장음표시 사용
511쪽
: CONCLus Io 4. Derelictio per denegationem speetalis doni perseverantiae, est effectus reprobationis .
Probatur. Reprobatio est causa , cur Deus non det justo , qui reprobus est, speciale donum y erseverantiae. Interroganti adversario , Cur qui Udani, qui Deum oluerunt bona Me,perseverare usique in sinem non dedit, sic cap. 8. libri de dono
perseverantiae, Augustinus respondet: Cur pu-xas , nisi quia non mentituae qui dieitr bis exi νιιnt , sed non erant ex nobis e nam, si fuissent ex no-ἐis , mansissent utique nobisicum .... suia non erans see ndum popositum vocati , non erant electi in Christo ante eonstitutionem mundi , non erant praedestinas secundum propositum ejus. Plura loca similia legere est iis locis,ubi de causa praedestinationis , &de causa reprobationis dictum est. . CONCLUs Io s. Excaecatio & induratio, in impiis , qui sunt e reproborum numero , sunt es- sectus reprobationis. Probatur. Excaecatio & induratio idem suntae integra hominis impii derelictio : atqui integra derelictio est ut mox dictum suit 9 effectus
reprobationis: ergo, &c. Major constat ex Au-g ustino, qui epist. Ios. docet, Deum ipsum excaecare & indurare impios, non qωidem impertiendo malitiam, sed non impertiendo misericordiam. CONCLus Io 6. Peccata ipsa non sunt in reprobis esiectus reprobationis. Probatur. Ex observatis , ut aliquid sit effectus reprobat ionis,requiritur, ut sit a Deo: atqui peccata nee sunt, nec esse possunt a Deo: ergo non sunt effectus reprobationis. CONCLUSIO 7: aeterna tum damni tum sensus poena sunt estectus reprobationis.
Probatur I. ex Scriptura, quae Matthaei 2s .ex presse asserit, ignem aeternum esse Paratum, ac
proinde praedestinatum diabolo & angelis eius :Σ. ex Augullino, qui lib. I s. de eivit. Delaocet duas esse hominum societates, quarum una est
512쪽
DisserLIV. De Attributis in specie . sos
praedestinata resnare cum Deo, altera vero aeter num supplietum subire cum diabolo: 3. ex Con-eilio Ualentino , quod sub Lothario habitum est: denter fatemur c inquiunt laudati Concilii Patres can. 3. P praedestinationem electorum ad vitam , O praedestinationem impiorum ad mom
De numero Reproborum . 2 ορ. rvrea numerum reproborum quaeri po- test : I. an sit Deo certus : 2. an multo major sit electorum numero 2 3. quos fructus electi percipiant ex eo reProborum n
CONCLus Io I. Dei respectu, non autem nostri, certus est reproborum numerus. Probatur prior conclusionis pars iis omnibuς argumentis , quibus, agentes de praedestinatione , demonstravimus, numerum electorum esse Deo cognitum, non in genere tantum, sed etiam ita specie , & in individuo. Probatur altera pars conclusionis: I. ex eo, quod pro omnibus omnino hominibus ut monet Apostolus I. ad Timoth.2.) orare debeamus: non Possemus autem, Augustino teste, pro iis orare, quos certo sciremus esse de reproborum numero ; neque enim id a Deo petere licet, cujus contrarium certissime scimus eum velle: 2. N mo certo sit, quinam sint e praedestinatorum n mero: ergo neque quinam sint e numero reproborum . Antecedens, de quo in Tractatu de gratia fuse contra Calvinistas disseremus, probant h aec verba Concilii Tridentini sess. 6. cap. I 2. I emo quamdiis in hae monaditate visitur, de aream divinae praedestinationis in sterio usque adeo praesiumere de ber, Mi cera aluat, se omnino ese in numero praedesti
513쪽
Confirmatur ex eo, quod nemo certo scire possit, utrum sit in statu gratiae; quod nemo c ex suppositione, quod sit in statu gratiae θ noverit utrum usque in finem sit perseveraturus: Simillier c ait idem Concilium Trident. θ de perse- erantiae munere nemo eerti sibi aliquid ab soliua certitudine polliceatur , tametsi in Dei auxilio firmi mam spem collocare , reponere omnes de
