장음표시 사용
141쪽
Rex grates superis Andit, Matrique Tonantis, Seque implet coelo & magnis se comparat orsis. Tum iubet ad montem Venetas prodire phalanges; Τimoleon praemonstret iter ; postremaque claudat Agmina Bragadinus ; Martemque& praelia vitent. Ipse, inquit; caltra inspiciam, testesque vocabo consiliis oculos, versabor in aggere tutus, Pars olim , & Turcos doctus confingere mores. Bragadinus frustra precibus votisque perurget, Se socium admittat, simul inque pericula ducat; Festinant turmae,& iussus vestigia claudit. V.
Tragadini pugna cum Charato. a via tuta patet , eelsisque per ardua squallet
Montibus,incedunt ue procul hostis, & aequora longECamporum,& pugnae terror, faciesque pericli. At nihil est tutum nihil inuiolabile bello.
Vastabat montes Charatus, captivaque venas Corporaci aptabat mapalia rustica praedam.
Discludunt geminos colles sub valle profunda
Praecipites torretntis aquae; iamque agmina ducens Timoleon,transmisit aquas,collemque fatigat. Bragadinus tegit extremos. Rapit ecce phalangem Virgultis Charatus, Venetumque inuoluere te itat. Ilicet impavidus bis denos vertere frontem Bragadinus iubet; ad montem conscendere turmam, Accelerare viam, motaque absistere pugna. Mox hostes volat in medios ransverberat hasta Musulamum,Choriumque, & Ityn; fortemque Realcem; Infringitque hastam ἰ loeios simul abripit ardor, Effunduntur equi ; bis deni occumbere leto Tureiadum aduerso percussi pectora ferro. Bragadinus tunc ense minax, super aequora dicit, . .
Nota mihi virtus, Comites, nunc laurea terrae . - . . .
142쪽
obfirmate animos; virtus numerum ardua nescit. Dixit, & in Corami penetralibus abdidit ensem, Nexmuque abrumpit vitae, donatque sepuschro. Obuia quae que metit. Sed non Acomate moraris,
Christiadum spoliis diues, quae plurima victis
Rapta tenes ; quamquam prima lanugine malas Induis,& corpus tenero se germine fundit. In Venetum ferro inuehitur, galeamque micantem Percutit; excutitur Cygnus candente metallo Conspicuus, lapsantque alto de vertice cristae; Quin caput inflexum est,contactaque pectora mento. Exurgens Venetus, Turco irreparabile vulnus
Destinat, hic celeris subitus conuertit habenas Quadrupedis, fallitque ensem ; laeuusque repente Qui modo dexter erat, rapido se fulgure prodit; Et nisi fulmineum esypei destingeret orbis,
Plagam humero ratam intulerat; vestigia serriScuto haerent; magn6que chalyps se uuiuere pandita Tum vero insensus Veneto surori Ocyor alis Fulminis incumbit, Turcamque ageresis Ouantem Dum reflectit equum , costarum peruia texta Transadigit, cordisque fibras rimatur opertas. Infelix Amurate ruis nec mollior aetas, Aut lauri agrestae; tapiant tua funera Parcis, Implicitum quin te sonipes,utraque caducum, Raptet agris, spargat saxis & norida membra.
ET iam Bragadinus ferro prostrauerat agmen;
Vrgebatque fugam. Charato noua turma vocante Nascitur, & densis ruit in noua praelia telis. Ductor agit Charatus, gyroque infunditur hosti Exterior , Venerumque intus spisso agmine claudit. Αrcubus extemplo volucris prorumpit arundo; Agglomeratque neces morientum,& sunera stipat Bis seni occumbunt Veneti; Morosine sagitta, Per galeam celebrum scrutante & tempora cana.
143쪽
sternet7s, & victor pelago das lanera terrae. saeva Ducem grando inuasit, circumque volando Intonuit , clypeique horrens umbone pependit; Tum Charatus, dignum obseruans quem vinceret hostema Miles , ait, cede, & vacuam mihi desere palmam, Nec vulgi hoc opus est; manet hane victoria dextram. Stat miles, parcitque armis. Rapit impetus unus oppositos, geminique duces coneurrere certant. ιSed telis Veneti sonipes, & arundine fixas Letali, oceumbit; sternunt ingentia latum Nembra solum,nigri exundant per vulnera fluctas. Emicat explicitus loris,uinclisque cadentis Bragadinus, fix ue gradu iam caleat arenam. At non substinuit Charatus ruere impare pugn3, Nam sua barbaricas inspirat Floria mentes, Estque suus virtutis amor telumque, manumque, Atque animum fraenat,placidusque his vocibus infit. O qui magnanimo coquis altas pectoressamas, Quique meo fortis damno es; satis hactenus ardor Martius , 3c morti pugnax sat dextra litauit. Alea nunc versa est, nune sors inimica repugnat, Fortunam sequere, & gladium permitte petenti; Vis sortem trahit,& nulla est temeraria virtus.
