Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

nio primum Gregorium III. Romanorum Pontificem, qui majorum nostrorum moribus ea in re duxit obviam eundum. Ecclesiae habenas ille moderatus est ab anno T3I. USque ad annum 7 I. &in Epi- sola ad Bonifacium Germanorum Apol nolum, quae eXstat apud inhon. l. 1. C 32S MooL Serarium in Epistolis S. Bonifacii

Mart rii Epis. CXXIL p. 168 ita scribite

Inter caetera fresem caballum alj antos comedere adisnxisi, purosque Aom sic m.

Hoc riequaquam seri Eeinceps, Sanriti ne Frater Anas, sed quibus potueris, Gripo --

Uante, ms iis, per omnia congestim dignam eis impone paenitentiam. Immtindum enim

es atque ex crabile cons. PHL Labbia ET Gabr. Cossertii Soc. Jsu Presbi. S. S. Ones Gom. VI. ad a. I 68. seq. Repetitum hoc mandatum a Zacharia Ι. Pontifice ad eundem Bonifacsum: Etiam fibri &lepores EF equi si alici miato amplius vitandi, apud Othion. l. a. C. I . & Serar. Epis.s 2. NOUimus remissum eum rigorem 'rohibitionum Pontificiarum in leporious aliisque animalibus olim immundis; quorUm carne autem cum succedenti- 'US etiam temporibus & magno quidem ei familiaris detrimento frustrati sint najores nostri,non potuit non alia causa

402쪽

subesse, ea scilicet, quam jam attigimus. Nisi eo etiam prolabi malimVS, Ut perfriya fronte adseramus, Pontifices Μaximos in rebus ad fidem pertinentibus errare posse atque alios aliis Contradi Cere. GregoriUS II. enim, antecessor Gregorii III. in D DXIII. ad Bonifacium scribit 9. 6: De immolaticiis autem scis

conpuluisti, si a Melthir seu rdu tum fuerit

viviscae crucis Aguum, edi liceret, Au nou.

illa Aincit respondere, quod Beatus Paulur Apostolus dicit I. Cor. IO. &C. cons. Phil. Labb. l. c. ) ibi Apostolus de omnibus edi permittit, quia terra & omnia creata Dei sint, a solis immolatis posse non deberi) abstineri, si alteri scandalum ea re detur. Ex iis Pontificum interdictis tamen est, quod Olaus otioni Caesari

suppetias contra DanoS ferens, Cum reI frumentariae & cibi inopia premerentur, atque aut discedendum esset aut equi mactandi, in sequentem modum suasit: hoc primum consula, ne quidquam a

Deo prohibitum consumamus, quaecunque uobis necessitas incubuerit. ap. Oddum Monachum in vita Ulai C. Ia. p taurium.De C. VIII. An ergo, inquis, vis praepo- madeS, Ut equinam carnem sero, tuo usi culinis nostris reddamas 'non

403쪽

non suadeo. Sunt enim, ut sunt primi in omnibus, ita hic quoque converseres errores populares & Univer sales, quibus non nisii longum

tempus medetur. Pontili mi terras. Cum tamen decreta non im- D. de illicita Probo quae usum equinae car- persecutione

nis TUNC TEMPORIS in

terdicebant. Agendum enim erat cum hominibus ut simplicibuς ita veteris superstitionis tenacissimis, quibus omnis ansa ad avita deliramenta revertendi praeripienda & rescindenda erat. Improbo autem modum illum Veritates propagandi & poenas exilii adjectas, quae Spiritum Eliae potius produnt , quam genuinam Salvatoris viam ab Apostolis tam felici eventu tritam. Scilicet veritas rationibus persuadetUr, non vi metuve inculcatur. Et profecto si modum inspicias, quo majores nostri ad sacraChristiana illius temporis fuere transducti, dubites certe, majorine stupiditate, aut, si mavis, simplicitate, illi susceperint sacra iis seculis pluribus fere abusibus involuta, quam ipsorum superstitio gentilis erat ; an insolentior