CONCLUs Io 2. Reproborum numerus multo major est electorum numero. Probatur I. ex Scripturis. Μatth. 7. haec
habentur e Lata in spatiosa est via , quae ducis ad pertitionem , edi multi sunt , qui intrant per eam et angusta est porta , edi arcia est via , quae ducit ad vitam , O pauci sunt , qui inveniunt eam . Haec quoque leguntur Lucae I 3. Multi sunt voeati , pauci vero electi . Unde Isaiae II.& 24. electi comparantur spicis , quae rema- . nent in agro post collectam messem ; vel uvis , quae facta vindemia supersunt in vinea ; vel olivis , quae excussa olea in illius sui nitate , vel in rami alicujus cacumine re
Probatur 2. ex Patribus. Chrysostomus haec habet homilia I . ad populum Antiochenum: uos putatis esse in civitate nostra , Antiochena , sexcentis hominum millibus constanti, Pisalii sient λ non possunt inret millibus cenitam inven Ari, qui salventur ; quin o de his dubito. Ratione confirmat: uuanta enim in juvenibus malitia , is senibus torporς Augustinus in Psal. 48. haec etiam habet: ulmi fiunt illi , qui videntur observare praecepta Dei vix invenitur imus vel duo aut
paucissimi r ipsos solos liberaturus est Deus , O
Rationes Profert S. Doctor, cur Deus volueritrantum esse reproborum numerum: Vt ex pluri-ιus inquit in Enchiridio ad Laurentium c. 99. 9 n rabernν . atque in damnatione justit a de
514쪽
DisserLIU. De Attributis in specie . II
relictis , Ostenderetur , quid meruisset un versa eon
spersio , ct quod etiam istis debitum judicium Dei duceret , nisi ejus indebιta misericordia sub veniset.
Aliam rationem tradit epist. 7. ad Optatum: Tam multos autem creando nasci voluit, quos ad suam gratiam non pertinere praescivis, ut in multitudine incomparabili plures sint illis , quos Deus in sui regni gloriam filios promissionis praedestinare diagnatus est , ut etiam ipsa rejectorum multitudine ostenderetur , quam nullius momenti sit apud Deum justum quantalibet nu=neroras justissime damnat rum. Τam parvi Deus facit ingentem illam reproborum multitudinem, ut saepius Permittat, regna integra bellis commoveri, ut uni & alteri electo consulat. Probatur 3. ratione. Homo lapsus in triplici statu considerari potest; naturae, legis, &gratiae: atqui in illo triplici flatu numerus reproborum fuit semper major electorum numero . De hominibus nimirum, qui ad Noemum usque in priori statu vixere, haec habentur Genesis 6. Via
dens autem Deus, quod multa malitia hominum e et in terra , O cuncta cogitatio cordis intenta es et ad malum omni tempore , poenituit eum, quod hominem
feeiset in terra. De Iudaeis omnes sere libri veteris testamenti conqueruntur , sed satis sint hare verba Psala I 3. Omnes declinarerunt, simul inutiles facti sunt γnon est qui faciat bonum, non es usque ad unum . Confirmatur ex eo, quod ii qui ex Iudatis se vabant legis corticem qui tamen erant paucissi mi θ major pars non ex amore justitiae, sed tantum aut ex timore poenae, aut propter hujus vitae commoda Mosaicis praeceptis obtemperarent : Illi etiam, inquit Augustinus lib. g. ad B o- ni facium cap. q. quicunque ibi erant, fila quae ibi Deus poll/cetur , terrena promissa sectantes , et quid pro nονο testamento ea ipsa significent ignorantes , eorum adipycendorum amore, O amittend
rum timore 1 Dei praeceptaservabant; rmo non fer
515쪽
uabant, sed sibifervare videbantu e neque en- des ta eis per dilectionem operabatur, sed terrena eupiditas , metusiue camalis.
