장음표시 사용
581쪽
diatoris quod ex duabus naturis indiuidue coniunctis constat, ubi do
altera tantum natura, non de persona est quaestio, quem ais indiuinctoe dici filium patris, Cur non attendiS, eundem indistincte dici filium hominis , ac filium Mariae e An tu propterea conficies, Fλο naturam atque essentiam , ex naturae essentia
desumptam esse t Vides quam ab- si1rdae sint elusinodi ratiocinationes. Exposui enim in superiori mea epistola, indistincte quidem multa tribui toti personae,quq tamen alteri naturae indistincte non possunt co uenire, quod si non vis fateri, re sponde quaeso Categorice , atquc
uno verbo Vel aias, vel neges,Vtrum
Christus indistincte non possit dici
ab aeterno a patre genitus, & rerum omnium cum patre cieator & si fateberis, uti sat scio, responde, Vtrum proptera,humana Christi natura,ab aeterno a patre fuerit genita, rerumque omnium cum patre creatriX recte censeatur ξ Sed urges tamen in
582쪽
statu carnis,id est,quantum ego pos stim intelligere, respectu ac ratione Carnis esse conceptum ex spiritu S. Fateor. An Vero, propterea erit filius spiritus sancti credo non dices. Non est igitur ex substantia spiritus sancti genitus,ac proinde conceptio ex spiritu sancto nihil facit ad natu ratem, ut ita dicam in ex patre filiationem. Sed malo Augustini verbis isthaec quam meis explicari. Is in Enchiridio ad Laurentium Capite 38. quaerit, An quia Christus ex spiritu sancto conceptus est, ideo spiritus sancti filius queat nuncupari, quasi eum spiritus S. tanquam pater eius de mire virgine gemisset i tauis hoc, inquit,dicere audebit 'nec opus essendere dis utando quanta alia sequantur ab urda, cum hoc imam iam irasit absurdum,ut nustae deles aures id maleuis μmere. Paulo post iterum subij citi Hunc ergo fateamur natum de spiritu S. , Ma ria virgine. Gomodo autem non sit filius
stiritin x sest lim virginis Mariae, cuor de illa, , de ista natus fit, explicare
583쪽
difficile es: proculdubio quippe non sic de
isto,ut de patre,sic autem de ilia ut de matre natus es.Et tandem ita concludit:
Profecto modus iste, quo natus est Chrisus de stiritu S nonsecut lius, de Maria virgine sicut Filius, insinuat nobis gratia, Deti qua homo nullis praecedentibus meritis in ipso exordio natura suae, quo esse carpit , verbo Dei copularetur in cantam persona unitatem, ut idem ipse esset fBus Dei,qui ius hominis,orsibus hominis,qui lius Dei,ac sic in naturae humanasi reptione fieret quodammodo Visa gratia illi homini naturalis, qua nullum pec catum posset admittere. suae gratia propterea per stiritum S. fuerat Ani canda, quia V proprie sic est Deus, ut in 'catur etiam Dei Domino, &c. Quibus Augustini verbis, omnimostra controuersia facile componetur, si te tanto Viro docilem prςbere non dedigneris. Docet cnim hic primum quidem conceptionem exspiritu S. non innuere generationem essentialem seu natu ratem,alioqui neces se fuerit non corpus, sed spi ritum,
584쪽
inon creaturam, sed creatricem, non in tempore natam,sed ab qterno gem nitam fuisse humanam C hristi naturam 1 sed indicare vim illam ac gra- tiam supercoelestem Spiritus sancti, qua ο λογm cum limana natura indiuiduo nexu ab ipso Conceptionis ' Inomento fuerit copulatus, qua per spiritum S. ab omni peccato immunis facta fuerit caro , Cui se ο λογο
iunxit, qua deniq; illa ipsa caro sine
viri semine ex mulieris carne , san guine, semine, ac substantia, contra
Comunem naturae rationem, ortum
atque essentiae originem acceperit.
