Dissertationum trias videlicet de contritione. de communione spirituali. ac de proscriptis propositionibus à SS.PP. ... consecrata a R.P.F. Josepho Maria Paltinerio e Castro Montissiliscis ordinis Praedicatorum ..

발행: 1698년

분량: 169페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

De proscriptis Propositionibus. 27

de ad quod pertinet, ut 'annia referinitii in Deum is de praeceptum ch iritatis implere homo non potest , nisi etiam omnia referantur in Deum : Sic ergo, qui honorat parentes, tenetur ex charitate, non ex vi hujus praecepti, quod ei honora parentes sed ex vi ut is praecepti diliges Dominum Deum tuum ex toto cord

tuo cum ista sint duo praecepta affirmativa, oblisantia ad semper possunt pro diversis temporibus obligare , ergo homo non sola virtute morali , sed Teologica pro diversis temporibus Deum ama tenetur. Quod, amplius expendit S. D. I. a. q. rop. r. 3. quo quaerit . P. homo possit diligere Deum super omnia ex solis naturalibus, sine gratia , in ne corporis haec habet . In statu naturae corruptae homo ab hoc descit secundum appetitum voluntatis rationalis, quae propter corruptionem naturae , equitur bonum privatum, nisi sanetur per gratiam Dei: ideo dicendum est , quod hona in latu natura integrae non indigebat dono gratiae superad, d tae naturalibus bonis ad diligendum Iesum super omnia , licet in cigeret auxilio Dei ad hoc eum moventis sed in statu naturae corruptae indiget homo, etiam ad hoc auxilio gratiae naturam sanantis , ergo habes , quod quantumvis homo moraliter vivat , non fusci pro adimplendo charitatis praecepto , nisi gratia Dei adju vetur falso enim fundamento in sola arena , haec domus aedificata

consurgit.

Teccatum Philosophicum , seu morale est actus humanus discon ve niens naturae rationali , O recitae rationi Theologicum Per , morale es transgressio libera Divinae legis : Philosophicum quantumvis grave in illes, qui Deum , vel uvorat , is de Deo diu non cogitatri est gro peccatum, sed non est ofen a Dei, neque

peccatum mortale issolνens amicitiam Dei, neque terna poena dignum. OPponit S. D. r. . . I. r. 6. in . Respondeo dicenduncta quod, sicut ex dictis patet, peccatum , nihil aliud est , quam actus humanus malus, quod autem aliquis acti is sit humanus , habet ex hoc , quod est volim tarius sicut ex supra dictis patet, sive sit vo luntarius , tis si a voluntate elicitus, ut ipsum velle, vel eligere

sive quasi a voluntate imperatus, ut exteriores actus, vel loquutionis , vel operationis habet autem actus humanus , quod sit malus ex eo, quod caret debita commensuratione Omnis autem commen

152쪽

118 Dissertatio Tertia

suratio iijuscumq; rei attenditur per commensurationem ad aliq naregulam: regilla autem voluntatis humanae est duplex una propinqua

homogenea , c ipsa humana ratioci alia vero est prima regula , lex aeterna, quae est quasi ratio Dei, desideo Aug. in definitione νpeccati postii duo, unum quod attinet ad substantiam actus humani, quod est quasi materiale in peccato, cum dixit dictum, vel factum, vel concupitum aliud autem, quo attinet ad rationem ma ii, quod est quasi formale in peccato , cum dixit contra legem se- ternam: quidem erba radicitus evertunt praemissam seri-tentiam peccatum enim Philosophici consideratum, ad modum materiae

se habet , formam suscipiendo ab a a lege aeterni, a qua deviatur. Ouod ut clarius fiat proponamus argumentum . ibidem postum

sies. Pecc.ltum significat malum hominis actum, ut ex dictis patet, sed malum hominis est contra rationem esse, ut Dionys dicit . . de div. nom. rgo potius debuit dici, quod peccatum sit contra rationem , quam quod peccatum sit c tra legem aeternam cui qui- .dem occurrit S. D. ad s. dicendum, quod a Theologis consideratur peccatum praecipue, secundum quia est offensa contra Deum a Philosbpho autem morali , secundum quod contrariatur rationi, Qideo Aug. convenientius definit peccatum e hoc , quod est contra legem aeternam, quam ex hoc, quod si contra rationem , praecipuὰ cum per legem aeternam regulemur in multis, quae excedunt rationem humanam, sicut in his , quae sunt fidei mae S. DOLI. miris

scὸ, ex quibus aperi haberi, quod si Aug. definiνisset peccatum ef--.

