장음표시 사용
221쪽
I. DeucalionisJ Editum erat: Deueation ego sum crudelior hospes in unda. Quam scripturam esse falsam, admodum obesae naris sit necesse est, qui negare sustineat. Sed facilis mihi fuit emendatio. Cui enim ignota est fabula veterum de Deucalione, qui missis post tergum lapidibus humanum genus, aquis tori terrae orbi immissis necatum,oraculi iussit repararit ρ Breubter id narrat Virgilius Georg. I. Q. item que Iuuenalis set. L. D. - sed copiosius Ouidius lib. I. Metam. fab. 7. Hinc idem
Ouidius Met. lib. VII. 317. vocavit Deusa tioneas undas. Pari modo noster poeta dicere potuit Deucalionis undam: quam Cur erudelem vocet, nemo non intelligit. Iam
quis non Videat, ex crudeli hostes factum esse crudelis hospes, quod quinque codices habent ρ Imo vero quis non intelligat, hoc esse referendum inter ea menda, qUae orta inde sunt, quod parum attenti li-hrarii. dictata male perciperent: CUiUS generis eχempla multa promit Abraham Us Ortelius in Indice rerum Thesauro mo Geographico praemisso sub titulo Librarii, &lo. Clericus, vir harum literarum Coinsultissimus, in Arte Critica P. III. se l. I. cap. 3. volucris quoqueJ Vulgatum erat: υο- lacris
222쪽
sYMPOSIVM. Π3Meris tum. Quae lectio non est incommoda. Sed quia nullus vetus liber ei suffragatur, ac plerique habent volucris quoque, mihi quoque retinendam tuendamque duxi hanc scripturam.
V sfammas, ignis tormenta profugi:
a medela meo pugnat contraria fato. Ardeo de θmphis, mediis incendor abundis. R. LUCTr. A. & C. & D. ih P. ct Per. profugi. a. A. ct B. medulla. Glossa tamen in A. adscripserat: Lege dela. D. medella. E. pugnet. D. fatu. 3. A. de lymphis mediis incendor ab igne. D. ardeo demsis, medios incendor ad ignes. P. calidis intendor ab vndis. B. Infrigidor lymphis calidis, incendor ab undia. C. Infringor lymphis ealidis, incendor ab undis.
I. profug0 Vulgatum erat refugi, quod correxi e codicibus MSS. a. Ipsa medelaJ Sententiam huius versus ita expressit Plinius His. nat. lib. XXIVI
cap. 23: Mirum, aliquid, postquam arserit, accendi aquis. 3. incendor ab undiri Plinius lib. XXXIII. cap. s. eXtremo: Cata aqua accenditur.
223쪽
, C per ines intus, sed raro cernitur ignis. Intus enim latitat, sed Folos prodit ad ictus:
Nec lignis, ut vivat, eget, nec, ut occidat,
2. D. ictos. 3. D. S E. nec occidat. Sed in eodire C. totum aenigma sic legitur: Magna mihi duro molli tur semper ab igne, Tantesque sicco intus mihi virtus adhaeret, Semper inest in me, sed raro cernitur ignis. Pari modo in editione Perionii sic exbibetur praesens aenigma 'Virtus magna mihi duro mollitur ab igne. Cessantique foco virtus tamen intus adhaeret. Semper inest in me, sed rhro eernitur ignis.
HOC aenigma, quod a Perionio, & in eo dice Anglicano tertio, aliter exhibetur, in parum curo. Stylus duarum harum editionum satis manifesto prodit aeuum VI actantianam haud aequans eloquentiam. Videtur lacer quispiam codex, in quo aenigma hoc ita corruptum erat, ut Vix unus eius versus legi posset, otioso monacho occasionem praebuisse, suo ex ingenio resarciendi damnum.
224쪽
a. intus enim latitatJ Virgilius Georg. I.: Et silicis venis abstrusium excuderet ignem. Idem Mn. VI. 6: femina flammae ab usa invenis Ficis. LXXVI.
Imor aequales currunt ex arte δε-
Sic, quasi certantes, cum sit labor omnibus
Et prope sunt pariter, nec fi contingere pos
. B. ct C. & Per. Rotae. I. A. ct C. ex parte. Per. aequali--ex parte. D. sororis. 3. Per. una, neque se.
ROTAT Vulgatum erat ROTA. Verum duorum codicum scripturae patrocinatur res ipsa. Potest etiam ex Ρithoeano Codice pro lemmate recipi si DRIGAE I. aequalesJ AEquales sorores Latinis adeoque & nostro auctori dicuntur, qui aetate pares inter se sunt. Corn. Nepos in Vita Attici cap. XVIII. r: Nunquam cum sorore fuit in ultate, quam prope aequasem habebat. Ibidem cap. r. 3: in pueritia nobi-
225쪽
Iis inter aequales ferebatur.. Apud Curtium Vn in I. Alexander ita alloquitur quo S-dam milites : Vos iuuenes s mei aequales. id est, coaetanei mei, ut iunioris aeui verbo utar. I. ex arte J Sicut Cicero dixit lib. V. de Iin. cap. i7 . Hic status corporis es maxime snatura ; sic noster recte potuit dicere ex , arte. Scilicet non ex natura simul currunt quatuor rotae, sed ex arte. Pari modo Ouidius Trist. ι. r. ro'. dicit libros ex ordine positos. Sic Virgilius Georg. IV. 4 : totius ex ordine gentis Mores, s studia, G populos, s praelia dicam. Idem A . I. 46o: videt Iliacas ex ordine pugnas. Audacius CV lius x s. sa. scribit: Nec ulla nisi ex permisso voluptas Alexandro erat. Sic & ex more, item ex consiuetudine, diXerunt auctores non
infimi subsellii. . 3. I prope sunt p/riteri Pariter prope, id
est, aeque prope. Curtius V. a. 7: cx qua pertica) signum eminebat pariter omnibus con
spicuum, mel es einer eben ' qui sthen lunte,
ais der madere. Idem VII. p. aa: ut Omnes, qui defecerant, pariter id est, aeque grauiter belli clari promerentur.
