장음표시 사용
211쪽
Ignaram rerum,& sortis mala sata querentem: Sicut erat,clausam Memnon dedueit in Meem, Et sistit donum Albano. Postquam illa retexit . Os pulchium, & nitidum Τitana e nube reduxi is Rex haeret forma attonitus, Cypriamque putaIez
Esle Deam, si prisca fidem mendacia seruent. At Memnon vana se credit imagine ludi, Perstrictos simulacro oculos,& somnia pingi; Mens oculis negat inspectum. Spectacula tandem Postquam vera putat, nee inanem Virginis vinbram; V t ferti abiectum pondus , quod mole rigenti V estae haeret, fabri multo sudore mouendum AEthera si Magnes nigro splendore coruscat, Spirituumque ferax,Magicos circum evibrat hamos, Exurgit moles onerosa, & praepete cura Advolat ad lapidem,& sensium iam nobilis haurit a Inspectat Natura suas miracula vires,
Ignarosque homines ludit, studiumque Sophorum
Sic Memnon maerore aeger, tardusque dolore,
Quando Helenam videt, & vultu sese implet amato Namque Helenam Numen per tot discrimina seruat, Laetitia rapiente artus, ad virginis ora Applicet ora amens , nisi casta modestia staeneti Quod licet,in verba erumpi Tune illa sepulta Ignibus, an vivis post dita ineendia quae sors. Prospera, quod Numen vitae radici a era mortis
Tela quis infregit se licia gaudia Memnon
Carpe: dolor pereat. Sed vocem hic gaudia rumpunt, Effarsque vetant.Laetos & pectore motus V irgo capit, pellitque metum, saevumque dolorem. Nam data libertas, & amanti erepta Ty Iauno V irginitas,secura fides, sperata parentis ora, & dilectus Memnon post fata reeeptus Credita, mentem implent hilarem,luctumque resoluunt. Quanquam & Amor qui laetitiam,mouet ipse dolorem,
Iam vetitus, Mennaonque animo votoque repulsus.
Post animi hos motus,vprgo tranquilla, salutat Casti totum,patvem Croiae sub moerubus audit Degere,& implicitae narrat miracula vitae.
212쪽
SPitigradam qui me ea sus,quae sata tulerunt,
Memnonis acceptum credo, Rex optime,dictis.
In Laribus Clarae pressam sopor altus habebat, Nocte illa ι mi seris tantorum heu fonte malorim lCum tristes gemitus, & lamentabile murmur
Auditi, & subitis pereelli questibus astra.
Praecipites thalamis, quaerendo, lugubre tactum Accipimus; captam Turcos saeuire per urbem, Auxiiij superene nihil. Nos turba pauemus Foeminea, & rerum dubiae, spem perdimus omnem. Ancipites grauiora voeant; domus ignibus alta Conflagrat, totasque suror despacitur aedes. Discurrunt etae; series me tanta dolorum O pprimit, & statuo praeseotem admittere mortem.' Dum mentem obfirmo; forma puer ecce decora Ire iubet, quo tuta sugam vestigia ducent: Inde fores versus tendit; mens funeris illa Effuit; incendit noua spes, vitaeque cupido Me puer incolumem per sparsa incendia dueit,' Per bellantum iras, praedatorumque furorem: Caesaries inculas fundit; radiata corona Molle caput ingit, crineis' illuminat aurum. Haec mihi fax, haec una pharus: Spectacula quae vox Tristia denarret quis funera, sanguine riuos
Manantes, lacrymas, planctu , vocεsque cadentum Et quanquam prciperare metus me cogeret amens,
Et dux ipse ageret; tamen his vocem auribus hausi, Captam Arcem & duro sublatam Memnona ferro. Ingemui, fateor, lacrymasque in funera volui, Hunc inter luctum, & variae spectacula mortis. Illaesam refero puero praeeunte salutem, Flammam inter serrumque; α quo vestigia signat Dux puer egredior, permissa patentibus aruis. Tunc oculos fugit ille meos, vacuasque per auras Illapsus, curas Ieuocari trepidumque pauOIem. Nox
213쪽
Nox teriam,eoeli faciem inligo terebat Nee sumus signare easas, e vox animaritum. At campi circum per moesta silentia lugent.
Tine seruata. Sola quid instituam supplex preee Numen adoro,
Expectoque diei Currum lol primus agebat, Luminibus vastos longE dimetior agros, Et casulam procul inspicio. Dat gressibus alas Ipse timor ; eeleri rapior per deuia eursu, Necdum sessa eatam teneo; quam Numen asylum Iactatae de4erat, tutumque per aequora portum. Rustieus has senio longo grauis ineolit aedes, AEquaeua & eoniux,aequi iustique tenaces, Urbanis ambo euris vitiisque remoti. Hi me eomplexi studiis animisque paternis, Moerorem postquam abstergunt: tum blanda volarias Securae irrepit, tranquilla per otia vitam Mitigat, & primae sortis restinguit honorem. Grex ovium tener implebat balatibus agros , Hune pasto,& ne quid prima de sorte supersit, Meque abdam totam inuidiae; texta aurea pono,
Agresti sub veste latens: fuit illa puellae.
