장음표시 사용
231쪽
Plura loqui. Ferrum dextra haec; non verba Ieponet. Dicit; & alipedem stimulis premit. impetu ab uno, Bis gemini simul incurrunt, nee buccina signum, Dat lonitu; sibi evique suus fit buce ina seruor. Hinc illinc gemini aeripedes,quatiente subactum Calee solum, visi ventos praevertere mula. Hi ne illine Elypei te sonant ingentibus hastis; Corpora stant,fragmenta volant, offundi tuae o heri Non secus ac pulla remis in m a pinu i . Infindunt pelagus tonsis, spum mque sonantem: Ac simul, aduersas rostro sitiente carinas,
Incurrere, vago subter tremit aequore Nereus, Franguntur tonsae, pulsant se immania Iolixa,
Pinusque annexae diro se Marte iacessum, j
Osmanes artem docta exerceae palaestra Aggrediturinon ira regit, non impetus ensem. Bragadinus nusquam absimilis,mouet arma decorE, Pluribus instructus pugnis: ratur in hoste
Et decus ti vires, augutque in viribus artem.
Nee minus incumbunt gladiis; vibrat ignea serrum Fulmina,& immensis galeam stiper laebas ardet: Sed detor in ferro est, ae temperat arma venustas. Diuet visi inter se conlepdure pugna Rivales, rabiemque animi propellere in arma. Nempe inter medios,Erebo submissa, serorem. Zelotyraea mouet; flammis Phlegetonte petitis, Internuque gelu; glaciem fouere Duillae, Perfossi primum clypei, dein sparsa per agrum Fragmina,ferri acie munimentumque restamin.
Sed neque loricas proppgnant ponder* serri, Nec ch libis missura tegit, patuete prosun is Vulneribus, gladiique gemit sub pondς re cassis. Vtque olim Eu3ini Sympleg des aequoris horror, Tertifici scopuli, sormidat equς PrusellR,
232쪽
Concursu inter se pugnant, immensique saὰa Conflictu exacuunt; mugitibus insonat unda: Vae misero, scindit medios qui navita fluctus. Mutua sic odiis ira infremit. Arduus instat Atticus incauto Iuueni robustior annis, Tractandisque armis, Iongique petitior usu : Iamque ingens laeuum Mahumeti pla*a lacertum Ruperat, & largo lori ea cruore fluebat: Cum Memnon spa Iniae attollit spes certa tqmentem Insultat dictis, additque opprobria ferro. Tune ferox, rapta nuper qui Virgine, deaetram Iactabas vacuam titio perdisee,quid inter Sit Martem & Venerem. Nohe fuco hoe i Ilitus, ito Blanditias narratum Helenae , thalam6sque reposce.
HI. verbis Tuteae submissa ineendia; tardum
Vulnere promouit pudor, atque in praelia misit. Exurgit tacitus,gladi6que in Memnona toto Insusus, palmam immutat, reuocatque fugacem. Utque atrum caeca fulmen sub nube reelusum, Postquam se tonitru rauco, cursuque fatigat Ineassum, vanoque micans se fulgure prodit: Collecto tandem illisu prorumpit aperta Nube furens, tristem & foetum producit in auras; Intremuere poli, Mundique exhorruit axis. Sic rumpis Mahomete moram, sic Memnona pellist Clitistiadis magna heu strages, pestisque futural Memnona turbatum quatuor iam vulnera tardanr, Iam tingit vagus arma cruor, viiasque solutae Deficiunt. Videt hunc Venetus, cupidiisque iuuandi, Osmanem semel immenso prooernat ut ictu, Immodicus ruit in galeam: sub vulneie primo Caesaries libata rubet, sanguisque per ora Pulchra fluit:Iuuenis maior de vulnere surgit, Immergitque ingens alto sub pectore serrum ἐ
233쪽
corpore Bragadinus fuluam consternit aIenam, . Amne Iubro plaga exundat. Sed Memnona sternit Horrendum vulnus, vitamque in sanguine mergit. Instaurantem iras, iactantem & brachia ma no onatu in Tuream, celeri Turca occupat eme,
Crassatus ferro in costas, fibrasque recisi Pulmonis, fugienti animae plura ostia pandit. Exanimi incumbit, lapsis super artubus astans, Et pectus laeuo ealcat pede , probraque iactat. I nune, atque Helenae praeclara encomta narra; Rivalis diues spoliis,& strage sirperbus, in optatos depolce toros, in praemia pugna rImplebo ipse vicςs, victoris nuntius ibo, . in ' .is V. QTeque Helenae sistam. Dixit; gladioque recidit .ci Nudatum caput, & dextram pallente lacerto. Mox ad Bragadinum versus , quem vincula vitae Nondum rupta tenent. Tu viue, & verba ref rto Albano haec: pugnam auspicio melioro capessat, Auxilioque vocet fortes, non mollia bello Pectora ; non dextra ignavos, linguaque seroces, sic ait, & se usos artus in castra reportati. . . . . Transmittitque Helenae. Quando sic spirat amore :Memnonis, hunc habeat, laeta & connubia iungas.
