Legatio marchionis Lavardini Romam, eiúsque cum Romano pontifice Innocentio undecimo, dissidium. Ubi agitur de jure, origine, progressu, et abusu quarteriorum Franchitiarum seu asyli, &c. Et Refutantur rationes à Lavardini advocato productae, in libe

321쪽

Conventionis Concordati an vero possessionis viginti fere amnis a Legatis usurpatae r Volui

tot titulos consulto numerare,

quia in nuper Declamation nullum Talonius distincte en pressit. Si ergo haec Asyli immunitas officium Legati comitatur, sequi tur deberi omnibus Legatis,4 in omnium principum aulis, quod nunquam Gallia concedet. Si soli Galliae Legato debetur, qua ru quo titulo huic potius, quam alius Principum Legatis nullum

enim Talonius producit, non Conventionis , non Concordati,

non Donationis, non denique Belli; nunquam enim Galliae Rex Romam expugnavit, reddidi queΡontifici hac conditione, ut Asylum pateretur. Nec

322쪽

Nec mihi isanam Conventionem obijcias illam enim vix cursim timideque Talonius attingit quippe indignam judicat, quae huic causae suffragari possit. illa enim non de Jure Asylorum,

ac Latronum, proscriptorumque patrocinio agit, sed de Legat rum, qui illis famulantur, securitate deque observantia L satis debita, quam Corsi milites violaverant. Imo quamvis Gallia Legatus ea occasione usus saltem aream Farnes palatio addictam peteret, quae Asylod Onaretur, nunquam Alexander Pontifex id concedere voluit.

Cogitur ergo Tadonius totam denique Demonstrationis suae summam adiossessionem trium Legatorum referre, quos dicit hac

323쪽

3I Resuriis T lon haesim munitate gavisos esse. Sed ex hisce tribus duos Talonio non admitto. Tertius, qui hoc jus palam usurpa vit, est Dux Estreus. Constat gubernante Ecclesiam Clemente Decimo, tam hujus, quam praesertim odio primi ejus Isinistri conspirasse rincipum Legatos propr aque auctor tate hoc ius Asyliis Quarteriorum

Occupasse. Jam qua ro ex Ialmmo, an credat se mundo persuasurum violentam usurpatamque Possessionem. tot Pontificum diplomatibus adversam , a toties dimnatam sui lacere extinguendis principum juribus, inducendaeque praescriptioni lis ideo spoliata sua jurisdictione pontifices, quia iniquitas temporum, metuaque peiorum coegit illos

324쪽

ex salmo transti tarraliquandiu conniveres Et si ita est, cur ergo Ludovicus XIV. Gallia Rex tot abolita lantia quata jura in integrum restituit, sibique ameruit, de quibus nullus Galliae Regum hactenus cogit

Nulla ergo praescriptio obtendi potest; sed neque modus accusari, quo innocentius hoc malum extinguere aggressus est. Quamvis enimam in ip limine sui Pontificatus agnosceret, nullum Roma aut graviorem abusum vigere, aut remedio digni rem non ideo tamen illi em dio tollendo inconuulie, abruptimque accinctus est, sed lent placideque jam Rege per Nuntios tentato, iam Legatorum discessu, jam morte expectata nec

Prius

325쪽

prius visi satellites circa palatium Farnesium, quam extincto Estreo Legato, conditoque adeo ut etiam cadaver reverentia haberetur. Hoc est Galliae hostem profiterit hoc, ut causatur Talonius, Regem ex indultria irritare' imo hoc ad institiam , publicamque quietem pertinuit, nec aliud vulgata Bulla sublataq; flagit ij securitate ac impunitatis spe sequam irarteria provocabant non minimam urbis partem complexa tibi Innocentius proposivit Imo ne quidem ad vulgandam ullam procelliit, nisi prius per Nuntios .repetitis vicibus monito, rogatoque Rege, dignaretur Legatis,quos Romam destinabat, imperare, ut hac im

326쪽

En tibi Innocenti Pontificis delicta cui pas, ob qua dignum

eum censuit Talonius, quem pro Gallorum hoste, reticorum vero praesertim Jan senistarum, Quietistarum rotectore traduceret Cui unquam in mentem venisset, eo ipso tempore, quo Gallia Rex tantum Catholicae Religionis Zelum ostentat, tantumque ardorem omnes, quo

quot in Gallijs haeresin profitenturiad Ecclesia sinum revocandi; reperiri tamen ex R ijs Ministris, qui famosis libellisi calumnijs longe indignissimis famam Romani pontificis, Sedicque Apostolicae inquinare audeant λ - Evenit ergo aliquid etiam hoc rempore, quod nulla deincepso Poste-

327쪽

Posteritas credet Ministros viis delicet illius Regis , cujus aucto ritate Justitiam tota Gallia florentem videmus Velle tamen, imo extorquere a Romano Pomtifice, ut asylum, tutamque si tionem omnibus flagitijs, inqde aedibus Legatorum Romae V xiat ontifice tam injustis conatibus adversante, continuo Romae Lavardinum comparere armatum, pugnacemque; Taloniumlarisijs tot faces, quot calumnias vibrantem in eum Pontificem, quo vix alium ex ijs, qui Ecclesiam gubernarunt, pie lateo sapientia superiorem invenias in eum inquam optificem, cui non alia curae, quam Dei, Ecclesiaeque sibi commissae; cui nulla cumulandi Thesauros, amem

328쪽

augendaeque familiae cupiditas. qui se totum, suasque curas vigilias in id solum impendit, ut nomen Christianum longe lat que extendat, deleatque infidelium Potentiam. Qui dehique virtutibus suis meruit, ut cum eo Rex Christianissimus vires amicitiam jungat, exemploque aliorum Galliae Regum pietatis&gloria suae partes ducat, studia

Romani ontificis promovere,

Sediisque Apostolicae dignitatem

auctoritate sua fulcire.

Et vero si Galli reverentiam observassent, Trincipi, &Ρontifici debitam, sufficere Innocentio poterat sub poena laesae Maj statis Asyla Guarteria prohibere nunc vero postquam alia rerum facies quid aliud Ρonti

329쪽

3r Refutatio Talonjfex potuit, quam ut tollendo abu- sui tam infami, plenoque pericilis totam explicaret Ecclesiae veritatemque tamen ne hanc quudem sufficere, imo a Regijs Munistris Calvinistarum more contemni, experientia nimium docuit. Quid ergo sussiciet , quando necReligio sussecit ijs coercendis, qui tam impia consilia, tamque

scandalis puna Regi suggessere'

, Restat ut alia percurramus a*alonio objecta μὰ must, inquit, Pontis esse,de ins Musi' Ergo, ME Reu, nec artamentum: quod si nihilhoc aut Regem, aut artamentum impedit, ut non possint leges & dicta vulgare, quibus jura cum utilia, tum honoraria sua tueantur,cur imp diarit

330쪽

e Castis trans a. si diant Pontificem' Potuit ergo Pontifex tanquam rinceps supremus Romanae urbis edictum Bullamque constri bere, qua publica quieti justitiaeque provido ret; cumque QBulla, multa executio in sola Pontificis ditio ne locum haberet non opus fuit, illam aut in Gallia promulgari,

aut Lavardino insinuari; nam ne

que Gallia Rex Leges suas aut Legatis aut exteris qui in Gallia morantur, promulgari facit,&tamen omnes volentes invitoLque constringunt nemine conquerente, Regem non posse causa propria judicem esse. Illud verum est, velle Gallos, conarique, ut Pontificem ex Principe supremo eudatarium Vasallum Regibus faciant. At

ina fieri