Pia desideria : tribus libris comprehensa

271쪽

Arcadii Eutropius, Stilico redivivus Honorosit Constantini Caesaris Ablavius, citius Alexandri; Tiberi Sejanus; imago Heu nimis historia vera fuere meae so Deus f d quanto tranquisitus exigit aevure,

ut locat in Aeptris votaque lesque tuu la fui autem adhaerere Deo bonum es, ponere

in Domino Deospem meam. Psalm. 72. a OR humanum in desiderio aeternitatis non fixum, numquam stabile potest esse: sed omni volubilitate volubilius de alio in aliud

transit, quaerens reqitiem, ubi non est. In his autem caducis & transitoriis, in quibus eius affectus captivi tenentur, veram requiem invenire non valet, quoniam tantae est dignitatis, ut nullum bonum praeter summum bonum, ei sufficere possit.

h fEt egoJ aliud Sc aliud sequebar, Sc a nullo

implebar; dum non in me inveniebam te, incommutabile Sc singulare, indivisum, unum bonum, quod consequutus, non egeo; quod consequutus, non doleo; quod possidens, satiatur totum desiderium meum.

e fSed nuncJ nihil mihi tam dulce quam cum Domino meo. Mihi autem adhaerere Deo bo-n m cst. Da mihi, Domine, donec his fragilibus assisto membris, tibi adhaerere. ut scriptum est,

272쪽

L BER SE CuNDus. et Ora Eligant alii militiam , alii advocationem, alii diversas variasque doctrinas, alii negotiationem,ahi agri culturam, autem adhaerere Deo bonum est. Deo adhaerere nihil est melius quando eum videbimus facie ad faciem : modb ergo

quid i quia adhuc peregrinus loquor. Adbarere Deo bonum es; sed modo in peregrinatione, quia nondum venit res et Ionere in Deo siem meam. Quamdiu ergo nondum adhaesisti, ibi pone spem. Fluctuas p praemitte ad terram hanc ane horam. Nondum haeres per praesentiam Z inhaere per spem: Sc quid hic ages, ponens i n Deo spem tuam Z quod erit negotium tuum, ni si ut laudes, quem diligis: Ecce si amares Aurigam,

Non raperes caeteros ut tecum amarent Z Amator Aurigae quacumque trim sit, loquitur de illo,

ut eum ament & caeteri.

b Di illa s ouant, nolite cor apponere.

Fluxa est divitiarum natura, suos possessores, Ocytis torrente praer i pido, praetercurrit; alios alio modo, apta mutare Dominos. Hodie hujus est ager, cras erit alterius, di paulo post ad alium perveniet. Respice parumper ad civitatis domos ; quot nomina ex eo tempore, quo fuerunt aedificatae, sortitae sunt, aliter ab aliis atque aliis appellatae posse libribus Z Et aurum e manibus habentis se , fluens semper ad alium transfertur; & ab illo, ad alium; magiS enim aquam manu circumplexam retinere continenter possis , quam divitias conservare

tibi ipsi.

273쪽

a Iustorum iudicio quaelibet bona ad laetarint) cum sanctis desideriis aestuant, bona minime videntur, unde David Propheta,qui Regni divitiis, multisq; obsequiis fulciebatur, quamvis Sc haec ad necessitatem bona esse conspiceret, uni tamen singulariter bono inhians aestuabat,dicens : misi autem adhaerere Des bonum est.b Sit ergo Dominus Deus spes tua, non aliquid aliud a Domino Deo tuo speres: sed ipse Dominus tuus siti spes tua. Namque multi de Deo sperant pecuniam; multi de Deo sperant caducos honores & perituros; aliud quodlibet a Deo, praeter ipsum Deum, sed tu ipsum Deum tuum pete. Relinque omnes amores, pulchrior est ille qui fecit coelum Sc terram. Beatus vir cujus est nomen Dominis es ejus, S non reis exit in vanitates S insanias menda eS.c Sicut autem nemo potest duobus Dominis servire, ita nemo potest in duobus Dominis sperare. Nemo potest in incerto divitiarum sperare, Sc in Domino. Nemo potest sperare in Principibus, Sc in Deo. Nemo potest sperare in viribus equi, Sc in Deo. Nemo potest sperare in saeculo, di in Deo. Nisi enim in Q lo Deo speraveris, & videat Deus spem tuam, in saeculum aeternum esse conversam , & quia aliam nullam omnino spem geris, nisi in ipso, qui vivificat

