장음표시 사용
571쪽
λογον, ab aeterno a Patre genitum idi ter virginis, ex ipsa virginis substantia,& carne penitus humana,aCnihil liabens ex sese aut in sese essentiae diuinae, corpus sibi humanum tota essentiet origine assumpsiisse non confitetur. Sed quemadmodum apud Epiphanium loquitur Athanasius, βουλυ- - πφω κως τω M τῶ imaginatur τ λων ab aeterno genitum unitum esse homini seu hujmanae naturae, quae sit ipsa ex Dei essentia genita, atque ita vel duos sibi ex Dei essentia genitos fingit, Vol
sibi somniat. Quae sane a pietate
Christiana penitus abhorret:quemadmodum praeter uniuersam Scripturam etiam omnis antiquitas, Mmaxime quem tu laudas Epiphanius abunde docet. Quod itaque tu illum a te facere existimas, pace tua dixerim, longe falleris: quod ut intelligas, periege quaeso diligenter totum illud caput quo λμοι, τας con-
572쪽
futat. Comperies profecto eum nΟ-biscum ad amussim consentire in distinctione naturarum Christi. Nam quod ad corporis eius trafformationem attinet , quam tu ex eo videris
velle stabilire, dabitur sertasse alias
agendi locus. Primum velim in generatione seti siliatione carnis Christi nos consentire. Quod tu me hortaris ad legendum librum Reuchlini de verbo Dei mirifico, ego certε tibi verum fatebor, semper mihi vehementer displicuisse inanem illam& ventosam in characteribus ac syllabis literulisque aucupandis philosophiam , in ua versatur totus Reuchlini liber. Video enim eius modi speculationes ad ostentationem potius quam ad aedificationem 'Compositas multos bonos viros ab
Euangeli, simplicitate & Apostolica fidei veritate abduxime, eueCisseque ut dum suo sensu abundantes
573쪽
τῶν, a capi e Christo excidant, & ex uno errore in alium prolabantur. Quid enim sunt aliud Iudaica MPlatonica mysteria , quam inania magorum deliramenta , ab euangelij veritate ac simplicitate quam alienissima 3 Admiratur ipse sese in eo li bro Reuchlinus, admiraturque suum Sidonium &. Baruchiam, homines admirabilis acuminis qui ex philosophia Platonica atque AEgyptiaca, & simul ex characterum ac stilabarum notulis mirifica aucupantur mysteria. At ego profecto haec omnia nihili faciens tam μυνα
ρωρυον, & ipse te etiam, vir clarissime, quantum possiim ex animo hor-' tor pro nostra amicitia,ut elusino di ι α F is τμου - Iσ ς τ οἰνhω- πων - κενου ααατίαν ἡ φιλοειφίας deserens , Christum Iesum Dominum non ex Platone aut Platonicis sectatoribus , non ex Iudaicis aut Thaumtidicis mysterijs neque ex prophanis Philosophis, sed ex ipsis ac solis
574쪽
Apostolorum ac Prophetarum fontibus,omnino qualis nobis proponi tur discas agnoscere. Metuo enim, ut verum fatear, ne te hoc philosophiae Platonicae studium quo animaduerti te delectari ab Euxageli, simplicitate a C vera naturaru Christi cognitione abduxerit. Quamquam intereaingenue fa teor,me nihil poς se videre in Reuchlino, quod con tra nos faciat. Et vero etiam plane stat' re, illum hac in parte ΠΟ-biscum perpulcre consentire: licet
enim paucissima reperia de Christi
incarnatione, hoc certe aperte tradit, quod sexus formineus absque concubitu; sine viri complexibus , Deo solo non faciente modo, sed etiam
creante virum perfectum in utero gessit,&c. Ex quo euincitur,eum agnoscere Christum secundum humanam naturam non esse ex Dei essentia genitum: ac proinde Dei naturalem filium,sed factum creatumqI, praesertim cum capite superiori do
cuisset, Patrem nihil esse aliud, gram
575쪽
326 Er Is T. SEL dc T. eum qui essendi secundum similem ἱ- ipsi naturam initium praebuit: filiam au rem qui natitie ab altero essendi originem sumsit: &paullo post tradi di siet, gigni, hoc essescilicet, ex substantiagenerantis produci senitam secundum natura imile, 3 Ex quo sane perspicue essicitur, vel Christi humanam naturam no esse a Patre Deo genitam, 'eque Patrem esse Christi Patrem
puturalem quoad humanae naturae generationem attinet, vel Urte, humanam Christi naturam non esse humanam naturam, sed diuinam, nisi forte Deum Patrem humana na. . tura atq; essentia constare velimus confiteri. De Amelio cum eius operira neque habeam neque legerim,
nihil possum dicere: nisi quod iaci te res ipsa,ac iustumDei iudicium in Porphyrio & Origene coprobarit, quam periculosa sit eorum temeri itas, qui simplicissimam Christi sapientiam, Platonicae philosophiae de
cretiS non verentur permiscere. Ita que iterum te,etsi me longe pruden-- fi liorem.
