장음표시 사용
351쪽
JOh. T. V. ψs. Inde An Bahteis, ossicii Luc. I. U. 23. dbab Di, ministrat, Joh ia v.26 Ambaesten, operari, ap. Willeram. Abb alit, Cant. P. IS: M ambechtent themo Mide, cibum VI tae, vis. I in lubri Mosi . UOCe -- basicia. In legibus tamen veteribus servam tantum dici ambat observat Verelius
lex apud Suomonem Stur on nung Harata Har geri Saga cap. O. Ambut ipse erat Iabor & molestia. Ita S. Bris ista in libel precationum M S de Passione Christi,
Habore & molestia, quibus inimici tui te
Vexa iat. Scilicet Latina vox est, Cel- tICa, GermanICa, Norvagica, omnibusque Scythicae linguae dialectis CommUnIS. cons. Georg. Stie hi m GD . Goth Magis tamen caeteris quam Romanis in 're &usu venisse vestigia ejus videntur indigitare. Ambacht - heereu, Ambacti Belgis hodienum sunt dynastae regionis 8ertis limitibus circumscriptae. Terrae ipsae in bactias distribuuntur & testa ψ re rus lib. I. Orig.Palat. pro in Comi- aliquando in chartis g in Engelbrechtes ambachir, vel Amberate. T A -
352쪽
Ambacti Besgis etiam ossicium,opificium, quae vox Alliam praefecturam & Jurisdictionem civitatis quoqUe refert. cons. du Fre sine hac voce. Descendere inde voces Ambasia, Ambasiare, Ambasiatoi non opus est, pluribus hoc loco ut definiamus. LIFFIONIS autem nomen inscript. g. et O. Germanicum esse non dubitamus, Cum LIFF, etiamnum familiareZelandicarum infularum incolis sit. Idem autem putamus esse, quod aliis Io
cis Lebninus scribitur, carUmque amicum denotat. vide pluribus Celeberr. Eccardum, de Studio Dymologico linguae Germ. C. 4. p. 39. & Morbos. de lingua Germ. Ρ. I. c. 7. P.My. seq. De templo Sacra autem Neha- Nebolenniae. leniatae eX lententia quorundam haud procul Domburgo peracta in templo, si ruinas metiaris, satis angusto, dudumque arenis ac fluctibus
obruto. Eo enim fere loco apparuerunt fundamenta pervetusti sacelli, quae etiamnum acrius Vento mari incumbente
disjectis arenis eminere ajunt. AEdicula ista 12. aut 13. pedes in longitudinem, for ma inter quadratam & rotundam inter media. Adsurgutat e basi columnae modo quatuor, modo binae,eaeque vel plani
353쪽
vel in cylindri modum effeta rarius
striatae. Atque his arcuata sere moles 1uperinducitur. Inventi pariter circum arborum trunci ac radiceS, argumenta luci Iacri ibi pro more Germanorum olim plantati. Uid. epist. Anon. v. Mumthaeum L C. Lotiis. Theor. Fur. l. C. Blancurae epist. cit. Reius. 9ut.: inser i l. C. Negat Vree M; Corn. Boot memorat lapides
hosce detectos fuisse in formam rotUΠ- clam tanquam altaria in templo dispositos. Servat hanc formam Novi magense Sacellum in loco Vallilios dicto, maxima vetustate conspicitum ac a Romanis, ut crediderim, Conditum. Neque enim aliis sacris satis commodurn ν Cogitaverant Anno 167z.dc subsequente Galli de convertendo hoc sacello intemplum sacris militum inserviens, sed mutata belli facies fusicepta etiam consilia evertit. f. LI. Ignorabant alitem Desine LVeteres Germani templa, eΟ- rus harum usum non inis a Romanis
354쪽
tuendum, qui forte longo tempore ante incolarum animos tenuit, quam templo& aris honori ejus fuit prospectum. Nec tempus,quo desiit, facilius definiendum. Si tamen in re tam obscura conjectare licet, Willebrordum sacra ejus & cultum plane sustulisse credemus. Adventus ejus in insulam Walachriam incidit in annum 69 Idola ibi confregisse omnique conatu id egisse, ut quae restabant, gentilismi spurcitias eradicaret, testatur Mart Prologium Gallicum Giussi, qui tamen perperam Walachriam appellat Valachiam,) Molanus Natal. Sanctor. Bel. 7. Nov. Alcvinus in vita ejus: Midebrordus Boechaeris de primis veterum
Frisiorum Apostolis Diff. s. q. lPrimi geu. g. LII. Solemae autem erattium con- primis gentium praecipue versores nostratium conversoribus, ut idola non tantum tollebam. templa etiam Ethn1ca penitus destruerent. Praecipit hoc Concilium Africanum. Can. 2s. V. Franc. Pithaeum Cod. Canonum Veteris Eccles Romanae p. ISO. Coias ciae Theodos Tit. de paganis sacrificiis tempIis leg. 2s. Idem Contal. Daonense Anno s17. Can. 33. dc basDucis haereticorum saluit.
