Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

Gregorius Turonensis lib. de gloria Confessorum C. 2: Mons erat in Gabalitano territorio cognomento munus, Iacumὼabens magnum e ad quem certo tempore

multitudo rusticorum quos libamino lacui illi exhibens, Iinteamina projiciebat ac pannos, qui ad usum vestimenti virdis praebentur :nonnulli lanae vellera, plurimi etiam formas casei ac cerae vel panis, diversasque species,

unusquisque juxtaavires suas, quae dinumerare perlongum puto. Veniebant autem cum plaustris potum cibumque deferentes, mactantes animalia per triduum epulantes. uuarta autem dis cum disi edere deberent, anticipabat

eos tempestas cum tonitruo s coruscatione va-

hda ; ου in tantum imber ingens cum lapidum violentia defendebat , ut vix se quisquam j eorum putaret evadere. Sic fiebat per singulos annos. edit. Rui inart. p. 89 se l. Convertit hos rusticos Episcopus Gabalita nus, quae regio hodie dicitur si validan, habebatque urbem praecipuam olim Anderitum, sed a compluribus Seculis

Mimate, Munde , Epilcopi sedem huc

translatam. . Conviviis illis e nobilissimis ac praecipuis viris quisquam solebat praeesse, qui cibum, potum convivasque ipsos solenni ritu sacrabat, & ne quidi Meesset providebat. Ρervices etiam id

392쪽

rnuneris administratum nec perpetuum suis te Sturissoniis indicat in vita Olai, qui satis prolixus est in exhibendo ordine horum sacrificiorum in Romwg Hahon Adalpens F res Saga cap. I 6: bat var foru

oc asianu Blolmatiun. h. e. Vetus tum obtinuerat consuetudo Circa victimarumi nactationes, ut ad fanum ipsum incolae convenirent omnes, CommeatUm Victum hie pro solennibus epulis Una adducentes. Nec omnino cere visae in tam celebri

393쪽

celebri conventu pro portione singulorum ulla debebat esse penuria. Macta hantur hic armentorum atqUe equo a UmPlura genera. Qui vero ex his diffluebat sanguis, peculiari nomine Hlat diceba-tUr, Vasa Vero,quibUS recipiebatur cruor Hlat-bollar dieta sunt, ut &Hlat-t nar, quae instar bipennium fabrefacta erant utensilia,quibusque idoleum universum qua intus qua exterius sanguine adspergeretur, Omnesque etiam qui superstitioso cultui adsistebant homines. Carmem mactatorum animalium pro more gentis elixatam convivae absumebant.

Focus in medio fundi accensus ardebat, supra quem etiam lebetes fervefactos adpendere moris erat, scyphi autem mero repleti per mediam flammam tradu-Cebantur. Ad convivii vero praesidem ac praefectum is pertinebat honor, ut ad scyphum ac ferales epulas solennia diceret Verba. Hactenus Morro Hae supersti tiones publicis tandem legibus repres se vix potuerunt aboleri. Caroli M. Capitulatio de partibus Saxoniae Capit. 2I: Si quis AD ' HONORE U DAEMONUM

COMED ERIT, A nobilis fuerit, solidos sexaginta ; si ingenuus, triginta; si litus

394쪽

Et caro equina imprimis in deliciis habebatur.

sentialiter persolvant, ad Ecclesiae servitium donentur, usque dum i solidi solvuntur. Ba- luet. Capitul. Tom. I. pag. 2s . g. VI. Carnem equinam ab

hisce epulis exceptam fuisse forte persuadere posset locus

Saxonis Grammatici de VI ad aragi militibus in expeditione

contra Suecos lib. I. p. Is: Tandem per summam necessitatis indigentiam commanducatis equis ad postremum cauina cadavera corporibus induperunt. Sed neque humanis artia

bus Osci nefas habitum. Imbecille enim necessitatis argumentum fuisset carnis equinae usus, s1 ille non modo fuit ordinarius & familiaris sed &in deliciis habitus. Verum enimvero aut de bellatoribus & clitellariis equis loquitur SaXO, quibus in usu belli carere sine maximo

detrimento non poterant, aut nimia oscitantia oblitus est temporum, quo rum mores & instituta debebat respicere. Ab ejusmodi enim erroribus non immunes esse Scriptores, vel Crantetit exemplum edocet in Vanda , lib. 8. C. 23. memorantis Christophorum Danorum Regem Ia8o. in proelio bombardae ictus utile occisum. Argumenta Certe omni exceptione majora carnis equinae usumtum

395쪽

tum in sacris tum extra ea comprobant.

Refert hoc de Sarmatis, Quadis, Vanda lis aliisque gentibus Hieronmmus adversus Jovianum l. 2. Adventantibus Christianis in Isiandiam, cum ob religionis discrepantiam in duas partes discissi essent incolae,Thorgeirrus No inophylax, ad huc

Ethnicus hac conditione concordia niniit, nominique Christianorum reliquos accessuros pollicitus est, ut occulte modo sacra sua nefanda peragerent, infantesque exponendi & equinas carnes comedendi licentia fruerentur. Ita enim Arae multiscit Schedae de blandia C. T. P. m. 48: En hann Duc Da mali sino atl hvarir tvelgio Dito thoi. At allir fissi iein log hava thau sim lann rethi Vp o Argia,

tha vas that maesit i logom at allis menu

quami vib. h. e. Faes o itaque dicendi fine, Jegem, quam daret ille, se absque dubio accepturos unanimi pr0miserunt, undes Christianos futuros esse singulos pro-l nunciavit, & baptismum suscepturos uotquot id huc usque denegaverant,