576쪽
tiorem, tamen pro mea in te bene- .uolentia rogatum summo studio velim , ut ab eiusmodi philosophorum speeulationibus ad Euangelicam
simplicitatem potius itollim te son-
seras, ne fortasse idem tibi quod eorum plaerisque usu ueniat. Etenim nimis multa intelligendo , tandem nihil intelligunt, & dum omnia sui ingenij acumine perscrutari volunt, a Christo ipse, unica Dei sapientia, excidunt. Quanquam si quicquam intelligo,haec ipsa, quae a te ex Amelio laudantur, mihi certe videntur plena esse prophanae ac gentilis impietatis:Vtenim omittam,quod νη oum iurat, quod i Ioannern Apostolum τβο-cαρον nominat: non Video profecto quomodo id cum Christiana
577쪽
. de nescio qua imaginaria ζ λογου rec- γμαG τ ῶ'-των infusione, ex qua prophanae illae hominum fana
etsi profecto nolo quicquam hac in
re statuere , cum eius libros nunquam legerim. At Certe tamen,non' possum dissileri, eiusmodi Philosophiam mihi vehementer esse suspectam , & a simplicissima Euangelij
veritate procul videri aberraroe. Itaque sunt profecto alia argumen rorum pondera proferenda, si me in tuam sententiam vi sire. Quod autem subnectis. Iuaerimus enim quis,
se quid sit rarissus, non communicatione tantum edin se,s sui natura: Sphingis mihi videtur esse NocλQuid enim id sibi velit, esse aliquid Christum communicatione, plane non Dossiim intelligere:Neminem etiam Dio,qui ita locutus hactenus fuerit. Nec enim quisquam nostrum V quam dixit , Christum esse Cora municatione Deum , aut Dei filium; sed ipsa rei veritate, Veria melle Deum,
578쪽
C E N T V R. I. S δ' Deum, ac aeternu Dei filium omnes profitemur. Communicationis autem vocabulum ad proprietatum naturalium descriptionem explicationemq; referimus. Quoties enim quod Uidoli naturae proprium est, id vel alteri naturae, Vel certae perso-inae CXVtraque natura constanti a
tribuitur, toties id dicimus fiexi per
πι -- ἰὰ - ν, Vt quum dicitur Deus sanguine suo ecclesiam liberasse, & Dominus gloriae esse Crucifixus: quis enim nescit, neque Dei naturam habere sanguinem, neque essentiam illam aeternam Domini
gloriae cruci assigi posse Z Christum autem ipsum esse vel Deum, vel Dei
filium,vel ςternum creatorem com municatione tantum,non sui natura nemo Vnquam nostrum somniauit.
Quanquam quid est quaeis , quod
ais in se,& sui natura Sane necesse est, ut in Christo vel duas esse nat xas nobiscum fatearis, vel CumNestorio aut Eutycho alteram naturam tollas. Hic ego velim te libere
579쪽
tuam mentem eloqui. Agnoscas ne in Christo, duas naturas, nec ne 3 Si agnoscis, Vtrum eas πιλείας, atque integras, & originis natiuitate , & essissentiae natura confitearis 8 Ego enim
non possum intelligere, quorsum itala tua testimonia spectare possint. sui credit Iesum esse Christum, eum essonatum ex Deo: Neminem posse dicere Iesum Dominum,nis inspiritu sancZo: neminem nosse nomen eius, nisiqui illadac-: ceperit , aliaque eiusmoai quae tu hic congeris. Quin tu potius ad rem Rom.1. VeniS SI categorice respondes , an versi. duas in Christo diuersas,& origine, Act. 2. & essentia naturas agnoscas i an Fer ρ- eum fatearis quidem - οπέρ-
580쪽
-πος ειναμ. In hac enim quaestione, Versatur omnis cardo nostrae disputationis.Quod vero ne hoc videaris prorsus dissimulare, in tua
epistola adhcis ,sed se inflatu carnis
f , in quo argumeta tua potίssimum semiantur, eum, qui ex spiritu S. conceptus qui ex virgine natus es, qui manuel
qui totis buvatris indistincte dicitur, qui natura sua sanctuc est, plenus gratia se veritatis, qui,*filius hominis in caelo
s, adoratur, Iudex omnium consit twest, non video quomodo te absoluat, quin potius mihi videris magis ac magis te inuoluere. Quorsum enim gratiat quorsum veritas tquorsum sanctitas ξ ubi de origine, non de dotibus ac sanctificatione naturae humanae disputatur ' quorsum etiam attinet qaae ad per nam integram spectant, & ad ossicium me-L.. Ll a diatoris