장음표시 사용
131쪽
De proscriptis Propositionibus io 7
XLV. Dare temporiae pro Spiritiιati non es simonia , qualido temporale nou datur tanquam praetium , sed dumtaxat tanquam motivum conferendi, vel osciendi spiriata ales, et etiam quando temporale sit solum gratuita connpensatio pro spirituali , aut e contra OPponit S. D. a. a. quaest. Ioo art. r. ad s. dicendiim, quod nomine emptionis, Qvenditionis intelligitti omnis contra eius non gratuitus. Unde nec permutatio praebendarum , vel Ecclesiasticortina beneficiorum fieri potest authoritate partium , absquα periculo moniae, sicut nec transactio, ut jura determinant, War. q. eiusdem quaestionis ad ait Circa conationem vero beneficiorum sciendum est, quod si Episcopus anteqtiam beneficili alicui conferat , ob aliquam causam ordinaverit aliquid subtrahendum de .
fructibus beneficii conserendi in pios usus expendendum non est illicitum. Si ver ab eo . cui beneficium consert requirat aliquid sibi exhiberi defructibus illius beneficii, idem est , ac si aliquod munus ab eo exigeret, non caret vitio simoniae. Atqui exigere munus est illud exigere, sub ratione gratuitae compensationis , igitur hoc neutiquam fieri potest, quod in alio casu damnat S. D. hic a. s. ad 2 dicens. Si tamen aliquis dat beneficium Ecclesiasticum alicui hoc pacto, vel interventione, ut exinde suis consanguineis provideat est manifesta moniaci uuae quidem verba extendenda eniunt,
etiamsi tantum debito gratitudinis exigerentur pro ipsis consatauineis,
sic destruitur praemissa propositio XLVI. Et id quoque locum habet, etiamsi temporale sit principale motivi dandi pirituale , imo etiam si sit finis ipsius rei spiritualis sic ut illud pluris aestimetur , quam res spiritualis
O P. S. D. . . . IOD. art. q. ad I dicendum , quod omnia
temporalia annectuntur spiritualibus, sicut fini,' ideo ipsa quidem temporalia vendere licet, sed ordo eorum ad spiritualia sub Venditione cadere non debet: Ecce igitur quomodo ad literam opponitur lux ipsis tenebris, ni nullatenus valeant subsilere in conspe- diu illius. a cura
132쪽
XLVII. cum dixit Concilium pridentini eos alienis peccatis communican te mortaliter peccare , qui nisi quos digniores O Ecclesiae magis utiles , ipsi judicaverint ad Ecclesias promovent. Concilium, vel primo videtur per hoc digniores non aliudsignificare,ella, nisi dignitatem eligendorum sumpto comparati νο pro porytivo vel fecundo locatione minus propria poni di
gniores, ut excludat indignos , non vero dignos vel tandem loquitur tertio quando si concursus. OPponit S. D. r. a. a. a. ad Respondeo dicendum, quod
quaintii ad hoc, quod electio impugnari non possit in soroiudiciali , sussicit eligere bonum; nec oportet eligere meliorem, quia sic omnis electio poste habere calumniam . Sed quantum ad conscies tiam eligentis, necesse est eligere meliorem, vel simpliciter , vel in Comparatione ad bonum commune, quia si potest haberi aliquis magis idoneus erga aliquam dignitatem, alius praeferatur, oportet quod hoc sit propter aliquam causam . Quae quidem si pertineat ad Megotium quantum ad hoc erit ille , qui eligitur magis idoneus:
Si vero non pertineat ad negotium id, quod consideratur , ut causa , erit manifeste acceptio personae Et sic ruit primi, O fecunda extorta expositio scilicet quantum ero ad tertiam de concursu ait
S. D. A. a. q. 83. a. 3 in c. ex parte ejus, qui assii mi , vel eligendo, Vel providendo, requiritur, quod talem eligat, qui fideliter Divina mysteria dispenset, quae quidem dispensari debent ad utilitatem Ecclesiae secundum illud 1. Cor. q. ad aedificationem Ecclesiae querite, ut abundetis. Non autem divina ministeria committuntur propter eorum Temunerationem , quam expectare debent in futuro ideo ill , , qui debet aliquem eligere in Episcoptam, vel de eo providere non tenetur assii mere meliorem simpliciter , quod est secundum charitatem
sed meliorem quoad regimen Ecclesiae , qui , L possit Ecclesiam instruere defendere,, pacifice gubernare sic etiam
tertia interpretatio concilii in nihilum redigitur.
