De Antiquitatibus Lusitaniae libri quattuor

발행: 1597년

분량: 616페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

, 8 DE ANTIQUIT. LVII T. Eal pag. I. lin. Io. Ali Lusum non hominem, sed ludum potius , seu Lusione n interpreta tur. Marcianus Capella libro sexto , qui do Geometria inscribitur in ea fuit sententiata, ubi ita tradit agens de Lusitania. Cui nomen

fabula a Lusii Liberi patris, vel cum eo Bacchantium iociauit. Addit & aliam non minus ridiculam opinionem, credes A nam fluuium a Lusitaniae vocabulo cognominari, hisce verbis : Haec quoque cognominis sui fluuio permeatur , licet eam Tagus quoque areniS illustret aurati S.

Ead. pag. lin. 18. Nec desunt, qui pro Lysia, si m reponant. Fuit in ea sententia Sigi se mundus Celenius in obseruationibus in Plinium libi. cap. I. Pag. a. lin. II. Supposititius Berosi audior intellexit. Ioannes Annius in libro de Regibus Hispaniae cap. a. o. Ead. pag. lin. 27. Vt in quadam contra Veserem oratione a 'irmat Cicero . In sexta actioni, quae incipit: Venio nunc ad istius, quemadmodum ipse appellat, studium, non longori fine orationis. eius autem verba sunt haec:

Aristarus, qui ut Graeci serunt, Liberi filius inuentor olei fuit. 'l Pag. 3. lin. prima . Vnde ipsie etiam Bacchus Lysias cognominatus eiit . Pausanias in Boeoticis circa medium libri noni,dum Thebanae urbis antiqua monimenta enarrat, ita scri-

272쪽

bit: Theatro proxima est Liberi patris ardes cognomento Ly sij. Cognominis causa, quod

cum olim captiuos complures ex Thebanis vinctos Thraces abducerent, eos cum ad Haliartiorum fines ventum esset, vinculis solutos dimisit, moxq. illis Thracas somno oppressoS, occidendos praebuit. Haec l ille. Aliqui vero credunt a distatuendi S, &eneruandis animis,quod ex vini copia accidere solet: vel quod curis liberos eos reddat ita Bacchum fuisse appellatum. Pag. 3. lin. I a. Stephanus autem in lib. de Vmbibus . in dictione Belitani. Nec mirum est in hoc errasse Stephanum,utpote Graecum scriptorem,& qui Hispaniae situm, ac urbeS, minime ipse peragrasset, quod alios quoque Graecos decepit teste Polybio.

Extat etiam similis error apud eundem Stephanum in dictione Lusitania, dum eam asserit partem esse Baeticae, cum ulterior Hispania

in duas prouincias diuisia olim fuerit, Baetica videlicet, & Lusitaniam, quod obiter admonere volui, ne eiuS auctoritaS quemquam decipiat.hoc Resendius etiam animaduertit. Pag. s. lin. I I. Strabo enim. Vide Strabonem lib.3 fol. IO3.

Pag. 8. lin.q. Ptolemaeus. Libro secundo,ubi agit de Lusitaniae si tu .

Pag. 9. lin. Iq. Ante annos quadraginta, ta

Haec de Artabro Promotorio tam diffuse tra dita

i it

273쪽

dita mihi semper superuacanea sunt via:quia meo iudicio,neque Pintianus, neque ipse Re- sendius exacte sensium Plinij sunt assecuti.Vnde accidit, ut eius verbis vim inferre sint conati . Plinius enim, cum prius de Celtico,seu Nerio promontorio lib. .cap. ao. verba fecisset, & a Minio, ac Limia fluuiis ad Durium . peruenisset, tunc demum de Lusitania agere

coepit in ipso vigesimo capite, cuius initium est: A Durio Lusitania incipit. Nec aliquid

eorum, quae mox sequuntur ad Nerium promontorium pertinere potest. Miror autem tam insignes viros non aduertisse Celticum Promontorium numquam apud Geographos

Artabrum appellari, sed semper Nerium, aut Celticum, quamuis omnes consentiant iuxta illud Artabros populos, seu Artotrebas, Vel Arotebras habitare. In eo etiam decepti sunt quod crediderint Nerium frontem esse Hispaniae, cum aperte Plinius eodem capite vigesimo asserat fronte Hispaniae tribus effici promontoriis, videlicet Olysipponensi, Sacro,&Iunonio, ita ut Sacrum e media quoque fronte erumpat. Certum est etiam Olysipponense, seu Artabrum, Coelum, terraS,& ma

ria disterminare, ut tradit Plinius. Na quemadmodum Iunonium seu Calpe australe,& occidentale latus Hispaniae diuidit, ita magnum seu Olysipponense, vel Artabrum frontis Oc-ςidentalis est terminus, de ab eo septentrio uale

