장음표시 사용
11쪽
causarum necessariarum essetitus. 319 Articulus II. mirum Deus absiste praue nierit actus liberos creata voluntatis .
ruticulus III. Vtrum Deus absolute pria finierit materiale peccati. 32 QuasTIO XII. De Dei libertate. 328 Caput I.'rum mertas Deo conveniat. 329 Caput II. Per quid Deus constituatur liber.
Caput iII. Guodnam sit objectum divinae in
QUMTIO XIII. De providentia. 333Caput I. Uuid M. ct utrum deturproυι-
Caput II. De objento divinae providentia. 33 Caput III. An providentia semper suum pDnem assequatur. 33'Caput IV. mirum providentia rebus prodi sis necessitatem imponat. 3 PQUasTIO XIV. De praedestinatione. 3 ICaput I. De nomine praedestinationis. 3 3 Caput II. uomodo differantpraedesinatio, dilectio. electio, propositum, at retio , p peffario . 3 7 Caput III. De variis praedestinationis nomi
Caput IV. Vtrum ni aliqui mandi , qui P destinati non fluerunt. 33 Caput V. De essentia prauestinationis . 333
12쪽
Mucium L Vtrum praedestinatio ad gratiam sit gratuita ab Articulus II. Vtrum praedestinatio ad gloria P gratuita. 6ss. I. Confutatur Sem Pelagianorum error de patrvulorum praedestinatione ad glo- . Nam. 679. II. Defenditur doctrina de gratuita pr destinatione augursam. 7 9. ΩΙ. Solvuntur argumenta quae contra gratuitam predestinationem ad gloriam o jiciuntur. FB
f. IV. 'rum inter praedestinationem ad gloriam, ct inter praedestinationem adsidem , justitiam , persevorantiam, si aliquis ordo prioris , Cr posterioris . - 633 Articulus HI. Mirum praedestinatio ad gloriam in sanctis Angelis gratuita fu rit. 63έCaput VII. ofectibus praedestinationis .
Articulus L Vtrum in electis qualibet bona svernaturalia sint effectus praedestinati nis. ibid. Articulus II. mirum bona ordinis naturalis sint effectus praedestinationis. Articulus III. Vtrum mala sint essectra pr destinationis. - Αrticulus IV. Vtrum permissiopeccatist es
13쪽
INDEX. Articulus i. De certitudine pradestinati nis. ibid. Articulus II 'rumpradestinatiosi, immutabilis. 63 Articulus III. De numero praedestinat
BasTIO XV. De reprobatione. siput I. De variis reprobationis re reproborum nominibus. ibid. put II. Re causis reprobationis. 66 IArticulus I. De Calvini circa reprobationem doctrina. 6 a Catholicorum sententiis. 47 ΔΑ. I. mirum Angelorum reprobatio negat va , facta fuerat tantum posti visa eorum demerita . 4766. II. Scriptura doceat de hominis Iapyreprobatione negativa. UT 3. III. Quid Augustinus senserit de reprobatione negativa. 48s
f. IV. Quid S Thomas senserit de reprobatione negatidia. 69
f. V. Guid rationibus theon eis statui positae reprobatione netativa. 4929. VI. Cu, am peccati praevis onem supponat reprobatio nerativa. Ἱ99 Caput III. De effectibus reprobationis ἀ3o 6 Caput IV. De numero reprobo m.
14쪽
AEc prior institutionum Theologicarum pars plures continebit Dissert tiones, in quibus agetur de Dei Existentia, Essentia, Attributis tum iagenere tum in specie.
DEi nomine intelligitur ens persectissimum
a quovis alio independens , caeterorum omnium causa & origo. . Quaeremus hic I. utrum antis huiusmodi existentia demonstrari possit: 2. an reipsa demonstretur: 3. an haec propositio, Deus est, sit per se nota: 4. utrum Dei existentia ignorari possit es. an unus aut Plures sint Dii. A o QN
15쪽
Vtrum Dei existentia demonstrari post.