Quod si itaquo quaeris, an Christum
fateamur etiam secundum humanam naturam esse Dei filium naturalem, respondemus, respectu quidem doni Spiritus sancti, qtio a primo momento conceptionis fuerit in Unam personam copulata ea huma- . na essentia cum Dei filio, recte dicinaturalem Dei filium,praesertim autem,si eo natura cun c terorum ho- . minum, & vero etiam cum integri
585쪽
EPIs T. SE L E CT Adami natura conferatur. Sed si ad originem essentialem respicimus, omnino pernegamus Christi humanam naturam, vel ex Patris vel ex spiritus essentia suam essentiam desumpsisse:ac proinde ea ratione, Dei neque Patris, neque Spiritus sancti filium naturalem, quoad humanae naturae originem attinet, dici nequaquam posse doDeinde vides hie aperte Augustinum, id omne quod vi Spiritus sancti accepit humana
natura,tribuere gratiae ac dono gratuito . ' Quare, si iterum quaeris, anagnqscamus Christum secundum humanam naturam naturaliter esse Dei filium, respondebimus: si intel- Iigas naturaliter , ex vi originis , aCnatiuitate suae essentiae, omnino id constare non posse': sin autem re fers dictionem naturali ter . ad gratiam & dona Spiritus sancti, quae ic- Circo humanae naturae naturaliter competunt , quod & a primo Con-CCptioniS momento, Deus eam illi gratuito concesserat; & simul ipsa in
586쪽
C E N T V: R. I. s unam personam cum natura ἔλογουfuerit coniuncta, recte posse dici daturaliter esse Dei Patris filium etiam quoad humanam naturam, sed id fit non sui ipsius ratione, sed pergra tiam, ac donum Spiritus sancti, ratione coniunctionis copulationisq;, qua natura humana cumDei filio in. separabiliter est copulata : quod Cum minime habeat cum ullo sanctorum,qui umquam vel fuerunt vel
futuri sunt commune, non est Cur metuas ne Christum in caeterorum
hominum ordinem redigamus. Est enim Christus verus atque unicus Dei filius, eritque in aeternum, e iamsi caro eius hoc beneficij, non ex sui ortus natura,sed ex copulatione σαυτῶ λογω per gratiam consecuta fuerit. Quod sane nemini unquam mortalium a Deo tributum
fuit. Caeteri enim homines sunt qui dem Dei participes,Vi atque εργείαο, at certe Unequaquam:
quemadmodum pulcerrime est ab Epiphanio definitum, dum ita scri
587쪽
λειου, d ψως Dc φω δε eΘε bc Θεοῦ, dcc. . Ex quibus verbis facile potes intelligere, quis fuerit in his nostri L controuersiis vetustioris Ecclesiae sensu S. Et quantopere omnes pij abhorruerint ab ea sententia quam VC-
strum platique ex Thauleri, Theologiae Germanicae , atque aliorum
588쪽
monachorum lacunis haustam iterum in lucem reuocatis; dum statuitis pios in Christi mentem atque ecsentiam transformari, ac proinde
uti solent vestri loqui deificari. Qui vester error hunc de Christi naturarum confiisione errorem Vobis peperit. Dum enthonter inmmmν ω ερμαν atque χαυσμα discrimen
non Videtis,uultis nouo conficto dis Crimine naturalitatis, filij Dei carnem atque humanam naturam a nostra disiungere. Et ita ex Scylla vos in Charybdim, quod aiunt,conijcitis. Quod si possetis euitare, haud /esset necessc eiusmodi argumenta ex Adar comparatione cum Christo colligere. Quod itaque UrgeSViui- .ficationem , iustitiam, Veritatem, gratiam in Christi carne esse naturaliter, nos quidem libenter damus, sed tamen eius virtutis originem ad Dei eratiam, ad Oopulationem erris τῶ λογ' personalem indubitanter referimus, ου γαρ ηραν ἄνθρωπ' ο μμ pGVt Epiphanij verbis Vtar, αλ Pag.
589쪽
- τἰ- ελπιδα. - ἄνθρωπον, ἀλλ' ον τῆλο---, sec. quod enim caro Christi vitam & salutem nobis tribuit, id habet quidem naturaliter, id est, ut primum nata conceptaque fuit, sed non habet naturaliter, id est, ex sua virtute naturali,sed ex gratia ac dono sp, ritus sancti, cuius virtute facta est caro τλογου Gώδινι ἡ λή ἀπί-: Nec tame propterea cunctamur Christi carnem adorare, Christumque hominem, seu Christum secundum humanam naturam nostrum serVatorem confiteri, cum idem ille Christus , qui est homo , sit etiam Deus, dc ea ipsa caro sit Dei veri ac Viventis caro , in qua salus nostra perfecte absoluta fuit. Haec est mea vir clarissimo sententia,in qua expli canda longior multo fui quam proposueram: tu tamen pro tua aequitate, ac animi facilitate mihi ignosces , & animi mei erga te propen'sioni ac beneuolentiae, si quid pec-
590쪽
CE NT v R. I. scatum est tribues : Cupio enim ex animo, te nobis in Christo coniungi, atque in Unam fidem, Unamque ecclesiam copulari, Ut omni errore siblato, Christnm Iesim verum Deum verumque hominem Communi consensione adoremus: Vale, tuamque coniugem lectissimam matronam quaeso ex me salutα. D. T. amicus perpetuus PH. MARNIXIVS.
Nobili Gro D.Adriano Ga lio, amico obseruando.
NVdius tertius cum paullo tardius domum redijssem,& tabulas Geographicas ad te statim mi tere statuistem , inueni famulum
meum peius etiam, quam relique ram, affectum; ut alterum nullo modo ab eo dimittere sim ausus.' Venit eadem hora medicus , qui parum nobis de vita spei faciebat: tanUn