Ioannis de Bussieres è Societate Iesu Scanderbergus, poema

발행: 1662년

분량: 361페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

TVne postquam in eumulum reuoluta cadauera surgunt

Fitque nouae stragi spatium;deducitur ecee Teminea imbellis turba, & longo agmine, nullo ornatu, in gemitus spectantum pectora soluit. Haee natum, haec patrem,truncum videt illa maritum, Aut vidisse putat; nee enim pia lumina cladem Seeernunt lugent sua quaeque & publiea damna. Dumque oculos chorus ille tenet, matrona pudicum lendorem irradians & maiestate decora, oris quae specie viten exornabat amictum, Ad solium aeeedit, dominumque hac Voce precatur. o vitae mortisque potens,cui rector olimpi Permisit sortem nostram, ea susque suturos, Respiee,& unius genitor misereice parentis. Anna voeor,elara maiorum E stirpe, Leonis Illa dueis coniux, quem mors iugulauit honesta Spirigradae,patriae inserias,& nobile funus. Et geminos fratres,vna temulante ruina, Cognat6sque omnes Iuri; natum quoque flammis

Ereptum & ferro,iua nunc mandata neearunt.

Nee queror; imo vltrdeeruices porto seeundas Ipsa meas, funusque nouum tot cladibus addo. Nee venia sum dignativiai quid tamen irae Restinxere preces, si qua elementia menti, Est cui pareat adhue.En virgo,extrema parenti 'Progenies, vitam prima libante iuuenta, Nee votis insensa tibi si virgo tuarum

Materies laudum; non multum hoc sanguine Iueii est.

222쪽

VII. Filia pro Mazre.

SIe aἰt. At dudum rapiebat lumina virgo

Spectantum, atque animos ad se flectebat & ora. Non secus ac terras postquam ealigine soluit Hesperus, & prima radians luee afflat Olympum; Excutiunt somnum volucres , nidoque tepenti Arrectae, expectant oritura erepuseula Pheebi. Mox ubi sol radios ex passum emisit in orbem, Et sylvas iubare irradiat, nidosque latentes; Erumpunt volucres, gratoque per aera plausu, Cantibus inter se ludunt, lumεnque salutant.

Sic matrem nata obscurat, renebrasque refundit Lux maior,duo lustra triplex cumulauerat annusa

Iamque annos supra, species se corpore prodit, Digna coli: frons lata nitet, nitet ore ligustrum Et rosa; nigrantes lecti nulla arte capilli Luce vibrant, nigris pupilla sub orbibus urit. Illa,vbi firmauit collecta modestia vultum, Nec prohibet pudor ore loqui, tum lumina tollens,

Lumina Marmarieos emollitura leones, Sullanum affatur. Mea si non verba cohaerent, si Domini feriat sermo turbatior aures Parce rudis solitae miscere domesti ea matri Colloquia, affatique virum non hactenus ausae. Quanquam non longis opus est ambagibus; una Meta precum est; nata oecumbat, si libera mater Has natura preces,tus vota sancit, amorque Inditus, ut vitam danti mens grata reponat, Et lucem serat auctori,quo luce potitur. Haee paucis. Stupuit lictor,stupet inseia mater, Miraturque animos,& quae non pectora secit. Tunc augens atque ipsa animos,nataeque periclo

Fortior; Euphrcam, inam se dixere parentes Alloquitar;geminatus amor sormidine crescit.

223쪽

SCANDER REGI

Utrii rue contentio. o vota aspiranti quid rerum ignara reposcis 3

Nempe necem λ tenerae vix dum primorὀia vitae Exorsa,&primo curtum de carcere signans: Vivere disce prius , dein morte occumbere disces; Praemia Mors ; pugnantem unum manet illa Corona. Quid mihi Naturam,iuris legumque perita Scilicet, obiectas; non haec edocta tenebas Materno in thalamo, nec talia texere pensa Institui: ius nempe unum est, parere iubenti, Natulamque sequi ; iubet illa superstite prole, Patres occidere, & matura capessere fata: Obturbas tamen hanc, inuertoque ordine,tentas, Pet scelus & bustum & cineres inuade te matris ἰNee lucem raptura dedi; genuere parentes Victuram sobolem,votum gignentibus unum eli, Sit super ut proles, bis enim pater ille peribit, Bis mater, quos natorum iam senera tollunt. Tuque o, quando simi Numen, vitaeque necisque Arbiter, insontem , iustiim et , seiunge nocente, Poenam noxa ferat: potuit nihil illa, nec ausaein Virgo rudis, manibusque ammoque crepundia tractans. Vna ego deliqui,tua scepti a reuellere votis Ambi , & armato commisi in coniuge poenam. Impleat iustis dominum se Anna querelis. At virgo laclyrnis in opem precibusque vocatis, Effusa amplexu tenero per colla parentis, Tu natam genitrix, tu me tam barbara linquas; Me gremio auelli pateris; praedaeque pudorem Este sinas, nec te moneat quibus ipsa relinquor.

