Caroli de Aquino Societatis Jesu Orationum. Tomus 1. 2.

발행: 1704년

분량: 291페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

UOD est in subitis tristissimisque casibus usitatum,ut primas aegritudinis partes stupor obtineat , tum querimoniae, luctus, ejulatus, vulnerati animi testes, aut verius solatia,subsequatur; idem nobis , ad optatissimos rerum eVentus S summa gaudia,longe potiori jure contingeret , si in hac vitae conditione perinde laeta

atque tristia crebrescerent; &, quarum rerum causa acerbissimae calamitates transversae per omnem Vitae partem incurrunt, earum nulla aditum nobis ad sinceram laetitiam, nedum ad summam voluptatem obstrueret . Ce

te, ubi primum publice innotuit, Joannein Franciscum Cardinalem Albanum , quem in hoc Gregorianae Palladis Athenaeo ingennii cultum capessere ante lustra non ita multa

12쪽

meminimus, Supremum Maximumque Christianς Reipublicς Moderatorem renunciatum fuisse , hujus Lycei, cui summa scilicet a tanto olim Alumno, nunc Principe, Parente, atque Patrono celebritas conciliatur, non tam gaudium, alacritas, gratulatio , quam quaedam abalienatio mentis laetitia obstupefactae, nec satis suam felicitatem capientis, fuit. Verum, quoniam in suspicionem angusti animi trahi posset haec ipsa gaudii magnitudo, quae nobi eloquendi ademerat facultatem; simul, quia nostrorum pectorum sensus i ut prodire toti non possimi, ita nec immodica contineri diuturnitate silentii ; erumpat tandem ex me Vera VOX , quae omnibus faciat testatissimum , non perire apud nos gratiam atque memoriam beneficii, quod in potissima parte felicitatis ponimus, & cujus amplitudine impellimur ad Optimum Principem supra etiam quam Valemus , sed adhuc infra quam cupimus, efferendum. Atque utinam, quemadmodum Veterum Germanorum moris fuisse accepimus, ut Diis gratias acturi in horumTempla vestes inducerent linguis ubique excurrentibus scitissime coloratas; ita me, quorum Voluntatum in- terpretem agere necesse est, eorum etiam Om

nium linguis instructum ad dicendum fas esset

13쪽

i4 ORATIONUM

accedere Quippe secus magnopere mihi video metuendum este, ne id negotii videar suscepissise , in quo S argumenti dignitatem nulla sim

dicendi copia assecuturus, & ab iis, quorum vices gero, nullam gratiam initurus . Quod si quis hujus dumtaxat lectissimae Iuventutis, tu hic ad honesta studia informatur, partes tueri me putat, nae ille de hujus causae magnitudine nimis anguste cognoscit judicatque . Ut enim, quod immensi esset operis, ab iis recensendis

abstineam , qui positis in hac Palestra sapientiet rudimentis , summa parta gloriar, diem

suum obierunt; ut praeteream Vaticani Patres Purpuratos facile ducentos, Summos Vero Pontifices omnino septem,quorum nunc mihi

veI ipsi cineres quodammodo exilire gaudio videntur; vestra hic agitur causa, vos respicit haec actio, Sapientissimi Viri, luminaque clarissima, quotquot in hac Urbe Gentium Principe, cujusmodi plurium hic ego praesentia

cohonestor & recreor, ex his umbraculis ad pulverem, ad Solem, ad omnem promeren dam claritatem nominis prodivistis . Video hanc nostrς qualiscumque demum laudis usurpationem perstringi facile posse.Sed perfecisti,

14쪽

praedicare,quia Tua: tamque haec nobis dicere sine periculo liceat, quam de Te sine dedecore tacere non licet rut nobis fortasse verendum

sit, nequis fiduciam potius nostram desiderandam, quam temeritatem arguendam putet . Uerum cum me earum rerum magnitudo Circumstet, quarum nec summa claritudo qua-tumlibet impigrae mentis aciem recipit, nec copia patitur Vel maxime cupienti animo morem gerere; imitari mihi propositi Planetarum Principem, quem, cum Phaetontem filium ad complexus & oscula admitteret, radios coronarios prius deposuisse Poetς comminiscuntur. Non absimili plane consilio res aMaximo Pontifice post initum Summum Sacerdotium gestas, tanquam imparem humanis oculis lucem, aspectui Vestro subducam. Sinite, ut tantisper ex augustissima fronte humerisque illa summi honoris insignia detraham, quibus tam ipse praegraVari se opprimique per singularem animi moderationem profitetur, quam Rempublicam Christianam praeter modum extolli atque clarescere reliqui omnes intelligunt. De

privato igitur, non de Principe, de Joanne Francisco Albano, non de Clemente Undecimo institui dicere, eo tamen inter utrumque temperamento, ut in privato Principis, in