f) Juvabit in fidem dictorum ea solum in me

dium afferre, quae furente tempestate marb

404쪽

& ab omni sana ratione aliena fuerit

primorum converthrum methodUS Ve-xitatem divinam propagandi. Quis enim

sana mente praeditus non indigne ferat Et vindum maximis cruciatibUS enecatum tirna a Sigurdo Episcopo pe etrata memorat Simrro Sturlasenius in Hisoria Regis Olavi TIgimonis filii cap. m. Ille enim sacra indutus stola in proram navis procedebat, accensisque luminibus accereis, thure sacro quaquaversum fumigabat, quin etiam crucis imagine in altum erecta Evangelii recitavit Pericopam, precibiasque ac supplicationibus Deum obsecravit, adhaec sacratae aquae adspergine cuncta lustrans. cons. Oddum δε prachi m in vita S. ODi c. 33. p. m. I23. Jam finge tibi Ethnicum talia percillso animo intilentem, an alia re, quam ceremoniis Christianorum sacra absolvi putaverit 3 praecipue cum sacra peragerentur sermone incolis Rauditoribus pψregrino. An ira iraberis, Istandos ea sollim ex causa ad missam nequentes confluxisse, ut musicum audirent concentum dc Campanarum so11itum, quod habet Silorro Sturlesonius i. c. cyp. 88. testis, it quisqUam,

satis idoneus 3 olaum Sanctum etiam hoc nominis favore & pietate in Clerum consecutus crat) solo attactu morbis inveteratis medelam attulisse, hominem alias dubiae pietatis , quis perfnadere poterat gentilibus 7 dc hoc tamen affirmat Morro Xonung 0las Heles Haraldpons Saga cap. 2OO.

405쪽

tum fuisse, patera carbonibus ignitis repleta ventri ejus admota, ea solum ex causa quod Christianorum sacris, nescio quibus, nollet initiari Θ vide Morronis vitam S. Olai TIunonis filii cap. 8a &miserrimam .Eivindique cruci us multo excedentem mortem Ratiri, quam non alia ex causa subiit, eodem memorante l. c. c. 86. Olau Rex ipse gentiles quosquos detegebat misera morte aut membrorum mutilatione ad sacra Chri j stiana adigebat ib. c. s8. & 69 Ιdem jamj ante fecerat Carolus M. in Capitulationet de Partibus Saxoniae Capit. VII. statuetas: Si quis deinceps in gente Saxonum inter eos utens non baptizatus se abscondere voluerit, ad baptismum venire contemseris, paga

nusque permanere voluerit, morte moriatur.

Capitulum VIII. est T. L p. 2sa. An hoCputaveris eo Salvatoris praecepto injun-H um: Compellite intrare Z Quo contemptu habiti sint gentiles a noviter adductis aut nomen Christi ore tantum profitentibus hominibus, vix facile dictu est. Idem Olaus, quem jam saepius in scenam produximuS, matrimonium cum Regina Sigride cognomento Storra a sive imperiosa ineundum ideo disrupit, quod Y 4 ea

406쪽

ea nollet ad ipsius sacra converti, eam, inquiens, se caniculae instar aestimare, simul Chirotheca, quam manU tenebat, in faciem ejus inflicta. ibid.c. 67. g Ex eodem odio & contemptu pagano rum fluit, quod injectio manus in foeminam ethnicam propter libidinem, quae actio in lege Bajuariorum Tit. 7. C. 3. dicitur tan Hor erist sive Hure rist concubitus item cum tali majore poena Coer ςetur, quam si talia cum Christiana Remina fuerint commissa. In Legibus XL

fredi Regis cap. II. qui mamilias uxoris viri cujusque pagani manu tractaverit petulanti

de Christiana foemina nihil disponit lex, id que fiebat impune) foeminae fili dos

sex numerato. Eam si quis humi pro rarit, nec tamen cum illa rem habuerit, X. selidos pendito. Sin cum ea coierit, I X. solidorum poena est In capitis aestimatione cum

caedes facta erat, Christianus testimabatur duobus millibus Thrymsarum, paganus non nisi XXVI. Paganum Mertii CC.

g) Gentiles eontra ob dis iamin circa Sacra nec conjugalem amorem nec filiorum pietatem tolli debere existimabant, quod patet ex inscriptionibus sepulchralibus Runicis, quas exhibet Verelius not. ad Hervarar Saga

407쪽

CC. solidis aestimabant, Christianum MCC. & tanti ejus, qui MCC. solidis

aestimabatur, testimonium Valebat qUantum paganorum VI. vide Leges Minardi AEthelmni. An vero hac ratione jus Uni-Cuique seque potuerit reddi, alii dispi- Ciant. Caeteri gentiles, quoad potiores

parteS tenebant, Culpam omnium calamitatum, quibus terrae premebantur,

in Christianos transgerebant odioqUe implacabili erga eos ardebant, Christia nis frustra spiritum tolerantiae & religionis libertatem per Symmachum in

culcantibuS. Conf. Origen. c. 2 . in Matth. S. Cyprian. initio libri ad Demetrianum.