mortuos, Sc vocat, quae non sunt, non poteris

eripi a peccatoribus. Solus est enim ipse qui salvos facit f erantes in se. a Huic a Greg. homil. q. in Evang. b Augus . in Psalm. 3ο. c Orig. in Psalm. 36.hom. s.

274쪽

L1BER SE CuNDUS. 2 ora Huic qui in homine spem ponit magnopere est metuendum , ne in execrationem illani

indicat: Maledissius ho no, qui con dit in homi ne, X fulcit carnem brachii licii, S defecit a Domino anima ejus. Quae verba cum dicunt, Oui cons it in homine , illud praecipiunt; nequaquam in altero spem poni debere: cum autem,

Θ fulcit carnem bracbii sui; in se, sui habendam

fiduciam vetant.b idquid igitur agendum sit, quidquid

declinandum, quidquid tolerandum, quidquid optandum. Tu es Domine, spes mea, haec una mihi omnium promissionum causa ; haec tota ratio meae expectationis. Praetendat alter meis xitum ; sustinere se jaitet pondus diei es aestus; iejunare bis in sabatho dicat , postremo non este sicut caeteri hominum glorietur; mihi autem adhaerere Deo bonum es, ponere in Domino Deo stem meam. Sperent in aliis alii; forte hic in scientia i terarum ; hic in astutia saeculi ; ille in nobilitate ; ille in dignitate: ille in

alia qualibet vanitate confidat ; propter te, omnia detrimenta feci , S uisereora arbitror equoniam tu es Domine es mea. Speret, qui Vult, in incerto divitiarum ; ego vero ne ipsa quidem, nisi abs te victui necessaria spero. Si mihi Praemia promittuntur, per te obtinenda sperabo. Si insurgant adversum me praelia, si viat mundus, si fremat malignus, si ipsa caro adversus spiritum concupiscat, in te ego spe

rabo.

Ba l. in regJustus disp. q.ψ2. b Eeminera. Beati qui habit.

275쪽

zot Uo TA. rabo. Quid cunctamur abjicere omnin5 spes nil inseras, vanas, inutiles, seductorias, dc huic uni, tam solidae, tam perfectae, tam beatae spei, tota devotione animi, toto fervore spiritus, inhaerere Z si quid illa impossibile, si quid vel dissicile est, quaere aliud in quo speres. a Fortissimumsolatium habeamus, qui confugι--mus ad tenendam propositam spem : quam scutanchoram habeamus animae tutam ac strinam.

b Jam spem quasi anchoram spraemisimusJ ne

in isto mari turbati, naufragemur. Qitem ad moridum enim de na vi, quae in anchoris est, recte dicimus, quod jam in terra sit, adhuc tamen fuisctuat, sed in terra quodam modo educta est conritra ventos, & contra tempestates; sic contra tentationes hujus peregrinationis nostrae, spes nostra fundata, facit nos non abrapi in saxa. Adhaereat, quaeso, Domine, anima meapo stte, suscipiat me dextra tua; sustollatine super altitudinem terrae, & cibet me illa caelesti haereditate, cui suspirat peregrinatio mea die aenocte.

XIV. Sub umbra illius, quem desideraveram,

sedi. Cant. a. Ors iter ignotas longum meditabar in oras, Ei bona jam coepta pars erat acta via. Utque solat in us metam spectare viator,

278쪽

II coepi reliquos Metiri provida i sus, Majus erat medio, quod superabat, iter.