Ignoti aduentus. DV m Turea haec fatur; Venetus dum eolligit iras;
Ecce reeens bellator adest spissamque phalangem
Impetit, & rutilo iam strauit Iturea serro, Iam Cromylum , & dextro truncavit Aleta laeertor Et procul exclamat.Quae vos ignauia dignum Id facinus 3 laus est, si tot modo cingitis unum En quod vincatis. simul alto vulnere Pirrum
Perfodit, & media tutilans exultat arena. Argento lorica nitet, nitet aerea cassis, Et clypei lata ora nitet; nam caerulus umbo
Lilia Dalmatico pingit radiata metallo. Mollis apex umbrat galeam candente refusias LuxuIte,
144쪽
Luxurie, splendet sonipes, nivibusque coruscis Purior, ad motas facilem se flectit habenas.
Hinc Charatuin nouus ardor agit; qualisque leonem Ira coquit, laceri madidum iam sanguine tauri, Cum nouus exurgit, certeque incumbere praedae Et vetat, ae pugnam rigida ceruice minatur; Cte Ieo fremit indignans, & verbere caudae. Sic pugnam immutat Charatus,nec se eripit ensi Ignoto , Orttinque animum certamine profert. Et iam Bragadinus, eomitum enitente caterua, Inscendebat equum, Tureum fulusque per agmen Corpora mactabat leto: timor occupat hostem, Inque fugam rapit; unus amor studuisse saluti. Et Charatum Ignotus terno iam vulnere sossum V rgebat, serrique aciem super ora ferebat, ora, genas, oculosque atro foedante cruore. Lumina conuertit Venetus, sortemque misertus
Virtuti infensam; Parce,5 fortissime, dixit, Hanc animam concede preeor ; nec dignior vlla Seruati, si consequitur sua praemia virtus. Tum serro stutum opposuit; Libitina pependit Aere, & in ventos telum detorsit inane. Vincatur ossicio Charatus; nec iam amplius ardor Pugnandi, aut mortis superest incensia voluntas. En 'icistis, ait, ferioque animoque subactum Ducite; chara salus vestis qua debita donis. Et simul ignoto gladium , Venet6que lacertos Do nat in amplexus & se victoribus addit. - - ' VIII.
Aristus ad cantra Turcisa.HAudquaquam Albanus eessans Aulone moratur
Mutatus veste in Turcam, circumque volutus Lintea densa caput Mantu comitatur euntem
Armiger j accelerans ad castra hostilia tendit. Et procul, ut summae vidit fastigia Croiae, Turritotque apices; memor heu, quae pignota muri Includunt, castosque rogos, sponsamque relictam;
145쪽
I renen animo, & flammae vestigia pinFens, Ingemit, & gratum te nouat sub corde dolorem. Ergo mihi visa eriperis , per somnia tantum Te spectare datur ; Fallacis imagine formae Visa peris, inuenta fugis, speculoque micanti Pingeris,& vanae praebes simulacra fiFurae. Nam quid non loqueris; cur non modo iungere dextras Et voces licuit, cur non incendia verbo Pandere, & abstrusas lingua depromere flammas Perciperem tibi quis sensus, nascentis amoris si quae signa forent. Nam me quid inania pascunt Forsan nullus amor, nullus tibi pectoris aestus. Nee flammae causa est. Potui non visus amari Absens an potui tacitas penetrare medullas, Et vidisti armis tectum, saevumque furore 3
Egregias in amore faces lSaltem arma uuarenti Teque tot eriperem vitae thalamique periclis.' . Nunc claudit carcer, nunc barbaras imminet atroXν Duraque vincla parat; nec dum te carcere solui, Vincula nec rupi, nec barbara colla subegi,
Ille ego qui Martem iacto, bellique triumphos
Canra obseruat. HAEe animo dum voluit amans, vestigia fossae
Admouet.& vasti spectat munimina valli, Circumequitat, lustratque oculis, qua moenia mole Terrea consurbunt, spatium quod fossa recludat. Aduertit, medium qua Sol conscendit in axem, Neglectam valli curam, pigrumque laborem. Nempe hunc Cantam irrus spreuit, fretusque suorum Robore, pro vallo erexit viventia castra, rIngentes hominum moles , animataque tela. aTum Regem subit ira ferox, mentemque peIurit. Ergo impune meis insederis impie terris Et patior; terrasque tuo non sanguine metfi
Pio pudor huc palmae recidunt, spoliisque trophaea Crandia
146쪽
Grandia barbaricis, nudataque Tureia castris; Deseruit me fortὸ vigor 3 flos illae iuuentae Marcuit, & subita vires pariere senecta Haudquaquam,& feruet iuuenili in pectore sanguis.
