Henrici Lickens ... Tractatus duo, alter de jure episcopali, quo ejusdem diversae functiones ex genuinis divini pariter ac canonici juris prinmcipiis explicantur, potiores juris canonici & ecclesiastici materiae in gratiam praxi consistoriali operam

발행: 1698년

분량: 335페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

rum serie incognita fuerit usque dum sensim crevitvi invaluit Ro- .manorum Pontilicum autoritas, ita ut Regibus amperatoribus jus ordinandi cultum divinum naulatim auferrent, ad se suosq; Episcopos traherent , non quidem quod membra essent Reiputa sed quali tota haec curatio sacrorum solis illis competeret, ad Magia stratum ver6 plane non pertineret Hinc S progressu tempo, Arigis tantam sibi Pontifices arrogarunt potestatem, ut non solum O. mnem sibi subieetam creaturam, sed & sua in manu esse crederent, regna temporalias mundana pro lubitu constituere dc conferre . temperare atque transferre, ut Boni ille Facim Bonifacius VIII 4b mniat. c. I in m. Extrar Comm. de Io r. 5 Obed humo Papam sum t. rioritatem in Imperio habereis vacante Imperio Imperatori succedere, opinatur Clemens vel potius Demens . inclement Pasonitu. de sentem. 2 re Dic Cui tyrannidi consummandae Gregorius VII alias Hildebrandus dieius praecipue manum admovens justam Pontilicem, quam caeteros Eccletiasticos Proceres constituendi Caesari ademptuna sibi vindicavit, jurisdictioni, su edtioni

potestatis civilis Clericos subduxit, deniciue Religionis dominos Pontifices effecit, tanquam Uicarios Chritae , Quapropter condi tis decretis omnem constituendi Meligendi piscopos potestatem Regibus, Principibus&Iinperatori Henrico IV. excutere conatus est . Neque illum per tot secula recepta consuetudo, non priorum Pontificum concessioneso exempla deterrere potuerunt, quin ne, Lasesse diceret, quicquid in hoc negotio Principes sibi vind caim. Primus itaque fuit iste Gregorius VII qui Jura sacrorumHein-rico I extorquere incepit. Priorabm quidem quatuor Pontillaatus sui annis si annalibus Baronii fides adhibenda est, nihil quicquam de investituris Episcoporuni Regibus ac Principibus auferendis sanxit Anno vero quinto latentem ambitionem manifestavit,qu re publico decreto omnes laicales investituras proscripsit, ipsius m que Henricum Imperatorem excommunicavit ac desertum ab G. .mnibus etiam ad Pedes prostratum, quod priora secula non vide, rant intra Canutianam arnii triduarium supplicem vidit . Hinc illius incendia initium, quo totus ferme occidens conflagravit, ortum est Quicquid vero decerneret Pontifex , perii itit Hen so.

82쪽

-m contra Henricum IR a Principibus nonnullis staviste pontifice Germaniae Reges, illo quoquere o iure usi inci

ratorem quam quisquam aliorum miti Cum mmin ratori cile peripiceret, non posse salvum esseis neret quod decrevit. oliuit ut Episcopi d Abline, requis, d rem, ni sibi libera constituendorum Episcoporum potestas, a maneret mare inter ipsum di Paschalem Papam conventum,

ut imperator quidem investituras Ecclesiasticorum Pontifici chd rei sub hac conditione, ut Epitcopi aliive praelati, Ducatus, Manis chias Comitatus®esia dimitterent. Quam Converati meruipse Henricus ' Imperator cortitit unione de investitutis Et clesia.

. . nusio modoseri me crinatur. Sed cum lecta edet hac conventio coram Principibus Imperiiα scis is Oinmmovit turbas Nitis nai una toris sciuidem di regina dimittererutast Hinc cum Papa legem conventi misita serenonses V siturasEcclesiasticas e potestatem constituendorum Episcoporum

tandena Henrico V. concessit paetaque iuramentis firmavit Coiis ventiones illas refert GOId SBaron. ad.rm . IL C XL Hoc modo quidem Henricus V. diutum is nant lini rinem misposuisse videtur Uerum rapae a Paschalis altero latrin anno. in

83쪽

Domi sanxenu , immemor, rescidit&imperatorem anathematis fulmine percussit, cujus exemplum secutus est Calixtus II qui pruorum decreta incoiicilio Rhemensi Anno M. C. XX. excommunicationem repetiit Tandem ergo Imperator non tamPontifi-37. cum, quam Principum plerorumque pertinacia 14ξtus resistere,' destitit, ac in Comitiis mormatiensibus Anno M. C. XXI. Ius constituendi Episcopos investituram Ecclesiasticam, quam per tot annos magno Imperii dispendio non sum parens ipsius, sed&ipse pro. . pugnarat, dimisit sibique solam inrestiturium de regalibin sceptro expedi.

