장음표시 사용
61쪽
sum Ot ut sporo, non humillimi spiritus, si modo coronis aliquid rodendum ost, quas otiam ad immeritos dosorro gratia solet,' sequar ergo' inqui sitam malo vostitus os γ' propior o ipsum amor ingonii nominon unquam divi tona focis. V D indo ingonii spopimon nobis ni undo Cognospere possumus saeuitatem eius o tempore optimos vorsus dicondi haud parvam fuisso. Sunt enim ei Sia optimne notae, quibus Conquoritur iniquitatem aetati sua O, unod obitum a moritum honorom poetis non reddat.' orba illus ni minis iam porspi Qua sunt, ut nihil opus sit diutius in is commorari. Tum Soluta orationooandona fundit ineudom. Non' inquit dubio ita si si quis vitiorum omnium inimi ou roetum tor vitreo Coopit insistore, primum propior morum difforoni iam odium an bot, quis nim potos probaro divorsa γdoindo qui solas o fruor divitias curans, nihil voluntinior liominos molius erodi, quam quod PS tenent. mSe inlatur itaque, qua Cunque ratione possunt, liti rarum amatores, ut Videantur illi quoquo infra pocu-nium positi. V Est nimirum ros minoris momenti, odium On BUCi Commemorare Volo mo prorsus assentiri Eupoliolor aseriboni ad vorsum undoCimum: malo illa o positase V se mirari quare vir Clarissimus amomon lationem non in ContOXtum 1 oooperit Coarguit Eumolpus perversam vitae insitiuonda rationsem
eorum, qui nihil in vita antiquius Xistimon quam
62쪽
divitias, qui omnia Consili ni suo a Cia ad rom nolendam rosorans o ob am onusnm hominos diversasoquontis' odorint odio Vatiniano No suo id faciunt proptor hominos ipsos sed propiorOn quod eorum vita studium discrepat a suo, quo nullum molius sibi sin-ger possunt. Quid igitur poetant in litterarum amaioribus ins solandis Non ut illi infra secuniam positi videantur, sed littercle, quibus Eumolpus Contra nihil
pluris nostinant. Ad oliqua progi Odia nilii . Iam sequuntur duo si ag-monia satis parva no tuo digna, in quibus multumi Om Pori Consumamus, quoniam eorum sentonii nihil prodos nil pontoXiu in orationis molius intollogondum.
Capito Ciogosimo quinto ot duobus Capitibus quae prOXima sunt, itorum nobis Eumolpus dat spoCimon ingonii sui. Narrai nim Enoolpio, quibus artibus sibi Porgum vorsanti Contigori invia virtuti nidia si vin ut moroni sibi Conoiliarset sormosi uiusdam uori tu quo filii hospitis sui. Argia montum huius fabula non polosi non laodium
V orba huius subula satis inlogi a nobis radi in sunt. In a duo innium sunt o ri, in quibus nost. Aliore Ois EuoCholori quoquo animum offendit Loeus quom Volo logitur vorsu duo lotricosimo primi Capitis
63쪽
sis ori Cum in trietinio in 'oromus, quia illos soliomnis ludum arta vorat pigritiamque ooodondi imposuerat lailaritas longior' o. q. s. Editor nosior in Caleopagina ad oeom arta Verat' hae annotavit: immon diuturni . Quod attinos ad soni sentiam virum Claris-Simum rem neu totigisso arbitror sed quidoni malim seni QOSSi Vorat , quin no vo mihi molius Convontrovidotur onori dicondi Poironiano VoCom arta vorat non Orondam osse, nisi onfugimus ad nimis longo qua ostiam intorpretationum liuius oei, inter omnos ConSinre puto. Artaro nim hi nihil aliud signi. ii Care potest nisi minusero , angustiorom reddoro noquo Video, quomodo illnm notionem Sol Vare Ossimus, quin signifieationi oeis ludum ' Vim ni soramus.
