Eikōn basilikē, vel, Imago Regis Caroli, in illis suis aerumnis et solitudine

41쪽

eessionum fructibus tranquille gauderemus. Certe improbum facinus suisset, peri . uti

que juxta Oc infamiae plenum , eme I atim ex scindere quod ita dudum plantaveram, nec in

subditorum meorum magis , quam meum gaudium : nisi timuisset it nonnulli, ubi nuli crat causa metus , qui securi esse non pol rant nisi aliorum terrore.

Mihi vero Deo Gratias ita per' explorata est synceritas δοῦ integritas Cordia

mei in Lege illa sancienda , quar Temporum vota superabat i ut licet minus apud homines cautus videar . & a Politica prudentia instructus, tamen nullis coram Deo' opus habeo vel occultis distinctionibus, ver arguto, quo evadam, Sophismate. P0rro nulla erat in Lege illa serenda Reservatio in Ani t ma mea, nulla deinceps facti portiitenvia, dum id tandem perspicerem, me, permisio non- nullis in si mimi Te Ii Pinnaculum ascensiueentationem etiam iis subjecisse ut me illinc raecipitem, Id enim secum cogitabant mecum una δε--

τ . . - . .

Rin Aiam jn obstaret, frustillatim spargendam. Deus illiss actam, nisi miraculum

pro misericordia sua ignoscat, tandemque illi notum faciat, etiam tot Mundi Regna quot Diabolus ostendit Salvatori Nostro, & eorum

Gloriam si simul omnibus frui licuisset tanti

non esse, ut flagitiosa in ratitudine, & infami aliquo facinore acquirantur: unde Animae pe- riculum cieatur omnibus Regnis, dc Mundis piniori. Deus

42쪽

Deus vero me hactenus custodivit, secit que ut intelligam haud mirum esse oportere , si homines Affectuum suorum Impotentiae relicti, vel multa ipsi mala faciant vel aliorum Bonitate abutantur, cujus ingrata Nai fea, Morbus omnium deploratissimus & Ii

Haud tamen propterea liquido jam pol sum affirmare, poenituisse i 'ς hujus conuiti,

cum in illud intuear non ut voluntatiS meae

crimen sed ut errorem Judicii in Charitatem impendio propensi. Id tantum dolet, aliorumi oculos improbo factos , quia mei boles '

erant.

Domine semper a pelti , cujus omnia exple

tit Iustitia per humana quaecunque velamina Osa taces cordium tenebras clare penetrat.

Tu mihi cor dedi H ut haec subuitis meis conc derem, jam corde praepara o opus est , quo multa

ab izii vicissim tolerem. . Fiat volunto tua , nostrae quantummis co Waria , etiam ti m cum speravimus O voluntatimae ct eorum morem gerere, qui nil praeter tuam actabant

udiat me Gratia tua aeque frui Sapienter I ustrationibus his meis , acsi spei meo optimo

specios ima desideria explevisses.

Dum inliorum timoribus mederi cogliabam ,

43쪽

Ita reddiderunt mihi malum pro Gno , i odium pro dile Abne mea. Sit mihi Domine J Gubernator in tenebrosiae hac n:mis O ancipiti procelta , in 'qua nec remea-Nad Portum datur unde solverim, nec inco umem cit volui , integrI ad Hium contende, Tu me facile turtim custodies in amore di ela Populi mei , Tu me Salvum praestabis inter odia injusta , O sispiciones mulorum , quas eo hactenus intalesiere in me permisisti ut maximo quas unquam indulsi Gratias cum fiducia de isiis summa conjunctas , corrumpant omnes O in m abutantur: Nulgae vero a me eoliata Granae magis ti/ώquam in abutentium crimen cedent, quam ilia Tuae in me Domine crebrae O ingentes, quibus me turpiter abusum agnosco. Des mihi O tuis precor eam paenitentiam qualem tu accepturus es , ct eam Gratiam in u- per qua non abutamur : Eoi saltem me beer Domine ) ut recte utar aliorum injuriis , se per e rum in me desecta , meas rursum in Te ension cum dolore Reformante intriear. Ita quanquam temporalibuis in tuis beneficiis per aliorum quidem peccata, sed propter mea de Ilituar, faelis tamen fruar misericordiarum tu

rum Glatus , per quae gravis ima lerpe d it . Ianctorum Gisi iam astutarem.

44쪽

6. . De recessu Regis a Uaemonasterio.

duxerim, eorum esto judicium quos commeatu & armamentis destitutos Tempestas unquam compulit in altum Mare , quod tamen potius faciendum, quam ut oram JeFentes, littori, cum Naufragii periculo , allidantur. Perstiti tamen usque in ba Dula dum pudore masis quam metu pellerer , cum eum barbarum furorem, & audaciam Tumultua tium cernerem, ut jam quidvis impudenter exposcerent, nulla mihi relicta nec ipsis Par lamenti Membris , Rationit aut Confitcntiae , libretate , qua illis quicquam omnino nega

remus.