se contra rationem humanam, definivisset illud aiminute tantum , nempe in eo , quod deviat a proxima reguli, quae eIi ratio humana, in qua fiendum non est, ut peccatum sempliciter definiatur Cum ver dicitur , quod peccatum Philosophicum quantumvis grave in illo qui Deum ignorat, c. docet S. D. I. a. q. 6. a. a. ad I quod dicitur dictum, vel factum vel concupitum, sunt intelligendietiam negationes opposit secundum quod omissio habet sationem peccati, cita negligentia secundum quod ignorantia est peccatum , continetur sub praedicta definitione peccati, inquantum praetermittitur aliquid, quod debuit dici, vel feri, vel concupisci ad scientiam debitam aquirendam , docet in c. quod omnes tenentur scire communiter eaquς sunt fidei universalia juris praecepta singuli autem ea, que

ad eorum statum, vel ossicium spectant , ergo qui sic Deum δο-rat ne dicam filosophice , sed supra, O Theologic peccat, quia per legem ternam regulamur in multis , quae excedunt rationem humanam sicut in his, qua Dei sunt. Et

153쪽

De proscriptis propostionibus. 2 o

re eum etcitur, Vel de Deo acti non cogitat docet S. D u

t 6 de Meso ar a. a. q. emper in peccato lese i ' hies lectur

ve rationis Vel oluntatis proportionabilitera comittantur

peccatum philosopbuum transit ad beolinicum, praecipue isseaznostro nam ut ait S. D de malo qu. r. r. hoe psum quod non ei attendere actu ad talem regulam si rationis) n sc Λ-

sideratam non est malum, ne culpa, nec rena , quia anima non

tenetiu nec potest attendere ad vj smodi egi: id semper in actu sed ex hoc accipit primo rationem culpae , quod ne actuali conssideratione regulae , procedit ad hujusmodi lectionem Sicut arti te non peccat in eo, quod non semper tenet mensuram sed ex hoc, qtio non tenens mensuram procedit ad incidendum ei O multo mans Theologice peccabit, qui aetervr mensurae manum non adaptat Aocet enim S. D. I. a. q. I. art. I. in c. In his , quae aguntur per voluntatem regula proxima est ratio humana regula autem suprema et lex e terna , quandocumque ergo actus hominis procedit in finem secundum ordinem rationis ota legis aeternae tunc actus ei rectus , quando autem ab hac rectitudine olbliquatur tunc di citur peccatum, inquavi Theologicum, se non mere philosophicum id ipsum confirmato . u. 9. r. . in Q quod autem ratio humana sit regula voluntatis humans, ex qua ejus bonitas mensuretur, habet ex lege aeterna , quς est ratio Divina inde in Ps vidicitur multi dicunt quis ostendit nobis bona signatum est super nos Iumen vultus tu Domines, quasi diceret lumen rationis, quod iiL nobis est, in tantum potest nobis ostendere bona, nostram voluntatem regulare , inquantum est lumen vultus tui , . a vultu tuo derivatum unde manifestum est quod multo magis dependet bonitas voluntatis humanae a lege aeterna, quam a ratione humana , ubi descit ratio humana, oportet ad rationem aeternam recurrere.

Ex iιibus bene pensatis ille, qui Deum ignorat , vel de Deo se diu non cogitat, peccat Deum ignorando graviter, sicut vel de Deo non cogitando , cum debet , ides Divina regula non utendo

saltem habitualiter Deum diligendo, ut docet S. D. 2.2. q. 2 3. arti c. . in . ita quod habitualiter aliquis totum cor situm ponat in Deo, ita scilicet, quod nihil cogitet, vel velit, quod Divinae dilectioni sit contrarium, haec persectio est communis omnibus charitatem habentibiis dum in operationes exit humanas , ne dum

Thilosophich, fed im Theologicri ab eius enim objecto formaliter

denominatur peccatum peccat labe inficiatur. Unde peroptime proscripta venit praemissa propositio , quae se locum .rberet homines redde-

154쪽

13 Dissertatio Tertia

redderet impeccabiles , ex opposito cet molixi, ac ex otii immo quod ubi Molina ex nimia adhaesione, hic autem positio ex summa elongatione a Deo impeccabilitatem callide statuere conatur