355쪽
Conversis censuerat Grego- Nimis rius M. fana idolorum destruenda; qua de re Edilbertho Regi
scripserat. vid. Greg. M. Opera edit. Lut. Paris. T'. II. lib. XI. cap. 66. p. II66. At mutata mox sententia convenientius
judicavit, ut templa manerent. Quare ad Mellitum Abbatem ad convertendoS Saxones in Britanniam advectos missum. scribit, quod fana idolorum destrui iij eadem gente minime debeant: sed ipsa quae in eis sunt idola destruantur, aqua benedicta fiat, in eisdem fanis asperga-
tur, altaria Construantur, reliquiae pOaantur. Quia si fana eadem bene con- tructa sint, necesse est, ut a cultu dae- εnonum in obsequia veri Dei debeant ommutari; ut dum gens ipsa eadem ana sua non videt destrui, de corde fi:rrorem deponat, & Deum Verum Co- εnoscenS ac adorans, ad loca quae Con levit familiarius concurrat. EXtat 'si haec quam integram alibi commenabimur Oper. T. II. l. c. P. II76. seq. aP. edam Histor. EccL l. I. c. 3o. Baron. T. VIII. i a. 6OI P. ISI. cons. P IOS. seq. Eadem iit Augustini mens Epist. 7. ad Publii olan.
II. edit. Lut. Par. P. Ita. cum trempla,
356쪽
idola, luci - - - - in honorem ver
Des convertuntur, hoc de illis At, quod te hom nibus, cum ex sacrilagis s in uis in veram religionem convertuntur. Cons. Theodoretus de curandis Graecorum assectibus, sermone 8.
de Mart ribus f Libanius Antiochenus pro templis gentilium non exscindendis ad Theodos M. Graces Lat. a Iac. Gothofredo edit s Templa itaque aut manebant sarta tecta, aut ibi plerumque eXtrUebantUr noVa, lubi gentilium superstitio maxime eXer-
eita. sic S. Amandum legimus Sect. VIL Monasteria & Ecclesias struxisse, ubi sana destruxerat, & de S. Bonifacio
idem testatur Anonymus Pres ter S. Martini ap. Trajectinos in sita S. Bonifacii. D. SS. Antipe=p. d. V. Jun. qui memorat, quod in locis, a quibus supra dictas vanitates idola expulerat, illico monasteria inclItata basilicas eximias, altaria quoque divini sacrificiis construxerit, ibiqtιe invocari instituerit nomen Dei sivi, ubi mortua idola aiὶndi orenis eatenus colebantur. Coias Manio Bre1η ) Nec improbandum Gregorii M. consiliununde non potuit noli maxima in Ecclenai utilitas redundare. Conveniebat enim ill
357쪽
Brem. Histor. EccI l. 2. C. 33. Ita in loco, ubi celebre Upsaliensium templum, trium Deorum cultui dicatum steterat, eliminata omni idololatriae spurcitia, aedifica ta estEcelesia BeatissimaeTrinitatis,teste Erico Otio Histor. Suecorum Gothorumque P. . Idem observatum Willebrordo ac sociis ejus, vid. Baron. Mnal. T. VIIL ad a. 697. P. 63I, quod persuadere posset, Nehalenniam eodem fere loco Cultam, quem Domburgum hodie occupat, cujUS nomen hac ratione perperam deducitur a collibus maritimae orae circumplantatiS, velut Duyneburg dictum. Sim. v. Leeula. l. c. p. I 2. Smalle s. l. c. p. 63I. Burgum
