L. Caecilii Firmiani Lactantii Symposium, siue Centum epigrammata tristicha aenigmatica quae vero suo auctori post longissimi temporis decursum reddidit, ... repurgauit, suisque et Ios. Castalionis, Casp. Barthii, Frid. Besselii, aliorumque notis ill

발행: 1722년

분량: 378페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

r. Tres olimisimu J Ad haec verba glossa antiquissimi codicis Anglicani haec adscripssit: id est, mel es vinum N piper. a. tres dis miscenturJ Vulgata editior' tres commiscentur. Sed Codicum MSS. maior est fides & auctoritas. LXXXI. '

ACETUM EX VINO.

omlarum nihil est, nihil es extrisficus

o a ιιctum Nec tamen inuenio, quod in isto vast retia qui. Quod fuerat, non est: coepit, quod non erasi

r. B. Sublatum est mihi nil, ct nil extrinsecus. a. B. Quod fueram, non sum, quod eram, non nunc fore coepi. C. ct Per. Quod fueram, non sum, coepi, quod non erat, esse. 3. B. & Per. inuenio. A. ct C. ct D. ct Per. ipse reliqui. B. ipsa reliqui.

ANNO T.

2. Nec tamenJ In editione Vulgata posteriores duo versus sunt transpositi, at- que sic fluunt: Puod fuerat, non est, coepit quod non erat esse. Nec tamen inueni, quicquid prius esse reliqui.

232쪽

Posteriori versui erat opus emendatione. Tο inuenio hausi e vetustis libris manu exaratis. Caetera per mo corrigere coactus sum. l . LXXXII.

λὶ omen habens Graecum, contenIio ma gna dearum, Fraus iuuenis pulchri, multarum curas

rerum,

Excidium Troiae, cui bella cruenta paraui.

R. LECT. - . . Per. Malum, I. A. ct C. A D. & E. ct Cain. Nomen ouis Graece. P. & Per . Est mihi nomen ciuis. a. A. ct B. S c.S D.oc E. ct P. ct Per. ct cam. iuuenis functi. 3. Per. quae bella. 4. A. Hoc volo, ne breuit mihi syllaba prima legatur. D. S E. quarto versι carentes hunc habent tertio Dcor Hoc volo, ne breuior mlhi syllaba prima legatur. Cani. etiam tertio laco exbibet, quartum nutam habens, hune verseme Hoc volo, ne breuiter mihi syllaba priina legatur.

ANNOTATIONES.

I. Nomen habens Graecuni J Vti e φηνυο1 sit fama, sic e ψηλον malum, e mater. Scilicet Dores pariter ac AEOles η in αι mutare solebant. Vid. Heu pelius de dialectis Graecis Gn. G7. s 3 o. Plerique codices habent ouis pisi babens. Ac sane,ηλον etiam O 3 ovem

233쪽

ouem apud Graecos significat. Verum cum ex hac scriptura oriatur acumen admodum frigidum, monachoque, qUam Lactantio, dignius; retinui habens, nec dubito, alteram scripturam esse profectam a monacho Graecae linguae non imperito eodemque inepte sedulo. Illud praete-aeire nolo, fuisse viros perdoctos, quibus illa Vox μηλον errandi praebuit occasionem, H Latine eam redderent per ouem, ubi per malum erat transferenga: Cuius Tei exempla protulerunt Paulus Leopardus lib. III. Emendat. cap. 23. & ΙΟ. Georg. Graeuius Lect. Hesiod. cap. I. p. ILI. contentio magna dearum' Quid hoo

sibi velit, ex Luciano discere licet, qui &in Symposio p. M'. & in Dialoeo Panopos

Galenes p. 2ηε. eX Vetusta fabula refert, Eridem Deam, cum non esset ad Pelei nuri Ptias inuitata, aureum quoddam malumata inscriptum: ACCIPIAT PVLCHERRIMA, in medium proiecisse Comuiuium; ortam hinc esse grauissimam litem inter Iunonem, Venerem & Mine uam, ab iisque Paridem clectum arbitrum Venerem Caeteris praetulisse. Ortum hinc prouerbium : Pomum Eridis.