Istera quin s. Horruit aspectu virgo, stupidumque dolorem Concipiens, cauti similis, suspiria pressit.
Non lacrymis maduei egenae, non questibus Vllisi , . . , Vox sonat, immotis super ora aspectibus haereta - t. . Mox vi se reuocat dirus dolor, & metus ingens Obruit, miselae consiugunt taedia vitae; Iamque mori votum est: animam miscere tumultus Incipit, & saevae fflictam iactare procellae... Et dolor exagitat; primusque augere dolorem Audet amor, Voti iam relligione surente. iTune is, dilectam inuise, charissime Memnon
234쪽
Sie Helenam alloqueris ; Sic dextera iungitur 3 heu te Quem video l coecos oculos, exanguiaque orat Heu quam diuersu si cum formosa ora tueri Spitigiadae licuit; cum te solante levabam Moestitiam, poteramque insons his ignibus uri. Atque utinam nusquam in nosti os tua lumina vultus Fixisses , nunc vitam ageres, nune lumina luce Vibrarent, miseris solamen dextera serret. Ast ego te vita orbaui, te saeua peremi; Hoe eaput avulsi, truncavi hane pignus amoris 'Dexteram, & infelix abrupi ex artubus artus. Nempe meus sic saeuit amor. Nam vescitur aura, Et felix, quem iustE odi, tuuus ille peremptor, Heu viuit Mahomerus atrox t & munera donat Haee Helenae, gratum hoc dono mereatus amorem.
Sei licet immanis, furiata ε tygride cretus, Hoe Helenam pretio nempe implacabile peditas Alternis odiis , & inexorabilis irae Saeuitiam redemit. Quanquam quid nune sibi prosunt Memnonis haec odia λ aut irae quid me hic iuuat ardor Num miser oecuumbis ν num funere raptus acerbo es Num uiuo infelix crudelis vinela Tyranni Num patior; tota arbitrio permissa furentis. Nam quid agam Z aut tandem per tot discrimina rerum Quis mihi finis erit ὶ pandet quis mortis asylum Εtipitique malis o Virginitatis honorem Cui sacrum Maria tuli,eui gignere Numen
Permissum, & nostras in res coneessa potestas, Aget opem I magno exposco pro munere mortem; Non gasas sceptrumve precor , non ora parentis Cernere, non sponsum, tranquillae aut otia vitae; iPosco motir castae liceat sua quaerere busta.
- Helena pia mora. Aliger baee magnae Matri iam verba serebat, Submissasque preces, lacrImasque, & vota Pudosin 'e M 3 Iamque
235쪽
Iamque illa annuerat. Mox Aliger astra volatu Nobilaque emensus,terras immissus in imas, Grata soporiferi landens medicamina succi, Irrotansque Helenam; somno molli implicat artos. Dein vigilantem animam, & poscentem lanera votis Euocat,& sanctam ostensis spem suscitat Astris. Illa micat prompto obsequio, nexumque resoluit Corporis,& celeri metitur sydera cursu. Non aliter caueae vinclis constricta columba, Cum patuere sores, rapida secat aethera penna, Et volat ad nidos dulces,gratumve columbum.
I felix Helena,& Superum statione beata, Sedem implens,qua virgineis collucet Olympus Sideribus, diuumque oculis via lactea fulget , Castos virgo foue, votis impende pudicis Auxilium, dubii Riue metu succurre puellis et Sis maῖnum exemplum i si sores haec carmina durant, Virginibus, thalamosque doce pro morte pacisci.
BRagadmum interea gestabat rustiea laesum
Vulnere turba graui, truncos & Mema uis artus.
