장음표시 사용
201쪽
sYMPOSIVM si Sed nune exanimis lacerata lata, reuulsat . Dedita sunt terrae, rumulo sed condita non
A. De Ficone. B. Galliea, ubi tamen glossa adseripsit Caliga. a. B. At nune. D. refulsa. 3. A. flossa addit variantem lectionem, cumulo.
ANNOTATIONES. - LINUM J Ita seribo pro vulgato CALIGA, quippe in quam non conUenit hoc aenigma. Ac facile credo, huic inscriptioni occasionem praebuisse titulum subsequentis aenigmatis. Antiquissimus. Anglicanus codex titulum praefert De Ficone, quod quid sibi velit, cum anxie quaererem, subsidio mihi venit locupletissimus Glo graphus, Dufremius, docuitque, genus quoddam calceamenti monachici ita vocatum fuisse illo barbariei Catholicae tractu. Descriptor itaque monachus Caligae substituit usitatius tum nomen siconis. Sed sic quoque errauIt. Nam .linum i et aenigmate describi, qui dubitat, mulierculam aliquam sibi adicH-Cat magistram, quae ubi frena linguae tuae laXauerit , etiam patientissimum lailabit auditorem, & vel amplissimis commen- .
tariis laciendis suppeditabit uberem ma-ld 3 teriam.
202쪽
heo, cuius haec sunt lib. XIX. Hs. nat. cap. prLinum euulfim, s in fasciculos mansales coiatigatum, siccatur in Fle. - - Deinde mergitur
D aquam, pondere aliquo depressima, id est ter- xl cespititia. ' . r. vita J Etiam res inanimatae, quamdiu in natali suo loco sunt & vigorem suum Gescendo ostendunt, visae appellantur. Inde apud Virgilium Georg. III 4s.s2lphura viva ; Ata. III. GL & I. Ip/. viuum saxum; II. 7s sumen vivum. Etiam Tacitus Amnat. IV. H. 4. habet visum saxum. Pari modo apud Uirgilium Georg. III. ώη. visus dicitur vitie v. Sic & Horatius lib. I. Oda s. v. s. vinum Vocat cespitem, qui Virgilio A . IIIIo4. dicitur casses viridis.
Sed multi comites cssum pati Iur: eumdem. R. LECT
B. ct c. ct Per. Clauus. I. A. ct Per. qui. 3. Peri eomites multi.
203쪽
CLAVVS J uicaligares Germanice VO- cantur Stu ages. Appellatio illa occurrit apud Plinium Hs. nat. lib. IX. cap. 33 ; lib. XXII. eap. aa; N lib. XXXIV. cap. I4. Clavos floccis Ivpactos etiam vocare possumus ex Plauto Trin. III. a, ρη: & Bacchi d. II I. yS. Testatur idem .Plinius lib. XXX cap. s. quendam Alexandri M. praefectum , aureis clauis solitum eile fingere crepidas. Plura de clauis caligaribus vide, si libet, in Brissonii Antiquitatibus Iuris selectis lib. II. p. s. Docte quoque & copiose de iis differunt Casaubonus & Duportus, ad Theophrasti Charact. Cap. 4. edit. recentissi p. 42. sq. & p. 29O- sqq' - - I. In capiteJ Non dubito, sic rescribendum esse pro edito in eaput. In capite in-
gredi significat aus deni Si opife gehen, sicut
' IV Indere me nulli possunt,praecidere muli, ' Sed sum versicolor, albus quandoque fu
Malo manere ni sier: minus ultima fata v
204쪽
VAR. LECT. γPer. Capilli. r. C. praescindere. D. sed praeei
dere. 2. Per. eanus quandoque.
I. Findere me nulli possunt Id vulgo cre- . ditum fuit. Sed iunioris aetatis artifices, . alienis capillis ut Hieronymi utar verbis ex Epip. VIII. p. s. 9 turritos verticeae nobis fruunt, ostenderunt, crines etiam fissi-
I. praeciderH Elegans dictio, de qua supra iam pluribus egi ad L. a. Σ. versicolori Poeta noster, dum ultimam huius vocis syllabam produxit sequente vocali, Virgilii id exemplo fecit. Is enim ecl. III sq. inquit: Ipse, ubi tempus
Wit, omnes in fonte lauabo. Et rursus X. θOmnia vincit amor: s nos cedamus amori. z. albus quandoque fuιurus 3 Ouidius Trist. IV. X. l . Iam mea Igneas imitantur tempora plumas , Inficit G nigras alba senecta comas. Idem elei X. m: μω mihi canities pulsis melioribus annis Venbrax, antiquas miscuoratque
a. quandoqueJ Id est, aliquando, olim. Sic Tacitus Annal. VI ao. I: Et tu quandoquo degustabis imperium. Suetonius in Vita Neronis cap. Is: Britannicum, ne quandoque apud Φominum gratiam paterna memoria praeuale
205쪽
ret, veneno aggressus est. Cicero ipse lib. VI. ad Fam. epist. N: Ego me Apurae diutius arbitror commoraturum, quoad ille quandoque Drnio at. Sulpicius Seuerus Hisi saer. lib. I. cap. U. n. g. de Israelitis Pharaonis iugo pressis:
Puta iam multitudo abundans metuebatur, nσquandoque libertatem armis vindicarent, Paruulos recens editor aquis mergere edicto regio cogebantur. Iustinus lib. VII. s Τοῦ Amnias uxori in scelere deprehensiae propter communes liberos, ignarus, eisdem qua doque exitiosam fore, pepertarat. Seneca epis. XXIV. ineunti: ERIDe dubio stultum, quia quandoquo sis futurus miser, esse iam miserum.