274쪽

nate latus incipit,quamuis ad occasum etiam aliquantulum vergere videatur usque ad circuitum Ner ij promontorij, a quo penitus ad

septen trionem terra conuertitur, ut Pomponius Mela tradit lib. 3. ca.primo. Quod ut facilius intelligatur, expendantur verba eius dem Pomponij libro a. cap. 6. quae sic habente Lusitania Oceano tantummodo obiecta est, sed latere ad septentriones, fronte ad Occasum , ex quibus aperte constat ea littora, quga promontorio Olysipponensi, usque ad Minium amnem extenduntur, latus septentrionale Lusitaniae emcere. Quae vero a Celtico seu Nerio ad Gallicum Oceanum tendunt, latus septentrionale Hispaniae totiuS, non autem Lusitaniae constituunt. Pag. II. lin. 12. oppidum Oflumen Aemium Aeminium Ptolom so oppidum est in Lusitania, Plinio oppidum & flumen lib. q. cap. a I.& a1.Fit etiam illius mentio ab Antonino in Itinerario, cum illud iter describit, quod ab Olysippone Bracarum ducebat.Fuie autem Aeminium eo loci ubi hodie est oppidum dictum vulgo Agata seu Augeda, quod

sumine eiusdem nominis alluitur, & recepta hac sententia, in qua etiam fuerunt Vasaeus ει Barrerius,emendari debet codex Antonini hoc ordine Colaimbrica Aeminium quadraginta millia passuum , Talabricam decem

millia passuum. Est autem Coninabrica Op pidum

275쪽

as 1 DE ANTIQUIT. LVs IT.piduni illud antiquum, quod dirutum cernitur & vulgo Condexa vetus dicitur. Talabrica vero fuit prope oppidum maritimum , quod hodie Aueiro dicitur, & sic bene quadrat passivim numerus a me restitutus. Nam a Condexa Agatham sunt decem circiter leucae, & ab Agatha Talabricam duae cum dimidia. Erat autem in codice Antonini numerus reanspositus , & praepostς re mutatuS. Hinc apparet rei j ciendam esse illorum opinionem, qui existimarunt idem esse oppiduAeminium , & illud quod hodie Conimbri nam seu Colibriam appellamus, & eundem

fluuium Mundam & Aeminium. Nam Vt cetera argumenta breuitatiS caussa omittam,

id aperte Plinianis verbis repugnat, qui in allegato ca. 2 a libri quarti cum prius Aeminium flumen & oppidum nominasset, statim haec verba adiecit . A Durio Tagus ducentis millibus passitum, interueniente Munda , . Praeterea habeo apud me Codicem vetustisesimum, cuiuS saepe mentione faciunt Vasarias,&Resendius, qui inscribitur Chronica Gothorum . Vbi inter cetera, quae gesta suisse narrantur ab Alphonso quarto Ordonii fialio, cognomento magno, haec ad verbum scripta sunt. .

Multos quinetiam inimicoru terminoS ac quisiuit rex iste. Cepit nam q. castrum, quod dicitur Naaan . Antensam vero pace acqui

276쪽

siuit . Conimbriam ab inimicis possessam hereditauit, &ex Gallaecis postea populauit. Multa quoque alia castra sibi subiecit.

Eius tempore Ecclesia creuit, regnum q. am

pliauit. Vrbes quoque istae a Christianis po

pulantur: Scilicet Bracharensis , Portu gallensis, & Aminiensis, atque Lamecensis. Hactenus illi . Ex cuiuS verbi S aperte colligitur Aeminium , & Conimbriam diuersas fuisse ciuitates, & ex consequenti Mundam,& Aeminium diuersa flumina.

Pag. 2 .lin. a. De Vettonibus, ctc. Florianus CampensiS libro a. cap. I o. Ait V ettones a Beronibus corrupto vocabulo denominatos fuisse, & eorum regionem , quae Lusitaniae pars erat, fuisse figura triangulari, seu triquetra, ita ut latus Septentrionale inciperet ab eo loco, quo Piiorga fluuius Durio miscetur, usque ad X X. M. Passuum , , seu quinque leucas infra oppidum vulgo dictum Fermosel, quod ad ripas ipsius Durij situm est, intra terminos antiquae Lusitaniae, qui viginti sex leucis circiter extendebantur ab eo latere. Alterum vero latus a dicto oppido Fermosel per Rodericopolin , & Capramusque ad fluuium, quo Lusitania a Baetica diuiditur, extendit. LaisS vero Orientale describit a flumine Ana , usque ad Durium , ubi Pisorgam excipit, ducta linea per eum tractum,in quo est oppidum dictum hodie