396쪽

polle quidem eos Diis sacrificare, dummodo , ut id occulte fieret, operam da relar, ejus enim criminis per testes convictos exilii poenam daturos ; iterum habituros eos infantes exponendi &equinas carnes edendi licentiam. Cons. Monachi Saga om R. sis Try VIpazoucup. 37. P. I O. En Ecclesiam plantatam lSuecis etiam ea sacrificia exprobrat S. Olaus pugnam cum iis initurus:

ptatius, sacrificiorum suorum lebetes delibare, quam Draconem longUm na- .vem regiam Olai) adscendere nobis defendentibus, nobisque & nostris navibus aliquid ossicere. Spes quoniam

mihi, eqUorum Voratores nobis non esse timendos. Vide Oddum l. C. C. 66. P. 23O.

397쪽

i Du fons, at era hros, oe bera ut born AmHypner menn, oc ense re lutis petr er Chrisui hesi saere h. e. Olaus sedulo inquire bat, quo pacto Christianae Religionis sacra per Istandiam CurarentUr, qU22 multis modis ibi labefactata segre tulit. Relatum quippe fuit, Christianae Religioni addictos homines equina Vesci Carne, ac paganorum ritu infantes suos recenS natoS eXponere, aliaque in religionis opprobrium nefanda perpetrare Opera. Nempe Ethnici veluti proprium reputabatur,' praesertim succedente tempore, Cum Christiani etiam novum i hoc legis Mosaicae sive potius Pontificiae jugum subierant) ut carnibus equinis Uesceretur. Rem apprime illustrat exemplum Regis Christiani Haconis sive Haquini Boni, qui vulgo dicebatur Adalstein ii Filius adoptivus apud Morronem Xonmig Hahon Adalpens Fostres Saga

398쪽

tandu una hodiana, oc eein r ocgeccspanutit His saetis oc likabi hvaruom vel. h. e. Die postero, cum ad mensas accumbendum esset, regem propius adeuntes ruricolae equinam carnem gustare jubent. Qui-bUS cum nequaquam assentiri vellet ex jusculo hauriendum offerunt. Qu'dcum pariter regillaret, pinguedinemo nino non insuavem ei futuram dicunt. Sed & haec adversatus fercula,

parum abfuit quin discrimini propinquus fuisset. Itaque Sigurdus Jarius Regem obtemperaturum respondet, dummodo ipsi strepitu & turba desisterent. Ipse deinde Regem supplex orat, ut pronus supra lebetem se inclinando, llabiis solummodo extremis ejus sustentaculum attingere velit Sic aggressus Rex, linteolum fulcro obvolUtum, eX- i, tremis tantummodo labiis adprehendit. Deinceps regiam occupans sellam,

omnium ore, veluti rebus ad populi beneplacitum probe gestis celebratur. Similiter cap. 19: orsa Dag at

399쪽

esia; Sigurpur Jari bar pa mal i mutam pestra, Lemur ba Ava Hacon Rongur at nochrabita af Hrofusur haec ha- pa ausi Minnihi Ualauet pa er Bondor scen to .houom. h. e. Resto die maxime solenni, regem adortis ruricolae, sacrificiis rite litare jubent, eoque ipso gravius eum evitaturum esset discrimen. Hic Sigurdus Jartus Comes t medius intercedens eo rem deduxit, ut offas aliquas ex pulmonibus equinis degustandas acciperet ReX, qui solennes etiam maxime scyphos complures, quos sibi propinabant ruricolae nullo adhibi to crucis signo ebibit. Unde satis adparet, non modo carnem equinam in

familiari usu facrorum imprimis fuisse, sed pinguedinem etiam 'obit, loco butyri, ta) pulmonem item & jusculum ii deliciis fuisse. e Ιta Hervarar. Y Sagat unde nomen pinguedini laetere etiana o cr placentis in superi e Saxonia, Fuden, Ostem staden, quas festis diebus matresfamilias con-

gentes nonnullae. Unde Maro III. Georg. de Bisaltis ue Geloniis :Bisaltae quo more Aoderat acerque Gelon , Cum fugit in Rhodopen atque in deserta

Getarums

400쪽

Saga cum Sueones Ingonem Regem ob Christiana sacra recepta comitiis ®no pepulissent atque amnem ejus Suenonem Regem creassient: boi hanbaud suium at sa biot siri varframlest brose esti , oc hau ravit i statar πshipi tia ara; mn riodad bis inu biotiris. Xostuduia asser Suiar Xristaene, oc hosus bior. h. e. quia promisit illis gentilia sacra se procuraturum, adductus mox equus &in partes dissectus, atque ad edendum distributus: & sanguine ejus oblitum idolum. Projecerunt tunc omneSSueones Christianisinum & gentilia sacra susceperunt. smegenuina g. VII. Atque ab istiusmo usu probi- di superstitionibus gentili-bisionis Us . bus vera petenda ratio, quare Christianis, gentium harum conversoribus, e re fore visum est ut equinae Carnis esum plane interdicerent, simulque ab omni ethnicismi spurcitie magis magisque recens conversos alienarent. Invenio

Et lac concretum cum sanguine potat l

equino.

De Bulgaris Ennodius Panegyr. ad Theode i Regem: Dum credunt satis esse ad deliti, equini pecoris lac potare. De Sarma laMartialis: M livenit α epoto Sarmata pastus equo. i

SEARCH

MENU NAVIGATION