Hei mihil tum refugae ceciderunt corpore vir Totque nimis durus, misita visa labor. Ergo oculos coelo miserά cum voce tetendi, Ferret an hinc aliquis, voce vocatus, opem 'Et mihi, quis, dixi, dabit hisce suboibus ηQ-bram 8 Solis ab infesto verberor igne caput. AP ice, subpsantis quam fermeat arida tellas, Siccaque semustos urat arena pedes O nemora i d riguae, frondosa cacumina, flvae: O latebrael o fontest arboreaeque domus lo utinam, virides pandat mihi populus alm, Aut caput hoc, mali fronde comante tegar laudiit ille meas solitus lenire querelos, Cuius erat toties umbra petita mihi. E Rio, quo Iroperas, scio, quas, ait, arripis

Et scio, quam toties anxia poscis opem coelestis Solyma longinquam tendis in urbem, Quamque agis in terris, huc tibi, vita, via es. Iamque gravat longi te tanta molestia curseus. Et cuperes Mali fronde virente tegi. Ecce tuis venio flerata laboribus umbra, Quinque voves, placido tegmine, Malus ero,Mpicis haerentes unesta ex arbore patam, avosque fodit geminos cussis acuta pedes ' dis innumero laniatum vulnere corpus' picis ' heu vix est corporis umbra mei.

Hac tibi quaesitam fme dabit umbra quietem, Portus , in duris, hac tibi Malus, erit.

279쪽

Dixerat, S et ires subitb rediere jacenti, Tanta loquente Deo, visque vigorque fuit Tunc ego stiliciens, m Sponsum limina xi mi m i, su spersus de Cruce Sponseus erat Et qualia, bo e, inquam, haec es, quam trisis imago 'Hacosne eris capiti Malus aprica meo 'Hac ego janguinea languens rodebosub umbra, Tm crucis infami sipite smus eris 'O mala Malus S in felix, qua te manus unquam Fixit btimo J mandis hac, caede cruenta fuit. Attamen hac latos Assalus jacit ardua ramos, Urque cubent, placidos umbra dat apta toros; Umbra dat opea toros sed non lainen apta sopori: Ab l Magis lacrymis, Malus S umbra pe

tunt,

O bona Malusi V d felix, quε te Manus umquaGFixit humo, hanc dus jaw decet esse manum. Ah et ideo, cui te milem, mi Sponse, vo abo, Saepe mihi umbrifera munere functe domus. ualis onu sta rubris late sua brachia pomis Spargit, S apta fui munera Malus habet; Exsuperatque suas, numeros fuge furores,tIna nemus i 's, hos utibusque Eenus :Talis es aestivis mihi, Sponse, caloribus umbrάς Lympbaque dum stio, dum fameoque cibus. O quoties ego tes quoties, mi Sponse, vocavi, Ut semel ida meum conderet umbra caput sHic ego, s liceat, dixi, gemebunda jedebo; Ui sede amissso moesta colAmba viro, Et modopurpurei concreto sanguine crine, Et Modo Gaterses, labra, doloris erunt. Narax

280쪽

L 1 AER SE CuNDus. 4 II Nunc oculi ante oculos, nunc frons, nunc pendula

cervix, Nunc os, nunc atro barba cruore madens.

O quoties latus hoc, lacrymansque gemenso emidebo lNe videam lacrymis impediar que meis i nus,

Multa tamen dabit hoc unum mihi utilnera, vul-Saudita dum geminos labar ad usque pedes. . Tuncque iterum amplexu lignum lacrymabiis stringenJ Subscribam haec plantis ver a suprema tuis eisn duo qui causampraebent bi mortis, Aviant

Mergitur haec lacrymis, ionibus isielerit. Sub umbra illius, quem desideraveram sedi, Cant. 2.ε Λ Moris enim vulnere pereulsa arborum Bislatia sylvarumque sectatur. b Sicut namqueJ arbor mali inter reliqua ligna sylvae, silc est sponsus inter reliquos filios,

habens fructum, qui non solum sapore omnes, sed Sc odore praecellat; Sc duos animae sensiis et id est, gustum & odoratum reficiat: diversis namque copiis mensam suam nobis praeparat sapientia, in qua non solum panem vitae apponit, sed immolat carnes verbi; ia non miscet in cratere suo vinum, sed mala adhibet odorata ες dulcia , quae non tantum in ore & labiis suavitatem reddant, sed & interioribus tradita faucibus dulcedinem servent. Is enim