Quos ubi Casti totus vidit, tristesque sepulehro Relliquias, hostem edidicit, seriemque duelli,
Solatur Venetum dictis,plagaeque medentes H. . Admouet;& truncis curat sua funera membris; Complorans miseri satum, caecasque fauillas Insanus quas miscet amor,vehemensque cupido Tum vindicta ardetis, & longi taedia beιli ,3 . . . . . . Pertaesus dudum, castoque impulsus amore, Irene auulsus; diuturna incommoda Croiae,AErumnasque graues, animo miserante paterno; Instituit Martem extremum,pugnamque ciere, Hosti vim facere, & raptis depellere castris.
Ergo equitemusto arcessit, sparsasque phalanges: Colligit,& tos . exhaurit litet uas. Quas
236쪽
Quanquam parua manus, magno sed Principe larus. Bragadini retinet casas, vulnusque eruentum.
Tragadim Hors. IAmque is perfractam vires, vicininue fata
Senserat, admoto promptus se tradere leto: Vna Isbella moram sanctis innectere votis Exoptata potest, Una emollire mariti Pectora; dilectam sie coniugis expetit ardori optandum quoties vulnus, mortem que beatam,
Timotheo assensit i quoties diuina fatenti Noxas iussa placenti nec vitae est ulla cupido. Vna sed Isbella obturbat. Nam se mea, dicit, IIbella hie praesens, gremio si fusus amato
Emorerer,facerem precibus solantibus aegrae Si satis,& magnum lenirem verba dolorem, Dein famulis mandata dabat,repetitaque rursum Saepe eadem, arae Isbellae reserenda rogabat. Illa aderae, praesensque oculis libabat amorem. Nam sexum mentita habitu, transuectaque pontum, Zelo ardens, subiεasque lares, speculata maritum
Hactenus,occultae sanabat spicula plagae. Quae postquam occallet penitus,nec coniugis vlixest suspieio, castosque ignes & pectota noscir. Isbellam Isbellam saepe inelamante marito; Impos tota sui,flammisque ambusta vicissim, Heu ignara mali,quantumque incauta dolorem ipsa sibi sereret, rapiente cupidinei caedo; En ego sum, dixiti quam voto ardentior optas Isbella, en adsum : dextrae simul oscula figit. His postquam agnoscit speciem,dilectaque ceruirora palam,& ehatos vultus sub fraude retexim Laetitia eumulante animum, cordisque latebras Spirituum linquente globo, spissumque calorem Exhalante extra; vita expirauit in auras. Vnum quod licuit moIlanti, lumina coelo
237쪽
rixa manem,missaeque manus amplexibus haerent. Sunt super exangues artus,& frigida membra.
ae postquam Isbellae patuere carentia vita, Frustraque amplexus ardentiaque oscula iungi , Calu improuiso perculsa, insanaque luctu; sic te Bragadine inuenioZSic reddita votis Illa tuis coniux 3 praesumpsi haec gaudia mente Hei mihilquid timui TurcasΤ funesta quid arma
Expaui 3 si te extemplo vesana peremi. Non melius latuisse suit, non ora negare Optata & patriis aeuum traducere tectis Tanti nempe fuit, patria discedere,sexum Mentiri,vastum ambiguam transmittere pontum,
Tot ferre aerumnas,ut te conspecta necarem Cur Zelo decuplus amori connubia vana
Quid fingebam amens, nostraeque obliuia formae Atque utinam minus Is bellam meminisset amatam Ille meus, nulla M vultus superesset imago; Viueret ille meus, nec frigida membra tenerem. Sic Isbella dolens quaestu lata atria complet, Immergensaaclymis palmas, oculdique negatos. Lugenti Albanus moerens solatia praebet, Et pompam dignam exequiis illustribus ornat. Conditos Isbella artus, moestumque cadauer, Muneribus diues,Venetas deportat in oras, Lugubri comitante globo. Pompam obstus annis
Timocrates ducit: gemmas aurique talenta A L, o Patribus, & multas grates pro Rege Iependens. . . ι Isbella in magna luget pullata caterua, Busio affixa dies, notiesque affixa perennes, T 'aetatem actura in gemita, 'iduoque cubili.