I. Emonstratio definitur a Logicis et Syllogismus constans tribus Propositionibus eertis ae evidentibus , quarum uItima ex prioribus ita necessario sequitur, ut illis
admissis, intellectus isti dissentire non possit rhujusmodi est hoc argumentum : Τotum est
majus sua parte et atqui corpus est aliquod totum respectu manus : ergo corpus est majus
Ol. 2. Demonstratio dividitur in demonstrationem a priori, & in demonstrationem a post Tiori: prior fit per causas rei quae demonstratur , posterior fit per illius effectus. CONCLUs Io I. Evistentia Dei non potesta priori demonstrari. Probatur. Ex observatis , illud a priori demonstrari non potest, quod non potest demo serari per causas: atqui existentia Dei non potest
Per causas demonstrari: I. non per caulam efficientem cum enim, ex dictis, Dei nomine intellia gatur ens a se, seu a quovis alio independens,non potest habere causam efficientem,a qua suum esse Teceperit: Σ. non per causam finalem, quippὸ
Deus, cum sit ens persecti cimum, ad aliud rese H non potest: 3. nee per causas materialem SL formalem ; scilicet idea entis perfectissimi importat summam simplicitatem,ac proinde excludit a Deo compositionem ex materia & krma. Objicies. Ideo asseritur, Dei existentiam non posse demonstrari a priori, quod nullam omnino habeat causam: sed ea ratio nulla est, si quidem habet pro causa saltem virtuali ipsius Dei essentiam ; nam illud habet Dei essentiain pro causa saltem virtuali, quod sequitur ab essentia
tanquam a radice . sed existentia Dei sequitur
16쪽
Dissere. I. De Dei Existentia. Ig
ab illius essentia tanquam a radice a quod sieostenditur. Illud sequitur ab alio tanquam a radice, quod ex eo tanquam aliquo medio votest per dilaursum necessarium inferri ; atqui ex essentia Dei, illius existentia tanquam ex medio potest per discursum inserri, hoc scilicet argumento : Essentia Dei dieit ens quo nullum pers ctius potest excogitari: atqui ens hujusmodi inelm dis existentiam , alioquin 'ossit excogitari aliquodens illo perfectius; ens nimirum quod haberet exi flentiam : Ergo ex essentia Dei tanquam ex medio , existentia per discursum necessarium inferri potest. Resp. ad I .neg. min. Ad 2. neg. ant. Ad 3. & 4.
neg. min.Ad s.concesso toto argumento, nego
eo eq. Ratio est, quia radix, medium, debent esse , saltem per operationem intellectus, aliquid distinctum ab eo, quod ex eis sequitur: at Dei essentia, nequidem per operationem mentis, distinguitur ab illius existentia , cum ens a se, ut est Deus , concipi non possit sine existentia: U de haec propositio , Deus est ens afer ergo existis, se habet sicut haec alia: Petrus est homo: ergo est animal mente praeditumr non enim magis Dei es
sentia concipi potest sne existentia, quam homo sine animali quod sit mente eraeditum: hine fit ut haec propositio, Deus existis, non sit illatio,sed explicatio istius , Deus est ens ase. CONO Lus Io 2. Existentia Dei potest demonstrari a posteriori. . Probatur. Ex iis quae obse0vata sunt, ilIud potest demonstrari a posteriors, quod potest demonstrari per suos estectus : atqui existentia Dei potest demonstrari per suos effectus, nempe Per
Creaturas, quae, ut dicetur inferius, habent ne cessariam cum Deo connexionem 3 ita ut revera
non existerent, si a Deo productae non fuis
Objicies r. Essentia Dei non potest demon strari: ergo nec illius existentia; est enim ita
17쪽
idem cum essentia, ut ne per mentem quidem ab ea distingui possit. . Resp.dist. ant. Essentia Dei non potest demonstrari, quid & qualis sit, cone. ant. quod sit, negoant. dist. pariter conseq. ergo nec existentia quid& qualis sit , conc. conseq. quod revera sit, nepoconseq. Sensus hujus propositionis, Deus existit ,
non est, quod Deus sit hoc vel illud, id enim est prorsus indemonstrabile ; sed quod aliqua vera
Objicies 2. Demonstratio procedere debet ex necessariis: in hoc enim distere ab opinione quae ex probabilibus oritur: atqui effectus Dei non sunt aliquid necessarium; quςlibet nimirlim crea tura est contingens, quia potuit esse & non esse: ergo Dei existentia demonstrari non potest exestectibus. Resp. neg. min. ad cujus probationem dissiant. Creatura est ens contingens quoad suum esse, conc. ant. quoad dependentiam, nego anta Esse creaturarum est absolute contingens, quia nulla est creatura quae non potuerit non existere,
nempe Deo liberum suit illius non existentiam decernere, quemadmodum decrevit existentiam; sed dependentia non est eontingens , ex suppositione enim quod existat aliqua creatura,impossiabile est,qudd non sit dependens a Deo. Objicies 3. Quod est objectum fidei,non potest. demonstrari , quia scientia eum sit essentialiter evidens, stare non potest cum fide quae essenti, liter est obscura: sed existentia Dei est obiectum fidei, dicente Mostolo: Aeeedentem ad Deum Oportet eredere, quia est: ergo existentia Dei non potest demonstrari, etiam a posteriori. Resp. dissi maj. Non potest demonstrari rem nendo objectum fidei, eonc. maj. non remanendo objectum fidei, neg. maj. Deinde concest2 min. dist.conseq.Existentia Dei non potest demonstra
ri remanendo objectum fidei, eone. cons. non re
manendo objectum fidei, neg. cons. Apostoli l
18쪽
Differt. I. De Dei Existentia. Is
eus intelligitur de fide secundum animi praepar tionem, ita ut quisque debeat este paratus ad credendam existentiam Dei, si ipsi per demonstrationem non innotesceret. i.