Vnde nee mihi seli haec Injuria illata est, quanquam Mihi praecipue intoleranda ue ferre enim utcunque poterant Proceres, caeterique Deputati, i libertate suffragandi sibi permissa, majori postea numero vinccrentur. Eorum vero omnium concordantia susir gia nulla Lex aut Ratio permittit ut judicium C meum

45쪽

meum astringant, vel Assensum includant,aa complectantur,ctim nullo modo hic Mei pa tes a uit vel Personam sustitieant: atque adeo haud amplius teneor ullis eorum suffragiis asia sentir quam quatenus ipsa primo in Dei ma data, Justa mea iura Regia, tum commune, Populi Bonum consensisse perspexerim. Vidi eo; quod inter multos soleto raro omnes in eadem sententia, & id crebro etiam videre est, in Majori corum Parte deteriorem pollere. Satis iampridem demonstraveram sobriis de modestis hominibus, quam cupide omnibus

satisfactum vellem, cum tot eorum Rogatione Leges Sancirem, quibus & securitati. prospiceretur, di votis omnium abunde Satisfieret, ni Hydropica quorundam appetentia quo lar gius biberct, eo largius sitiret, quos nec ipse Fons Regiae Beneficentiae saturare potuisset, obstinatos illum penitus exhaurire, vel barba-ae obstruere.

Certe haud amplius C. Pium appellari debet ubi non Rationibus persuademur ut H mino , sed vi quadam & terrore pecudum more adigimur, ad cuicunque rei assentiendum quara Turbarum Patronis excogitantur. Dignus est qui in aeternum serviat nullo prorsus mi- sexante , qui id pari potest, ut Rationale suae Animae Imperium, Verborumque dc Volui talis Libertas , ita omnia simul mancipenrur. Ego vero nec xanti Regna mea facto , ut illa velim Servare Libertatis dispendio , quae cuna mihi ut Homini & Christiano debetur , multo. minus

46쪽

dictata, ut consensiim

ntia agnoscam. Emori satius est sub hoc Rcgno Animae meae , qua Deo solunt subjicior , Ratione & Religione me dirigente , quam inanem Regis Titulum usurpanteiam constrictum me ita es captivum vivere , ut nec conscientiae nec Rationis usus permittatur ,

quo quid probem, quid improbem , prout

Regum decet declarem. . Absit enim ut illud unquam credam, Mai statem Coronae Angliae ita obstrictam tenerico nationis suae Iuramen o , ut in quaecunque subditorum suorum in Partamentis postulata, e ca quadam & bruta verborum Formula, consentire necesse habeat , quod tamen infe runt nonnulli , qui, dum hoc mihi Negativae voci, jus , ut Regi , eripiunt, eadem opera impudenter me privant omni illa Rationis , de Conscientiae Bonae Libertate ,qua Ipsi, & T ra taliae communita, quatenus institit in Publicum in s idci , qui omnes aegre admo dum paterentui non licere in quacunque recontradicere, , quam vel Ipse ut Rex, vel mecum una Domus Parium, non iani amplius si

sic fieret rogare videremur , scd exigere. A bitror me in hoc satis fidem juramenti liberas-

se, cum secundum eas Leges tega, quas POp lus iuxta cum Proceribus, Me ipso adsentiente . comprobavit. Certe Conscientia mea non te-

neor Conscientiae meae adversari, quod proculdubio facerem, si, quibus Ratio , Justitia,

47쪽

Honos , Religio , negandum jubet , Novis his

Rogationibus at Azrem.

Ita tamen sibi districte cavent nonnulli, nC bis, a io Regimini, id est alienae voluntatisne . proprio consensii subjiciantur , ut haud

Interim atteuanto

Regem suunx eum solum esse velint, qui aliorum voluntati mancipetur, uni illi interdicto Rationis usu , vel per se, vel per alium, exe

est, ala Vola Calumnia) me, Errore,vel Opinione , vel Infirmitate actum, vel ipsa sui

vocant Pervicaci , quam non verum ali tum , sed Perturbatio potius de 'ehemens praeiudicium animo meo impresserat) a sententiis eorum discordasse, haud tamen quisquam aliter, quam ut servilem Con-

vi , de

tumeliam acciperet inportuna barbaro impetu hanc qualemcunque Erroris

sui, & Pastionum caliginem Vmbram certe

Ratiotiis,& quae hactenus sufficere debet soliudiore destitutis ita penitus discuti dc dissipari

