L. Caecilii Firmiani Lactantii Symposium, siue Centum epigrammata tristicha aenigmatica quae vero suo auctori post longissimi temporis decursum reddidit, ... repurgauit, suisque et Ios. Castalionis, Casp. Barthii, Frid. Besselii, aliorumque notis ill

71쪽

busque sim usus adminiculis. ' Ac duo quidem mihi proposui, primo ut Criticum agerem, eluti lue mendis suam verbis integritatem sinceritatemque restituerem; deinde ut interpretis munUS eXPlerem, Cum, quae Uera mens cuiusque sit aenigmatis , quidque docto illo inuolucro

Contineatur, ostenderis, tum verum Ver

horum sensum inuestigans, &, quid acuminis iis subsit, manifestans. Ac ad cristicam quidem curam quod attinet, ea hic maxime opus erat, quod Critici superioris aeui Symposium illud prorsus neglexerant: quibus quidem propterea ignosco, quod rati, auctorem eius s cculo aliquo barbaro inter sordidas vixisse monachos, non crediderunt operae se facturos pretium, si multum temporis coiisumerenteo emaCUlando. Ac sane vulgata eum in modum adhuc sunt aenigmata haec pleraque, ut Symposium hoc maximaeX pa te haberi mereatur pro 'ibro nondum edito. Adeo corrupte peruerseque edita sunt. Unde spero, me a doliissimo quoque non nihil gratiae initurum, qui, ut emendatiora haberemus haec aenigmata, summis viribus annisus sum. Illos.

Vero, qui, emendatio an inemendato libro utan

tur, sua nihil putant interesse, plane ridiculos censeri ibere, facile assentior D. Baptistae

72쪽

cZὶ Maro, cum certe, sita cum ipse pergo.

A ueprauatis utimur codicibus, nihil aliud supersit, nisi ut Ixioni s miles vis ram pro re, errorem pro scientia, amplectamur. XLIX.

Atque initio solius secutus ingenii

ductum non paucos detexi naeuos, quo. hurae libellum deturparat librariorum Partim imperitia, partim negligentia: i 'ter quas emendationes sunt, quas deinceps vidi confirmari liquidissima MSS. Codicum scriptura. Hinc adii variantes lectiones, quas reperit Perionius, Camerarius, Pithoeus, Cosalis, suis quisque MSS. in odicibus: earumque Ope partim memmedelas reddidi certiores, partim noua Tetexi vulnera, ad eaque sananda omnem curam S cogitationem contuli. Forte inter haec accidebat, ut Theodorus Hasaeus quem supra iam honorifice memini, Consultis MSS. codicum Catalogis me edoce-Tet, latere aliquot codices Θmpsi huius NSS. partim Lugduni BatauorUm, Par tim in Anglia. Nec ista humanitate con- tentus vir optimus optimeque de opibmis merens literis statim simul recipie-Jat, se ad amicum quendam in Batauiam scriptu-

73쪽

scripturum, eumque rogaturum, Ut ad me transmittat accuratissime descripta varian tia codicum Lugdunensium loca. Occasonem vero cum . Circumspicerem nan ciscendi varias, quas vulgo vocamuS, lectiones ex Anglia, fauente & hic mihi fortuna factum est, ut is superiore anno, cum Hanouerae. versarer, benevole me conueniret suamque mihi offerret ami- .citiam vir doetissimus, Io. Georgius Κνsυ- rus, Regiae Societatis Anglicanae Colleraga dignissimus, cuius eruditis stimuiri opus Selectarum sutiquitatum Cestieartim N Uper

non mediocri exceptum est has literas, ainantium applausu. Is igitur cum narraret, se Londini fatis diu versatum commodissimis gauisum esse occasionibus in plurium eruditorum amicitiam se insin andi, sine mora rogatus a me est, ut ad 4llorum quempiam scriberet, ab .eoque summis Contenderet precibuS, Vt, qui quid Londini vel alibi esset MSS. codi- Cum, meo sum tu quam scitissime describendum curaret & quam primum tranS- mitteret. Is Spollicitus est operam suam ,

perhumaniter, & seliciter paulo post impetrauit a Ioanne Chamberlonio, Armigero, viro humanitatis non minUS, qtiam Cruditionis . eximia Jaude forenti, ut ipsi res iista curae esset. Atque ita factum est, E 4 vt.