Impetus est Regi, simul haec dum mente volutat, Per fossas ruere, & vallum, aeratasque phalanges, Seque unum obiicere innumeris. Prudentia fraeno Sistit & arcanis Deus obluctatur habenis. 'Hinc agre auulsus,montem renat, obviaque arc Is Munimenta videt, lectasque ad bella cohortes. Biagadinus eaptiuum offert; Iuuenemque salutis Auctorem, & verbis pugnam gratissimus ornat. X.
HAne dum persequitur, sortem miratur eph oebum
ALBANus, totumque oculis & mente pererrat.
Bis duo lustra aetas, primae sub flore iuuentae Induit, &fenero luce spectabilis aeuo. Pulcher in ore nitor, flavis offusa capillis Caesaries, heulorum ignis, triembi isque venustum Robur,& augusto splendens in eorpore fulgor, Spectant in adstringunt, Tum Rex, postquam ora replesse Bragaditius,Iuuenem verbis compellat amicis. O qui tanta meis praebes solatia rebus, Quicoelo demissiis ades ; quae gratia constet Tot meritis, qu&ue officium in tua dona rependam Sed quem te memoremὶ quaenam est tibi patria tellusὸ Quo studio AEmathiam; casune, an mente parataλHuc ades, Albantisque petis Spontaneus hospes Tum iuuenis; pulcro vultum pingente rubore. Francia me genuit; curuat quλ Iequana ripas, Et Regum de stirpe sato, dedit aethere vesci, Et ricus nomen. Gestarum gloria rerum, Nomen hon6rque tuus, Turcique Albania victrix, Ne procul a patria, flentum procul ore parentum, Adduxercitui cupidum, tantoque magistro
147쪽
Tironem; tub a doce,palmaeque mςtendae Claram artem,& qua se facilis victoria donat. Rex Iuuenem amplexu vincit. Quas non,ait,aures o Francia peruasit Francis quae nuda triumphis Sit regioὶ Francas Nilus septemplice fluctu Allambit pa mas, allambit saeuus Orontes, Euphratesque iugum passus, defluxit in aequor Moestus;& abducto timuit de littore Ganges. Et Regum quam clarus honos i tu sanguine cretus Augusto, & tantos areessis origine Reges sQuam stirpis dignust mihi nunc victoIta certa est, XI. Paratur nocturna impreso. EXultans haee ScrNDER Es : Ducibusvocatis
Mox aperit mentem, promitque has pectoIe Vocera Hostem tuuraui propius,munimina vidi. 1Perstingἱ possunt; portendunt sidera nobis. Nescio quid magnum, quod vota ingentia vincat. Quid tardos mora lenta premita Spitigrada luget,
Exprobratque ignes, & inulta cadauera monstrat. Croia Vocat ,narique vocant, patresque gementes
Uxorumque metus,thalamique, & pignora sacra Templorum,& Sanctis Numen quod considet aris. Et patimurὶ dextrasque pigras nondum impetus egit Ergo ubi nox terras humente inuoluerit umbra, Et tenebris ubi clausa dies, somnoque sepultus Turca siti ite mihi comites, Regεmque sequuti, Ense viam facite,& mortem coniungite somno. Ite ait. Instructae noctem optauere phalanges, Estque dies odio. Sed quae importentur in urbem Timoleon parat i annonam,tela atque maniplos.
NEe minus inuigilans, nocturnas solibus horas Iungit Amurates,operique ardentior instar.
148쪽
Iam proeul egon sub terram sornice repune
Antra procul, longaque via patuere cauernae ἔLatae intus patuere domus, luspensaque tellus Arcubus , ignorat sese; penetralibus imis Admittitque diem , perfossaque viscera luget. Non aliter Potosiacis ubi vena metallis Turget, & areanum condit procul aethere scetum, Ardet auarus Iber , astrorumque immemor,orco Incubat, insanumque animum sub Tartara mittita Terra gemens sontes aperit,fletuque rigatur, Incusatque uterum,& damnat selicia dona.
