Ioannis de Bussieres è Societate Iesu Scanderbergus, poema

241쪽

LIBER OCTAVUS.

moritur furiosus,visis captiuis quos

mactauerat. SCANDER

242쪽

SCANDER BEGI

LIBER OCTAVUS.

e 1 naraim Turcarum ad pugnam.

RiMA sub Auroram dubiae moabula lueis Detexein polum; candentibus alba ligustiis semita Memnoniae matri patet; illa eubili Approperat, spargitque rotas,dc lilia pingit. Et iam castrorum Turcae statione relicta, Vallum extra ponunt aciem, stantque ordine certo. Dextra Machometus rapit agmina; splendet in auro Loricae & galeae, sublimi vertice elasta Flammea colludit ventis, sp rgitque per auras Pictum ignem; portatur equo, quem prata Caystri Herbosis pauere toris , non Ocyox EurusAnteuolet cursum; cingit spadieeus armos colla humeliasque color, candore at caetera Iueenti Laeua agit Osmanes; quo nec formosor unquam Induit arma Paris; sed quo nec fortior Hector Argoli eam in es assem setium flammamque serebati Collueet chlamys arma super, MaeandIia palmas Lusiit acus, limbus sui praetexitur auro Palma viret, ramosque onerat radiante metallo. Sed serrum non ora tegit stant lintea textu Multiplici, serrumque premunt,quod vertice eelso Insidet ; ora patent, saris haec sua forma tueruti Ardea celsa supet textum eminet ancubat ordo

243쪽

rin arum vividis, fixoque Adamante relucet. 8 Nec te praeteream sonipes : suligipe potus Splendeat. alba pedis msi sint vestigia dextri, Et frontem macula inficiat ; vomit halitus ignem, ungula. scinae ne Irit; nec se os j m auribusdeIeae

Contineat, quin tela inter procurrat & hastas. Agmeta Ava ara sumedium tenet ι arma senectu lAnnesa haud refugit; saeit indignatio vires, ' Vindictaeque ardor ; fusi sub vasside cani, Et rugae fronti insculptae, & reuerentia vultus Tertifici, flammam pugnae spectantibus indunt. Nec cultum abiecit; galea larente pyropis Fulget apex, Luna excrescens Adamante coruscat. Ipse inuectus equo, circum fetus agmina lustinis Instigatque animos dictis, ignemque ministrat. l dista:

mma belli ioco immota. MAmina sola mora est, vasto quae sui minet aerra

Diffletque Albanosynec enim immalia contra Pectora stent, mulctram instar pilasve retundant. , senas Chattrea seras nitIdque reserras Inuehit; occulitur longo Moti dira canali. Ecce repente haerent Vestigia fixa trahentam, 'AEsque loco immorum perstat; iumenta reponte Plura iugo ducta P bellantes fimibus inssae, Conatusque adhibent ; manat per eorpora sodor, I latitus Ora premit, pereunt luctamine v Ies, Machina stata Postquam impatiens iterumque iterumque Urget Amurates muralia fulmina duei, Necdum astant rapido relegit vestiola eursu, Obiurgansque greges vectorum; o fortis, dicit, Brachia. nemosae vires, validique lacerti lo pugna egregi j, quos machina pondere vineit IIlli inter sese e xi emendeIe colant,

ossa f

244쪽

LIBER VIII. 19

ossa laeertorum, neruosque, & brachia tendunt; Iumentis auriga simul flagio insonat aerii x Conatus cassi pereunt: stant firmius aera. Non oculis credit, turbae sεque ipse trahentum .. Miscet Amurates;conatus at irritus exit, ' HEt pretium nullum est operae, vanique laboris. e Haud aliter pinus facili secat aequora prora, :ι Vela tument ventis, ludsintque in marmore tonsae. At Remora implicitae si subditurima carinae, Pinnasque assigit; medio stat in aequore pinus, Et scopulus fit prora volans ι amantibus Austris Frustra vela tument, incassum nauita remos Intendit, liquidi consata est nauis in undis, Cymodoce luctam inpalidam P hopeaque ridens. ω - Icilieet oblongo consederat Aliger : ni Motumquς arcebanne machina fama noeeret .. α Δ