133쪽
De proscriptis Propositionibus Ios
XLVIII. Tam claram videtur , fornicationem fecundi tae nullam in νοlvere malitiam, Q solum esse malam, quia interdicita , ut
contraiium omnino ratio ii dissonis videatur OPpolait S. D. . a. q. IS . r. . in . Respondeo dicendum, quod absque o inni dubio tenendum est, quod fornicatio simplexia peccatum mortale , non obstant , quod Deut. 23. super illud Non erit meretrix , c. dicit glos ad eas prohibet accedere, quarum est venialis turpitudo. Non enim debet dici venialis , sed venalis, qtio est proprium meretricum. Ad hujus autem evidentiam concsiderandum est, quod peccatum mortale est omne peccatum , quod committitur directe contra vitam hominis . Fornicatio autem simplex importat inordinationem , quae Vergit in noctunentum vitae ejus , qui si ex tali concubitu nasciturus . Videmus enim in is omnibus animalibus , in quibus ad educationem prolis requiritur cura maris , sminae , quod in eis non est vagus concubitus , sed maris ad certam *minam, unam , vel plures, sicut patet in Omnibus avibus . Secus autem in animalibus , in quibus sola scemini suifcit ad educationem stius , in quibus est vagus concubitus , ut patet in canibus hujusmodi aliis animalibus. Hanifestum est autem , quod ad educationem hominis non solum requiritur cura matris , a qua nutritur , sed multo magis cura patris , a quo est instruendus essendendus, in bonis tam interioribus, quam exterioribus promovendus. I ideo contra naturam hominis est , quddutatur vago concubitu, sed oportet , quod sit maris ad determinatam sis minam, cum qua permaneat non per modicum tempus, sed diu vel etiam per totam vitam. Et inde est, quod naturaliter est maribus in specie humana solicitudo de certitudine prolis quia eis imminet educatio prolis haec autem certitudo tolleretur , si esset vagus concubitus. Haec autem determinatio certae seminae , matriamonium vocatur, & ideo dicitur si de jure naturali . Sed quia concubitus ordinatur ad bonum commune totius humani generis, bona autem communia cadunt sub determinatione legis, ut supra habitum est , consequens est , quod ista conjun tio maris ad j minam , quae matrimonium dicitur , lege aliqua determinetur
Qualiter autem sit apud nos determinatum , in tertia parte hujus operis dicetur, cum de matrimonii Sacramento tractabitur . Unde cum fornicatio sit concubitus vagus , utpot praeter matrimonium
134쪽
extilens est contra omim prolis educandae , de est peccati: mnaortale . Nec obstat , si ali litis fornicando aliquam cognoscen , suffcienter provideat proli de educatione, quia id , quod cadit sub legis determinatione iudaeatur sectandum id quod communiter accidit. non secundisin id, quod in aliquo casu potest accidere.
Ex quibus bene troscribitur praemesa propositio.
