Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

Iximus plura de comessatio ilibus majorum nostrorum; aequum est, Ut additamenti loco de Compotationibus sacriS eOrUm nonnulla subjiciamus, praesertim cum hae semper illis fuerint

conjunctae. Testem allegamus Morro-

Compotationes sacrae a majoribus nostrissacri iisjun

gebantur.

'De Gildis. nem Stur onium iu Mnung 0las Hester Harat ons Saga cop. II3. II & Hs. cujus loco ob nimiam prolixitatem nunc quidem exscribere supersedemus, adductis iis tantum quae cap. I*I. habet: - in Suecia) Joliorum festivitasgenialiter celebrata fuit comportato in unum a familiis singulis mero, dum frequentes illo in pago convenerant cives ad festi solennitatem. Erat in vicinia pagus alius. Ita vero inter amnes Conventum merat, Ut per

dimidium festi tempus alii alios epulando in aedibus suis exciperent, facto apud Thorerum initio &C. Heeg convivia sacra Omergillen sive Opmergildennuncupabantur. Notat autem vox GiAdeu fraternitatem sive societatem &conjunctionem pecuniae cujusdam, cibi, Potus

412쪽

potu S &C. Erat enim, ut inquit Sinorro in vita Ha quini Adelstani, ea tempestate

consuetudo Vetus, Ut cum Celebrarentur sacra istiusmodi convivia, rustici Convenirent ad locum ubi victimae ma Etabantur secumque adducerent neces saria omnia per tempus illud totum, qUo convivia durarent, cum cerevisiam tum alia. Subsecutis quidem temporibus leges ferebantur occasione harum Gildarum, quibus ebrietas in iis conventibus reprimebatur, sed illarum non adeo rigidi observatores aderant, Unde S. Anselmus Epist. l. a. D. . multa qUaestus de inordinata Henrici vitae ratione addit, ita ut in GILDIS cum ebriosis bibat,& cum eis inebrietur. Cons. Hincmarus Rhemensis Presbter. Capitul. ad Presbteros cap. I . Sumitur haec vox in vetustis

libris interdum pro quacunque societate, Ut in abrenunciatione diaboli &professione fidei Franco-Saxonicap. 78: d eo forsacho allam dialol gelde, h. e. &ego renuncio omni diaboli societati. Opificum societates hodieque Germanis dicuntur Gilden, item Innungen sive

Compotationes. Inn enim veteribus

hospitium publicum, cauponam, significabat, & in hac significatione etiamnum

413쪽

Anglis habetur. Esedem Societates Germanis non dispari ratione dicuntur h. e. Zusammenkliniste, con-

rum coue tationum , consecra

bant pocula ct in hono

rem Deois rum amicorumque evacuabant.beirra er helyir ho o verit, oc voro bat Minni hausitit. h. e. Tum in Odini memoriam primo evacuandus scyphus pro regis incremento & felicitate perpetua. Inde in Niardi & Frei honorem pro annona felici pacatisque temporibus. Frequenti etiam aliis in usu erat, proXime his scyphum inhonorem heroum virorumque insignium) Bragalail propinare. Nec amicorum memoriaS prΟ-pinato scypho negligere decorqm fuit, eorum praecipue, qui in collibus olim tumulati fuerant, dictaque fuit haec cere monia vocabulo peculiari Minne. Tri

plicia

414쪽

plicia pocula hic a Siaorrone designari putant. I) in honorem Odini alio

rumque h) Deorum a) in honorem heroum, quod poculum Bragi i) dice

batUr. cons. Her ut Saga cap. II, ubi Thoreri, Odini , Frey & omnium caeterorum Asarum memoria pari ratione celebrata dicitur. De Romanorum more in honorem Deorum suortim , amicorum amasiarumque bibendi consule Alexandrum ab Alex. l. s. c. 22. Denisester. not. ad Rosin. tiq. l. s. c. 3O. P. 8TI. seq. De talibus poculis intelligendus Ius , cum I. Epist. ad Corinth. IO. V. 21. ait

Christianos non posse simul calicem Domini illum diabolorum bibere. cons Isaiae cap.