In iis qui post adventum Christi vixerunt hactenus, & nunc etiam vivunt, majorem esse rein Proborum numerum,quam electorum,varia momenta demonstrant. Primo, ex Orbis partibus quae incoluntur ab hominibus, Vix quarta pars Christianam fidem profitetur. 2. Ex Christianis plurimi sunt aut haeretici aut schismatici. 3. Ex Catholicis pauci sunt , qui ad Euangelii normam
mores exigant suos . Quaeres, cur Deus permittere voluerit, ut reproborum quam electorum major sit nume
Ad eam quaestionem hisee verbis respondet Augustin. lib.2. contra Iulianum: siuare sint illi
plures quam illi, eonsilium Dei velle nosse muli rum est; nosse autem vel paucissimorum hominum , vel omnino nullorum . Epist. sy. scribit , Deum tam multos creare reprobos in Mus profundarum eos itationum suarum. Lib. s. contra Iulianum cap. eum uti tanto illo reproborum numero ad bonum , & utilitatem electorum : caeteri autem mortales , inquit, qui ex s. numero non sunt , ct ex eadem quidem ma se, ex qua O isti, sed ναμ irae factisunt, ad inititatem nascuntur istorism: In quo autem ea utilitas posita sit, subsequenti conclusione declaratur. CONCLus Io 3. Ex ingenti reproborum numero , exiguus electorum numerus Plures fructus percipit. Probatur enumeratione . Primo , reprobi et ctis operam suam conferunt ad ea, quae mortali huic vitae sustentandae necessaria sunt: id autem Providit Deus,ne electi in terrenis bonis quaerem dis occupentur ; sed ut ait Augustinus in Psal. Io4. ut ad λοe vacent , unde bonum aetem- ρκ' aequiri , hoe est, ut eustodiam justificationes ejm so legem ejus requirant.
516쪽
Dissen. IV. De Attributis in specie. 313
Secundo , reproborum abiectione & maledictione electi docentur, quid possit li ominis lapsi liberum arbitrium, suis relictum viribus: Caeteri autem homines ait Augustinus epist. 1o6. ad stam foetetatem praedestinatorum non pertinentes spropter hoc a Deo praesesente creati sunt, ut in his ostenderet,liberum desertoris arbitrium sine sua gratia quid valeret Tento,docentur, quid sibi fuisset de bitum, nis Deus eorum misertus sui stet . Ench iridii cap. 91 . idem S. Doctor scribit, eum qui assumitur ,
agnoscere, quid sibi per judicium deberetur, nisi m
fericordiasubveniret. Agnoscunt pariter beneficii sibi collati praestantiam,hincque discunt, non esse in quibusdam meritis, quae cum reprobis habent communia, sed in sola Dei gratia gloriandum: Nesorientur ait Augustinus lib. 6. conistra Iulianum, caP. Io. tanquam de meritis vitaesu cum eognoscum, hoc sibi justissime reddi potΜυμ,
quod vident reddi paribus consortibus mortis suae rDiseunt, deberi a se summam gratitudinem propter exhibitam sibi summam misericordiam: Sed humiliter gratias agit ait idem Augustinus lib. . contra Iulianum cap. 3. in quando in illo a quo debitum exigitur, quid in eadem causa sibi debeatur
agnoscit. uuarto, ad reprobatorum damnati onem, praedestinati perutili timore concutiuntur, Praeca ventque, ne eorum tum superbiae, tum incredulitatis exemplum imitentur: uMod vasa eos facit
perditionis ejusdem sunt S. Doctoris verba lib.
1 . quaest.2. ad Simplicium) ad usum aliurum com rectionis facit .suinto , reproborum malitia & iniquitate, praedestinati ad virtutem , & prosectum exercentur: Ne putetis inquit Augustinus in Pal. 3 4. gratis ese malos in hoc mundo , ct nihil boni
de .llis agere Deum. Omnis malus aut ideo vivisist corrigatur,aut ideo vivit,ut per illum bonus exem
517쪽
Τandem electi ex reproborum impugnatione manifesti fiunt: Dens cinquit S. Doctor epist..9 etiam malis eorum creproborum2 bene in svr,non sium ad justitiam suam, qme eis dirna in s retra est, sed etiam ad Greeitationem ορνοβ Hum Sanctorum suorum , ut ex ipsa etiam malorum perversitiae boni preficiant, O probentu O m nifestentur , sime Apostolus ait: Oportu Laeoses esese, in probati, manifestisant imo vos.