장음표시 사용
101쪽
- Me minus satuent videre acute, Erroremque meum probe resessent, A me desciam, statimqueprimus Amplectar mage vera, certa, clara.
Sin subscribitis, optimi Catoneg, Atque applauditis huic opinioni, Nam suffragia posco literata, Plausum negligo plebis imperitae:9 Non sane inuideo tibi, B A LV ZICui dudum quoque perbo=ium libellum
Illi ipsi asseruisse FIRMI ANO
Orbe contigit approbante toto.
De Appendicum pari, quod subieci Θmposio, nihiI dico. Ipsae illae se satis aperient lectoribus, qui, saltim hoc loco
alienas non eme eas, ceniebunt illico. Vnus restat Durandus quidam , Ortuini Gratii, ipsas Musias lacessere ausit, filius haud degener, qui propemodum Cir culos hos meos turbasset, monentibus identidem amicis, ut arrogantiam hominis indoctam, quam non ita pridem in Ephemeridibus xl αδ- ιοις ostendit, tribus libellis famosis me agressus, in qui bus conuicia in me liberalissime effudit,
Ergo perlegire atque ponderate, suem vobis lepidum dico libellum,
102쪽
iusta censura retunderem. Sed non e . Curriculo me meo reuocari pallus sum ab isto antagonista, lassicere ratus breuem responsionem, eamque pariter triplicem, quam hic dabo. Primo scilicet pro me homini respondebit φιλολογος, sed idem philosophus PMiarus libri quinti prologo : Imitari me dum non post Du-' randus obtrectet licet. Illiteratum hoc est, vulgariter literatorum plausum non desidero. Poetae succenturio grauissimum philosophum, Senecam, sic libro de Constantia b praecipientem: Et honores ta iniuriae via si etiam literati vulgi, in promiscuo haben- di sint. Nec his dolendum, nec rigis gaudendum. At videri sophista vult theologus Quare theologum audiat summae auctoritatis, cuius quidem nomen ipse scio, maiorem in modum veneratur, priα-ntim. Eius haec est in exordio libri ad Demetrianum sentehtia : Μctius existimo, errautis imperitiam silentiospernere, quam loquendo. Sed nolo caetera subi Ungere, ne alieni feruoris verba meae irae commodasse videar.
Revertor ad lectores meos, eisque optime valere iussis ad praeuertendam
103쪽
iteratae lectionis patientiam totius meae oraefationis hanc ἀνακεφαλαωσιν eXl1i-
Testimonium Hieronmmi de Symposio Lactantii profertur ζs emendatur, M. I. Ex eo con eluditur, Symposti πηesentis auctorem esse Lactantium, II. Ostendit r, verum libri titulum
esse Symposium, indeque e tum fuisse poetam
nomine Symposium: si que plures huiusgeneris errores notantur, III. Alii siripto res Θmposiorum ex prisco aevo, IV De ompositi δε- conuiuiis literatis veterum, V. Reliqua argu menta, quibus probatur, Θ osti praesentis auctorem esse Lactantium, M. Huius Symposii meminit saeculo septimo Ade Initis, VII. O circa idem tempus auctor Historiae Apollonii Tyrii,
VIII. Auxiliares, eaedemque leuioris armaturae, copiae, quae pugnant, Lactantium esse praesentis Sm si auctorem, IX. Recapitulatio praecipuorum argumentorum, L. Nominantur viri
doctissimi, Symposeum omnino esse librum Lactan rii, mihi essensi, XI. Mi moratur contradictio Fabricii, XII. BeFeri, cui respondetur, XIII Movmi Botavi, cuius dubitationi satist XIV. XV. Digresso de nomine Lactantii. Refellitur Uinus, praenomina Lucii Caecilii Laetantis abiudicans, XVI. Caecilius, non Coelius, est verum La tantii nomen, XVII. Refutaurur, qui Lactantium crediderunt a patria di