63. V. II. Curtius i. IO. c. 4: Nondum Herculis

h pho epoto, repente velut telo confossus ingemuit. Apud Sinenses, cum homites excipiunt, primus scyphus Deo coeli offertur teste Neuhosio in itiner. Anonymus qui ex con-jestura Mabillonii Rabanus est) in opusculo de Eucharistia sic loquitur: Nam quondam in terra Wlgarorum Bulgarorum ) quidam nobilis potensque paganus bibere me suppli- citer petivit, in illius Dei amore, qui de vino sanguinem suuio fecit. Act. SS. Ordin. S. Benedicti Sec. 4. P. a. pag. 93-De poculo io Pocula heroibus consecrata magi. nonnulli adpellant Bragabeggere vel Bragebigare, & deducunt

a veterum Deo Brago, uno Asiarum, quem mansuetum, sapientem, eloquentem, Promptum Po eos maxime gnarum tradit Edda

415쪽

batur 3) in memoriam amicorum mortuorum, quod Minne vocabant, Z voce

thol. 24. adeo ut ab ipsius nomine Poetica Bramur dicatur. Meminit illius Dei etiam Eloindus Scaldi pisier in Epicedio in obitum Haconis composito, quod peculiari titulo

adpellatur Haconar Maal car m. 14. ap. Morr.

in vita Haconis hujus c. 33. Bragi uxor I luna est, in pyxide poma custodiens, quae Dii senescentes gustabunt, ut rejuvenescatit. Quod sic usque ad Ragnarochur finem fundi, cre- pusculum Deorum) continuabitur, re permultum certe Diis situm est in custodia αfide I lunae, unde semel discrimen iitaruit praesentissimum. Edda Mythol. 24. Et ita Bragebechere non ad heroes sed Deos ipsos pertinebit. In qua sententia firmat nos, quod Brage in genere etiam pro Dei adpellatione usurpatur in noluinibus fidia Part. II. Porro in textu Snorronis ipso nihil de honore heroum virorumque insignirmi habetur, quae verba tantum ex Scheiferi de Peringskioldi Versionibus, quas multi incaute secuti sunt, retinuimus,) sed illud modo innuitur, post pocula in honorem Niordi, odiis Freji exhausta nonnullos evacuasse Bragalail, quod significare potest tum poculum Dei Brag, tum etiam simpliciter poculum cerevisa plenum forte in hQnorem caeterorum Asarum ebibendum. Alio loco fusius dabimus probatum, in ea regione Sib, riae Tartaricae, quae a Subodia extenditur ad

416쪽

voce latius patente. 9 Bragebechare tamen merito horum numero excipimus

oppidum yanantetis, alias Turinsha Osrog,

quod flumine Tara alluitur, gentem Olim fuisse Scythicam, clarissimam, quae Septen- ltrioni nostro colonias dedit, & flumini lcognoininem urbem Tara condidit, sexcen- llesimo circiter aut millesimo milliario

Siberiae. Retinent incolae pluras gentilismi lnostri reliquias, praesertim quae ad carnem equinam pertinent) plura etiam e tumulis tertiuntur in regionibus illinc ad orientem lvergentibus, quae fidem dictis faciant atque lalio loco mutata publicarum renim facie) le monumentis & Commentariis Manuscriptis fide dignissimis a nobis elucida bun- ltur. Illud saltem hoc loco monendum, po- ltum, quem incolae e farina avenacea coquunt ladmisto vino adusto ex lacte equina, Vocari lingua gentis Braga, unde Bragebegere vel Brag usi adpellativa denominatio poculi cerevisia repleti poterit esse. Nam Brage- lbihare etiam votivum poculum dicebatur, quo haeres, regnum solenniter iniens, ad egregia facinora perpetranda sese adstringebat. vide Morronem in vita Ingiasidi Idradae, eoniae Regis, Iovis Oistis a Mea cap. a I.

cons. Job. Messenii Scondiam illustratam

m. I. p. 26. 1 glinga Saga cap. 39.

Σὶ In Apulem Metam. l. 4. legimus, latrones lupoculas aureis iMemoriae de Actorum com-

417쪽

mus propter rationes in notis addiictas. Stabant autem cum compotationes

Z a sacrae

militonium vino mero libasse; dehinc cant, cis quibusdam Marti Deo blanditos acquievisse. Non tamen adeo accurate locuti sitiat veteres gentium nostrarum scriptores, quia etiam dicerent pocula Diis sacrata, ut in Herrarιds' oc Bosa Saga cap. et: 'not

ria: Omnium Asarum sacratum illatum est De hac amicorum repetita memoria eXemplum habemus aluiquissimum in 1 g ga Saga cap. us. ubi Rex Gonmaris suae tuae Hildequnm innuebat, tit convivis poculum erret. Itaque sopho arsenico acc to, hospitibus in memoriam Rosonis Mahe pro-l sinat Atque Ac ad dim; dium evacuarum Foculum inorvardo porrexit. Sol itos autem veteres stantes pro salute Regis bibere ex Prisio intelligimus in Hist. Gothica: tibi Obsonia primorum ferculorum fuere consumpta, omnes surreximus , neque prius quisquam