74쪽

Vt tria codicum ex Anglia acciperem apographa b Osi. Breui post tempore etiam Hasaeus mihi transmisit variantes lectiones duorum MSS. codicum hi bliothecae Lugdunensis, quas rogatu ipsius summa attentione & industria inde ex-Cerpserat Hauercampus, vir ClarissimUs a supra iam suo mihi merito laudatus, ite-TUmque nunc laudandus ob praestitam mihi singularis humanitatis beneuolentia ma

Nactus igitur quinque MSS. codi cum lectiones . coepi non eas solum adscribere ad editionem Θmpori a) Walchianam, quippe quae prima venerat in manus meas. sed & aliunde congerere lectiones variantes. Has summa fide studioque exhibeo in hac mea editione singulis subicinas aenigmatibus, & fglis distin.ctas, quarum significatum hic explicare debeo. Scilicet literae A. B. C. signant

Codices Anglicanos, & prima quidem

ca) Seiant igitur lectores, variantes lectiones, quas subieci singulis aenigmatibus, vulgatam resipicere edicitionem hoc es, Iunckerianam vel Malabianam. Dhanc in annotationibus respicio meis, quoties visumto ii do Vulgatum vel Editum erat. Mearum enim putaui esse partium, mon corruptum textum I exbiber sed correctum. . -

75쪽

primum, secunda secundum, tertia tertium; D. codicem Lugdunensem priorem & E. posteriorem; P. codicem Pithoelia m. Codicem Camerarii, Per. Codicem . Perlonii. Tandem cum & glossae codiis cibus duobus Anglicanis prioribus adscriptae nonnunquam usui missi fuerint, ac praeterea in Gusni editione nonnula, las deprehenderim variationes quas non

plane putabam negligendas, has quidem per notam Caus illas per gl. significatast

LI. Sed haud dubie spem lectorum meo rum expleuero, si codicum illorum sngulorum luculentiorem exhibuero de . scriptionem. Sciant itaque, inter illos codices optimum esse Anglicanum primum, in Bibliotheca Regia, quae west- monasterii asseruatur, ita signatum: Esn.

Is ante octingentos annos eXaratus esse

Creditur, & exaratus profecto est multo accuratiuS Caeteris, adscriptaeque sunt et glossae a grammatico quopiam haud indocto. Ordo quidem aenigmatum in primo. hoc & in secundo, de quo mox dicam, codice interdum disteri ab ordi. ne vulgato, sed raro. Alter Angliae Codex, qui in eadem regia bibliotheca exstat sic inscriptus: in ρυ. eodem, quo , prior,

76쪽

prior, saeculo scriptus esse Creditur, licet non aequet prioris illius bonitatem, non tamen meretur prorsus malis aggregari codicibus. Mutilus autem est isto codex, in eoque Priora triginta nouem aenigmata desiderantur. Tertius Angli canus codeX, qui in bibliotheca CottO-

niana asseruatur, trecentorum circite Tannorum est, .aC sere conuenit cum ecli- ii tione ΘNosti typographica, qua V suS ego, sum. Caeterum admodum indiligenteris scriptus est. & multa habet vitia, quae scribae vel imperitiam coarguunt vel nimiam negligentiam . .

Venio ad Lugdunensis Acadmiae codices, quorum prior in forma quarta, quam Vocant, est perscriptus, posterior in octaua suo octuplicata. Et hunc qUi-dem valdo veterem esse, restis mihi est CLHιuercamyus. Caeterum utrumque codi- bcem in istam bibliothecam delatum fuis- lse e bibliotheca Isaaci Vossit, ideo non du-,hito, quod in Catalogo codicum MSS.

eius, quem adornatum habemus a Colome flo, duplex Symposi aenigmatum codex ex- istat, & prior quidem num. 294. inter codi, ces Latinos, posterior num.ss. Vterque horum codicum corruptissime scriptus, non tam variantes exhibet lectiones,

si quam

77쪽

iam manifesta librariorum errata. Ta- an & hoc e sterquilinio non nihil auri uere potui. Adeo nullus liber vetu-1s tam luteus est, ut non subinde optii metalli aliquid in illo luto reperiatur. .eganter Michael TFomasius in penultima igma suarum ad Lactantii opera notaim de codice quodam: U, inquit, ille

