De Antiquitatibus Lusitaniae libri quattuor

581쪽

SI meritis donare tuis aequalia vellem MMnera, si donis vestem aperire meis, suantum te nonro iam dudum in pectore Di Pars animae Ae gnati, dimidiumq. mea. Non desiderio quidquid gerit India nostro . Sussiceret, non quod voluit arena Tagi. on mihi Pactolus, non sistat Indus ει Hermus Et si aliud futuis flumen abundat aquis . Ion si surda meis sors ta contraria Notis Donet quas habuit Croesus auarus opes, Omnia se dederit, cuncta ct tibi largiar, in me Vix videar meritis digna dedisse tuis. At nunc quando aliud nil suppetit, accipe versus. Hae vatum, hae Herilis sunt Heliconis opes . Dona dabunt dites: errant qui mittere vatem

uuidquam aliud praeter carmina posse putant.

Aliud.

Longa sed inuito cunctis Aegnatius optat, Nil profecturus secula Mercurio. Vos superi ingratis quaecumque rogauerat , illi Donate, oe νati reddite νota suo. Cha- Τ

582쪽

Charissimi ac dulcissimi parentis,

nec non fratrum mihi amicissimorum.

SAncta mihi tessus, tumuloq. ocratior omni, 'Exoptata domus ossibus una meis. Tu mihi perpetuo venerandas contegis umbrarcharo germano cum Genitore duos . Tu mihi si quid erat, propter quod vivere vellem Omnia tu no Irae gaudia lucis habes. Ergo age, rumpe moras, meq. cipe, redde parenti Haec mea, redde etiam fratribus ossa meis. O quam grata quies, o quam iucunda voluptas, Cum sibi chara idem continet ossa lapis.

Securitati perpetuae.

MICA tellus charissimorum mihi fratrum, & dilectissimi parentis perpetuum hospitium : cui lassum istius infelicis vi tae spiritum reddere iamdudum gestio, dum mea cum illis ossa confundere, & afflicti corporis reliquias miscere non licet, has lacrymas interim &gemitus benigne excipe, meq. velim scia S, nihil magis nunc in votis habere, quam ut in te hanc defessi corporis sarcinam deponere aliquando liceat. Quid enim petendum, cu pien.

583쪽

piendumve magis est, quam ibi membra &ossaxollocare, ubi sita sunt ea, quae in vita tibi amantillima S deiiderat illima fuere Z

EM M AN VELI CABEDIO

charissimo& amantistimo fra-

tri posui ita. tAntonius Cabedius .

O s P E s seu virtuti & aetati, diuiti jSq. confidis, seu generi & sorti tudini, animi l. tui dotibus nimiuarro ZaS, alta, & certa instabilis

Vitae documeta perdi sce. Hic situs est Emmanuel, qui ut virtute & genere nemini suoru nam unicipalium cedebat, ita sortitudine, diuiti jS, S aetate quam plurimis praestabat: vix annum quadragesimum agentem morS eripuit. De tot ac tanti S boni S exiguo conten- rus puluere, benefacta tantum secum det lit , cetera repetenti sortunae restituit.

584쪽

IEmanuel mibi mente parens, Isanguine frater ,

Subsidium vita praesidiumq. meae. i, Ille vices, animum . Patris, poLlfata parentis lContinuo, curaπ ges erat ille piaa. Ille Camaenarum fuerat tutela mearum: Meq. opibus dudum fouerat ille suis. Quae nans, proh votis semper contraria nostris Fata, repentino mors tulit atra gradu.

Et di bitem chari solatia νsra sodales Restu re, ta monitis non obedi pijs λ

Mairus enim accepi, maius medicamine vulnus Plaga Machaonias non feret i Illa manus. Obducenda recens non e Ll cito plaga, medellam Paulatim priscam suscipit illa cutem . De moerore aliquid forsan longissima tollent Temp0ra, nunc noura eLI S sine sine dolor . Ne fletus, oesaepe graues mulcentia curas Lamenta, questra ne prohibete meos.