XLIX Mollities jure naturae prohibita non esci unde si Deus eam nouinterdixissa, saepe esset bona, aliquando obligatoria sub mortali
OPponit . . a. a. q. I sq. a. ra ad I dicendum , quod sciat o do rationis rectae ab homines, ita ordo naturae est ab ipsis Deo :ἰ adeo in peccatis contra naturam, in quibus ipse ordo natura vi latur, fit injuria ipsi Deo ordinatori naturae r Atqui mollities est contra naturam igitur destruitur praemisiam assumptum per ea, lirae docet S. D in eadem qu a. io in c. Respondeo dicendum, ubii sicut supra dictum est, ibi est determinata luxuriae species, ubi specialis
ratio deformitatis occurrit, quae facit indecentem actum venereum uiro quidem , cc. Alio modo, quia etiam sit per hoc repu mat ipsi ordini naturali venere actus , qui convenit humana specie , ouod dicitur Vitium contria naturam. Qito illudem potest pluribus modis contingere ueno quidem modo, si absque omni concubitu causa delectationis enerea pollutio procuretur, quod pertinet ad peccatum ammunditiae, quam quidam mollitiem vocant. Ad tollendum autem motivum apparens, quo Videtur licitum id perpetrare, ait S. D. I. Ro. euod secundum naturae intentionem commixtio sexuum in animalibus ordinatur ad actum generationis . Unde omnis commixtionis modus, e quo generatio sequi non potest, est contra naturam hominis, inquantum est animal. Si ergo hoc peccatum pugnat contra nominem in gradu generico consideratum , impossibile est quod ei
lac pectans ad ea, quae sunt contra naturam, non aliquand)fueri;
135쪽
De proscriptis Propositionibus ir
copula cum coniugata consentiente marito non I adulterium,
eoque su cit in confessione dicere tae esse fornicatum.
OP ponit S. D. . a. q. Is . a. 8 in c. Respondeo dicendum, quod
adulterium, sicut ipsum nomen 1bna es accessus ad alienti ira thorum, in . i. q. I. a. I. in c. excipiuntur septem casus
in quibus non licet viro uxorem dimittere fornicantem, in quibus vel lixo immunis a culpa est, vel utrique sunt equaliter culpabiles. Primus est, si ipse vir similiter fornicatus fuerit. Secundus si ipse uxorem prostituerit. Atqui hoc in penam ei alii , ergo ob crime ii prostitutionis, quod in alia specie collocari non potest, nisi in adulterio nam , ut ait S. D. hic sol ad i. dicendum,'ubd si vir dimittat
Hxorem fornicantem livore vindicte peccat si autem ad infamiam proprici cavendam, ne videatur particeps criminis, &c cum ergo hoc crimen sit adulterium , si ipse esset particeps,multo magis crimen in eadena specie gravaretur, nec ad minorem, nempe ad simplicem fornicati nem posset transferri, sicut clare deducitur ex S. D. 2.2 N. Is .ar.
. in . In adulterio dupliciter contra castitatem , human generationis bonum aliquis delinquit, primo quidem, inquantum accedit ad mulierem non sibi matrimonio copulatam , quod requiritur ad bo Dum prolis propriae educandae alio modo , quia accedit ad mulierem alteri per matrimonium copulatam, sic impedit bonum prolis alienae. Eadem ratio est de muliere conjungat , quae per adulterium corrumpitur. Unde dicitur Eccl. 23. omnis mulier relinquens virum situm peccabit primo enim in lege altissimi incredibilis fuit, in qua scilicet praecipitur mota mechaberis secundo Nota in virum suum deliquit, ex quo facit contra certitudinem prolis. Tertio in adulterio fornicata est,is ex alio viro filios statuit sibi , quod est contra' num propria prolis , sed primum est commune in omnibus peccatis mortalibus , alia vero duo specialiter pertinent ad desormitatem dulterii, atqui sic est, i :od etiamsi maritus consentiat, adhuc remanet prolis incertitudo, etiam altero viro ad uxorem accedente igitur idem quod prius , d quamvis talis incertitudo tollatur ex proprii viri abstinentia, sequitur tamen tertium a S. D. adductum nempe ex alio viro filios habere , quod est contra bonum propriae prolis, quorum duorum alterum sussacit ad simpliciter adulterium statuendum igitur inaniter adducitur motivum consentientis mariti ut adulterina deformitas minuatur.