Praestabat postar in cunis materna negare Vbera, & occasu mutate crepuscula vitae. .

Nam quid peccavi; quo te puerilibus annis Offendi scelere; in iuuenem dum firmior aetas Erigit, obsequiis minus an tua iussa iaceuo;

224쪽

LIBER -VII.

Mater eesse, manent insana pericula natam, Ni moritur; naui fractae ne detrahe portum 3Te leuiora vocant, scopulor undaeque petitam.

sta querens, dabat amplexus, dabat oscula matri, I Miscebat flenti lacrymas, gemitusque gementi. Et iam spectantum soluit mileratio pectus, Sullanumque premit: velit hic parsisse puellae, Impietas vetat, & duro praecordia ferro. Frustra, inquit, pugna haec ι dirimat concoidia litem; Elutate fidem infirmam, Machometica sacra Accipitevi certum vitae dispellite finem, Alterutra id praestet; parcat Sullanus utrique. Ergo agite, & vana faciles discedite pugna; Vestrae opis est optata salus. Tu lactea virgo, Vix imbuta fidem, tanto genitricis amore si caperis, serua perituram, & desere Christum. Extemplo sese mutis aspectibus ambae

Fixerunt, gnaraeque oculis quid mente lateret, Mutua complexae niueis dant colla lacertis; occumbamus, ait virgo; iam vita superstes Alterutri, scelus est; iam vitam extinguere summa est Goria,& aeternae pandit mors limina vitae. Vnum te moritura precor; da fata priorem Claudere, da primam peruadere limen olympi. Te plausu excipiam venientem, atque oscula iunciam. Gaudens Anna resere. Felicem alb6que notandum

Hunc adamante diem l non haec ego pectora finxi Nata tibi, docet ista Polus, Numenque magistrum. Vade age,quo te vis agitat diuina, praeito, Ipsa sequar, tuaque ingrediar 'estigia longe. Nox gemitus lacrymaeque haerenti coelestia regnant Gaudia, in optatis mors est, sunt taedia lucis.

225쪽

s et , SCANDER BEGI

Iguto ct filia perimuntur.

ET iam lictor adest,urgent iam ius a Tyranni,

Gratosque amplexus soluit moritura puella. Dein coelo defixa oculos, afflataque mentem Igne saeis, Meritas,inquit,persoluere grates Quando lingua nequit, soluet,Deus optime, sangms: En nostro de fonte fluet,quod crimina vitae Abluat; infractas haee sanetet hostia leges. Tu modo perficias eeptum. Post, lactea nudat Colla manu niuea; nivibus quasi lilia tangat; Purpureus tegit ora rubor, quia colla paterent Luminibus; mors est. leuiter libasse pudorem.

Nec mora componit vestem,easumque decenter

Occubitura regio submisso poplite, sertum Fixa manens. Certo abscissum caput avolat ictu, Emanatque liquor, mendaci nectare diuum Purior,aut laeeo redolens quem fundit Hymettus. Trunco haesere manus,rexitque modestia casum. Haud aliter tenero iuuenis Luscinia nido, . Accipitris rapta ungue perit, fit prima revulsum Praeda caput, reliquos furor hine desaeuit in artus rHorrescunt sylvae, querulo Philomela susurro Advolat, & dirum raptoris prouocat Unguem. Anna ut dilectae spectat trunca ora puellia,Spεmque metumque omnem extinguit, secura, necisquCerta suae: eapiti auulso spissa oscula figit, Sic effata. Faue matri,quae sidera micas, . Empyreis admissa polis; iam rector Olympi Virgineos augere choros, superumque cateruam Te iubet; l felix preeor, & misereste parentis. Haec ubi dicta; tenens natae spolia indita, ferro Caeditur,& miscet capiti caput, artubus arrus. Occumbit pia turba simul, seirumque vagatur

Immane, dc strages edit per colla securis.

226쪽

t i LIBER VI L

Ima fuga.

A Si Helenam sua eum emuit; Vexatque eupido

Memnonis , angoremque creat, turbatque quietem.