104쪽
Lactantii. Defenditur, eum Afrum fuisse, σquidem Siccensem, MX De nomine Firmi anis eius origine, XX. De nomine Lactantii. Notantur, qui id e lacteo sumine eloquentias derivatuni voluerunt, XXL Multitudo nominum Lactantii illusipatur similibus illius aeui exemplis, XXII. Symposit illius mentio assertur e saeculo duodecimo, XXIII. XXIV. Saeculo decimo quinto id rursius e tenιbris protraxit Nobletus, XXV. Primus upis edidit Perioniux. XXVI. Perionianam editionem bis repetiit Reusserus, XXVII. Praefatio Perionii. XXVIII. Asinuma in editione Perionii υποβολώμαῖον. XXIX. De Camerarii editione aliquot aenigmatum Symposit, XXX. itemque Lorichii, XXXI. De Pithoei editione is ossi, XXXII. De editione cisalionis , XXXIII. De editionibus Ritreriausis es Musi, XXXIV. De editionibus Duacensi s Causini, XXXV. Da editionibus Iunc eri hic XXXVI. De tribus SP Isi aditionibus primariis, XXXVII. De versis ne SVNosse Graeca s Germanica, XXXVIII.
Errores doctorum virorum de aetate, religion
s patria is si poetae, XXXIX De origine σrroris, quo ex Symposeo libro factus est Sympo- flus poeta, XL. Eruditorum de hoc Θmposio sudicia, XLI. Iudicium de noris ad Sympo flum Casabonis, XLII. Barthii XLILI. LT Befflui , XLIV. Iudi tum meum de aenigmatibus Hi ompsacis, XLV. XLVI ostenditur, tractationem
105쪽
tionem horum aenigmatum pertinere ad otium liberale, nec vituperari debere, XLVII De cr rica cura huic Symposio in hac noua editione
adhibita, XLVIII. De radicibus Symposii πις quibus usus sum, de iisque iudicium, XLIX. L. LI. LIL LIII LIV. LV. De Symposii codicem. Gallicano, LVI. De lemmatibus horum aenigmatum, LVII. De annotationibus meis, aliorumque, huic editioni adiectis, LVIII. De- dieatio huius editionis ad flummos huius aetatis critiem, LIX., Allocutio brotiis ad Puridu-rium, LX.
Scripsi Gottingae d. XXII. April. An.
109쪽
Me me Sicca docet, Sicca deliro. magistia, . Annua Saturni dum tempora festa redia
Perpetuo semper nobis solennia ludo. Post epulas laetas, post pocula dulcia s
mensae Deliras inter vetulas puerosque Assuaces
Cum streperti lare madidae facundia lin
Tum verbosa cohors studio sermonis inepti Mogno nesciol quas passim de carminen gas
110쪽
γ - - LACTANTI Iro M meditatae diu sic friuola multa locuta est. Nec mediocre fuit magni certaminis insta Ponere de versu vel soluere quaeque viarissim. M ego ne solus foede tacuisse viderer, Pui nihil attulerim mecum, quod dicere possem, Is Hos verjus feci subito de carmine. Voces Infanas inter sanum non esse necesse est Da veniam, Lector, quod non it ebria Μ VARIANTES LECTIONES.
Titulus in A. Incipiunt Enigmata Simphosii. C. A D. Inc. Enig. Symphosii. Versus r. a. in P. &Per. desunt. Herses r. C. Hic quoque Simphosius. 2. A. sic deliroque magistro. 7. A. Dum streperet. Io. Per. locuta. Ιχ. A. ct Caus diuersa. P. diuerse. Per. diuersos. D. quique. I4. A. ct D. attulerim , possim. II. A. & P. quod non sapit. C. quod sapit. D. quod non capit. Per. si non sapit.
Versus I. a. 3. & 4. Continent praesationis praefationem. Priori scilicet praefatiuncula auctor se excusat lecto.