136쪽
Famulus seu submissis humeris scienter adiuvat herum suum ascendere per fenestras , ad stuprandam irginem, e multoties eidem subfervit deferendo scalam, aperiendo januam, aut quid simile cooperando , noupeccat mortaliter , si id faciat metu notabilis detrimenti, puta ne a Domino male tractetur, ne torvis oculis afficiatur, ne domo expellatur. OPponit S. D. .r. q. roq. art. I. in quo usii P. unus homo
teneatur alter obedire in c. Respondeo dicendum , quod sicut actiones rerum naturalium procedunt ex potentiis naturalibus ita etiam operationes humanae procedunt ex humana voluntate, oportuit autem , c. Movere autem per rationem is voluntatem est praecipere . Atqui habens malum finem deficit etiam moraliter ire mediis, ergo non praecipit per rationem, sed praeter rationem conti rationem, sicut deficit imperans cita qui exequitur, nam ut ait, . Dica et in c. Respondeo dicendum, quod omnia opera bona quae specialem habent laudis rationem, specialis virtus determinatur, hoc enim proprie convenit virtuti, ut opus bonum reddatur. Obedir autem sit periori debitum est secundum divinum ordinem rebus traditum , ut ostensum est, ter consequens est bonum, cum bonum consistat in modo specie in ordine, ut Aug. dicit in lib. de naturhonae habet autem hic actus specialem rationem laudis e speciali ob
aucto atqui, ob;ectum ei de se malum , igitur omnino vitandum.
etiam in mediorum exequutione, ne dum lactione , nam, ut subdit S. D. hic ax q. ad 3. dicendum , quod , etsi non semper i neatur homo velle, quod Deus vult, semper tamen tenetur Velle, quod Deus vult eum velle hoc homini praecipue innotescit per praeceptum Divinum ' ideo tenetur homo in omnibus divin spriceptis obedire inqui talia agere It contra Divinum praeceptum
qui es exequutio media ad aliqvid contra juIlitiam, haris, tem, igitura μ' peroptimὰ concludit S. D. hi a. s. ad dicendum quod religiosi obedientiam profitentur, quantum ad ex dem omVersatioIwm, ct c. Si autem etiam in aliis obedire olue
nebit adcumulii persectionis, dum tamen illan ti dii aut contra professionem regulf, quia talis obedientiam si 'Si ergo potest triplex obedientia distingui su ΣΣ Σ
137쪽
De proscripti Propositionibus. 4 13
tem quae scilicet obedit in his adinti obligatur Alcia persecta quae obedit in omnibus licitis, alia indiscreta, qtie etiam in illicitis obedit,sualis de facto es allata in praeniissa propositione. LII. Praeceptum servandi fessa non obligat sub mortali seposito scandalo, si absit contemptus.
OP ponit S. D. a. a. quae Ita arti . . ad I Inest homini naturalis inclinatio ad hoc , quod cuilibet rei necessariae deputetur aliquod tempus, sicut corporali refectioni, somno, aliis hujusmo di. Unde, Spirituali refectioni, qua mens hominis in Deo reficitur secundum dictamen naturalis rationis aliquod tempus deputat ho mo, sic ahere aliquod tempus deputatum ad vacandum divinis cadit sub praecepto mortali Atqui cclesia determinavit festa ut ait S.
D. iii ad dicendum, qu)d obfei Pantiae diei Dominicae in nova lege fuccedit observantiae fabbathi non ex vi praecepti legis , sed ex collitutione Ecclesiae, O consuetudine populi Christiani , quod autem se talis Ecclesiae autboritas consituendi res festos docet S. D. in d.