Alior locus, qui mihi molostias raobot legitur in
Capito Ctogesimo optimo. Ibi enim, si orsus duo loquadragosimus, no sunt: ita quo o Citavii mo sopitum et numquid vis γ' inquit et non plano iam molosium orat munus utounquo igitur inter un- holitus sudoros tuo ritus, quod Voluerat, CC09it, rua Susque in Sommium opidi gaudio lassus. V uno Vorba Omnia mihi qui lom perspieun Sunt praetor hae siet non plano iam molostum orat munus.' Mihioni in lino verba advorsis frontibus pugnaro idoniureum Oi S une Sequuntur: uicumque igitur intor nn-laolitus sudoros tuo ritus, suod volvorat a Copit' ot sporo orO ut nomo, qui quid om otioso IOC Orbu
64쪽
logorit, id instius at Unum est romodi lim, quod satis in promptu St Qquo magna opora indigos. Sionim negationsem dolemus, oritur Sontontia, quam intoll0gore Corio possimus Mihi vero hoo Omodium, quam Vi lone, non Vohomontor laeot immo fortioro modiCamonto hi opus osso Credo. Quam languido senim dicta sunt: o plano iam molosium orat munus. Ipsum vocabulum illud iam' mihi os indipio, n0gationem servandam Osso. Porro Credo ista orba, doquibu agimus, non osse verba Eumolpi sabulatoris nostri, Sod sormosissimo puer assignanda osso, itata mon ut intor ot' ot non ' inSoramus mihi V. Puor igitur, si opinio mon ora St. noe dioit: numquidvis set mihi non plano iam molossum erat munia. Ita domum Orba illa ui Cunquo igitur' o. q. S. OCt 0XCipiunt a quae prRO 'Odunt. Tantum abest ut Encolpius fabula illa Milesia absiori Ontur a ConSuotu- lino sonis modo oogniti, ut miro a doloctetur otStatim eum, qui narravit, ut prudentiorem de variis robus Consulor instituat, do notatibus tabularum, do quibusdam argum oniis sibi obseuris, o Causis propter quas arios liboratos ovantiorint, imprimis pietura. Osponsum sors, suod iam Singularis Ciontino tum admira bilis acuminis Si omnia orba Eumolpi, ad ultimam quaestionem orii noni in hue Odeunt, uri noram samona esse uotorona illius mali.
ἡNoli irgo mirari si loquitur sub non huius
65쪽
capitis duo lononagesimi si pietura defeeit, Cum omnibus diis hominibusquo formosior idontur RSSI auri, quam qui C iuid Apollo Phidias suo, rauculi dolii unios, socorunt.' Immo ut raoculi dolii antos' num omnino lionum est ab nostimation Eumolpi Apollona Phidianiquo Gra0Qulo delirante VOCur . - Sod' - ita porgit id o to totum in illa linoror tabulla, qua Troia lintosin ostondit ita quo
Onim X SoXaginta quinquo trimotris lumbi is in quo Componendo se Aeneidos librum Sopiandum usquo Ob Culo Versatum Osso Cum o plurimis aliis indi iis tum e Vorsu undo 'imo 90nr0t. Is nim vorsus ita SCriptu est: si patria, uisn mill erodidimus ratos. Quem si legimus, non Eumolpum nobis audiro ido rariti', sed is Sum Oneam Elisa Casum Troiae narruntem. X qua nim lino ropolonda st ausa luitu rei, quod oota hi prima orsona loquitur 3 In hoo carmino logondo pauon m Offenderunt, sua in modium proferre volo. Primum ab onmibus partibus mihi convonitium viro Clarissimo EueCholoro, in Orsu optimo pro aperitur' ConiCienti paratur , idquo hac diluotus ratione, quod antrum V i. e. BlUUSoqui Troiani non poritur, sod urntur. Posterior tutius orsus pars undom Oro tabo vini t X aditu rido apparet, qua Sententia priori tribuonda sit.
66쪽
Doindo vorsius do imi quarti ulti inani o 'em vi Osso sanum Crodo. Quid onini dieit popin Tros ros nos polloxorunt ut Crodoromus ollum Ss finitum, primum titulus in quo incisus, oinde Sinon, tum m n ,,SOmpo in damnum potons , quod milii non satis uoto dictum osso videtur. Poetam lai Cogitasso
do ooo illo Vorgiliano sui in oeundo libro Aonoidos
legitur si mons non nova fuissot' mihi orsuasumost. Qua Cum ita sint pro ,9Ofons inlim forONS . Si in no ro uotoritaton sequimur maiori partis librorum, sunt tantummodo uno ros, Da Troianos porclidorint, titubis in quo ineisus ot Sinon, Compositus ad furta se mon in Ciuin in damnum OtonS. Facito conoodo an quoquo optionom probari osso sod prioi mihi magis inpet. Hapionus mons ad Potronium obsorvation os aliquo intor Se ConneXi inpulo oo vinculo quod ipsa mihi fragmonta raobobant. Nuno, ne diuitia cnium Opus os logonto tonoam X annotationibus meis ad aliorum Suturarum partem pauon quasdam logi quae mihi oloris graviores Ortiores uo idoroni ur. Atquelans nullo inneius ineulo hi Proponam; on tantummodo praemonebo uno ad orba, in quibus qua ostio vorsatur, intollogenda plane in neooSSIrin.