Sequentium Propositionum proscriptio con-srmata fuit D. N. Innocent. XII. in Brev ad Episcopos Belgi de

liqua Dei praecepta hominibus justis, volentibus est conantibus secundum praesentes, quas habent ires, uni impossibilia, deest quoque illis gratia , qua possibilia fiant O Pponit . . . p. q. 8. r. ad 3. Minima gratia potest

resistere cuilibet concupishentiae is mereri vitam aeternam , iterum qu. O. art. q. in . Minima gratia potest resistere cuilibet concupiscentiae, vitare omne peccatum mortale, quod committitur in transgressione mandatorum legis, minima enim chari

ta plus diligit Deum, quam cupiditas millia attri . argenti, sic patet quid sentiendum se de cursu ordinario justi cat hominis,

de quo etiam . S. D. I.2. q. O9. art. q. in . ait Alio modo possunt impleri mandata legis , non solum quantum ad substantia in operis, sed etiam quantum ad modum agendi , ut scilicet e cha ritate fiant, sic neque in statu natuae integrae , neque in statu naturae corruptae potest homo implere absque gratia legis mandata: Unde Aug. lib. de Cor. gratia cum dixi is et, quod sine gratia nullum prorsus bonum homines faciunt, subdit, non solum, ut monstrante ipsa, quid faciendum sit sciant, verum etiam, ut praeosante ipsa faciant , cum dile tione, quod sciunt indigent insit per in utroq; statu auxilio Dei moventis ad mandata implenda ut dictum

est , ergo ex vi gratiae nullum est justo impossibile praeceptum nam ut docet S. D. ibidem ad a. illud , quod possumus cn auxilio Divino, non est nobis omnino impossibile, secundum illud Phil. in . Eth quod per amicos possumus , aliqualiter nos postumus. Si veros sermo de quibusdam gradiibus tentationibus, quaerit S. *9 δ 9 δ' ille, qui jam consequutus cst gratiam, perteipium possit operari bonum, vitare peccatum absque auxilia

155쪽

De proscriptis Propostionibus. 3I

gratiae , in . .ec habet ' ideo nec si et nobis , iit a l eo dirigam tir, protegamur P on ergo debuit ea pom inter Catholicos

sensit calvini dicentis , Legis Dei implementum esse impossibila , iu

snodit proferre.

Interiori gratiae in satu naturae lapsae nunquam resnitur

OP. S. D. r. a. q. os artic. a. ad 2. Si liis post acceptana Ggratiam novi testamenti peccaverit , majori cena est digniis, tanquam majoribus bene liciis ingratus auxilio sibi dato non utens, contra Gent. c. rue9. ad hujus dubitationis solutione ruta, considerandum est, quod licet aliquis per motum liberi arbitrii Di Vinam gratiam , nec promereri, nec acquirere possit: potest tamen seipsum impedire ne eam suscipiat dicitur enim de quibusdam Job. a I. Dixerunt Deo: recede a nobis , scientiam viarum tuarum nolumus , Job a ipsi fuerunt rebelles lumini cum hoc sit in potestate liberi arbitrii impedire Divinae gratiae receptionem , vel non impedire , non immerito in culpam reputatur e , qui impedimentum praestat gratiae receptioni , Deus enim quantum in se est, paratus est omnibus gratiam dare , vult enim omnes homines salvos fieri , ad agnitionem veritatis venire , ut dicitur I ad Tim. r. sed illi

li gratia privantur, qui in seipsis gratiae impedimenta praestant, sicut sole mundum illuminantes, in culpam imputatur es , qui oculos claudit, si ex hoc aliquod malum sequatur, licet videre non possit, nisi lumine solis praeveniatur Ouid clarius adversus praemi am sententiam λAddit etiam . . ad Tessa l. c. r. lect. a. Aliquis dicitur extin fuere spiritum in se, vel alio , cum alius aliquid boni ex servore , piritus Sancti vult facerie, vel etiam , cum aliquis bonus motus inapi surgit ipse impedit Act. . Vos semper Spiritu Sancto

resistitis: Non enim per Spiritum Sanctum inhabitantem tollitur facultas peccandi a libero arbitrio totaliter in vita praesenti Insuper in quot a. art. . ubi resolvens ' homines credere debuissent, Chri- .sto miracula non faciente inter alia , haec habet tenebantur interiori gratiae non resistere Verumtamen assignat S. D. in quo ista resistentia consistat in . d. t. q. I. r. quaestiun . . ad a. ait, In operationibus D vinis non attenditur difficultas , secundum resistentiam ad agentem , sed secundum impedimentum effectus ergo non ess

aeu flabiliatur praemissa propositio impie destruendo gratiae Ius

ciextis anxilium

156쪽

r32 Dissertatio Tertia

r' gubernatur. Contra sententiam Con Trid SH ε de

157쪽

De proscriptis Propositionibus a

clesiae Doctores eximii ex eodem exemplo a Calvino adducto . Un

de S. D ulterius in . q. de lib. arb. i. Is in fin. c. ait, quandocilinque autem ad aliquod faciendum requiritur, aliquis certus modus perationis ignotus operanti, operans indiget mota gubernante o