Coram Deo & Hominibus culpam haud me etur, qui rcrum optimam Rationem perspi ciendi cupidus, ei demum optemperat quod sibi maxime vide, it Ranotu consentaneuin: &si sorte in errorem per inscitiam prolabatur,

excusabit illum mentis Re titudo. Nemo ita vis Rectorem incusabit, quod cum Stellam Polarem non videat, ad eas saltem, quas vis det , cursum dirigat. Mihi certe magno a

48쪽

ii gumento est laborare Rationum inopia , dc Solidis Argumentis destitui , qui Vim istam Auxiliatricem ad propugnanda sua Infirma

consilia, & Rogationes promovendas acce iunt. Profiteor in Veritate de Sinceritate cose

ltiti

dis mei, me nulli unquam Rei recto more

propositae, libereque dc integre in Creaque Domo agitatae, ulterius contradixisse, quam

a me

uo Latio suadebat,

Nec mihi quicquam magis cordi suit, quam, ubi conspirante meo simul cum eorum Judi cio , salva possem Conscientia illis assentiri , Imo in rebus plurimis , ubi, non contra milia tabat Absoluta dc moralis Necessitas, sed de pra enti tantum Commodo meo dc Honore agebatur, mihi potius quam illis ii

gandum Mensvis ea qua tum iii populi Bonum necessaria iis semper at teponens , quae mihi solam expedire compei

. 1 . Patiar enim sorte in iis , quorum me Do- . minum esse aibitror privata scilicet Re mea ,

dc Persona bus Pri vilegiis cedere: quod vero . t ad Cerit arcni, rasimam , Iura Ecclesiae dc Corc-l r.e dc regnorum meo; rem Publicum Bonuna Spe- ctat, quae omnia, quantum in me est , tueri

debeo,

que perstabo in nullius unquam hominis gratiam in ea consensurus . io quibus Cor meum Linguam vel Manum redarguet, nec id coraui

49쪽

mea coram Deo negavi , Spineam potius C lrodiam cum Servatore Meo gestare malim , quam illam mihi debitam Cuream in eiusmo di Plumbeam commutare, cujus milis & di Astas materia in quamvis facile formam infectatur,nec Diver c modo Factionum, sed μὶ mersir sibi invicem,& pugnantibi placitis obs quatur , cum sub obtentu Rationis, dc Publici Gmmodi, revera nil nisi Priet ara Parii rem Rec

agitur, quaeque a studiis iniquis , dc Imporei ita Affectuum profluxerunt. Nil prorsus dignius novi Christiano Principe , quam ut id temper firmum habeat Coi, scientiam suam Regnis anteponere. Custodi Deus meres famulum Tuum in haec a ima, ationali, O Religiosa libertate. Irae

enim te vesta credo ut hanc tueamur: qui licet justeo as ret Intelucius nostros, ct voluntater, Tuae obmittamus, cujus sinpio Ha ct Aoni: s 1,ec e rare potes Ipsa , nec in errorem inducere , ct case uiri nostr e Latrimi eousique negemus cstm de Sacris,uis M steriis O Mandatis agitur, ut simu hii credere edi parere pertur, quam dimitare prompti, eum tamen a nobis exstiHas Cultum Rationalem,ri: nec quicquam a ersum Conscientia s nostra σε:iam Tui causa, faciamur: quaevero ab Hominia bur expetuntur , ea omnia explorare praecepisti ad

50쪽

seruerim in quo Tu me cosi capi , O ad quendino,senti Regnorum necessitate, vocabo. Testis erit mihi Popului Mevi, quanta mihi litabenter negaflem, eoru quae in arbitris meo posuisei.

O ne imquam Ingrata Importunitate , ii sebido Impetu iniqua Flagitantium, prodis isti d generi, O indignae viro se ituri, ut it , Consensu meo in iis corroborem , qu e Conscientia mea persuadeor O tuae Glori se , O subditorum Me a m commodo, tum , quod penitus Rationi O I; stiliae debeo , adversari.

more sat anima mea nequaquam mancipata. sui me Regis Christiani potentia Graiia tre in ne me unquam patiaris ibrum se s-ctibur Oonsiliis,quae a natione, Iustitia, eligi ne alien prorsus videtur, Rasiono meam subjicere Iia Tibi us , in se; iam in veritate O Int ri rate Ordii mei licet his hominibus paru p ceam. Quanquam ab i is penitus expulsus fuero , dones me Gratia Tua , qua curam Te integrψ p imambulare.

Dis e me in via veritatis Iustitiae: has enim certu um,me ad pacem olim Tecum , O faelici: lcm per ucturas, quanquam plurimas niter homia ter,Ob haι,m lesias perseram. Hoc a Te peto Ser vatoris mei Gratia.