Stanislai Santinelli ... De Romanorum veterum nobilitate dissertatio

발행: 1717년

분량: 220페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

198 De Romanorum Veterum pertas coegit deponere purpuram ad stirpis h norem concessam, modo eam ferre per fortunam liceret , quemadmodum mos o divitum . H. cile vero adducor , ut credam , pauperibus licet ingenuis nullam aliquando fuisse pra,

textam , sed tamen hoc rarius evenisse puto , ac non nisi maxi a premerentur ego state , ne unquam cum libertinis confunderentur . Video autem novum posse scrupulum iniici ex allatis poetae.verbis , ut hinc aliquis iterum velit , nobilitati praeis textam, & auream bullam vindicare . Sed quam aliam credis, hominis Epirotae generi lucem fuisse, quam praesertim Statius RGmae iactaret , nisi quod ingenuus civis R. manus p Non aliam ipse puto fuisse, quamvis credam , hanc in Epiro maximi aestimatam , atque hujusce stirpis honore Statio patri praetextam , & bullam convenisse , mihi persuadeo . Cum vero poeta bullam vocat nobile pectoris aurum didem Ilac est nobile , ac ubi ait: a Nobile gemmato Deculum portaverat auro Sed iam de phaleris. Has virorum sortium fuisse , certissimum est , ideoque inter do. na militaria recensentur ab Asconio b

202쪽

Nobilitate distertat o. I99 quaedam praemia oe bonori , s lacro sunt , ut basiae , vexilla , falerae , coronae civicae . No.hilitati dumtaxat phaleras tribuit tanquam eius insigne Tiraquellus , non alia fretus auctoritate , quam illis Persii verbis: a 3 Ad populum pbalera3. Fortasse melius usus esset liviano loco , qui illi 'persuasit , annulos aureos nobilium tantum proprios fuisse , cum ibi phalerae annulis iungamur ab historico: b tantum. que Flavii eomitia indignitatis habuerunt, ut plerique nobilium annulos aureos , & phale ras deponerent. Verum quid sibi velit his verabis Livius , infra explicabo , cum mentio de annulis fiet , quando pro annulis illa affert iurisconsultus ; interim Persii lo. cum nihil ad propositum facere, aio . Neque enim pialeras propria fgnificatione

poeta usurpat, cum inquit: Ad populum phaleras : ego te intus , ct in cute novi ;sed phaleras bona aut corporis, aut externa vocavit , quae quia populuς miratur , ideo ea populo iactari posse, concedit, cum tamen viri sapientes animi tantum hona aestiment , quibus parum instructus est ii

203쪽

χω De Romanorum Veterum te , quem poeta alloquitur. Haec est vera Persii mens, ut doctissimus eius interpres Isaacus Causabonus exponit, cuius de pha- Ieris hic est sensus : a) Inter ornamenta via rorum fortium fuerunt phalerae , ut omnes sciunt : haec qui erant consecuti , cum insolemtius jactarent, prouerbiali locutioni locum fecerunt , qua res inanes , ct famosae appellantur phalerae . Caeterum , qui phaleras nobilium tantum fuisse dicet, si cum phaleris & cursores apud Petronium offendimus p Hinc involutus coecina gausiapa lecticae imposios o , praecedentatas phaleratis cursoribus . Quin etiam apud Suetonium : b armillata , er phalerata cum Maracum rurba , arque cursorum . Num & id genus homines nobiles erant, qui rhedam , aut equos vel per urbem , vel in itinere praecederent λ Servos duntaxat hoc sungi cursorum munere Alexander Severus iussit , eosque eodem loco , ac vilissimos hominum cocos , piscatores , sullones , balneatores habuit : c cursorem nunquam ni flservum suum , dicens ingenuum currere uis in sacro certamine non licere.. Cocos, piscatores , DL

204쪽

Nobilitate disertatio. ΣΟΙ fullones, oe balneatores nis servos suos habuit. Superest , ut de annulis videamus. Annulos phaleris iunxisse Livium , nuper allatus

locus ostendit, verum eius verbis neutrum

satis probatur nobilitatis insigne fuisse. m. biles enim gestabant procul dubio annulos aureos, si, quod in luctu fieri consueverat, C. Flavio Cnei hominis libertini filio sedi. li curuli creato , eos deposuere , at si soli nobiles deposuere , hoc argumento ne quaquam est , solos nobiles gestasse . Ge. stabat annulos aureos Flavii temporibus , quibus, teste Plinio , a frequentior eο-rum usus deprehenditur , universus senatus , gestabant equites , quandoquidem alii, ut idem docet Plinius η, ob Flavii comitia universum senatum , alii & equestrem odidinem , alii nobiles solos deposuisse tradi. derunt . Quamvis & servis annulos aureos aliquando usurpatos , auctor idem Pliniussit c , tamen videntur annuli aurei peculiare fuisse equitum ornamentum , iiDque distinctum equestrem ordinem fuisse a plebe . Quod tamen non nisi sero conis

205쪽

1o1 De Romanorum Veterumligimus, annulo aureo usum Verris seriis tam : sed ab eodem , scimus quoque , Verrem increpari, quod amicos suos vili D: simos scilicet homines in concione annulis aureis a donasset . Asconius etiam si Pius citatus non plus annulis aureis tribuit , bin quam ut essent ingenuitatis signa . Quapropter tandem Tiberii principa. tus anno nono puto hoc certum obtinuisse, ut stli equites aureis annulis ornarentur , cum scilicet , quemadmodum refert Plinius ., constituta m es, ne cui iu3 id esset, nisi eui iηsenuo ipse , patri , avoque paterno sesertia CCCC ee ιν fuistet, oe lege Iulia theatrali in XUI ordinibtis sedendi . Sed hoc iterum quam cito abolitum 3 eodem d afferente, postea gregatim infigne id appeti eoptum . Sed qui plura de annulis desiderat, Plinium ipsum adeat , eosque qui hoc a

gumentum ex professo tractant : mihi satis est declarasse , nullam ex illis unquam, tanquam ex proprio insigni nobilitatem argui potuisse apud Romanos . Aliis gentibus alia fuere nobilitatis insignia . Aliqua