15쪽

16 T ORATIONUM Joanne Francisco Albano Clementis Undecimi illustria quaedam ausipicia, & plusquam rudimenta elucescant.

Quod inter Puthagore; prςceptiones circumferri solet, ut se ab omni gerendo Magistratu Vir bonus abstineat, fugite suspicari, a despectione aut odio in RempubIicam aliquo ab eoaem fuisse profectum . Sic autein existimabat homo, ut in profana Vetustate, sapientissimus, procurationem omnem publici muneris rem sacram atque divinam esse, a Diis, quorum munus esset,religiose magis expetendam, quam humana vel ambitione, vel industria temere suscipiendam . Non ita multo secus Plato Divinus,quem virum in Charmide temperantem,in Lechete fortem, amicitiae cultorem in Lyside,inPhilebo voluptatis hostem imstituerat, eundem longo hujusmodi laborioso que ductu emollitum atque subactum, vix de- mum in libris de Republica admovit ad regi- Civitatis, quam erat ingenio, quam eXI- infeliciore complexus.

et Agite vero, & in ipso Joanne Francisco Al-,an iasi i summique Principatus ί qua per

tractatique nulIam in rebus humanis, ut sublimorum, ita impeditiorem esse,praeterit nemi-

n j eisgiem disertius explicatam atque de-

16쪽

scripta suspicite, quam Xenophon aliquis, aut Plato suis coloribus bonum Civem, egregium Principem adumbraverit.Cum veroAlbanum ipsum dico, non de antiquissimi generis dignitate sermonem habeo. Scio equidem, gentem clariorem esse,quam ut cujusquam testimonio illustrari desideret. Scio, hic etiam non deesse

pervetustos generis Authores,incertosque rerum maΣimarum rumores, Veluti per manus traditos, ipsaque temporum obscuritate clariores , quibus moris est primordia illustrium Familiarum augustiora facere.Sed ab ea annorum caligine claritudinem petere, nihil neces se est iis, qui in tanta luce versantur. Facile porro eorum censum inirem, qui domi larisque prsstanti laqde floruerunt;nisi pr posterqlevisque esset operae, coram lucidissimo Sole, minoribus stellis illustrem noctem non admirari modo, sed quaerere. Atqui, quamVis non quoquam oculos Albanus posset convertere, ubi non illi vestigia domesticet laudis Occurrerent, non idcirco erat nescius, obsoletas Μajorum & cariosas imagines, tum siqua sunt congiaria atque stipendia, quibus homines Fortunae inunio ob rari solent, rem esse m tuatitiam & evanidam, ubi sola laudatur; ma-Σimo tunc vero solum in pretio habendam, B cum

17쪽

cum inde subs1dia parantur atque instrumenta Virtuti.Hinc ille aera, hinc marmora , hinc imagines & monumenta sibi quaerenda esse constituit. Ex hoc fundo assiduis clarisque la-horibus irrigato eos abude fructus a se capiendos, quibus avitae gloriae pomoerium quam latissime ampliaret. A qua praestantissimi Viri sententia vehementer gaudeo me in gradum restitui, aliena potius circa ipsum, quam ipsum quaerentem.