Ille lieet casto flammam sub pectore puram Incendat, thalamumque optet ius que Hymenaeos, Attamen urget amans , & Amatae incumbit amori Sollicitus, queriturque procus pia vota repelli. Nec virgo flammam odisset ι nisi saera Tonanti Virginitas, thalami excisi, votoque pilanus Pullus amor, erimεnque formi connubia iusta.

Illa diu postquam areanam sub pectore pugnara

Pertulit, & easto certantem Memnona voto Peruieitque Deus, nee iam vestigia flammae Iunt super ; ardenti appellat conamine Numen Et statuit procul esse loeo, ne pugna teneIet Perpetua ancipitem , aut voti victoria nutetiraestem petat illa patrem, sed Turcica castra Ire vetant, & nata nimis reenantibus ora. xia dum versat eurus, a Memnone discit,

Esse undam Drepano medieatam , ignique liquatam Attisiei suceum,vultus quo forma deiarque Intereat gemin6sque dies occulta latere Sub Mauro possit species,rursumque nitere Qualis erat. Fraude hae Drepanus speculator adibat Tutus Amuratem, retegebat & abdita vallo.

Virgo dolum sanctὸ instituit, precibusque fatigat

Memnonem , ut a Drepano pretiosas impetret undas. Quid non vincit Amor; medicato munere virgo Exultat.fraudemque piam, factnsisque capessit. Extrema iam luce ardens succo illinit ora Induerat cultum Mauri vestemque paratam; si qua fides,speculo explorans, mirabilis undae. Cum subito primam videt evanescere forma Labra tumere,oculos introrsus in orbibus abdi. Lilia restingui,toto vaccinia nigra

spargi

227쪽

Spargi ore,& cirro cogi breuiore capillos. Extimuit versos vultus, seque ipsa requirit ἔLugeat & formam, licet hanc testinxerit ultro. eΑt postquam obfirmat mentem, Num eaque cupitis Aspitate videt; prima sub luce latenter Egreditur, petit & fidens hostilia castra, Virginitas smul incedit, custosque puellae It Pudor, & Votum gratissima vincula nectenso

Belena raptim.

INterea Orcanus pelui dum consulit Oreum

Et solitas agitat euras, inspector aquarum Anxius, an felix Mahumeti irruptio, & Arcem Eruat; insensis videt hane procedere fatis; Adueriamque Duci; simul & prohibere nefastam Constitant, promptaque auidos auertere pugna, Quaerentique modum Astartes areana reuelat Virginis,& Mauri speeie quae praeda lateret. Monstratque in pelui. Sed nee Magus haec super haeret, Gnarus consili j: vallum & tentoria cautus Explotat, Mauri valeat si noseere vultum. Nec labor est. Forma Virgo confisa recenti, Intendens per castra viam, dum moenia Croiae Clam peteret, studnim cura simulabat inani, orca luim sed iussa sequi, conesulaque, sortem Pertimuit, stygiosque dolos absterrita sensi, Ast Erebi famulus Mahumetem hac voce moratur. Qil id praeceps pugnam instituis quid belliget Arci Impende si noui Iuuenem quid pellat in arma; Zo otypaea piemit. Sed frustra in Memnona saeuis, Albanumve Helenae cupidus: iam longius Arce Illa fugit; iam iam nostris contermina castris Vallum intrat, iam iam inspicio , teneoque pauentema Proxima cumque dies tumulabit in aequore lucem a Uanc fisto Mahumcte tibi, pulchra ora tueri Fas erit, α miscete sonos, & iungere dextIas.

Mitte

228쪽

LIBER VII 37 i

Mitte serum Martem, & Veneri te trade voeanti. Ilieet exultat Iuvenis; speque excitat ignem; Nee bellum eurae est:patri mora nectitur ampla, Extrahiturque dies; quanquam mora longa videtur.

XIII. Helena pulchritudo.

TVibatur euris Helene; lucemque secundam, Sollicito pereulis metu,iam eonscia luctus, Transigit, εc primam metuit pro lanere noctem, Et iam stellifero Venus ignea surgit Olympo, Aurieomi dux prima chori; cum Virgo sedebar Ad speeulum lugens praebebat lumina lampas

Et pia vota Deo, mulier quae nulla, ferebat, Non formam acciperet, vel turpi a perderet ora. At sensim eandor malis nigredine lapsa Funditur, Sc roseo miscent te lilia cocco; Fronte ligustra nitent, labiorum detumet horeor, Laxior expandit crinem annulus , Oraque circum Risus ouat, lacetque oculis radiantibus ignis. Iamq; Helena est.Quam cum inspexit, Imamq; receptam, ora nigrans lac mis, dc pulsans pectora planctu. Quid me forma meis prodis contraria votis Infelix donum e quantos insensa dolores δῖrumnasque paris λ binis latui sie diebus Tam durum est3 At si tranquillam improuida sortem Mutasti, haud eastos mutaueris improba mores Imo caeca peri; quaeque in discrimina mittis, Prima subi; tuta est forma pereunte puella. Haec ait; dc dura desaeuit in ubera palma, Confunditque comas, fletuque absumit Ocellos.

