L. Caecilii Firmiani Lactantii Symposium, siue Centum epigrammata tristicha aenigmatica quae vero suo auctori post longissimi temporis decursum reddidit, ... repurgauit, suisque et Ios. Castalionis, Casp. Barthii, Frid. Besselii, aliorumque notis ill

271쪽

LACTANTII discrimine DeroJ Editum ineptissime erat

veros. Sequor EOS CodiceS, qui vero habent. Nullo discrimine vero, subaudi existente: qui quidem loquendi modus doctio Tibus haud est incognitus. XCVIII.

' 'Omen habens hominis post ultima fata a V remans. Nomen inane manet, sed dulcis vita profugit. Vita tamen superest multis post tempora v

I. A. ct B. At P. ct Per. fata remansi. C. sara remansi. D. fata remanens. E. fata remansit. Caus post ultima sacra relinquo. Per. hominum. a. B. vita ubi fugit. 3. B. post vitae tempora longa. C. post morti tempora vitae.

ANNOTATIONES.

MONVM TVMJ l Monumentum sepulcri plenius vocat Cicero lib. I. quaest. Tusc. cap. l . & Corn. Nepos in Dione cap. II. I. vltima fata remansit J Editum erat: viti Um a relinquo. Quod facile corrigi poterat ex superiori LGII. s. ubi iam o currit

272쪽

s YMPOSIUM. ιχ eurrit ultima fata, id est , mors. Sed& , quicquid est codicum , habet fata, lnisi quod in uno haec vox misere corrupta est in fara. Nec ullus Codicum veterum habet aut relinquo aut quod ferri posset, rrlinquor. Vnde eorum ductu rescribendum mihi fuit remansiet. inaneJ Id est, anima destitutum. Sie

Ouidius Metam. II. MI. corpus exanime Vis cat corpus inane animae Idem Tris. III. ιι. G uuid inanem praeteris umbram, id est. vmbram sine corpore 3 Rursus in Distoia

SVpkus v. II6: portet ad exstructit corpus ina

ne rogoso Sic & Uirgilius A . IIIIoη. tumulum inanem appellat sepulchrum cadauere carens. Graeci appellant. Veteres istos imitatus Petrus Apollonius Collatinus in Carmine de bello Dauidis N Goliae v. go'. de prostrato Goliathi cadauere eleganter inquit: etiam meruendus ina- .nis, id est, exanimatu S.

3. multis postri Editum erat morti post: quod quidem hic locum habere nequit. Facili mutatione e rem1 te feci multis. Videtur enim poeta noster in animo habuissis Horatianum illud: Dignum laude virum Musa vetat mori. Itaque haec ipsius est sententia: Multis, qui scilicet nomen suum heno factis illustrarunt, visa superest, id est, ii adhuc vivunt, pos tempora vitae, id est, exacto

273쪽

164 LACTANTII

exacto illo tempore, quod datum ipsis fuit ad viuendum, uno verbo,post mortem. XCIX.

a Vcro mihi geminus ferro coniungitur Cum vento Iuctor, cum gurgite pugno pro-

fumo. Scrutor aquas medias: ipsos quoque modi

deo terras. R. LECT.

ANNOTATIONES.

r. vncq Sic habent optimi codices A.& B. quod ideo monitum volo, ne qUem in suas partes trahat aliorum librorum MSS. scriptura, qui uno habent. Recte etiam editum fuerat unco. Equidem fateor, scripturam uno non prorsiis absurdam esse. Sunt enim ancorae quaedam inferius ita diuisae, ut superius coeant in unum Corpus. Sed tamen huius generis

ancorae eXtremitas non UoCabitur Commode mucro, uncus vero mucro vocabitur

commodissime. Retineo igitur unco, eO-que magis, quod poeta noster imitatu-

274쪽

sunt verba A . I. IV. - - Hic fessas non vincula naues Ulla tenent, unco non alligat ancora morsu.