Non illum emoueant mort lia corpora iunctis tali TViribus, humanis ramum motaglia distanti

AMbiguas dubio mentes sententia pellit, I I Orcano sirudente,audax; displodere ventiis . Tormenta, &inissis recludere glandibus aera. Confestim iussus spatio diseedere miles, Admotusque ignis. Sed non velocior vlla Flamma suit,nec saeua magis prorupit in ignes. Momento fracta aera crepant; non ore patenti Glandi iter est, sibi qumque viam fragmenta faeessiiud Horribili incum sonitu percellitur aettier. Nec propius conclusa lues ; sunt singula morti Frasmina,& immenso portantur funera cur lv. Quin & dira lues Sullanum amauit, Amyriam

Haerentem lateri ferratis fulmine sternens. . - Nee tamen extimuit,t nra est audacia mentia

Quin animos de mintcsantiFelicuer qui

245쪽

ν si SCANDER BEGI

o soch, faustum illucet victoribus omen, Illustrant nostras praesaga incendia palmas; Macte animo miles: dextrae sibi machina sanio Cuique suae; pro tormentis sint brachia forti. Praegrediar nunc signa senex, robustior annis Vos turba,in nostro vestigia figite gressu. Sic ait,& cursu repetit pernice cateruas.

AH mi ignivomum Ilim sol eonsce serat axem. Et matutinos solito queentior ignes t Intulerat mundo, tuinsinque obverterat asdens AEmathium in campum, & magnaediserturitia pugna Ae totum iubar illa perit, nec atrocior vlla 'Titani patuit sandi nee Munior orbi. 1 . ια Turmas Albanus properas eduxerat arce, - . ΠΟHaerensque ad teli iactum, componit ouantes Spe magna,& vultu dictisque incendia miscet. corbutum premit aere grauis; de easside fulget Aurata textum plumis causentibus. ingens, It tergo demissa chlamys, texto aurea,rubras Picta Cruces; late nimiunx fulgescit in Mimi Ipse oculis vultuque micans, maiorquτ videnti MCreditus huntanae quam sint spectacula formae, Iamque habitus victor.Nos terque quatcrque beatos o soci j; dicit; quibus hunc largitur honorem Numen amans,ccellica a procumbere morte; Martyri j quos palma roeat, quibus altus olympus wPanditur ιμ ea tu fulgent plaudente Coronae. Quanquam crediderim finem hune non esse laborum, SpCmve metumve vocem dubius.Victoria coelum Differet,aeternae laurus peritura praeibit. Victrices iam cerno manus; iam Croia salutat Libera, iam natos eoniux ostentat ovantes, Iam superi ex passis ornant altaria templis, ictoresque manent: Breuis est via; par dite ferro,

246쪽

si quis obex. Ego dum praeeo, candentia vertex Signa feret, lucem hanc miles signumque sequarur. Nec minus Elticus Venetorum suscitat ignes, Bragadini dedit Albanus post fata regendos Lilia fulgenti chlamydem depictus ab auro. At galeae crillatus apex candentia miscet Caeruleis, vento bicolor plumatile ludit. Et bicolor gestat Sonipes ; candentia dorsa

Purpureae pingunt maculae, totumque pererrant. V.

Incipit pugna.

ET Iam lethiseris spissus pluit arcubus imber,

M6rsque sagittiferis promit fera tela pharetris, Docta scopum libera procul. Tu prima sagittae

praeda ruis Telamon ; quo nec solertior alter Mittere tela manu, & certam contingere metam; Neqnidquam ars te multa iuuat; nempe arte Magistra Sternetis: at fidens in praelia venerat arcu, Iactabatque manum Regi, praesentiaque arma. Abscissum est spatium propiusque ad funera ventum est. Nam tardas utrinque moras abrumpere pugnax Dux milesque flagrat. Sed quis tot funera fati Sustineat ; casus varios, horrendaque fata; Calliope non ipsa canat s licet omnia coram Nouerit, & memori condat fera praelia mente. Vir sibi quemque legit; peditem pedes; aut equitanta ui Acer eques; vis que omnes certare duello.