hic fuisse antiquitus ipsum nomen praese fert, at Domburg demum a S. Wille-brordo nominatum videtur, qui sublatis idololatriae reliquiis templum ibi forte condidit, & locum ita appellavit velut Dominicum burgum. Fuit autem Dominicum primis Christianis templum Domino sive Christo sacrum, unde
remanserunt vocabula Dom pro sum mo templo, Dom-Herren, alibi explicanda. Inde esse puto, quod Neptuni Caput repertum a reliquo corpore separatum, inde & Nehalennite arae multis partibuS mutilatae, cum vero non sit absimile, has aras & statuas a populo T 4 - tem-
358쪽
templo ereptas in Oceanum Vicinum,
ubi fortasse profunditas quaedam erat, fuisse injectas. Egregie hanc conjectUram illustrat locus in vita S. Juliani a Gregorio Archiep. Turonensi conscripta V. Sur. Sanct. ad d. aJ. Aug. T. IV. Pag. 3Ι3; Gentiles baptizati saluas, quas coluerant confringentes, in lacum vico amnique proximiιm projecerunt. Fred. de Titi in Fabtila
Geographica Comitatus Zeelandiar, locum Templo Nehalennise medio fere itinere mare inter & Domburgum assignat, conjectura sane non improbabili, quod ex dictis patet. Ante adventUmtamen IVillubrordi jam quodammodo labefactata procul dubio Nehalennis autoritas Christiana veritate mature satis terris hisce illata. Quare mirandum
non est, nummos Romanos eo loco re
pertos non ultra tempora Seculi II. &III. assurgere, sunt enim plerique Traiani, Sept. Severi, Caracallae, &c. Accedebant canones Ecclesiae Regumque leges, sacra ad sontes & stumina severissimis poenis coercentes. Perfecit tandem luce Evangelii latius diffuso, tenebrisque idololatriae depulsis Willebrordus, quod priora secula inchoaverant in Ne- halenniae cultu, cujus finis Exercitationi etiam nostrae modum imponit ac finem.
359쪽
Proleg. De ratione instituti Scriptoribus Θμc 'rtinentibus. LIB. I. EXereat. I. Dc ortu Nprogressu id latro in
genere sigitur, Religione Germauorum es c. contra Caesarem asserta. 2. De Dii, niversalibus veterum Germanorum in genere. 3. De cultu Solis apud Celtas e gentes SeptentrIona s. ccultu Luna.
IO. De Hertha, Rheda, Tc. II. De Hes,C ose, cyc. r. 12. De Irmensula. i s cule Gyarum, mis, Apothesi caecita Herculis columnis in Frisa. I . Deprogressu Moholatria Romanae in terris Cesticis Septentrionalibus.
360쪽
1. De Diis Topicis in genere, iisdemque Germanorum in specie. Dethone Deo; Iove Alanico, Marte Ac
3. De Alci Naharvalorum, Andrase f. date
Britannorum , Genio Municipii Antih. Genio A vernorum Ic. 4. De Ardoma Dea. s. De Dea Aventia.
6. De Bacurdo, Bedato sc. 8. De Beseno, Abellione, seladucadro, Minerva Belisama, Biele, Bellocassensibus, Endovellico, Tibileno,.c. 9. De Deo Bergimo , Pen=etino , Diis Vici Brigantum , Boccone, sc. IO. De Minerva cibardiacens. II. De Camulo. 12. De Jove Candierine, genio Canabensum, Marte Gradino. 13. De Dexiuia, Dulovio. I . De Finete, Deo Froo.1j, De Apolline Granno. 16. De Hludana. 17. De Xernunno. 18. De Latobio , Jove Latico, Marte Leucetio, Leva Dea. 19. De Mogonte Deo, Moratasgo. o. De Marrisus Matronis in genere: de