dex Dalri corruptus. Tamen is es, qui eum uaro post, qui eo cum iudicio matur. MD-μ faciendum est eis, qui hanc eurum emen andi veterum auctorum libros inficipiunt, Nepe ex pluribus malis codicibus unicum o Dum sectant. Possiim igitur Iani Gulielmi a) verba hic facere mear VIussim peruetu-ο libro, descripto quidem eo vitiosi me, ex cu- ιι tamen vestigiis multa bonae lectionis velutἐsigia sagaciter odoranti sese osserunt. Ve-issimum est enim, quod summus ille cri-icus, Io. Frid. Gromulus, iudicat in Monob L c) ad scriptores ecclesiasticos , esse quidemvembranis haerere tuti um s tamen. A quid tae asperi ρο scabri s sntflis exhibeant, ex

o veram scripturam ut eliciamus, operam dam

am esse. Non sunt enim sita pergit,in codiceae cintiqui fine mendis etiam prodigiosis, prae-laro nobiseum agitur, eum Agna ad salutem s

78쪽

veram auctoris manum satis plana sunt se eer ta. Reliquum mens diuina, plurimumque doctrinae sudium, percognita scriptoris indoles ac natura praestabunt.. LIII. Vti vero ex Anglicanis codicibus duobus prioribus non omnes exsCripsi glossas, sed eas duntaxat, quae non Videbanturi nullius esse momenti ; sic nec Omnes omnino scripturae diuersitates in de εξ ex caeteris codicibus annotaui. An notaui quidem plurimas, &, ut Terentis

na viar formula, pleras que omnes, Vt non

sit, quod meam industriam quisquam desideret; sed erant nonnulla vitia adeo

turpia, eademqUe adeo manifesta, ut non. sustinerem ea, qUΟtiescunque o Curre- bant, inter varias lectiones adscribere. Sic manifestissimo errore in cod. s. titulus aenigmatis XI. habebat pluuio pro su vior in codice C. erat aenigmatelX I. sncussum pro intus sunt: in codice D. V. 3. nexu pro πιο δειω ; XXXIV. I. malus pr0 maturr XL. r. capud pro caput; .LVI. a. refusa pro reuulsa; LXXIX. i. & LXXXVII. eurbo. & curba pro curuo & eurua; LXXXVIII. a. ancipitis pro ancipites. Idem codex aenigm. XXXI. I. Commate non

suo loco posito sie habebat: Moechus eram, regis sed, Caetera.

79쪽

Duo adhuc sunt, quae de codicibus illis monenda habeo. Primum enim in Lugdunensibus, item in primo Codice Anglicano sequitur Adelmi liber aenigmatum sub hoc titulo: Incipiunt capitula de enigmatibus d) Aldhelmi. In secundo autem Anglicanorum sequebatur Epithala,mium a S. Paulino dictum in Iulianum. Recordor hic, Ioannem Lelandum testari in Collectaneis suis, luidem tomi tertii tribus se) locis, saepius in bibliothecis Anglicanis reperiri eodem coniuncta volumine aenigmata Aldelmi, Simposii. Eusebii, renutuni: vhi quidem quis sit Eusebius ille, quis Tautunus, ignorare me profiteor, nisi forte aenigmalographi illi duo, quorum supra D e Sigeberio Gembiacensi facta mentio est, Ee ebertus & Thomas transformati fuerunt alter in Eusebium, alter in Tautu

LV. Deinde in codice si, qui secundus est Lugdunensis bibliothecae, velut appen dicis instar sequebantur quinque alia aenigmata, eaque en Verba αποπτου S.

80쪽

Haher campis valde minuto charactere defer pia, ut oculos multum fatigauerit eorum lectis

Equidem suspicor, desumta ea esse ex Egeberti siue Echeberti supra memoratis aeniagmatibus rusticanis. Certe huic coniecturi rae suffragantur tituli, & ipse quoque stylus prodit hominem barbariore versa' tum in saeculo. Sunt vero & haec asmodum deprauate scripta. Videor tamen mihi priora quatuor non infeliciter persanasse. Quintum, quod non potui totum restituere pristinae sanitati, emendandum relinquo ingenio acutiori. Enea, prout a me correcta debitisque instructa interpunctionibus sunt, subiuncta &diuersa MS. codicis scriptura, & tribus Cl. Hauercampi suspicionibus.

Si replicas, pulchram remes sub tegmine for-

Muscas ci incurrens alieno ch) pello labore, aurarumque Amia gratissima flamina pando. II. --