67쪽
Ibi logi iniur haec verba: timui ego , ne O PODinmVoenret. Eumolpus, postquam armon ad Troiuo halosin portinens pronuntiavit, ab iis, qui in portioi-lbus spatiabantur imbro lapido, obruitur. Capito oporto in fugani o dat o sextra templum profugit. Doindo Sequuntur orba uno attuli. Qua os eorum signifi-Caiio Buooholorus ipso quoquo in hae qua ostione
lus, qui otium in orbis traditis nos offundit Eumol-9Um SSQ ootam probo Ciunt ii, sui lapidos mittunto insupor apparot X ius fuga. Quare igitur non Seriptum Si ne me quoque ootum putaront' veloiusmodi aliquid Quid timoro obo Encolpius Solli-Cet mo ami)ulantos animadvortant aliquam ipsi cum
68쪽
Eumolpo intoreodoro rationeni. Nam si illud intollo uni PeriCulum est, o item eorum iram et odium eXporiatur. Ho igitur et avondum ostis quid poota fugiens a Ciat undo apparent, inter os aliquod OSSO Vinpulum. Quam sontentiam verbis traditis ovi mutatione dare possumus. Etenim si opis poetam' ultimum littorum dolemus, nasCitur Senientia, quum Volo. In uno modum ConteXiu Constituto Simul Verba, quae nuptor noster Subiungit is, do quibus uno agimus, melius Coniungi Vidontur Cum eiS, quae
himmo quotios hontrum ut 0oituroni aliquid, intravi, ne in adventiola XCiporo roquontia solet. Sunt orba Eumolpi respondoniis ad exprobrationes Encolpi Hic nim, postquam in tutum e reCepit,
Conquestu orat morbum Comitis Sui Saopius poetice suam humano lo luentis. V Ipso poeta multo minus Commovetur iniuriis, quibus obnoXii suorunt, iam assuos eius est inli Contumelino, idque adeo, ut eam Conforat eum ibo Cotidiano, quod iam X OStro loco tum X eis verbi qua Sequuntur, pro Orto Colligore possumus. Qua Cum ita Sint, qui 'iS, Puto, niihi asson otiar dicenti ad oeom adventicia 'mente
69쪽
Supplenduini OSSO OCabulum suod Si Conn. Orum ciuidnam obstat, quominus ani VoCem etiam in On- toxium Oolpiamus Frustra nim quaesivi alios loCos, qui undom praestoni omission om Nullo segotio intolligitur, si octo disputasse videbor, Onm VOCOmin ConfoXtum esse insorondam OS Verbum, quod
In bahao Encolpius Gitona opporis ot Quin o ingratiam rodiit. Una in laospitium illius porvola Vorunt, ubi duo amantos rapelusis foribus omnes animi ensus Xpromunt ostronio Encolpius a se dicit: sodnihil iam quoi or, nihil iam omini, si bona fido preonitontiam monitas. V Paulum dubito, si in rectodietum poonitoni iam mundare. V Crodo hic dosidorari Sontoni iam, suum habet orbum probandi, quapropter
70쪽
ni suo irae Volitoros inponi niuio, suod non sunt a Cilos ni albus ansoro pictis una ronoVntu penni Spiobolum snpit O. l. N. In laoc Carmino ordo seni Ontiarum luno Sit suonto apparot FaCilia et vulgaria Pornuntur, longo polituo dissicilia in protio sunt si vo ut ipsius soriptoris
Verbis utamur qui 'quid quaeritur, optimum videtur. VVorsu quartus huius poematii, o versibus Phalno iis Sivo ondo rasyllabis Constantis, munitost vitio labo-rni, inofrum enim Claudi Cat. Huooholorus in aleopaginae ad tunc Voi Sum Innotui metro Convenit uomulata. V Sod nihil, opinor, Vota nos eum Bur-mnnno Seribere onovata' ' ut, quod mihi quid ommulto otium probabilius vi lotur, Quoia in V Ha ooduo orba optimo Conei nunt Cum onero dicondi Petroniano os motro Conveniunt, et multo minus rocedunt re orbo tradito quum oenbulum, uiuoohe- loro propOSitiam.