastabat, a Pelope ipsi traderetur . Quicquid sit, veterem suisse consuetudinem ex Apollonio constat , qui de Argonautis haec verba habet lib. I. vers.
368쪽
Neque dici post libationes miscuerunt, Sicut mos es, o super lingua fundebant
Ardentes dein cubitum iverunt. Idc observant Hon erici heroes,
Linguas in ignem injecerunt, superque iis surgentes libarunt At sicut veteres Mercurio, sic recentiores Graeci Iovi ελ ω , Perfecto libamina post convivium obtulerunt, ut testatur Athenaeus lib. I. principio cap. 1 v. Nec tamen aut Iupiter, aut Mercurius , soli honore illo dignati sunt verum omnes alii Dii, in epulis sacris is praecipue cujus opem implorare vellent , particeps factus est . Quemadmodum in Odyssea tertia, ubi in honorci Neptuni epulantur , Minerva assumta Mentoris sorma hortatur, ut cum sacra caeteris iis, sed praecipue Neptuno secerint, cubitum irent:
Sed me , scindite linguas, o miscete, Ut Neptuno oe caeteris immortalibus Libemus, deinde cubitum eamus, quod jam tempestuum est. In epulis sacrifficialibus nefas erat nimium diu commorarici quod ex Homero observat Athenaeus , apud quem Minerva haec verba proseri Odyss. γ .
Lux jam tenebras subit, nec decet Diu in epulo Deorum sedere, sed domum reverti. Eodemque loco, ad suum usque tempus lege cautum fuisse, narrat idem Auctor, ut in quibosdam sis crificiis προ ἡλίου δυνοντος , ante occastim solis
rabirent , lib. v. cap. v. Verum in aliis conviviis compotationes in multam noctem, aliquando ad auroram usque protrahebant: quod in ipsius Platonis symposito a Socrates convivis fit . Idemque in heroicis temporibus fieri consuevit; nam apud Homerum tum Penelopes proci tum Phaeaces; apud Virgilium Dido Eneas, ut caetera exempla taceam, non ante seram noctem discedunt CAP.
369쪽
ARCIIae OG GRAECA.Lib.IV. p. XXI IUC A P. XXI. De bo pitio peregrinorum
Ρ o, libro xet de Legibus, cauponariam , tanquam illiberalem
artem, a peregrinis, aut civium infimis exercendam statuit. Et apud veteres Graecos caupo nullus erat; neque cognita olim fuit mercenaria hospites excipiendi ratio, quam postea, cum frequentiora inter gentes commercia essent , necessitas invexit . Prisci mortales domi suae vivebant,&contenti suis opibus, nec aliorum felicitati invidebant, e . nec amicitias colebant. Nec satis tutum erat extra fine suos longius iter , quia mare terrasque inhumani praedones occupabant, qui victos rebus sitis spoliare, tum & in ipsos crudeliter saevire solebant unde fabulae de Procruste, Sin-ne , Scirone , Periphete, aliisque pluribus ; quos Hercules , Theseus aliique seculi istius heroes meritis suppliciis assecerunt. Nec tamen eo tempore rapto vitam sustentare, aut infame, aut generoso animo indignum putabatur verum qui pollebant viribus, jure quodam infirmiorum opes
ad se pertinere in in superandis quibuscumque obviis gloriae quiddam situm esse arbitrabantur. Vid Plutarchus Theseo, Thucydides historiae initio. Atque hinc forte erat, quod peregrinus hostis commune nomen haberent & cum Persae perpetua bella cum Graecis gererent, illi praecipue εινοι dicti sunt Hesychius, νον οἱ πολήριιοι, ιδετὰ IΠέρσας , quinetiam barbaros , quos tanquam Graeci nominis hostes odio habebant, universos, ν ους appellabant quod praeter Pollucem lib. I. cap. . testatur de Lacedaemoniis Herodotus Calliope cap. X. Sic veteribus Latinis hostis erat, qui postea peregrinus dicebatur, ut docent D. Ambrosius ossic. lib. I. cap. XXIX. Varro De Ling. Lat. lib. v. principio, & Cicero Dei fi c. lib. I. cap. II. quam vi ei non assentior, quod perduelles vocari hostes coeperint, ut lenitas serbi trisit iam rei mitigaret . id Commentarius noster in Cassandrae vers. 6 . Nihilominus ea aetate , qui cultiorem vitae rationem profitebantur peregrinos omnes humanissime tractabant: unde convivio excipiebant , res necessarias suppeditabant, antequam nomina ipsorum , vel patri atri exqui liverant. Sic enim Menelaus Telemachum sociosque ejus partam advenientes alloquitur , Odyss. vers. I.
Cibum gustate, o gaudete postea autem Coena saturati, interrogabimus quinam silii
Idem fit, cum Telemachus excipit Minervam, quae sumta mortali forma
370쪽
ejus domum divit, Odyss. vers. 7O. cum Telemachus a Nestore encipitur , Odyss. vers. 69. cum lysses ad Eumarum digreditur Odyss. vers. s. Menelaus Paridem decem dies hospitio excepit , priusquam genus nomenque suum profiteri rogatus est quin & άρχουον Ἀζφασι τη δεκατ ερωταθα τους ξένους, priscum mor in fui se refersint, ut non iante decimum diem hospites interrogarent , ut tradit Eustathius p. 491. in Iliad. v I vers 17 . quo loco dicitur Bellerophontes usque ad id tempus non ostendisse symbolum Lyciae regi a Proeto missum: Eννῆα α ξεινισσε , ψ ννέα βύς-ρ σε -
Novem diebtis hospitio excepit, ct notem botes mactavi 2Ctim vero decima roseis igitis apparuit se ani ora, Tunc ipsum interrogabat, oe petiit signum videre suo ipsi a genero Proeto afferret.
Et cum Hercules, Theseus, Minos, aliique istae humanioris cultores , terrasin maria praedonibus liberastent, peregrini quocumque juberet animus tuto commeabant, a plurium urbium legibus securi praestabantur: τους ξενους , σου , τε Σιννις , ὀ Σκειρων, - ο Προκρου ις α τε Θανον , δώς
perierunt, nemo unquam injuria incit sedis jam qui in sua patria respublaea procurant, in statuunt, injuria, inquit Xenophon Aetra μνημον . lib. 8 . Cujusmodi lege fretus Aristippus Cyrenaeus Athenas
migravisse audiendi Socratis causa ibidem narratur Cretensum in hospites benevolentia praecipue celebratur . In eorum Syssit iis duae domus erant altera κοιαν τηραον dicta, in qua peregrini Ormiebant altera νθῶον cibo capiendo destinata in qua duae primariae mensae peregrinis, ii qui aderant , assignari solebant , νικα ὶ τράπεζου inde dictae , tradente Doliaduci vel una mensa e de Ytra cenaculi parte τρα εο ὶ ε ία, vel ξενίου Διὰ appellata, ut refert Pyrgion libro De Cretensum institutis. Vid. Athenaeus lib. I in cap. IX. Et meraclides, qui de Variis Politiis scripsit, Cretenses peregrinis supremum locum in mentis tribuissise , in epulis distribuendis primam eorum curam habuiis , nec Principi portionem suam apposuisse , antequam hospitibus fercula exhibuissentci denique ex illis haud raro ad gerendam rempublicam evocasse. Contra Lacedaemonii iniquiores hospitibus fuisse memorantur quod magis mirum videri possit, cum Lycurgus suorum institutorum rudimenta a Cretensibus accepisse dicatur. Hinc Athenientium a moribus maXime alieni suisse dicuntur a TZetra Chilia d. 11. illor. XXX.