ecce calcaria dirigente ecce frpnum quibus tamen noulpditur, sed humana iuvatur libertas. De quo vide S. D ps. q. 22. a 2. ad 1. Et tandem l. 6. de malo ubi inquiritis homo habeat liberari L electionem, aut ex neces litate eliga ait Respondeo dicendum, quis iquidam potuerunt, quod voluntas hominis ex necessitate movetur ad aliquid eligendum, nec tamen ponebunt motara quod voluntas cogeretur. Non enim omne necessaritim est violentum , sed blum id cujus principium est extra: Unde motus naturales inveniuntur a- Iiqui necessarii, non tamen violenti, violentum enim repugnat a turali , sicutin voluntario, quia utriusque principium ei in tria ta violenti autem principium est cxtra: Haec autem opinio est haeretica: tollit enim rationem meriti, demeriti in humanis actibus,c 'insa ad hujusmodi autem positionem ponendam,inducti sunt aliqui homines partim propter proterviam , partim propter rationes sophisticas quas bl e re non potuerunt. Ex quibus ad literam praeνertitur praemisa propositio IV.

Semipelagiani admittebant praevenientis grati interioris necessitatem, ad singulos actus , etiam ad initium fidei in Oeerant haeretici , quod vellent eam gratiam talem esse , cui posset humana voluntas resiluere , et obtemperare OPponit S. D adversus alteram hujus propositionis particulam,

utpot in qua venenum servatur , u. a. de ver a. 6. ubi hec habet. Clim voluntas dicatur libera, inquantum necessitatem non habet libertas in tribus considerabitur , scilicet quantum ad actum, inquantum potest velle, dc non velle . Et quantum ad objectum, inquantuin potest velle hoe vel illud , vel ejus oppositum mi an

tum ad ordinem nia i , ii uia αra iiD Oxos velle bonum, vel a sum.

Quantum ad primum horum, inest libertas voluntati in quolibet statu naturire spectu cujuslibet, ecti, secundum vero horum est respectu quorundam objectorum T respectu eorum, quae sunt ad finem, non ipsius finis. etiam secundum quemlibet statum naturae, tertium vero non est respectu omnium objectorum , sed quorundam , eorum s. qui sunt ad finem, nec vero cujuslibet status naturae , sed illius tantum, in quo natura descere potest . Ex quibus totius libertatis jura ex

ponuntur, s cum a b planissim , O saepissim id doceat , si ciui

158쪽

i Dissertatio Tertia

adducere lacu1 ex quol. I. r. r. ad 1 Deus, in ula, movet om nusecundum modum eorum, ide divina motio i quibusdam participatur, cum necessitate, natura rationali cum libertate propter hoc, quod virtus rationalis se habet ad opposita. Et ide se Deus movet mentem humanam ad bonum, quod potest huic motioni resistere. Ouo nil clarius ad expuguandum praedictum errorem, qu)Lulso mastienses notati

semipelagianum est dicere chri um pro Omnibus vinin hominibus mortu esse, aut sanguinem fudit e.

O P. S. D. . p. q. 79. ar. 7. ad a. dicendum qu bd Passio Christi pro

dest omnibus quantum ad scissacientiam, I ad Irim. c. a ait Chrisus est propitiatio pro peccatis nostris, pro aliquibus efficaciter, sed pro omnibus hiscienter,quia protium sanguinis ejus est stim ciens ad salutem omnium, id psum clarius expressit in f, 2 o. q. I. a. I. I.ad a. dicendum, quod hoc, quod omnes homines non repat antur, non est ex iniussicientia medicina reparantis, cum sit sitffciens quantum in se est ad reparandum omnes,qui naturam humanam habent, vel habere possunt sed ex desectu eorum, qui reparationis effectum inibipsis impediunt, de qua re itertinifermonem instituit S. D. iis Gent. c. s. Ed praecipit num a 6 haec habet; ita navis autem ι:ilicienter pro peccatis hi mani eneris sua morte satisfecerit, ut vigesima sexta ratio proponebat, sunt amenii nicuique remedia propriae salutis quςrenda Mors n. Christi est uasi quaedam universalis causa salutis sicut peceatum primi hominis fuit uuasi uni fersalis causa damnationi. oportet autem universalem causam applicari ad unumquodq; specialiter, ut efectum universalis causae participet et eius igitur peccati primi parentis , pervenit ad unumquemq; per carnis originem effectus autem mortis Christi pertingit ad unumquemque per spiritualem regenerationem,per quam homini Chri-Ho quodammodo coniungitur incorporatur, Mideboportςr, quod

unusquisque quaerat regenerari por Axia iiii, ex alia luscipere, in quibus

mors Christi operatur Ecce igitur aperti mam rationem, qua sol clarius patet Chres mortis suscientia pro omnibus insituta. Haec autem dicta sint in honorem Dei, Christi ejus.

SEARCH

MENU NAVIGATION