Opposti hinc illine volvuntur in agmina fluctus; Progreditur nunc firma acies, vestigia retro Nunc legit, & vario Martis propellitur aestu. Vrgent arma duces, prompti nutantia firmant Agmina; procurrit miles renouatus in hostem. Non secus irati tollunt se ad sedera fluctus, inla Calpen Abylamque undis interfluit aequora Oppositi si committaut sua praelia venti.

Hinc Eutas taedij iactat se gurgite ponti, N insuae

247쪽

Insurgitque vadis, totusque incumbit in undas e Hinc Coriis rapit Oceanum, fluctumque tumentem Impetit, & diiE stridens contendit in hostem. Pugna fit, horrendo mugitu infinditur aether, Contremuit Calpe, concussaque fundamentis Africa limitibus timuit,montisque Iuinae.

N Ee tu eausa leuis tanti Mahomete suroris, Stragisque illatae: nam postquam pressus habenae Impetus admisit, nec iam patris vlla cauentis Sollicitudo tenet, genioque incumbere fas est Qua rapitur I quas non strages, non sunera patrat lPostquam passim iras plebeio sanguine pauit, Funera laneribus cumulans, perque obuia serro Grassatus capita ; indignans sibi desole dignEQuem peteret, quique obsstens accenderet iras; Ecquis Z ait, tanto innumero contendere mecum Qui velit, & pugnare audax, mortemque mereri r Vilia iam taedet. Quin si timor intima carpit Pectora, Castrionam iustae componite pugna: Vos omnes semel ille tegat. Sic ille iuuenta Turgidus, & primo Martis proucctus honore. Non secus ac cauea Leo natus & altus in arcta, Claustiisque inclusus, neruis dum robora crescunt, Saepe ungues videt exelio , caudemque lacessit, Ie frustra incendens. Sed cum semel ita magistri Depulit, & vasto licuit decurrere campo; Effundit rabieni, brutis homin que timendus. Non tulit insanis iactantem opprobria verbis Timoleon , magnaeque audet se sistere pugnae: Albanum, dicit, frustra petis; en mea aextra Sufficiet, tolletque meo tua praelia Regi. Qui si nunc praesens I ausus non lii scere contra Terga dares, cuperesque ima tellure recondi. ic ait . & galeam valido diueiberat ictu, Invectum

248쪽

Invectumque tenet. Frendentem exasperat iram rurea ferox,semotique acto demergitur ense; Sanguineo ut Madidum riuo videt. Hactenus, inquit, Dextra infirma tibi cst, linguamque aequare procacem Haud valuit; meliora ensis nec fata reseIuati

Et simul impacto prorumpit in ilia ferro, Luctantemque animam pellit, mittitque sub umbras.

Timoleonta rapit sonipes, spargitque cadaver. Iamque metus turmam invadit; quia vincere nullus Posse putat,iam eicti omnes, lethumque paratum Expectant ; certi ante mori, quam vertere terga.

Vahometes impetitu VNus at Argaroeles auersus senera pigra,

Indecoremque necem, sopito incenditur igne. Huic lustiis post sena decem decurrerat aetas, Grandaevoque seni post tanta pericula, vires Atque animus superant; nec primo a flore iuuentae Cessabat Martem morthmque lacessese ferro. Quid dubitatis ; ait: pecudum quid more necandi

Colla datis, pelli hine praestae, fatisque secundis Se seruare fuga. Sed si meminisse phtestis

Et vestri & Regis; nec colla impune, nee unquam Terga hosti dabitis, Meus ensis caetera dicet. portior hane vocem dextra excipit. Omnibus iidem Flagrauere animi, bellum instaurante pudore; Inque unum conuersi enses. Nec territus haesit Turca audax, quin se in medios immergeret enses. Sic Tegaeus aper , stricto cum dente mologum Insequitur, iam iamque tenet, laceratque cruentntri Iam proprior 3 si turba canum frustrata ruentem Impetit, & praedae incurrens spem sallit inanem; se serus instigat quaeque unum tava petebat, Iia ambit cunctos, & sussicit omnibus una.