3. mordeo terrari Modo audiuimus, a Virgilio quoque morsum tribui ancorae Idem dentem ancorae tribuit, A . VI. I. inquiei s : tum dente tenaci Ancora fundabat

I ster erat tellus,genitor fuit ipse Pr

metheus I iculaeque regunt redimitae ventre ca

Dum cecidi infelix, mater mea me diuisit.

A. De olla. a. B. Auriculas redimita veho cum ventre. 3. A. mater mea meque diuisit. B. mater mea post diu vixit. Per. infelix, mater mea me diuisit. A. ct B. Dum misera cecidi.

ANNOTATIONES.

OLLA.J Editum erat LAGENA. Sed praeplacet mihi titulus vetustissmi codicis OLLA. Recordor hic ollae EuclioniS auro onustae, de qua exstat lepida Plauti fabula, talaripta Glularia.

275쪽

i 2 auriculaeJ Innuuntur anstit ollae, quas& Graeci οῦτοι vocant. Sic Hesiodus Ere.

v.87. mena init marοδ α τοὐπτα, craterem utrin- quo ansatum.

I. PrometheusJ Hic primus fertur e luto finxisse homines. Unde illud: euide meliore luto finxit praecordia Titan. Propertius lib. III. eleg. 4. v. 7: O prima infelix fingenti terra Prometheo l3. Dum cecidi J Hic versus se fluit in editione vulgata: Dum cecidi infelix mater mea me ante diuisit. Quae scriptura cum

non possit non esse falsa, quippe cum pro- due a sit prior syllaba vocis diuiset, initio

sic gestiebam rescribere: me matre nec ante pertui. Verum mutaui mentem, postquam sensi, versum hunc esse spondal-crim, adeoque eiecto ante non dubitanterita scripsi : Dum cecidi infelix, mater mea me diuisit. Eadem emendatio in mentem Venit Celeb. Hasaeo, imo ipsa illa scriptura exhibetur a Perionio. Recte autem olla, dum frangitur, diuidi dicitur. Nam &apud Virgilium sta. II. 234. exstat: diuid mus muros, id est, perfringimus. Libet tironum in gratiam subiungere spondaicos aliquot versus e poetarum principe. Georg.

I. agi: Ante tibi Eoae Atlantides absondantur. A . IIIIa et Cum sociis, natoque. Penatibus, σmagnis Dur . Ibidem v. st7: Armatumque au-

276쪽

ra circumspicit Oriona. Et v.ffsr Cornua velatarum obvertimus antennarum. A . VIII. s : Pallantis proaui de nomine Pallanteum.

Georg. III. π1: Saxa per σ sopulos, s depressas conualus. Qui postremus versus imaginem rei ipsius luculenter describit. Atque idem fit in ultimo versu aenigmatis nostri, qui tam conci0ne Compositus est, ut quasi audire nobis videamur, rumpi ollam humi prolapsam. 3. Dum cecidiJ Variantem huius versus lectionem in codicibus D. & E. vide supra in annotatione mea ad aenigma L X XIX. a. Nam duo illi codices hoc aenigma non exhibent ultimo loco. 'Idem plane non exstat in codice C.

277쪽

LACTANTII SYMPOSIVM

IOSEPHI CASTALIONIS, CASP.

Vt in aliorum quoque auctorum manuscriptis libris : Incipit liber primus, explicit liber secundus ; & in Vibii Sequestris vetere libro et Incipiunt amnes, expliciti fontes. CASTALIO. Praef. v. l. Haec quoque Symposias J Hoc principio usus est Vergilius lib. II. Georg. Te quoque magna Pales, &c. & lib. VII. AEn. Tu quoque litoribus nostris; & Columella:

Hortorum 'quoque te cultus, Silvine docebo.