2. fraus iuuenturi Innuitur fabul a de Hippomene, qui Atalantam, SchGeneisliam sorma praestantissimam, cursu Vi

234쪽

sYMPOSIUM. Iascit, postquam obiectis tribus malis aureis eam retardarat. Copiose id exponit Ouidius Metam. lib. X. fab. ia. & Hyginus fab. 19. Potuit tamen poeta noster & illam ob oculos habere fabulam de Acontio, qui pomum iureiurando inscriptum legendum obtulit Cydippae, eamque eo pacto se redamare coegit. Vnde ipsa Cydippe in epistola sua Ouidiana ad Acon

tium v. to rMittitur ante pedes malum cum carmine talit

Heu mihis iuraui nunc quoque paene tibi. Susulit hoc nutrix mirataque: Perlege, dixit. Insedias legi, magne poeta, rua1.

Geminam de Ctesylla&Hermochare fabulam ex Nicandro produxit Antoninus Liberalis Metamorph. cap. I. 2. iuuenis pulchrH Reclamant omnes Codices, praeferuntque functi. Sed iam1upra XV. 3. me obseruare memini, librarios literas f&ρ permiscuisse: & hoc quidem loco error librariorum est maxime manifestus. Dico igitur hic cum Grutero lib. III. Sulpie. cap. λ: Non perturbor exemplarium consensu. Vidi quippe saepius, cum Una ouis in flumen desiliret, reliquum gregem ocFus insequi. 2. multarum cura sororumJ Innuit poeta Hesperidum mala, Virgilio eri. m. s. memo

235쪽

mes Mythol. lib. VII cap. 7.

3. Excidium TroiaeJ Respicitur Paris, iqui occasione mali ab Eride obiecti le- .ctus arbiter secundum Venerem pronuntiauit sententiam: cuius rei praemium a s Venere accepit Helenam, quae. ut Cice ronis verbis e secunda Philippica utar, Troianis causa belli exitiique fuit. 3. excidium Troiae J Virgilius A . V. Qσοῦ Septima pos Troiae excidium iam urnitur aestas.

3. cui bella cruenta parauiJ Sic rescribo pro vulgato: dum bella cruenta peregi. Si quis tamen forte acutius mendum tollere valet, ei non equidem inuidebo, mirabor magis. Caeterum in nonnullis Cordicibus praesens aenigma exhibetur qUarto hoc versu auctius: me volo, ne breuiter

vel breuior) mihi ollaba prima legatur. Quii quidem versus inspidum profecto sapit

monachum, maiorique iure locum meretur in Alexandri Doctrinali, quam in Lactantii Symposio. Liceat vero & aliud hici exhibere de malo epigramma , Quod Sine- ferum quendam auctorem habet, & in altera Parte AEnigmalographiae Reusnerianae exstitI. 47: Hippomenes quali cepit Schoeneida pomo: Cydippei niveae quale tulere manus:

236쪽

Blanda fluum quali Galatea petebat amantam raut vir ab Hesperio quale dracone tulit: Trad re debueras etiam mihi tale, sed ostierrPutre: quis σὲ ctus muneris huius erit: Malo malo malo vesici, quam figere malisi Oscula morosae virginis via malis.

LXXXIII.

ri 'Obile duco genus magni de gente Ca-

Vna mihi soror est, plures licet esse puten

tur.

De fumo facies,sapientia de mare nata es.

3. B. deque mari sapor inhaesit. C. de mari mihi saporinhaesit. P. δ: Per. mihi de mare gustus inhaesit. Cam. sapientia per mare nata est.

ANNOTATIONES

I. de gente CatonisJ Alludit ad familiam M. Porcii Catonis de qua disputat copiose . Gellius Noct. Attis. lib. XIII. cap. S. Vti enim Roma vetus Brutos, Bestias, Verres, Apros, A nios,Catulos, Caninios habuit, sic & Porcios. Ex eadem familia fuit M. Grunnius Coro- Cotta Porcellus, cuius ludicrum testamen uotum exhibet Taubmannus in Commentaria

237쪽

rz8 LΛCTANTII, ad Culleem Virgilianum p. ιη I 7. Plures festiui illius testamenti editiones commemorat in Bibliotheca sua Latina lib. IV. cap. s. q. q. p. 7M. Fabricius.