226쪽
Λ J0s fumus , ad coelum quae tendimus a
ta petentes, Concordi fabrica, quas unus continet ordo,Vi simul haerentes per nos scandatur ad
Per. Scala. I. A. Glossa ad scindimus adscripsis o L ge tendimus. B. Possunius ad eoelum. C. quia scanindimus. D. & E. quae tendimus. 3. Per. Et suntll-mittentur.
I. tendimus J Editum erat Famlimus. Sed sunt codices, qui habent tendimus. Recte. Non enim scalae scandunt homines. Vir gilius sta. i. go': Tendimus in Latium. 2. quas unus coutinet ordoJ Idem hemistichiuin supra adsuit cap. LXIII. I. 3. scandaturi Sic correxi vulgatum comitentur. Vt, inquit poeta noster, prr nos Ismul haerentes scandatur ad aurat. Evado adflummi fastigia culminis, inquit Virgilius AEn. II. 433. Quomodo autem fandatur corruptum sit in comitentur, facilis est coniectura. Prima scilicet litera vocis sandatur absorpta est ab ultima litera proxi
, me praemissi nos: quod saepe factum, in
227쪽
xig LACTANTII Arte Critiea obseruauit & exemplis demonstrauit Scioppi S. LXXVIII.
I di magna parens, laqueo connexa I tenaci, silo plano, manibus comprensa si
r. B. S C. & Per. In sylvis genita ct laqueo. B. & C. Complexa. 2. A. comprensa. D. complexa pressa duobus. D. vincta solo. 3. D. sequens, me quoque. Per. Quoque sequens ducor, simul de me cuncta sequuntur.
I. Mundi magna parensJ Peracuta ambiguitate scopa hic appellatur mundi magna parens, Cum & Deum sic possimus affari: Mundi magna parens. Sed acumen poetae nostri non perspicientes monachipriss hemistichium, ut e codicibus duobuS apparet, CorreXerunt stilicet. Mundus enim hic loci signat munditiem, ac ΠΟ- tum est argutum illud: mundus immundus. De voce paranι adiungam loca aliquot, - - . ' qua*
228쪽
n. I. Italia Vocatur magna Parens frugum. Horatius lib. I. oda ιο. v. es Mercurium, cui lyrae inuentionem tribuunt fabulae, curvae Vocat parentem strae. Ouidius Trist. I. 6. III t4. N. 1e ipse vocat parentem librorumsuorum, id est, auctorem. Quid Z Quintilianus lib. II. Insit. Orar. cast. IT. Deum Vocat parentem rerum fabricatoremque mundi. Pliniis vero Historiae naturalis Capite omnium Vltimo Italiam vo- LCat parentem mundi alteram, naturam subinnuens, quasi parentem mundi κατ-dicendam.
I. tenac J Eodem modo , Virgilius Georg. II. 4at. diXit rastros tenaces. 2. comprensaJ Cum editum esset compressa, vocem comprensa reuocaui ex Codice perantiquo. Sic Virgilius A . III. ΩΑ: prensa manu. CVrtiuS VII. δ. N: Laneeam laetid comprehendit. Idem VII. g. Urpennas, id est, alas Fortunae, comprehendere, subaudi manibus.
, Ere rigens curuo patulum componor in orbi mr
229쪽
im , LACTANTII Mobilis est intus linguae crepitantis imago. 'Non refinat postus, motus quoque saepe resultat.
I. A. ct C. ct D. & E. patulum - orbem. 3. C. Nam remouent penitus. D. Dum gaudia subito, mater mea me Ianiabit. E. Gaudeo dum subito, mater mea me laniauit.
I. patulum eo l. orbem J Sic legendum esse statim vidi pro vulgato patulo c. i. O'. be. Confirmant hanc emendationem plures codices. 2. crepitanti Etiam Virgilius Georg.
IV. σι. Cymbala vocat aera crepitantia.
3. Non resnat J Duo deterioris notae codices hic exhibent versum alienissimum. Sed, unde hoc factum sit, si quis quaerat, is sciat, in duobus istis codicibus hic duo aenigmata esse in Unum confusa, adeoque prioris tertium, posterioris duo priores versus abesse. Posterius autem aenigma infra videbis loco ultimo, ubi sic editus
est versus tertius: Dum cecidi infelix, ma ter mea me diuisit. 3, positus, motus J Subaudi e p. I. orbis.' l
230쪽
TRra olim fuimus, qui nomine iungimur
Ex tribus es unus, tres msentur in uno, uisque boaus per se, melior, qui cominet
A. De potu ex melle. B. S C. ct Per. Conditiu potitus. a. A. ct C. & D. dc E. ct tres miscentur. B. tres Miniscentur. 3. D. in se.
CONDITU cinditum dicitur cibarium
elegantia s suauitate mirifica excoctum, inquin Dan. Bapt. Pius in Annotationibus linguae Latinae Graecaeque cap. ιM. Non tamen
displicet mihi titulus CONDITUS POTV ob versum tertium, ubi melior exstat, non melius. Addo eiusdem Pii epigramma iaconditum, quod eodem loco p. edi tionis Gruterianae exhibete
Condita mihi opus. Conditi nomisis unde, Propo tum 8 Graecis vox aliena senis. Si bene Romana conditum voce loquunm Ipse sies, lingaeae qui decus es Lariae. Id quodcunque para. Stomachi penetralia