238쪽
R Exsimul exequias,& splendida funera soluit,
Martem animo bibit ingenti pugnaeque paratae. Imminet,& votum curas transfundit in unum. Dux, milesque omnis, paribus simul ignibus ardent, Appellantque diem optaris,quae proxima pugnam Clauderet, & tantam dirimat per funera litem. Sed neque flamma minor Turcorum in pectore flagrata Praeveniantque diem, votis ardentibus obstat Cautus Amurates,Nati Osmanisque coercet Impetum, & immodicos auget dum temperat aestus. Artibus Oreanus vacat impius; astat Auerno Spiritus excitus, quaerenti & talia fatur. O quem te video Machome telo quanta refulget Gloria quam claro cingis diademate frontemtEuropam atque Asiam sceptro supponis auito; Tu gemina Imperia euerris; tibi firma Trapezus Subditur, & magni te moenia Constantini, Post longas belli aerumnas, variosque labores; Exeipient, solium aeternis positura triumphis et I selis, quo palma vocat, victriciaque arma; I fulmen,Graecas flammis exscinde cateruas, Pontum transgredere,atque Italis insundere terris; Slpplicium Europae,& Mundi sormido pauentis.
Ex te nascentur,series nec taIda,nepotes,
Qui teriis mens imperium, nec finibus orbis Conscripti, infernis regnent superisque timendi, Perfidus haec Genius, vetis mendacia miscens; Noscere quae Numen dedit, aut quae callidus ipse; Colligir, Orcano insinuans; pugnamque futuram Praeterit & cladi tentat praetendere laruam. Hae specie Magus illusus, speque actus opima, Spondet Amurato felicia praelia; certus Martem ineat; palmam indubiam,claiumque triumphum. Dein Nati spes commendat, seriemque nepotum, Imperium suppar terris,mundoque coaevum. M e Diuina
239쪽
Qitima de Turcis oracula. Ista Erebus. Quis & superos sua eum lacesse,
Euentusque feri Martis iactantur Olympo, Numinis aeterni supplex ante ora Georgus, Post laudes grates me daras hac voce prefatur. Perfice praeclare inceptum ὴ da vincere Turcum Albano. Cloiam seruare, & condere regnum. Quin si Turcorum iam dudum ad sidera scandit Impietas , fulmenque tuum Nemesimque nefanda crimina compellanti; miserorum & vota reposcunt Christiadum, quorum illi animos & corpora perdunt Exeide infandam gentem, scelerumque reuelle Progeniem, & pinga vomicam quae polluit orbem. Haec Sc ANDER BEGI si gloria; palma coronet Laudes digna tuas; animum 'iresque dedis hi, Da ceptum implere,atque operis fastigia magni
Ponere, & ad seros reguum transferre nepotes. Haec Diuus. Contra Ampyi ei reFnator Olympi, Vultu quo terras, aethIam c lumque serenat, Verba haec, aeterni isti monumenta, reponit. Alioeli attendunt humiles, Diuumque cate me.
Albanus pugnam hanc vincet, Lunata fugabit Signa potens, Croiam eripier, vitaque se lutum Cernet Αmutatem, spoliis dilandus opimis. Sed regnum eruere; & sceleratam exscindere gentem,ί Coelicolae haec tertio Mundique ediscite fata in Castri oti hau A opus est : Heroem haec gloria poscit Maiorem, populumque pium, laudemque peractam Annorum longa serie, nobisque piobaram. Inspicio ; postquam, cunctanti saecula gressi Prodie lint, postquam aerumnas impleuem gentem Electam,& doctam ἰmmensos perserre laboreta
Victorem itispicio, Puero discrimina belli
Non deerun d;. diro viocet ciuilibus armis, Externisque simus; cum debellauetichosem . b. Immen
240쪽
Immensum, pacem & tutam consecerit orbi; En iterum ferrum incinget ι mea bella capesset; Progressiisque solo, septiquσd montibus altis, Et gemino clausi Oceano, Rhen6que bicorni; Quos Aratis Rhodanusque lauant,quos Sequana lambit, Quos fusus miscet Ligeris, ditatque Garumna, Dueet in arma ferox. Orbis petet inde Tyrannum, Obruet, & lata eumulabit inage ruinam. Hunc ego deducam dextra, vi ricia signa ostentabo Asue,& qua cingunt aequora terrae Extendam famam , nomεnque ad sydera tollam.' hristiadam nunc noxae obstant,& grandia poenas crimina deposcunt. Quantas Machametus adornat Hie Iuuenisi quanto Europae se sanguine merget lEt poterit pressisse iugo ; sed crimina vineam Indulgens, Poenamque ipsam sub Tartara mittam. In reliquis fata expediet mea certa voluntas. Dixit Cunctipotens. Coeli intremuerecohunnatis: illigetum plausere chori venerantibus alis, Et laudis vox una fuit, supcia alta tenentum.-