Λ yon sum cincta comis, non sum com-
γ ra capillis elatus enim crines mihi sunt, quos non videtvssus
Meque manus mittunt, manibusque remistor in auras. R. LECT
206쪽
PILM Hoc aenigmate poeta nosterranu formam iactusque pilarum, ut Ovidii verba huc accommodem e Trip. II. ΑΘ.I. comta capillisJ Statius lib. II. eam. si
v. Iaa: adultum comere erinem. . Tibullus lib. I. eleg. g. v. σοῦ Eu placet, quamuis in Leo venerit ore, Me nitidum tarda eo erit arta eaput. Virgilius Mn. X. sa: comtos de more capillos. 3. manux mittunt, manibusque remitrari
Vtrasque manus poeta describit, & emi tentis pilam, & remittentis. LX.
1 Entibus innumeris sum toto corpore plena: 'Frondicomam sobolem mos depastor acuto Mando tamenfrustra, quia respuo praemia
2. FrondicomamJ Frondes arborum codimae vocantur a poetis. Redeunt iam gra-
207쪽
mina campis, arboribusque comae, inquiebat tempore verno Horatius lib. IVM. 7. P. I. Hinc poeta noster felici audacia primus, nisi fallor. fecit frondicomus. Imitatus eum videtur Prudentius Cathem. 9mno ILL v. roget Frondicomis habitare locis. et morsu depascorJ Virgilius AEn. II. a se serpens miseros morsu depascitur artus. Idem , Georg. III. a. FS: cum furix atque artus depineitur arida febris. a. acutoJ Sonum serrae innuit poeta
noster. Huc & respicit illud Virgilii
Georg. Itur argutae lamina serrae; 3. praemia dentisJ Id est, id, quod dentibus meis aufero. Pertiriet huc Taciti illud Annal. LI. o. a: neqαe praemia caedis apud interfectorem mansiura. Curtius m. s.s Nos uberrima victoriae praemia exspectant. - LXI.
Crat nemus in lymphis, stat in alto gumore flua
Et manet in mediit undis immobile robur: Terra tamen mittit, quod terrae munera praesar. a
208쪽
C. ct Per. Stat domus. a. Per. Permanet S mediis immobile robur in undis. 3. C. At cum immittit. E. praestet.
2.-Robis hoc loco signat arborem Virgilius Georg. I. ιΠ: pensa focis robora. Idem de heroibus ex equo Troiano prodeuntibus Asin. II. aDἰ laetique cauo se robo- re promunt. Vnde roborarium dicitur apud Gellium lib. II. cap. 2οι Pro vivaris. 3. mittit, quod terrae munera praestatJMittit hic ponitur pro emittit. Vt igitur. India mittit, id est, emittit) ebur, Canente Virgilio Georg. I. s . sic noster dicit, te ram emittere lignum, eX quo ponteS Con'. ficiuntur. Terea inquit, emittit id, quod in medus aquis vicem S Qicium terrae praestat. In ponte enim ingrediuntur homines non secus ac in terra. Terrae munera praestare Lactantio nostro idem est, quod Curtio III. H. 7. militis munera exequi, Id est, ea sa-Cere, quae gregariis militibus facienda sunt.
IPsa grauis non sum, sted aquae mihi pon-- dus inhaeret, Viscera
209쪽
Intus lympha latet, sed non se Donte profundit.
r. A. & C. & D. R E. ct P.& Per. inhaeret. 2. A. &B. si C. & Per. tota tument. 3. C. iacet. D. profundet. P. refundit.
I. inhaeretJ Vulgatum erat inhaesit, sed corrigi hoc iusserunt codices. 2. rumentJ Ita pro tamen, quod editum erat, recte habent plerique codices MSS.
3. se spontη profunditJ Sic & Virgilius
Ari. IV. Ios: Italiam non sponte sequor. 3 VIII .
TRes inibi sunt dentes, unus quos continet
Vnus praeterea dens est'flus in imo:
Meque tenet Numen, veritus timet, aequor, adorat. R. LECT.
I. B. ct C. & Per. quos unus. a. E. S Solus iniquo. Per. ct parte sub ima. 3. E. nomen. Per. vectus timet.
210쪽
3. tenet NumenJ Id est, Neptunus, quem ea de causa tridentiferum appellat, itemque tridentigerum, Ouidius Metam. VIII. yy . &
3. ventus timetJ ob oculos habet poeta noster illustrem Virgilii locum, ubi Neptunus grauissima voce ventos iubet conticescere. Exstat ille Mn. Lιax seq.
Interea magno misceri murmure Pontum
issamque beniem sensit Neptunus:
- - talia fatur: Iam coelum terramque meo sine numine,Denti, Miscere G tantas audetis tollere moles t
Maturate fugam. - 3. aequor adoratJ Mea haec correctio est. Uulgatum erat aequora curant: quod quia ieiunius dictum mihi videbatur, mutaui in aequor aderat. Nec dubito, me sin-- ceram sic restituisse scripturam. Sane enim aequod Neptunum, Deum quippe suum, adorat ex poetarum sententia. Is enim tumidis regnat in undis, ut ait Ouidius Tris. I. 4. 77. Est Deus immensi maris, ae sua nautae Numina sola colunt, ut Virgilii verbis utar e Georg I. v. depromtis. Pulchre etiam Seneca in Medea I. l. . Neptunum vocat dominatorem maris.