D. art. q. ad I dicendum quod Ecclesiae praeceptum habet eandem obligandi efficaciam, quam praeceptum Divinum , Igitur ο-
in decidit praedicta propositi . LIII
Satisfacit praecepto Ecclesiae de audiendo Sacro , qui duas eius par te imo quatuor simulta diversis Celebrantibus audit. O P. S. D. p. q. 8a art. a. ad 3. dicendum, quod Eucharistia est
Sacramentum unitatis Ecclesiae , quae attenditur secundum
hoc, quod muli sunt unum in Christo . Atqui in sacrificio Misiae praecipue attenditur Eucharistia consummanda , igitur , ut fideles se conforment sacrificio , unitati ejusdem insistere debent. Item S. D. a. a. q. 87 ar. I. in C. Respondeo dicendum , quod sicut dictum estn me oblationis com nauiae et ad omnes res, quae in cultum Dei exhibentur, ita quod si aliquod exhibetur in cultum Divinum, quasi in aliquod sacrum, quod inde fieri deberi consummendum est , oblatio est,' sacrificium: Unde Ex a s. dicitur offeres totam a me tem in incensum super altares: Atqui Mesae sacrificium Deo a fideli oblatum figuratur in toto, integro illo ariete omne enim sacri
138쪽
lud erat si plex in fui consitutione, nec ex pluris in partibus com satius, ita neque Missae facrificium, Deo uideli abistium . Tanto
metis quod ut ait S. D. R. p. q. 8a art. I. ad a. dicendum bonus aicus uiuis unitus est Christo unione spirituali per fidem . charitatem non autem per Sacramentalem potestatem in ideo habet spirituale Sacerdotium ad os rendum spirituales hostias, de quibus dicitur an s. o. Sacrificium Deo Spiritus contribulatus, inom. ia. exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, quo loco s. D. e tiam ait, ei autem considerandum , quod hostia, quae Deo immola batur quatuor habebat, primo namque ipsa oblatio debebat esse integra, incorrupta, atqui illa hostia Deo oblata per laicum fungentem victo spiritualis Sacerdotis integra non esset, igitur coram Leo nulla ' Tum vel maxim id apparet, quia diDei fas si uti surpartes audire in uriam facit, ut subvertit modum, di mysteriorum ordinem, quo tantum peragi sacrificium omnino en necesse sicut e PDdenter apparet ex toto S'. p. 6ε. ubi disert/,ac eleganter singula Misbae partes examini subduntur, in quibus non semel mystica refe- fluuione Tum etiam quia sic complicatam audiens Missam debet se applicare ad unum si ut O alterum Sacerdotem auscultandum
atqui id plicat adimplere sicut opportet, O cum rem ait n-tione igitur idem quod prius , nam tu ait S. D 2 p latra istc. s. Intellectus noster plura simul actu intelliges ta 6 est cum intellectus in actu , fit intellectum actu ' si lusu suct antelligeret sequeretur, quod intellectus simul esset plura ridum genus ouod est impossibile. Tum tandem quia praeceptum et nodo rationabiliter debet observari a particularibus I cI ite
docet , . p. a. q. 9o. r. 3. c. ubi dicit, quod condere es en Vel pertinet ad totam multitudinem, vel 'pertinet ad persona 'blicam , qua totius multitudinis curam habet, O ibid. ad 1 Iieen
dum quod, sicut supra dictum est, lex est in non u
an regulante, sed etiam participative sicut in eo uiato
139쪽
De proscriptis Propositionibus iis
partitιm successone consei lentes: nam ut subjungit S. D. p. a. q. i. ait. q. c. Respondeo dicendiim , quod , icti dictum est te imponitur aliis per modum regulae, mensurae, regula autem, men- iura imponitur per hoc, quod applicetur, O infra talis autem applicatio fit per hoc , quod in notitiam eorum deducitur e ipsa promulgatione Ter quae undequaque apparet quanta processerit
inlustrita erga Deum , qui praemi sa disposuit a fidelibus in
ι non potes recitare Matutinum , O Laudes potestem reliquas oras . ad ibi tenetur, quia major pars trabit ad se minorem. O P. S. D. p. s. e. i. ubi de horis Canonicis ait. Divina quidem