XIV.

e Vahometes repulsus. INcenis Mahumetus adest, palmasque feroces Arripiens blandὸ, bIando sermone dolotem Demul

229쪽

I 6 SCANDER REGI

Demulcet; sormae supplex meliora precatus. Illa ubi composuit mentem, vanumque furorem seque iugo pressam aduertit, tranquillior infit, Sum tua; quando equidem eogit violenta tyrannis

Inlice vinclorum nexus, preme pondere corpuS' Molle catenarum, pereant sub compede gressus Non querar. At menti si vis iniusta paratur Si castos temerare artus, si virginis ora Delibare ausis; haec me mea dextra necabit, Libertate ferox; frustra me perdis amando, Frustra ignes, studium & curas impendis inanes; Me sponsio addixi, quid vota profana retractas Iutaui , thalamique volens connubia lanxi. His Iuvenis perculsus amor, zelusque nouatuS3Postquam se condit conelaui,iraeque remittit Frena surtus, nullasque audit violentus habenas, Atque Helenae putat esse ratum eum Memnone Reduriste ego ludor; ait, se me in ludibria iactat Extorris vilisque homulus; sic serua iubentem

Floeei habetὶ & eoram steteratam obtendere flammam In mea vota potest, turpisque opprobria lecti

Atque audax conscire necem, & sua fata minatur. Recelerabo minas, extinguam incendia caeca, Immemoremque mei tollam. Nimis illa furorem Asperat, &dudum contemptu oppressit amorem. At prius occidet hic pulchellus amasio dextra, Pectore cor vile abrumpam, sponsaeque cruentum

Obiiciam , sponsam inserias dein Manibus addam XV.ia hometes prouocaitu. HAEe Princeps. Memnon simili pereellitur aestu

Irarum, & simili turgent praeco idia etes . Hic postquam accepit, Diepano resetente,puellam Versari in caltris, tanti rivalis amores, Et votis addictam Helenam: vix ambigit,illa

Quin ultro Tuream ambierit. Tu perfida castos

230쪽

LIBER VII. 377

sie lusisti ignes; scelaratam pessima flammam

Sic tegis & votis contraria vota retundis ' - ιSei lieet, ille fuit quem flamma ardere pudica Iurasti, & dignum cedant cui foedera nostra: Sei licet, ille fide impuvi dira illa parentis Progenies, quo Smyrna perit, soliumque paternum, Eruitur premit antiquos hic Barbarus ignes; Haud impunὸ puto. Valet haec mea dextera ferro; Vota interiungam; foedasque extinguere taedasSi nequeo,Vincla abrumpam, spontumque necabo. Haec ait, dc Drepanum fidens hac voce precatur. O cui castra patent hostilia, quique recessus Securo lustias aditu; tutam indue laruam, Verba Machometi reser haee. Si pectore pollet, Quantum perfidia; rapuit quamque arte puellam sΤutati si Marte potest, consorte pericli Uno adsit, lancem Memnon eertaminis osten; Dignior esto Helena,qui vicerit ι aemula ne stit Flamma parein;alterius, thalami vel funera,sors sit. Exequitur iussu Drepanus; pugnaque cupita, Ardet Turca serox, sociumque adsciscit in arma osmanem; & prima progressus ab aggere luce; Clam patre ignaro, praeceps eontendit in hostem. Memnona nec leuior flamma incoquit 1 ille ubi mutis, Bragadino comite egreditur, secretaque fingit Consilia, exultans riualem incumbit in unum

postquam in eonspectum bellantes mutuus ardor

Impulit, & saeuas licuit procurrere in iras. Tune meos, inquit Memnon,praedaris amores, Terrarum infamis praedo, mundique Tyrannus Credo equidem, thalamis aptus, verbisque pudorem Fallere, & insidiis trepidum circumdare sexum. Nunc fraudes & verba proeul; nunc pectore sorti Est opus & ferro. Mahumetis non tulit ira

SEARCH

MENU NAVIGATION