nostrum Aurgens ad sedem Dam es reversus,

quam sibi traditam pateram vini plenam, Attilam sialvum s incolumem precatus, ebi bi t. Ipsa vox Minue ab amore dicitur. Minna thina nahison, dilige proximum tuum est in Tatiani Alexandrini Harmoniae Evangelicae antiquissima versione Theodisia c. 3a. I. 3. P.6s. Minna, amor, in Olfridi Dangeliorum libro. Inde Gallorum minori

418쪽

sacrae peragerentur circa ignem in medio templi accensum, cum mulsum vel cerevisia liberalissime in pateris vel poculis exhiberetur. Vid. Morro in vita Haquini Adalsiani l. c. Pocula ipsa mero repleta per mediam flammam traducebantur. ib. c. 16. l) Unicuique autem Deo poculum suum speciali signo consecrabatur, quantum colligere licet ex orrone l. C. cap. 18: Enn er it orsa Fulg

mignard. Alias etiam, ut in Ddae nominibus adpellativis Minne animum & memoriam notat, ut pocula illa amori vel memoriae amicorum consecrata interpretari possint.

I) Elucidant haec plebis nostrae superstitiones

circa ignem & poculum S. Johannis, PonJohannis Feuer und&gen. Rationem, quanaec gentilia ad Christianos transierint, mox pandemus. Incidebat autem festum Johannis Apostoli & Evangelistae in feriam tertiam natalitiorum Christi, h. e. in media Iulioruitigaudia a Christianis celebrata. De hoc ut &de Paschali igne alibi plura erunt discutienda.

419쪽

Iarisiarar, Κοπur glarer sva sem yeis algerer trua a Mansisn oc mei nn, oc Ana Fusistit bor, hann Prbi Hamara marcasir Epurhann drace, varies Ainrt um quolidit. h. e. Primus cum propinandus esset scyphus, solenni sermone auspicatus est Sigurdus, Consecratumque Odino cornu eva-CUavit, ac regi mox repletum tradidit.

Ita Rex accepto poculo, crucis signo illud signavit. Quod animadvertens Karus Grytingensis, ista quid sibi velit Cerimonia rogat, &num quid adhuc sacra victimasque gentiles aversaretur Rex λ Respondit Sigurdus Jarius non admodum dissimili ratione qua ipsi viribus ac robori confisi numini Thoro Consecrare leant, etiam crucis figura, utpote Thoronis insigni poculum suum signare maluisse Regem. Quibus ita

dictis, sedatum est circa vesperam tumultuantium murmur. Thoronis igitur malleus sive insigne non adeo alienum fuit a forma crucis, cum tam facile cum illa potuerit confundi. g. XI. Singulae hae Omp Har 'pertationum sacrarum supersti zsitionestiones diu in Religionem Christiani Christianam translatae haese runt, Clero non modo indul-

gente,

420쪽

gente, sed etiam Sanctorum jussu juvante, Vel quia nimis arduum ODUS repUtabant gentes continuo siti fatiscentes apoculis avertere, vel quia ipsi aliquod inde lucrum captabant.Quidquid rei sit,

Sanctorum autoritatem in partes UOCatam fuisse testis est Oddo Monachus in vita S. 0lar cap. 24. p. 1G2 : Ex Eoo mari veniens Olaur ad infulam Norrigiae Mostiir nomina tam adplicuit , Hic noctu innotuit ipsi Sanctus Martinus Discopus dicens illi: Moris in his terris esse solet, cum convivia celebrentur, in memoriam Thoreri. Odini N aliorum Uarum scyphos evacuarer hunc ut mutes volo, atquc ut is mei memoriam in posterum bibatur, tua cura incias: vetus autem illa confluetis io ut deponatur, conveniens est. Martinalia haec gaudia, quod Comessationes attinet, nostra tempestate nondum abo lita sunt. Non vero S. Martini solum memoriam sed aliorum Sanctorum &veri etiam Dei poculis invicem propinabant. Juvabit hac de re legere excerptia ex ritibus nuptialibus Istandori in antequam Protestantium doctrina imbuebantur. Fol. I: Mal er hier oribord bonis et drychur i Heinhiur, re aliud rit Helisis anda minuingar. h. e. scyphUS potu repletus menta nostrae allatus est,

SEARCH

MENU NAVIGATION