장음표시 사용
301쪽
in illa verba contra Gregorium IV prorupere: Si venires Regem ex communicaturus, communi eatus, edere Haec Talonius L. exaggerat, aptatque suae causae, qua tamen, si aliquis huicTogato pudor,aeterna oblivione delenda,& ex Gallia annalibus plane oblitteranda fuerant. a)Qui enim Episcopi Galliae, ut audeant in Ρontificem Romanum christique Vicarium sententias, poenas, imo anathemata dictares numergo Epistopi superiores' num Pontidi non solum Concilio Oecumenico, verum etiam tumultuario Episcoporum manipulo subjectus ξ Haec tam absurda, tamque
. a Ipse Almomus, qui haec verba Episco
302쪽
Illud ergo verum est, constarque ex Galliae historijs Capit laribus, Conciliisque, olim Epia
scopos sibi, ut dixeram auctoritatem adscripsisse Reges excommunicandi cum vero haci testate aut factionibus, aut etiam Ci Vilibus bellis abuterentur; saepe Pontifices rogati, ut soli id facerent. Quod si alonio Otium fuisset Clementis VI aliorumque Pontificum DiplomataeVolvere, ac etiam instructionem Caroli lX ad Paulum lV. pro Regina Navame, supplices. que libellos d'Angenes, Perronij, ωOssati Cardinalium pro Hemmcis II. 1V. Reg:bus Galliae; id solum sussiceret, ut Talonius
303쪽
continuo fateri cogeretur, agnovisse Reges se posse a Pontifice Romano excomunicari in posmquam excommunicati sunt, absolvi postulasse ac insuper, ut hac potestate soli Pontifices, non Episcopi uterentur, enixe rogas.se Juris etiam Consulti, Advocatique prioris saeculi, quamvis haereticorum opinionibus imbuti, quae tunc Galliam impleumrant quamvis negarint posse Primo occupanti Regna exponi, aut interdicto subijci de quo nulla modo concertatio semper tamen fassi sint, posse Principes excomunicari, idque Theodosij, Leonis, Fridericorum, Regumque Galliae exemplis comprobarunt. Hoc ergo tam notum
cemimque est, ut inficiari nemo possit,
304쪽
possit, nisi qui velit Ecclesiam
auctoritate sua privare, illa, inquam au toritate , quae supra Petram,imo supra Christum, ejuΩque Verbum immutabile fundata, non locis, non temporibus, non hominum arbitrio moveri potest, evertaque. Fixum ergo ratumque sit, posse Reges posse Regios Ministros Censuris percelli, etiam cum Principis mandata exequunttit; siquidem ea ipsa executio cum aliquo delictorum conjuncta sit, quae Censuras merentur, ut nuper cum Lavardino contigit. Quae Talonius narrat de iis, quae Neapoli cin Sicilia contigerunt, indigna sunt refutatione,
quippe palam, indubie alia. N a Com
305쪽
Constat enim nonnullos ex Consiliariis status, Regiisque Ministris a Nuntio Apostolico excommunicatione percuitas sacris abstinuisse,utque Natali iafesta obire possent, prius veniam postulassessique etiam obtinuisse, cum clausula tamen de iane, dentia, nisi a Nuntio imperatis Obtemperarent. In Sicilia quoque cum ob violatam Ecclesiasticam immunitatem, &Vice- Regem, alios Regis Ministros Panormitanus Archiepiscopus anathemate percussisse , non prius absoluti sunt, quam Archiepiscopum adirent, publiceque ac solito ritu veniam poscerent. Ea quoque praetereo, quae de
Ignorantia ullae, deque ejus publicatione nunquam in Galliis
306쪽
ex GaIlico transti a facta ab aliquibus recitantur,in ipse quoque Talonius ea tantum cursim obit q; perstrinxit. Nam ut eo Pontificis Diplomate i saltem, qui Romae morabantur, Obligarentur, sufficit illud Romae promulgatum esse , Romaeque
pependisse. Nolo hic quaerere, Legatus fuerit, aut non fueriti Vardinus quamvis enim multis rationibus evincere possim, non
fuisse pro Legato habitum, cum videlicet non sufficiat aliquem pro Legato mitti, nisi etiam a Principe, ad quem mittitur, pro Legato admittatur Wquoties ipsitus Pontificis Nuntii, cum ad Gallia limites pervenissent, jussi
sunt redire, nec unquam admissi, non alia ratione, Uam
quod Regi non placerent Sed N 3 silve
307쪽
sive Legatus sit, sive non stra-
vardinus, susscit jam dicere, non ignorasse illum, imo nec ignorare potuisse, sub poena excommunicationis ipso facto incurrendae a ontifice vetitum esse, ne qui Jus Franchitiarum, Qua r-teriorum, & Asyli praetendere, multoque minus usurpare aud ret Scivit hoc Lavardinus; usu pavit tamen, nec monitus cessavit; non celari delictum poterat,
meruit ergo Censuras, incurritaque; quod postea non petita, nec impetrata venia, Parochialem S. Ludovici Ecclesiam intraverit , adieratque Sacramenta; contemptus injuria fuit, Ponti cis Ecclesiaeque auctoritatem cum fastu calcantis. Post-
308쪽
M GED Iranslura a Postquam Talonius nullo fundamento dixit, a Pontifice non posse Legatos excommunicari;
adjungit,multo minus potuisse objus Asyli aranchitiarum Has enim se jus mere temporale sciem
communicationi non subjacere, Iam
seque magis, quo se immemoriati praesicriptione in Regem transeris. Sed primo quaerimus ex T lonio, quis Partamento hanc potestatem tribuerit, inter Pontificem Regemque causam Roma.nae urbis, deque jure Franchitia . rum judicandi' num ergo Pontifex, & Roma, utrilisque causae ad partamenti, Regisque tribunal pertinent, ut ab istola legari, ab illo cui tantum causae privatorum submittuntur de
cidi initique debeant lm Deinde
309쪽
Deinde ut rem ex suis principijs examinemus, videndum est, quaenam tandem sint illa ura, quae in Romanam urbem sibi vendicant Legati, quaeque eorum rationes; nam si Talonio eredimus, potest Rex Gallia in Romanam urbem supremam sibi auctoritatem assereres potest Pontificem throno movere. En
nova Talonij jura, quae nec Pithaeo, nec alijsi Regiorum in diversos Principatus urium Collectoribus fin mentem Venere; nam quod hac auctoritate in Romanam urbem Rex interim abstineat, gratiae Talonius & indulta gentia odscribit, sic tamen, ut quando egi placuerit, commodumque fuerit, uti possit hoc jure Romaeque dominari. Ο
310쪽
ex Gallico transluta. 2 test Rex, inquit, tota Roma potiri, nunc aliqua tantum ejus par te contentus est, quam Legatis suis cedit, Quarterium vocant; nam ardes ipsas,Palatiumque Famnesium quod attinet,in quo LUMti morantur; nec Legatorum, nec
Regis est, sed DucisParmensis. In hoc ergo Quarterio, seu in hac urbis Regione praeter lucrum, quod ex illis, qui huc confugiunt, Legatorum familiae accedit co tendit Talonius, posse omnibus proscriptis , sicarijs, veneficis. Latronibus, Atheis sacrilegis, Adulteris, eretricibus, omnibusque criminosis stationem Asylum patere hucJustitiae Mianistris accessum non esse nemunem hic capi posse nec ullum esse tam reum, quem, si huc con-