249쪽

Etrici facinor,

. Ezricus parte ex alia non lentior ibar, Impellens Venetas Lunata per agmina turmas. Qua ruit . Eridano similis, qui cornibus agros . Emi lios rumpem , sata laeta, virentia prata, . Bacchi delicias, v Lm6sque,& dona Mine uae, AEquora praecipiti deuoluit in Adria cursi, Sic equitem peditemque metit: cecideroe phalange gsub gladio, cruor hostilis fulgentia tingit Lilia ; caeter ust toto micat aethere veIrex. Funera pertaestu vulgaria, circunspectita Si qua suo ferro se victima nobilis osserta Et fratres cernit geminos, Bremerem, Viadumque, Fulmineos, magna circum se strage vehentes. Indistincti armis, cultuque ; aequalia bello Robora iactabant; saetio nec Marte dirempti, AEquabant celebres, hostilia su nera, laudes. Sublimes in equis patibus, quos diuidit albo tNigro interfusus,spoliumque e Tygride raptum

Armenia sternit, veneto se anguine mergunt. Elii cus simul aggreditur, primumque cruento Bremerem ense ferit, manat vulnere sanguis. Ast Vladus viso germani sanguine, magno Impete in Elti cum fertur, ferroque rigentem Loricam penetrans,periradit in intima mucro. Frater ad haec ; Quid enim tentas 3 cur eripis hostem Vindictamque milii 3 non dextera susscit armis Dein se continuit: ne forte ingloria fiatri Palma foret; socii consors, haecque una querela, Decursu aetatis, fraterno irrepsit amori. At postquam frustra magno certamine 'ixus, Dextra Vladus cadit Et rici,pectusque solutum Perpetuo torrente fluit; moderatio rupta Biena eri,dc magnae reuocatae ex aestibua irae.

Hinc

250쪽

LIBER VIII.

Hi ne illi neque setit; dolor est pro vitibus, ultor Instat amor, geminique ardent in pectore fratres. Mors equidem voto est, sed si perit vitio, tristis ;Nee fratri superesse velit, sed surgere vindex. Nequaquam id tentat; simili sea vulnere felix Sternitur, & saeua confossus pectora plaga,

Labitur in fratrem, tenuis cui vita superstes Restat adhuc; iuncti exemplo complexibus lacerent, Sanguineos miscent riuos, animosque gementes, Momentoque pari fatum inuiolabile claudunt; Et similes perstant; mortem concordia vincit.

Victori palma ipsa dolet, sed bellicus ardor Excutit humanos sensus, grauitasque pericli. IX. ydem argumentum.

MEemutes eaedi ineumbens agit ense cateruam, Cedenti instat atrox, crebra oecidit hostia morti. Ille diu praedo celebris,qua faucibus arctis Aamittit Citiees Τaurus, syriamque recluditi Crudelis postquam infando se sanguine pauit, Dirusque hospitibus mortem per funera mille

Intulit; in bellum portans caedem atque furorem, Immani gaudens mactabat eorpora letho. Membrorum moles vastos se landit in artus Viuida,& in toto magnae sunt corpore Vires.

Exeipit Elticum gladio, clype6que retundit, Pugnamque instituit,dignus qui sulmina Franei Comprimat; ille ardens ira, seque hoste teneri Uno indignatus, sublimi impingitur ense,

Qua collum annexos humeros tenet; altus in ima Pectora pervadit gladius; ruit obruta moles; Intremuit casu tellus,& mugiit aether.