Dissicile est animo iustum cohibere dolorem, Dissicile est Iachomo continuisse piaU. Torrentem pri , ta properantia flumina si a s , Quam miserum flere tristia damna vetes.

Huc agedum luctus, huc o lamenta meisq. Perpetui fletus, continui . malis Vos lachrymae, quibus haec nullo non tepore abundat Lumina , tristitiaesemper aperta meae. Iliaduim largos imbres, sudataq. truncis Germina, S aeterno vincite frondis aquas. Par consanguinito, dolor idem, G caseus νterque,

Fratris Plers sui tristia fata dolet.

585쪽

causa mea est potior, quanto dum lumina vitae Cerneret, utilior pluribus ille fuit. Debuerant triplices, nec erat iactura, sorores Fila prius vitae diminuisse meae. Me miserum , nec te suprema assarier hora, Supremum licuit nec retulisse vale. Nec tibi cum moentis germania iuxta parare , Triuiaq. vici, reddere dona mei. Debita erat nos ris haec poena miserrima fatis, Debila peccatis sors erat ista meis. Scilicet huc vitae perueni, ut fratre cadente

Maiore incipercm parte carere meῖ. O νtinam pensare animas crudelia nobis in

Fata darent , fluxos oe reparare dies. Ouantulacumq. essent pro te charissime frater, . Pensassem vita tempora longa meae o At nunc quando piis nescit mansuescere parca Fletibus, ta rata quae fecerat illa, manent, Triste aeuu, tristem hanc peraga,dum νῖxero. ucem , Mixtaq. dum tua sint GyibM os a meis. VI s Qv I s haec legeris, lachrymas te memento legere: in quibus ordinem & modum seruare non do- leti S potiuS existimauerim, quam suam tristitiam S mcaerorem ostendentis: non

fetui sed ingenio indulgentis, cui vix potest: esse locus, ubi mentem dolor & tristitia occupauit Quid enim altum , aut egregium tantis calamitatibus depressa vis animi ex-

586쪽

cogitare, moliriq. potest λ Satisfecisse videari debet, qui suam tristitiam testari quoquo modo potuit. V Ita grauis, vitam si fas est dicere, mortem

suae superas, vitae nec nisi nomen habes. In terris quid adhuc perstas, lenta moraris λ.an nondum tantis es satiata malis

Te tot iamdudum decuit fugisse dolores, Et finem Lachrymis impo fuisse tuis. Nonne mori satius semel est, quam sepe timere

Crudelem toties in tua damna necem ξIn lucro e I periisse, errat qui νiuere vitam Aestimat. es ipsis vita carere malis. V ID lamentaris continuo se- tu frustra costumeris λ nullus mortalium fata, mortemue exorare

lachrymi S potuit. Vnum quem l. dies& ineuitabilis fati necelsitas manet, haec tibi charissima ademit, haec eadem reddet. Quo plures & amaiatiores animas illic habueris, eo libentius morieri S . Vnum ora, Vnuintantum voti S omnibus exposce, ut quam cito fieri positi, eo peruenias. Hoc si impetraueris , nihil melius tibi a Deo Opt. Max. donari potu ille existima.

casti m no Iros nitor lenire dolores, In cassim lachrymas combibere ipse meas

587쪽

Stat sua cuiq. dies , fateor , nulli impia ce uni - Fata : ma is prosunt quid ista meis tamen ἰFiniet haec rerum mors P ltima, qtM-es G a tu minus, quanto scrior illa vcnit .

premos cum grata mihi mors finiet annos, Accipiat cineres hac quoque terra mec I .

Aliud.

ΕMavMet, quem s ua mihi mors abstulit,& nue Frigida diledio cum patre velat humus Accipe Iallosi non jaxa superba sepulchri,

Marmcraq. indoctum qualia Nulgus amat . Sed fletus, ct scripta meos testantia questus, Quaeq. madent lachrymis carmina morsa meis. Haec tibi sint noriri monimetum oe pignus amoris , ad c tibi int fratris vltima dona tui. Nec diuturna manent, nec prosunt cetera, nec sunt Pyramidum magnis praemia digna viris.