Oilicia in septem horas Canonicas distinguiantur, L. Matutinum, Primam Tertiam , sextam, Nonam , Vesperas , iompletorium . Et infra ad has .ptet horas tenetur Sacerdos , --lii constituti in Sacris ordinibus, sive habeant beneficium, sive non, d omnes illi , qui percipiunt Ecclesiastica stipendia in quocumque
ordine sint de pos . c. i. ad Heb. igitur ex his lar constat Iraedictam propositionem damnatam esse , non olum relative ad beneficiatos praebendatos , sed etiam ad quoscumque , quom modocumque Sacris ordinibus initiatos. Ut autem illius fasitas appareat docet S. D. in disp. q. 8 de
conscientia r. s. ad . dicendum, quod ille qui vovit obedientia in tenetur obedire in his ad , quae bonum obedientiae se extendit, nec ab ista obligatione absolvitur per errorem conscientia : Sicut igitur
naue esset, quod quis non potens praedicare , nolet etiam obedire ob id praelato in adeundo choro v g. vel aliquo alio i feriori scio dimplendo , eo quod ex in i mitate ad mayis non possit Nam ut subdit S. D. ibidem , obligatio illa , quae est ad praelatum bivi non potest idem ergo dicendum venit de Diν in incio , non enin excusationem aliquam habere potes Sacerdos de sua errone conscientia in hoc , qui , ut ait bidem S. D. art. . ad . dicen
dum , quod tunc conscientia erronea non suffcit ad absolvendum, quando in ipsis errore peccat ut quando errat circa ea , quae scire tenetur iterum ibidem in c. ait, unde nulliis ligatur per Rceptum aliquod , nisi mediante scientia illius praecepti atqui Sacerdos
iam scit suam obligationem , se extendere ad totum Osscium dicendum , igitur contra Inderesim agit cessando a recitatione par-
140쪽
tis , se totum ne heat, hoc enim insuper docet S. D. Ilae, a I ad i. Vel potest dic quod tota vis conscientis examinantis, Vel consiliantis ex iudicio synderesis pendet : eiit tota veritas rationis specillativae pendet ex principiis primis. Atqui in primis principiis particulares conclusiones includuntur , sub eorum lumine , igitur , pars incii recitanda, ex vi dinderes contenta in obligatiove
Item S. D. a. a. q. 88. r. q. in . dicendum, ub idem non potest esse causia dandi, o recipiendi , sicut nec causa agendi, patiendi atqui ut ibi ii bdit Clericis inquantum sunt ministri altaris spiritualia populo seminantes , decimae a delibus debentur
gitur isse in nullo casu erunt obligati decimas dare , si in principaliori ratione decimariun Iolvendarum , jam fant immunes tamen contrarium docet S. D. ibidem dicens unde patet responso ad primum , quia clerici de propriis praediis tenentur bivere decimas Parrochiali Ecclesiae, cu alii, etiamsi ipsi sint ejusdem Ecclesiae clerici Ex quibus conclude pariter pro re praesenti. Et magis ad rem . . in . d. s. q. q. art. I. quaestirin . . tu ad i. quaest dicendum, quod oratio cadit sub praecepto, determinate, ct indeterminate, determinate quidem ad aliquas orationes e praecepto tenentur illi, qui ex osscio uni medii inter Deum populum constituti, sicut ministri Ecclesiae , unde ex ossicio eis ancumbit preces ad Deum in persona totius Ecclesia fundere dc adeo e ita tuto Ecclesiae tenentur ad horas etlnonicas dicendas Notaesego , quod distributio horarum es ab Ecclesia , sed obligatio sempliciter si ab ordine suscepto ergo se Ecclesia non distribuisset horas
canonἰcas, Iam clericus adhuc teneretur ad aliquam saltem orationem , I totaliter id non vetet infirmitas. cc u lica, qtis facienda inciti it ministris Ecclesiae , ut dictum estiat quia haec publica oratio non fit ab orante solum pro se sed proauis , adeo non debet esum esse mentalis, sed vocalis, ito autem est pro aliis nequit inmitti, ne illorum damno,' iniuria Ditκr
qui ommisit partem orationis, es incit debit . quam pote recia