Quam nuper meus ille hospes ubi senere raptam. Extulerat, donatque dolens stola texerat, inquit, Haec natam, quam mors nobis auulsi actina a Filia sis virgo nobis, matr-qae patremque Nata eole,& falsos ortus amor impleat ardens. Flebat uterque memor natae, sed postea natae Immemores, in me toto mox pectore flagrant.
otia, naturae donis tranquilla huebar.
Nam modo camporum subrecta E colle videbam Equora
214쪽
IEquora,planitiem latE complexa fugacems Valle sub obscura latitans modo,frigus in antI
Captabam viridi,dum campus aduritur aestu. Gaudebam Aurorae primas lustrare eorollas, Quas roseas texit ι manuum eandente ligustro, Inspergitque viam solis; iubare ille coruleat Aurato, & totum radiis colluminat orbem, Et vidi prono dum terrae incumberet axe, Et vultum ornaret textu variante colorum ἡNubila circumstant, tenui rorante liquore, Seu madeant fietu,spargant seu funus amomo
Ipso laeta die, sylvae sub frondibus altis
Carpebam somnos; tenerave in cortice sagiscalpebam inducto charissima nomina ferro. Saepius ad gelidi recubabam gramina fontis , ora lauans, sedansquestim ι riuumque sequuta. Quem fons irriguus per prata irentia ducit, Contextu salicum, ripamque umbrantibus alnis, Herbas calcabam pede molli, & florea serta; Dum pascuntur ciues;aries nam sponte sequentes Ducebat,per Iura vagas, & gramina nota. Nox tuit interea, coel6que illapsa sereno, s Sideribus depicta nitet; nee gratior vlla mi Visa poli facies; placido nec tradere somno Membra vacat; mens fixa polo coelestia voluit. Sed nulla humanae statio benὸ fida earinae, Invida secessiam rapuit fortuna latenti, Militibus sum praeda vagis. Tunc plura voletntu Dieere,funduntur lacrymae; pulchra ubere Iiuo Ora madent, tenetasque vrgent suspiria fietus. Castriolus verbis aegram solatur,& vltrabum Onem abiumpens,meliora in tempora disicα
215쪽
LIBER SEPTIMUS..ARGUM ENTUM. MAHOMETIS pugna singularis,& victoria.
216쪽
Diuersos Helenae casus,fausteque receptam Nuntiat,& magno formosam exaggerat Ore Sed voces cursusque eitos ante occupat Orco Zelotaea furens, virusque effundit in orbem. Tartareum haec inonstrum, in soribus stabulatur Averni. Poenis torta suis, flammaeque aue Ita rapaci. Frigore nam Scythico, nivibusque obducta gelatis, Horrendum cruciata gemit; circum horrida tecta Flat Boreas, glacies pendet laquearibus altis , Alternoque gelu incestum conclauerigescit. Hanc sociam poenamque trahit lasciua cupidos Et luat haec poenas glacie, luat altera tammis, Mutua nec praestent solatia ἱ nec rogus alter Aecendat glaciem, frigusve extinxerit ignem. Attamen abruptis saeuit cum libera vinclis , Et castos, tanta impsobitas conturbat amOIesa
Et multis sancita annis nubia quas lat.
217쪽
SCANDER REGIII. Irenes zelotypia.
Illa igitur, postquam Astartes vinela aerea rupit,
Et licuit latere, re vesanae incumbere pesti; Famae habitum vestit: pictae aures, oraque centumsEt totidem linguae ι litui lonat aethere clangor; Et Croiam primum celet aduolat. Hie ubi vulgo spatfit formam Helenae , patri retulitque repertams Irenem aggrediaer, penitisque infusa medullis,l Corpora nam Monstro atque animos inuadere fas est Albano placuisse Helenam, flammisque receptis Ardere, dc mendas incendia mutua fingit, Virgo gelu subito horrescit, pallore genarum Extinguente Ioas ; frigusque per ossa vagatur. . Non aliter tenerae moderator arundinis haeret, Si sortὶ implicita rapuit Torpedine praedam, Dextra riget, nerui torpent, susumque laceri vitus, in adstri hos momento expanditur altus In lacumas durum it frigus, gemitusque molestos sAnxietas , curaeque graues, & taedia longa, Tristitiae scelus, animum implent. Saucia tandem sie fidam Catatim affatur, vulnusque retractat. Audisti famam Cataris 3 praenuntia vexi Auribus illa tuis, Helenae narrauit amores Castriotique mei l quanquam mutabilis ille Desiit esse meus, formaque accentus inaui, Votorum oblitus, sallax noua foedera iurat. Forsitan & vultum amisi, nee in ore pudico ulla super pulchri est species, aut forma venusti. sed speculum verax, & flos iuuenilibus annis Integer: at eura nimium libata recenti Lilia, pallentusque rosae, fulgurque oeulorum Languidius, factam insimulant num perfide noxam Vicerit at forma; num me superabit amicis ossiciis, quibus immemorem ingratumque revinxi Non ego bis captiua fui,non aspera collo
218쪽
VInela tuli, nee Turcorum ludibria passa, Irrepsi in thalamos. Patriam charosque parentes Delerui, Cloiae fregi bellumque famemque , Et sponso regnum asserui, peperique labore: Et nune ille mihi vili de compede raptam Antetulit, longum fallax oblitus amorem. Id superi faeinus. Perstabo, urbemque tueborἔHostibus ut victis, cum tot cumulauero dona, Exprobrem ingratam mentem, celerique regressa Me patriae reddam optatae, gremusque parentumi
Heu lacrymis paseenda meis i solatia praebet Lugenti Catatis, famamque eludit inanem. Derogat illa fidem dictis snam pectore saeuit Monstrum algens luctu & tacito maelata liquescit; AEquam animi febris vexat, capitque medullas.