Arno l. 1. Tertuli. lo C O. nihil tamen aut parum cujusmodi locum supra ad- . duximus) eam ob rem a majoribus nostris motum memorant AnnaleS gentiS.Christiani autem etiam in Imperio Romano superiores facti ab ea, quam initio suaserant gentilibus animi moderatione

ac concessione ejus libertatis ,.quam maximum bonum naturae humanae atqUe mortalibus congenitum ante asserue rant,statim recesserunt,par pari referentes. vide Novellam 3. Theodosii. Ab eo tamen

pacis studio abfuerint Galli, si M. T. Ciceroni fides habenda, qui in Oratione

408쪽

pro Fontejo, inquit, gentes pro religionibus, fluis bella suscipere, Gallis contra

omnium religiones. Qui vero penitius rem

inspexerit deprehendet, Tullium hic Causae magis quam veritati inserviisse ad deprimendam Gallorum fidem, qui

contra M. Fontejum testimonium ferebant. Nam iis, quae eadem oratione de contemptu Deorum, perjuriis &sceleribus Gallorum in medium profert, ipse contrarius est in I. de Divinat. De

moderato Certe animo gentilium Septentrionalium luculentum documentum praebet Historia Olai, Regis Suecorum Christiani, qui regnavit anno 98o. post natum Christum, Cognomen loqUe Maiιt-Κonung dicitur. Is subditos sibi populos ad Christianam VolenS COI-Vertere fidem, magno laboravit studio, ut templum idolorum Upsala, quod in medio Sueoniae situm erat, destruereturi Cujus intentionem pagani metUentes placitum cum Rege constituerant, ut, si ipse Christianus esse vellet, optimam Suediar regionem, quam vellet, suo jure teneret, in qua Ecclesiam & Christiana sacra constituens, nemini depopulo vim recedendi a cultura Deorum inferret,

nisi qui sponte ad Christum vellet Con

verti.

409쪽

verti. Hujusmodi rex placito gavisus mox in Occidentali Gothia, quae Danis proxima est vel Normannis, Ecclesiam Deo sedemque fundavit episcopalcm. cons. Job. Schestieri UpsL cap. 11. O uti nam Christiani nostri ex hac gentilium in dole multum hausissenti Non tanto sanguine Germaniae concussae stetissset Pax Westphalica, non Inquisitionum

sanctarum barbara nomina exulante charitate Christiana exaudirentur, neque inhumanae voces, Haereticis nullam

fidem esse servandam, &C. a Non tantae calamitates sub Christiano I. Electore Saxoniam suis pene ruinis involvissent, nec Crelliana causa secus quam par erat discussa posset credi. Reddita fuissent Bohemiae sacra puriora Seculo abhinc elapso; introducta Coloniensi ditioni anno & se Q. &C. Neque sa) ea Christianorum societa S,quae maXime proVO-l cat ad rectae ac genuinae rationiS Usum,

maculam sibi inusti siet Serveti supplicio, neque Barraevel diana causa & Synodust Dortracena ancipiti defensione haere t rent &c. Credas de nostra etiam aetare

cani quod habet Juvenalis de AEgyptiis:

Inde

410쪽

Inde furor vulgo, quod numina Vici

. Odit uterque locus, cum solus credat habendoSEsse Deos, quos ipse colit. An igitur Religio tantum suadet malorum Θ Minime. Christi certe lex nulla exstat, quae eum agendi modum praescribat. Aliunde igitur origo tantorUm malorum derivanda, scilicet aut ab ambitione ac perverso desiderio jugum conscientiis etiam imponendi, quod speciosa geli divini larva tegitur; aut ab invidia alienae prosperitatis &cupiditate bona accumulandi. Fuerunt equidem haec animorum prava desideria a primis incunabulis peccati Originalis, quae to- ltum genus humanum peste sua invasit; lnon tamen eae fuerunt occasiones aut tentationes majoribus nostris bona temporalia & divitias amplificandi, ut gentibus simplici vitae rationi neque adeo insatiabili avaritiae adsuetis. Imperium in Laicos seque illis temporibus sibi adserebant Druides, quam nostris, &efficacissimum illud obtinendi medium, sacrorum interdictio, animos simplicis plebis nimium quantum fascinaverat. Sed Claudite jam rivulos &c. II.

SEARCH

MENU NAVIGATION