Sarcanus vigil urget opus, doctusque magistra Pixide, & ad gelidos radio vertente Triones Sub latebris coelum inspectat; murisque propinquus Imminet, &recto deducit tramite pestem. Τurba omnis terrae infoditur, tractatquedigonem Dux passim & miles: Situlis ille extrahit undam Corbibus hie exhaurit humum; Machometus honesta Inficitur coeno, lutulentaque brachia iactat. I 'iles, Sullanus ait; tibi terra lutumque Diuitias apperit a foditur tibi laeta voluptas;
Hoc pueri Albanaeque nurus sub fornice prostano
XIII. Rupes ct cuniculos tapedit.
SΙe properanti, Urbem votis iam iamque premenda
I ngens surgit obex; terrae intersuis medullis Alta sedet rupes, scopulisque rigentibus horret. Iareanus ferro oppugnat, serrum illa retundit Durior, immotasque offert ad vulnera lauteε, Vulnera sed leuia, & primam libantia pellem. Tum dextra laevaque ardens Sareanus oberrat3.i rupem proscindat humus, venasque rigentes Temperet, aut saxis interfluat unda solutis. Rupibus indomitis late eircum omnia squallent, Radicesque altas terrae sub viscera condunt. En iterum duram in rupem luctatur adactus
Malleas,assidui geminantur in ictibus i Rusi
149쪽
ConterItur serrum, saxum inuiolabile perstat. V rget Amurates; Ergo vos saxa repellunt, Quo s non Oceanus, quos non immania elausti a Hexamili, vastoque tegens se Graecia muro ' Sed periit virtus,animos sed degener hausit Mollities, formaque viri se semina condit. Ite, gynaecaeci seruae. Tum verbere rupem Tundit, & i nuictum rabiem eonsumit in hostem. At postquam serrum exhaustum est, flammaeque voraces Incassum admotae, nec aeeto infracta tepenti Darities,tentatque nouus frustra Annibal Alpes , Tum vulgo pertaesum operae, vacuique laboris. ἐ; Π Utque olim fossor, saeuo spectante Nerone, Isimum deseruit, stiidio defessus inani, Permisitque sibi naturam, elementaque prima. Sic opere abseedant Tureae; vetat ire Tyrannus
Romano asperior, saxisque rebellibus in stat.
XIV. e uachometi indignatio . .
SEd non te Machomete, Pater,terrorque minarum Continuit, quin damnares lenta otia verbis. Huc, air, huc animi, Musulmanumque potestas. Mandemur vita ut tumulo ; fortasse sepulelira Desuerint, cassisque anima se terra negabit ;Man ibus inserimur; propius iam distat Auernus, thera spirandum facimus; secutior hostis Dum superest, ridetque operam, stultumque Iaborem. Nempe valent dextrae bello, validique laeerti, Ut fodiamus humum,turba atque ignobile vulgus sic vicere patres atavique his colla subegit Victa modis Asiaὶ haec pepererunt proelia lauros; At modo non Croiam, sed moenia Byrantina Debuit haec vertisse manus : Quid tarda moratur In scopulo , Saxumque scabit, perditque surorem
Si rupem evelli, si saxa ingentia frangi Astra iubent; quoniam orcanus iam praesidet Astiisς En saxa, en Croiae muri ι 'Ibs inimica superbit,
150쪽
Et tectis procul astra serit: tellare sepulta Nos fugimus , cochleae imbelles , mucosaque tu iba Crebrius haee Ducibus Machometus, pluraque fundit
Audax Cantami rus, seseque per agmina Iactat. Audit Amurates murmur, questusquc minaces: Cantamirum, gnatumque vocat ι dein talia fatur.
Egregi j bello 3 digni quos audiat orbis;
Tartarus, imbellisque puer. Temerar.e bellum Marte tuo regete hie ausis; stultoque sutote; Tuque puer, Patri autor sis ι eui pigrior ensis, Vna cui pompa armorum, mollisque palaestra Quos ego si plectam meritos. Sed proxima pugna Poena sit; audaces vltrix Albania plectet. Sic ait; induratque animum, rupemque satigat.
XV. in miniculo. CVm noua Sareano mens panditur, intima miscet
Consilia Astartes, totumque infundit Auernum. Qua propius fossis rupes patet ima cauernis, Quaque ipsa admisit serrum, lare omnia complet Pulvere sulphureo, pessiεmque in vilcera trudit. Commentum heu tauum; cui nec Vesuuius ignes
Comparet, aut rapidos eructans. AElna caminos. Inuento Sarcanus ouat. Nunc rupibus, inquit,
Mollitiem domitis, vitreianque impingere sortem Fas mihi sit; nune Naturam, legεsque Tonantis Vertere, & in superos immittere Tartara possim. Sum Deus ipse mihi , si quis Deus instruit orbem, Destruo, & aeternos momento exussio Iabores. Impius haec. Niget exundat sub sornice puluis, Intentus spectat miles, scelumque patenti Clausum utero, & prolem horrendam miratur, & haeret, At quae vox cladem horrificam, subitamque ruinam Dixerit, & saeuo quassata elementa tumultu Dissiliunt campi,pelluntur in aethera siluae, Prataque, & armentis compascua pluribus arua,