Haec quoqueJ Veterum sequitur morem, qui nomen suum initio operis profitebantur. Dicam ad Demetrium Phale- Teum. BESSELIUS. Haec quoque Haec Verba Haec quoque, amplam ante hunc libellum editum scir-ptorum copiam designant. Celebritatem eiusdem arguit etiam auctor vel in

terpres Historiae Apollonii Tyrii, qui

278쪽

de centum Symposit aenigmatis petitis versibus suorum sapientium doctrinam spectandam proponere voluit. BADT HIU S aduers. lib. LVM cap. I. p. E72o. Haec quoqueJ Male omnino Editio Pithoeana, quae totum illud Praeloquii Epigramma praeteriit. BARTHIUS

ibidem.

de carmineJ Uid. Barthius ad Claudia num p. I343. BESSELIUS. Haec quoque Sympo uJ Versus hic primus, qui occasionem creando Symposio dedit, ita sorte constituendus: Hoc quoqu/Θmposum de earmine lusis inepto, id est, hocisymposium lusus est carmine inepto Conceptus, festinato quippe & inter nugas alias quasi effutito. Vsus particulae do similis, in Fabriano etiam Dictionario 'obseruatus, recurrit in hac praef. V. I xum aenigm. I. I; IU. i; XCU, I. GES-

de carmine L is ineptoJde, ut post magno de nomine & subito de ear more. CASTALIO.2. Sic tu es ex te doceri scriptoris libra xii mendum forte tolletur, si, ut EXCU sum est, legetur: Sic tu, Sexte, A s. Nulla literarum mutatione luxatas fere tantum literas coniungimus: quod vitium cum

279쪽

proximis annis edidit, verium corrupit in Epitaph. Roriciorum. Est enim in

Vaticano codice: Accum ente gradus peno mine sanguine nexi. Hunc sic emendat: Accumulante gradus praenom ne sanguine nexi. Quem versum nos olim ita Correximus,

ut postea vidimus in alio libro manuscripto : Actu, mente, gradu, sipe, nomine,sanguine nexi. CASTALIO.3. annua Saturn, J Saturnalia. De se. stis Saturnalibus A. Gellius lib. XVIII. Cap. z. multa, quae ad hunc locum pertinent, narrat, & Macrobius lib. I. Saturn.

CASTALIO.

. madidae facundia linguae3 Ebriae.

Sic Tibullus & alii. CASTALIO.

9. nugasJ Nugas, cum iocantur, Poetae appellant suas argutias. Ausonius Nostru ut variis certant Epigrammata nugis. Ma tialis lib. IX. epist. I: Ille ego sum nulli nugarum laude secundus. Catullus : Namque tu solebas Meas esse aliquid putare nugas. Sidonius ad Polemium de Epithalamio suo Iam talis ordo es, ut sine plurimis nouisque verbis, quae praefata pace plurimorum eloquentium specialiter tibi G com-Platonicis tuis nota sunt, nugae ipsae non valuerint expediri. HaeCideo notamus, ne quis cum erudito viro Symposium accuset, qui egregia sane aenigmata sua nugas appellare non erubuit. BAR-

280쪽

Io. se riuola multa locuta J Festna PompἐFriuola seunt proprie vasa fritilia quos , unde dicta verba friuola, quae minus sunt fide Abnixa. CASTALIO. friuolaJ Friuola sermones inepti sunt, quos nihili aestimamus, quisquillae quae-uis. Prudentius: Sum memor i e mei, atque satis mea friuola notii. B ARTHIUS aduers lib. XLIV. cap. ao p. astu. II. mediocre-instari Vergilius: Tantum

instar in ipse es. CASTALIO.I2. PonerefluereJ Ponere est proponere, . uti Gorgias apud Ciceronem, ni fallor, poni iubet, de quo quis audire se dicentem velit. Soluere est explicare. Cum igitur aenigmatis Certarent, ipse quoque v. is) hos versus ex tempore fecit La-ilantius, non in pugillares' ante relatOS, sed voce statim prolatas, aliis forte materiem suppeditantibus. GESNERUS.

ponere diues. J Finalem a contra Vulgatas grammaticorum praeceptioneS proinduCi a poetis, annotauit etiam Gilanius in Lucretium. CASTALIO.r s. subito de carmine J Scio, abundare aliquoties apud hunc scriptorem particulam de , sed tamen hoc loco ineptam