Quaeres , num haec propositio: Dei existentia potest ex creaturis demonstrari , ita sit certa , ut se tentiae neganti aliqua censura debeatur. Resp. affirmative. Ratio est, I. quia sententia negans,expresse adversatur sacris paginis. S pientiae I 3. vani dicuntur homines,qui Deum ex ipsius operibus non potuerunt intelligere : eo quod a magnitudine spee et O creaturae e nostis liter poterit errator horum videri . Iob I 2. haec habentur: Interroga jumenta se docebunt te, O volatilia esli, O tari sunt tui. Loquere terram, 'respondebis tibi , O narrabunt pisses maris. Q. signorat , quod omnia haee manus Domini seeerit 3Ejusdem libri cap. 36. haec leguntur: omnes h mines vident eum , unusquisque tatuetur procul. Paulus ad Rom. r. sic loquitur e Invisibilia ipsius a ereatura mundi, per ea quae facta sunt , inrellecta conspiciuntur et sempitema quoque virtus ejus O divinitas: ita ut sint inexcusabiles, quia eum cognovissent Deum , non s ut Deum glorifia a erunt. . Eadem negans sententia adversatur unanimi Patrum consensui : Ex universitatis redine ac eonsenseu ait Athanasius libro contra Gentiles) Principem se administratorem intelliari necesse est Deum. Haec etiam habet Gregorius NazianZenus Orat. 4. Ac nimis profectὸ hebes
in stolidus est, qui non huc usque, Det existentiam, progreditur: natis Uumque demonstrationum
vestigia sequitur . Eodem modo Ioquuntur alii Patres, ut proxime sequenti quaestione videre
Dices, Iaudata tum Scripturae tum Patrum Io- ea non in relligi de cognitione quae naturae viribus haberi possit , sed de ea ad quam opus sit a xilio gratiar ; demonstratio autem fieri debet si lius naturae viribua.
19쪽
- Sed contra est. I .Falsuin est, ea loca intelligi de cognitione,ad quam opus sit auxilio gratiae , tum
quod Dei cognitio ex creaturis maxime sit proin portionata cum debilitatis per peccatum naturae viribus ; neque enim ita excaecatus fuit intellectus, ut ex estectu existentiam causae colligere non valeat: tum quod a laudatis Patribus stultitiae arguantur, qui eam cognitionem ex creat ris non hauriunt: stultus tamen quis non dicitur quod ea ignoret, quae nemo naturae viribus ast qui potest. 2. Ex eo quod auxilium gratiae suppo natur necessarium ad demonstrationem, de qua est quaestio, male colligitur, eam demonstratio nem haberi non posse; nec enim in ea suppositione auxilium gratiae requireretur tanquam medium, ex quo inserretur Dei existentia, sed tanquam principium quo mens adiuta conciperet
connexionem necessariam, quam creaturae existentes habent cum existentia Dei: unde licet ea demonstratio estet supernaturalis secundum modum , foret tamen naturalis secundum substa
QUAE sTIO SECUNDA . Vtrum Dei existentia reipsa demon
Non T. π ΥΑrias rationes adhibent Scholastiei, V ut Dei existentiam contra Atheosdεmonstrent: nonnullas etiam alias legere est in 1anctis Patribus . Utrasque hac in quaestione explicabimus. 2 ol. 2. Scholasti ei priorem rationem pro Dei existentia desumunt ex motu,ex eoque colligunt existentiam entis omnino immobilis. Alteram sumunt ex causa essiciente, ostenduntque dari Primam o malum rerum ςausam. Tertiam petunt
20쪽
Differt. I. De Dei πιῶ stentia. I
ex eontingenti & necessario , seu ex eo, quod de tur contingens, S.Thomas colligit dari ens neces.sarium & a se. Quartam sumunt ex finito & i
finito , id est, ex existentia finiti concluditur existentia infiniti. Nol. 3. Motus est triplex, ad substantiam, ad
locum,ad qualitatem. Prior contingit, cdm nonens transit ad este, aut cum forma in aliam mutatur . Alter est acquisitio aut amissio alicujus loci. Τertius fit per acquisitionem aut amissionem qualitatis, leu, modi essendi, ut cum manus ex
ADt. q. Nomen motas, quo lite utItur S.Τhomas , complectitur triplicem illam molsis speciem, ita ut tam ex una quam ex alia Dei extistentia necessarid & evidenter colligatur. 1 tFrima demonstratio sumpsa ex motu .
Existit primum movens omnino immobile: Atquῖ primum movens omnino immobile est Deus: Ergo Deus existit. Minor proposito est evidens , nam Dei nomine intelligitur ens quod omnes omnino habet persectiones possibiles: a qui Primum movens omnino immobile habet omnes persectiones possibiles: si enim aliqua ei deesset, ad eam posset moveri, seu posset eam a quirere: aut si habens omnes, aliquam posset amittere, posset moveri ab illa qualitate ad ejus
Itaque probatur maj. propositio. Datur motus tum ad substantiam, tum ad locum, tum ad qualitatem, ut experientia patet: ergo datur primum movens omnino immobile . Probatur conseq.
Non datur motus, nisi detur illius causa, quia quilibet estectus supponit causam, a qua oriatur, Sed causa illius motus est primum ens immobilet Ergo si detur motus, datur primum ens immobbIe. Probatur min. Motus ille non est a re ipsa quae movetur, quia quidquid movetur, ab alio movetur : ergo ab aliquo ente immobili, quod quidem