277쪽

α DE ANTIQUIT. LVs Iridie Villa Noua de la Serena, ita ut include rei haec regio intra fines suos Salmanticam, Bleti sem, Fermosel, Beiar, Rodericopolin, seu Merobrigam. Licet aliqui putent Mirobrigam seu Mirobricam esse oppidum vulgo

dictum Guadram iro: Ciuitatensem autem, seu Rodericopolin esse Augustobricam. Vide Valaum tomo primo capite declino. Pag. 3I. lin. q. Cetratos pugnare pedites,Ge. Cetram nonnulli crediderunt esse illud scuti genus,quod vulgo Adargua dicitur,inter quos fuere noster Resenilius, & Ambrosius Moralis lib. 8. cap. 13. Sed illorum opinioni aperte refragatur locus Silij Italici lib.

ubi ita canit.

Fibrarum V pennae, diuinarumq.sagacem Flammarum misiit diues Callacia pubem,

Barbara nucpatriis ululantem carmina linguis, Nunc pedis alterno percusa Nerbei C terra, Ad numerum resonas gaudete piat dere Cetras . Cum enim Cetras resonaS hoc, est: tinnitu&sonitum edentes vocet, inanifeste innuit

esse illa parua scuta, quae Bluqueri a dicuntur ex ligno fabrefacta atque aere contecta, quae clarissimum sonitum inter se collisia edunt,

ad quem veluti Sistris olim Corybantes Hispani milites tripudiare solebant , quod coriaceis illis te maioribus scutis, seu parmis nequaquam conuenire potest. Adstipulatur

huic sententiae Imago Ipsius Hispaniae, seu eLsgies

278쪽

LIBER PRIΜVs. a Ffigies, quam idem Ambrosius Moralis apponi curauit in principio operis sui, quae altera manu Iacula & Cetram hoc est Bluquerium, altera vero spicas gerit. Pag. a s s. lin. . Item ab Obsippone,&c. Videtur Antoninus propter sineri tensis Coloniae dignitatem, quae eius tempore in Hispania sere principatum obtinebat, complura itinera ad eam ducentia ex diuersis locis describere voluisse, inter quae tria ab Olysippone

commemorat, duo per extrema latera & ita longiora, tertium vero quasi medium & co- pendiosum. Sunt autem hoc loco exemplaria mire deprauata 3 o

em dari debet.

RAb Olysippone Emeritam M. P. 2II. Sic vel ao8.

Equa bona M. P. I a. Couna. Cetobrica M. P. I a. Setu ual. Ciciliana M. P. I a. Agualua Malceca M. P. 8. Marateca. Salacia M. P. 2 o. Alcacer. Ebora M. P. qo. Euora. datos. Ad Anamss. M. P. 6o. Guadiana por B Euandriana M. P. I a' Talauerueia.

Emerita M. P. 36. Merida . sunt

279쪽

s E C V D V M ITER I T A legi, ta emendatri debet. M olysippone Emeritam M. P. 2Ia. FOrca Io. Leucae Vero quinquaginta tres , in hunc modum.

Hierabrica M. P. 3o. POuOS. Scalabi M. P. 22. Santarem. Tubucci M. P. 32. AbranteS. Fraxinum M. P. 3 a. Alpalhao ougauia Medobriga M. P. 3o. Aramentia. Ad septe Aras M. P. I q. Fors. 16.Acumar. Plagiaria M. P. 2 O. Emerita M. P. go.

emendandum es. Ab Olysippone Emeritam M. P. I 86. Vel 196. In hunc modum.

Aritio praetorio M. P. 38. Benauente. Natus aro M. P. so. Ponte do Sor. Elteri M. P. ao. Alterdochao. Ad septem Aras M. P. 28. Fors.38. Acumar Budux. M. P. I a. Nos a S.de Betoue

280쪽

a 37

LIBER PRIMUS. Plagiaria M. P. 8. Emerita M. P. 3O. M. P. I 86. Vel I96. Leucae veroque. & dimidia vel q9-

Et ita compendiosum hoc iter breuius erae spatio sexdecim P. M. Quae leucas

quattuor constituunt.

. Suspicor etiam Antoninum describere volui ste aliud iter a Salacia Ossio nobam, cuius mansiones omnino desunt, nisi pro Salacia Balsiam reponamuS, Vt numerus sedecim M. P. recte quadret , licet mihi non fiat verisimili, tam exiguum locorum litteruallum pro itinere esse computandum.

URBIUM C Ι V IT A T ET oppidorum nomina latina, Nulgaria. D

Orum Limicorum Ponte de Lima.

Narbis Bracara Augusta Aquae Flauiae Concia seu Contium Miranda de Douro .

Calem Lama & Lameca

Lancobriga Talabrica Aeminium

SEARCH

MENU NAVIGATION