Neque vero, dum iterum Albanum ipsum inquiro, illam dico oris & totius corporis dignitatem, quae effigiem animi supra Fortunam positi prodit enunciatque . Quod si cetlestes Charites, ut est apud Hesiodum , Regum vultus mis manibus fingunt, illisque lumen quoddam afflant divinum,ut iis naturq invitamentis eosdem Populi ament simul & vereantur , quid nostri Principis specie dignius' quid liberalius t quid augustius ρ Vultus ingenuus,

decora facies, acres oculi, status elegans, lar ma regia, α nulla parte non felix. Ad haec illa proceritas corporis, quae supra caeteros eminet: vel ut Populorum animos gratiore vinculo flexa devinciat; ut nulla est in Iride major gratia, quam quod tam pulchra, tam elata terram extentis utrinque veluti brachiis

18쪽

tangat & amplectatiar: vel ut ab ipsa altitudine ad suorum defensionem fortior esse noscatur; quemadmodum editiora loca solent

arces occupare, ut urbes validius tueantur.

Ab iis vero gratiam colligere non ejus est Uiri , cujus longe sunt pulchriora animi lineamenta , quam corporiS.

Et quoniam in Pueritia , tanquam in speculo, natura cernitur, in ea annorum teneritate singularem quendam amore ingenuarum artium sic arripuit, ut se tunc primum prQ- dentis animi ardorem illum mirandum in modum obstupescerent ii, quorum curam summa docilitate atque alacritate ingenii invitabat . Infixam adhuc illi, atque insculptam animis gerunt erectam & emicantem indolem, quae, perinde ac Uer novum, reliquae vitae proVentum spondebat uberrimum; &cujus admiratio nihil humile, nihil exiguum aut mediocre, sed summa Omnia atque prae clara a tantis initiis expectari jubebat. Equidem excellentis ingenii nisus nimio supra id aetatulae assurgentes, quaedam publicae felicit iis elementa atque praeludia facile interpretabantur neque porro quidquam metuebant, ne se falsos habitura esset ea spes,quam ille certi xibus argumentis in dies magis m gisque asen a. firma-

19쪽

pidum multa discere: qua ego voce nego Veriorem ullam emissam fuisse. Eam ille, alte- tamque Naturae vocem , quae cupiditatem omnibus gloriae summam ingenerat, avidissime combibit; statuitque occupare eum florem aetatis, Omnique solidae institutionis fruge in animum veluti comportata, ad eas la des contendere, quibus firmiori aetati dignitas & commendatio , senectuti authoritas comparatur. Non igitur splendido studiorum obtentu segne otium tegere: nam plerumque, ut quisque ingeniosissimus est, ita maxime laborem refugit, partemque ducit ingenii, ostentationem desidiae. Regiam insistenti honoris viam prςsto aderat eximia memoriae vis, magnum utique ad sapientiam compendium o Ea vero quam sit illi obsequiosa, quam non precario Pareat, quam non in usum modo, sed etiam in admirationem splendescat, abunde commonstrat admirabilis vigor, mira celeritas, summa fe-Φicitas, quam pr fetulit in tanta, quam ante Principatum sustinuit, communium curarum cognitione, copia, varietate. Quo minus mi rari subit, ingenuarum coetum Omnem ne

ixumque disciplinar ut certatim id Qus animo

20쪽

infudisse. Existimatis Graecas literas omnis eruditionis & elegantiae altrices unicas esse, iisque ipsos doctrinarum fontes contineri t Atquanth illarum intelligentia polleat, docent publico usui tradita monumenta, quibus nihil ad propagandam Seculi gloriam, nihil ad asse rendam Graeci sermonis dignitatem statuo esse praestantius. Eloquentiae laudes , & mansueta Musarum studia requiritist At prae valle dissima dulcissimaque hujus dicendi ubertate,

evilescunt aureae catenulae ex Herculis ore deVolutae: ut praetermittam nonnulla hujus

etiam generis Posteris transmissa,quae summo judicio elaborata ad alioru etiam institutio senem regulamque proficiant. Nam poeticas hilaritates quid attinet praedicare, cum in Musarum contubernio sinuque ipso felici' ter adoleVerit , nec postmodum nisi ab earum cantibus aut graviorum curarum alleua

tionem peteret, aut severioris supercilii stu diis gratiam & ornamentum accerseret Ne que enim abnuerim, nullam illum avidius doctrinarum partem, quam sacras litteras , di divinarum rerum scientiam coluisse: Theola gicam praecipue facultatem, quς, ut Home ricus Tiresia, sola sapit.&quem in terrM caelestem ignem non Prometheus aliquis ad

SEARCH

MENU NAVIGATION