206쪽

Nobilitate distertatis. 2 3 ex Tiraquello ca) de hac re iuvat exscribere , omissis auctorum locis , quos ipse

citat . Apud Indos bdissum non nisi nobilis in. duebat : apud 'Mos nobiles anaxpridem tri plam , ct manicatam tunicam apud Germanosciri nobiles non fluctuante veste , sed fricta ,s si titis artuρ exprimente utebantur , contra Lihorum principes sagis . Ipsi Indis, Pensis, Atheniensibus in auribus aurum ferre nobi. sitatem designabat : Tbraeibus pannos esse in faeie nobiles signi abat. Britannis , Gelonis , o Maoou nobiliores ceruleo pingebantur :Apud AEgyptios coma prolixa Mignum erat nobilitaris . Quorum omnium fides penes eorum auctores sit.

207쪽

Σ De Romanorum riterum

CAPUT ULTIMUM.

Impo rex nobilium insignibus:

ix ex nobilitatis insignibus im.

posturas factas apud gentes om mes puto , cum nunquam , &nusquam defuerint , qui videri nobiles vellant , cum minime essent , aut splendidiori saltem nobilitate , quam vere essent a

uilibet hau hodie Mi soli , mi dicit

inesses Plus licet inde abfit quam distet Iberus ab Iuri o . Hoc apud Romanos usitatum , certe scio. De stigmatia illo Μartialis: θ Non besema sedet lunata lingula planta , Nimirum ut nobilis videretur lunatos cabceos induerat . Imagines vero mentitos , alienas aliquando suis inserendo, colligimus ex illo Plinii: e extat Messata Oratoris imaluatio , qua nisibuit inseri genti suae Levi.

208쪽

Nobilitate dissertatio. 2o snorum alienam imaginem , inertium etiam,& despectorum aliquando imagines excitando , ex iis, quae de Salutione idem Plinius tradidit . Eos tamen , qui hoc agerent , eidem auctori excusantur : a sed pace Mesaurum dixisse liceat, etiam mentiri et

rorum imagines erat aliquis virtutum amor

multoque honestius, quam mereri ne quis suarexpeteret. Auxisse aliquando titulum imaginis posteros, patet ex Livio b , quin falsos etiam titulos imaginibus inscriptos, ex iis, quae de Minucio tradidimus, dum ad se familia quaeque famam rerum gestarum , hon rumque trabit . cc Hinc vitiatam antiqui. tatis memoriam Historicus queritur c d . Huc spectant etiam mortuorum laudatio. nes , quas , ait Tullius , e familiae sua quasi ornamenta , ct monumenta bervabant , et ad usum , si quis eiusdem generis occidiste,s ad memoriam laudum domesticarum , sad illustrandam nobilitatem suam . Verum dum quisque cupit laudes domesticas amisplificare , & illustrare nobilitatem suam , historia rerum Romanarum facta est memdosior . Multa enim scripta sunt in illis, quae

209쪽

eto 6 De Romanorum Veterum

faιia nos bunt, fas triumphi , plures comsulatus , genera etiam falsa , ct ad plebemrransitiones , cum homines humiliores in ali num ejusdem nominis infunderentur genus . Liquet ideo, quanti facta sit omnibus temporibus nobilitas , cum ei qui haberent , eam ostentare omni ratione niterentur , qui minime haberent , omni arte mentiri . Praeterquam quod enim homines , dum pDraque oratione maiores suos extollunt eorum fortia fqcta commemorando curiores ' este purant ca , exiguo, saepe etiam nullo labore , qui imaginum commendationem afferunt , honores , quorum humanum genus avidissimum est , consequuntur . Fatetqr

Cicero : b non idem mihi licet, quod iis, qui nobili genere nati sunt , quibus omnia populi Romani beneficia dormientibus asseruntur. Qui fuerint veteribus saeculis nobilitati mores , Aristoteles docuit o, neque de illis dubitandum . Honorum maxime appetentes semper nobiles fuere , ut iure questus sit.Μarius , d omnes bonores non ex merito , sed quasi debitor repetiisse nobilitatem, oe bonorum praemia ereptum ire . Ignobilium con

210쪽

Nobilitate dissertatio. 2o temptores describit Livius : a phisios nobiles jam eisdem initiatos esse sacris c quibus patricii ac contemnere plebem , ex quo contemni desierint a patribus; quin & novorum hominum, qui scilicet id nuperrime conse. quuti , quod olim eorum maiores , significat Μarius: b contemnunt novitatem meam.

Sed luculentissimis verbis testatur etiam Cicero odium nobilium in novos : cc videmus quanta fit in invidia , quantoque in odio apud quosdam homines nobiles novorum hominum vir. tus , o industria : s tantulam oculos deieceriis mus , praeflo este infidias: Si ullum locum ape. ruerimus buspicioni, aut crimini , accipiendum esse flatim vulnus: esse nobis semper Digilandum , semper laborandum videmus. Plura de veterum nobilitate quae colligerem, non currerunt . Haec autem si quis cum iis velit , quae nostris temporibus obtinere vide.

mus, comparare, facili negotio possit . FINIS.

SEARCH

MENU NAVIGATION