Tune Monstrum magno alarum trans aequora plausu
Invehitur , Venetamque latens contendit in urbem. Postquam Helenae sormam dicit, nuruumque Iacessit Inuidiam, Istellae eastas diuertit in aedes, Toxieaque insundit miserae, virusque nefandum. Bragadinum insanis mentitur amoribus uri, Nee iam consortem meminisse, aut foedera lecti. Credula mendaeem admittit, subit6que veneno Percita, questu implet Superos, & fletibus ora. Tune tori saetas violasti perfide leges Istellae se verba tuae, iuratus amorem Perpetuum, quem nulla annis temerauerit aetas,
Istellae sie verba dabas erat illa eupido Gloriae,& ambitae laudes hie Martius ardor fiet licet ut primi periurus transfuga lecti, Impuras eaperes lasciuo in pectore flammas: Haud impune, reor, veniam, testisque solutae Per erimen fidei, eorum implaeabilis hostis
Ipse adeto, steteris, diraeque libidinis ultrix.
219쪽
Dixit eontinuo venem mutata virilem, .
Vna viae comes est simili sub veste Camilia, Clam pinum inscendit, versoque ad littora cura inmathia, irarum nuctus super aequora pOItat,
NEe Monstro pestis satis est, stragisque resuta
Turcica praecipiti tendit sub eastra volatu, Inque Machomentem frigus brumamque rigentem, Pectora sex quantum caperent, defundit abundE, Seque animo totum immiscet, versatque furentem. Fomnia falsa mouet; riualem Memnona falsae Adstantem Eugeniae, raptae dantem oscula dextraea Virginis illecebras, nutus, ocul6sque loquaces. Excutit indignans fusum per membra soporem, Et tabo grauante intus. Monstroque premente, Insanit rabidus. Τune interuertere amores Ausus, tune meos Tu vilis homuncio regni Quisquiliae, solium prodens ignauus avitum, Nec sceptrum tractare ausus; vim ferre puellis, uitanas rapere,& mecum contendere possis
At te ipso caedam in gremio; bibet illa cruorem pons tuum: sparsos dextra tunc colligat artus, Osculaque infigat. Nimium iam cesso, furorque Incassum perit: Albanam quid proditor arcem Insidet3hac tutus quid vana opprobria iactat, Quin ipsum, Albanumque simul premat una ruina.
Lugeat Sc socors alienos raptor amores. Fullanum hinc urget praeceps, exscindat ut Arcem
Igndiras, & rapto praedonem extinguat astio.
220쪽
Captiui mactati. ET mentissa quidem patris est, postquam impia iussa
Oicani implerit , captosque sacrauerit Orco. Astartes nempe instabat, d i rusque satelles Orcanus, quos seruarat saeuissima clades Spitigradae, sectae auctori mactare Prophetae. optatum fallax, irae & praeposterus aestus, Qui quos aptabat Cocyto, immitteret Astris, Dum rapiunt superi donum, quod Tartara signant. Iamque aderant bis mille, manus post terga reuincti; Nobilitate sati prisca, simul infima turba Attificum, misti passim famuli dominique. Sanguine landendo illustres; discrimine nullo, Quod Cluisti nisi fecit amor. Sullanus eburno Considet in solio; stat celsam Oreanus ad aram,
Im puroque Machometi demurmurat ore Arcano , voces magicas Erebique susurrum. Circumstat turbam innocuam , ferrumque satelles Expedit, &toruo accelerat fera lanera vultu.
Supplex turba viri expectant; nam semina seorsum; Figentεsque polos oculis, dant colla securi. Ae simul Oreanus signum voce impius edit, Irrumpunt diri in vinctos, strictaque bipenni Colla secant; tristis capitum cadit undique messis;
Caleantur trunci; sanguis fluit amne cruent. , Purpureisque inter truncos deuoluitur undis. Non aliter fiotum candentia lilia reges, Dum calicem tersum expandunt, auroque micantes Tudiculos, celso areolas dum vertice pingunt;
si dira incumbit nubes, imbremque procella Grandineum fundat,telisque everberet hortos; Lilia caesa caput coenoso in puluere squallent, spargunxur folia,& luhent fata improba Nymphae. Spectat Amurates, totumque insana cruorem Ebibit ira, omnes euperεtque sub ense reponi