N F E LIX anima multis calamitatibus a stlicta saepe, sed numquam

victa , templa S erat hanc molem,&tristem corpori S carcerem re

linquere , & aliquam, si qua tibi parara est, requieni praeoccupare. Diu istius vitae B

Nn 3 etibus

588쪽

etibus ac procellis agitata es: diu nihil tranquillum , & pacatum vidisti: diu foedas & in

Yolerabiles humanae conditioni S tempestates pertulisti: contrahe vela, portum occupa, quietem & placidae telluri S gremium amplectere . Illa patrem, & fratrem , ilia tuas illecebras, & vitae retinacula pollidet. Ibi has exuuias & spolia depone, ut & in sua primo dia redigantur, & cognati pulueriS conso tio fruantur: quod multi optant, pauci vero& selices tantum consequuntur.

Sanctie Isabellae Reginae Antonii

Cabe Gis Carmen .

Geli, magniq. Uabella pudoris . Exemplar, cui regali de sanguine quamqua

Vobilitas, re aeuo concordia nostro Forma decens utriusque, teterrima pestis Corrumpit nostros damnosa pccunia mores ,

Non ideo tibi desidia, fasto laq. cordi

Gloria, non regum luxus, aulaeq. nocentes,

Et mundi peioris opes, mansuraq. numquam Sortis dona diu: sed maiestate remissa Imperj, maiora alio sub rege latura Sceptra manu, chari postfata suprema mariti Mentem animumq. Deo vovisti, exutaq. primo'

Faedere, dilecto sacrasti pectora christo ,

589쪽

Et ille quidem multo cum foenore, pro se iDepositas tibi reddit opes, alioq. decoros umquam casuro cingit diademate crines . Salve feminei generis decus, ardua quando idera, caelestosq. choros, ipsumq. Tonantcm Totius quaesu=nma boni, considere iuxta Diuinoq. frui vultu tibi contigit, illic

Error s quos aegra hominum mens numina contra, lictoremq. suum Satana instigante patrauit Iῖ νeniam peccatis exige no D s

Epitaphium eiusdem Reginae.

t Obilitate ingens, probitate ita tior, isto Regina in tumulo conditur Helisabetb.

ana, cuius labia pun-

Uod itia ρηrpureos vincentia Cynthia flores

Labra nimis felix, sed mala punxit apiria Parce illi, causas praetendit hic error honerias,

, rosas.

590쪽

In interitu na Antonii Cabedij cealeberrimi poetae, Ignatij

Moralis Elegia.

SVpremum ergo diem Antoni doctissime obli l

. secvitq. annos parca seuera tuos ΘEt uix permisit primam excessisse iuuentam 1 . . Laudio. inuidit nominis illa tui.

que hoc illud erat, quod tanto ara

. miser et aqui dictis te quςrtere amicis , Suscepta ut velles altavuse m a. Sic inhiat rebus pretiosissennyer auara Mors, iusidians optima quaeq. rapit . te quis primum vixit moderatior allex Θ, uuis te caudidior, simpliciorue fuit e l

Cura tibi in studiis consumere tempora doctis, Quore q. eximium linglia ab utraq. decus. Et tua grandiloquum musa est imitata Malon m , Felixq. ingenis, Oenaq. dives erat. Sacraq. oblimbrabat canonum tua tempora laurus , , Signabatq bucrum te coma tonsa virum , ἈMe tibi iunxerunt communi foedere Muse', t faciles mores, mugua fidesq. tua γ Sic amor accreuit paulatim , ut cbarior atter

Nemo esset pro sus te mihi, meq. tibi. sualis enim Pyladem, sociumq. tenebat Orestem, Talis nos pariter conciliant amor. ipse meos lusus miscebam , seria tectUM,