g. sapientiaJ Sapientia hic loci primiti-uam gerit notionem, & saporem signat. Innuitur scilicetsi, quo pernae saliuntur. Cumque sal in mari gignatur, hinc sapientia pernae de mari nata dicitur. Pertinent huc Lactantii verba lib. III. cap. ILm. N: tanquam sapientia cum saporis mercibus fuerit inuecta. Vbi cum merces dicantur saporae, ut recte ad hunc locum monuit Cl. Walchius,) non mediocrem errauit errorem Guil. Canterus, lib. III. Nov. lin. cap. Io. ratuS, eo loco memorari merces Saporis regis. Libet hac occasione alium

errorem proscribere, quem video doctissimis quoque viris communem esse. Sciblicet Horatius lib. I. Iset. 7. v. s. scribit , lippis nutum G tonsoribus esse. Vbi non solum Ioannes Bondius in scholiis dicit lippos innui, qui loquaces adse alticiant; sed& magnus ille Erasmus in Chiliadibus suis putat, oppos significari, qui in tonserum ossicinis dein

sideant expetentes remedium oculorum. NU-

per etiam in Cl. Loescheri doctissimo de

causit linguae Hebraeae opere lib. Ip. 21. haec stendebam, vel lippi s tonseres hoc norunt.

pe perperam boni viri interpretan-. tur

e nossen

238쪽

cit viros, sed lippas vetulas, quarum loquacitas iam olim proverbio locum fecit. Senum scilicet proprium est illud oculorum vitium, maXime mulierum. Sed quid longiori oratione opus in re tam tenui p3. A mare Pro de mari. NeC Vero novitatis accusari noster poeta debet. Solus Ouidius tria suppeditabit loca, e quibus apparet, poetis oc in sexto casu licuisse

dicere mar . Is igitur Trip. V. a. ao: Exiguum pleno de mare demat aquae. Iterum ex Ponto IV K. 41: Et prius I ter In eaput Euxino de mare vertet iter. Rursus in Ibin v. lao : Et sis mam Lib co de mare corpat aquam. Haec mihi sunt obseruata exempla. Plura addit o Lucretio, Plauto & Catullo Iustus Zingeriingius in Promulside Criticorum

LXXXIV.

ion ego de toto mihi vindico corFore via

Sed capitis pugna nulli certare recusso. Grande mibi caput est, totum quoque coetus

in illo

239쪽

I. A. mihi vindico corpore. a. Per. At capitis. D. pugnum. 3. A. ct D. & E. Grande tamen. C. in ipso est B. quoque pondus in ipso est. P. pondus in illo. Per. pondus in ipso.

I. vindico corporeJ Editum erat corpore vindico. Ego secutus sum codicem vetustissimum, cui suffragantur aureS eruditae. a. nulli certareJ Pro certare inm uulgo.

Graecismus haud ignotus, quem plurimis illustrat exemplis Daniel Vechnerus

LXXXV.

Contero cuncta smul virtutis robore ma

gno.

a mihi ceruix, capitum sed forma si

ruma

Pro pedibus caput est: nam caetera corporis absunt. R. LECT.

C. Pistillum. a. A. mihi est. Per. Arma aliorum. 3. B. nam caetera eorporis absunt.

ANNOTATIONES

3. nam caetera corporis absuntJ Gratula-

240쪽

pturam reperiebam in uno codicum Anglicanorum. Nam iamdudum sic rescripseram pro vulgato: nam caetera corpora non sunt. Quanquam perfacile erat hancce 1 uscipere correctionem, si modo animus aduertatur ad rem ipsam, quae hic describitur. Caetera corporis, id est, Caeterae parteS CorporiS. Sic caetera Africae, id est, caeterae partes Africae apud Tacitum Annal. IV. s. s. Idem lib. XIII. F. a.

caetera belli dixit, pro quo reliqua belli id est, quod ex bello reliquum est, legimus in Curtio VII. s. n. rur1iisque in Tacito Annal. XIV. II. l. & His. IV. a. s. Huius generis & illud Curtii est VII. n. G: pleraque belli. . I. virtutis robore magnoJ Quintilianus de causis corr. eisq. cap. XXVI. S: Virium robore multum caeteros superat. Curtius IX. Πιε: Pugit ob ex miam virtutem virium regi pernotus caruF.

LXXXVI.

D curva, capax, alienis humi gu

Luminibus fass auri mentisa colorem, Dedita sudori, modico succumbo labori.

SEARCH

MENU NAVIGATION