endam reservavit. Unde stud Ecclesiastica regalia dista fiant die Sceptetates)n Constitutio HenriciV. publicata in distis Comi mitis Normatiensibus eis. Anno M. C. ML sic se habet: Ego Heinriciuἀmiti, in , sinctis diis Apostolis , Petro sola, an ianithohrae E

in omnem inrestiturum per an istum Iaculam 2 conred in Omnibis 'clesiisfieri electionem V liberam consecrationem. Cui respondit Calixi. . II in Bussa, cujus verba resert Dia. Struv. in Sunita Iur. Huae cap. s. in . 7. n. I. Ego Calixtus csc. concedo, Electiones Episcoporum bbatum nutonici regni, qui adregnum pertinent in praesentiat feri absque Sim nia es a natiolentia, ut si qua inter partes discordia emersirit Metroi politania Provincialium consilio veljudicio sanior parti assens' re auxi lium praebe.it lectus antem Regalia per Sceptrum a Te recipiat, excer

aevinibus, quae ad Romanam Ecclesiam pertinere noscuhtur

mi tot dissidiorum infelix exitus fuit. Quamvis enim a sq. s Anton. de Domi .hA . e. r. hanc foveat sententiam quod C, Iixtus II hiseactis cum Henricov. initis parum obtinuerit, allia tamen res gestae illitus temporis docent. . ,

Fgri quidem tulit hanc investiturarii resignatibnem Riccemr

Lotharιus Saxo,ut patet ex Otton. Frisingens Chron. l. . c. II. Namvis enim religiosissiimus elyet Pitinceps, Romanae sedis prae caeteris observanti mimus, quo nomine eum plurimum commendat Baronios, iacturam tamen investitur ae Ecclesiasticae sequo nunquam tulit animo. Hanc ob causam restitutionem ab Innocentio Papa , α Leodii, ut Baron. testatur, impor e postulavit, quamvis modesta repetitionis faciat mentionem cit Otto Frising sed morte praeventus

nihil obtinuit Neque satis constat quid futurum illisset, si Impe-ο. . istori huic optimo diuturnior vita contigisset vid. Otto Frising.

84쪽

cap. IV. IN 'Memra 9 QAitia . c. g. Post haec tempora mesaiu pejus uere orirunt, Quod enii decretis priores Pontifices sanxerunt, ut Episcopias a Cierodi populo eligeretur, id Gregorius IX. restiditatinae imm se tavit Praecipue vero temporibiis I iamci II. Ecclesiarumjura invaserunt Pontifices. meque enim solum, si qua distensio ortata

esset, ad curiam Romanam caulae ventilationem trametulerunta,

sed etiam inconsultis iis, penes quos eligendi potestas erat, Episco-

Hii ead se nisi pertisemem' erravit. Vide in 'uantum licentia tam processe post Imperatorum desinitionem Romana Eceh siti, ut be nnciperet imέ6.tromittere de Ecelesiis pacantibin se. Ab hujus quoque Fridericia obitu haec Pontificum in Episcoporum Uectionibus usurpata , autoritas magna sumsit incrementa. Non solum enim magis magisque infaustae illae provisiones invaluerunt, sed Episcoporum ςonfirmatio Romae peti coepit. Haecque corruptela adeo invaluit. iit, tesse Crantet Metro'. ι . c. v. ---ουσα in Ecclesia Bremensi, qui ad Pontificatina Frares, Aem -ictis, qu frustram enor, Ap Mica prorisione sedes implenda uinetur. Ium enim inoleperat, πω dente eodem Crant2. lib. p. cas ut Apostosa πισμα --uin E--. Fosi, pos habit Capitulorum legitima electione. 6 Cum igitur tana frequentes essent illae gratiae expectativae ει- pius accidit, ut alium eligerent pistopum Capitulares Ecclesiae Cathedralis, alium Roma mitteret Pontifex multu munuum bullis, 13 cui refragari periculum erat. Cum vero nec is, quem Capitu- Ium elegit, nec quem Ponti sex constituerat, cedere vellet, saepe ingentes turbae, imo etiym bella cum maximo Ecclesiarum detrumento mi nassint. Ethesilias Res,vationes tot Germanorimo pro serim querelae. Restiterunt quidem pontis ibus udo - cus Bavariis 3 Carolus IV. Verum parum obtinuerunt sequetibus namquetemporibuspontifices hancpotestatem magis mam

85쪽

ne opposuit Germania in Concilio Coiastantiensi. Quia propter deputati Nationis Germanicae in dicto Concilio hanc causam adeo serio tractarunt, ut scripto quopiam composito abrogationem pro visionum, gratiarum expectati varum ac reservationum perse-gulas Cancellariae Apostolicae introductarum postulaverint. Tanaen ne sicquidem aliquid obtinere potuerunt, quare Principes Germania Moguntinae coacti quatuor annis ante Concilium Basi-Ieense de his ipsis gravaminibus abolendis deliberarunt. Ex voto r. quoque principum Gerinaniae in Concilio Basileensi res cecidi . Resmatione cnim Pontificis publico Concilii Decreto abrogatae dc Eugenius IV . quod eleistionibus obsisteret, resem.rtionibin contraria, is utendo, ceu se habent verba Concilii, graviter increpatus, ac cum judicium Concilii non admitteret, in eodem demum damna tu fuit, ut hoc modo priora vindicare potuissent jura Imperatores & Principes. Sed Germania hac exoptata occasione excutiem dijugum Pontificum indignantibus plerisque usa non est. Tandem inter Fridericum III &Legatum quendam pontifi-73. cis Seculo is anno scilicet i447. certa quaedam aeta, quae Concordata Nationis Germanicae vulgo vocantur , celebrata ac deinde ac Nicol V. Pontifice confirmata sunt, in quibus non omnes Provi siones&Reservationes abolit e sed ut He ricus Canisius innot. aut haec Concord. ait certus modus super provisionibus S reservationibus Ecclesiarum leneficiorum Ecclesiasticoruin adhibitus insimul ue cautum est, ut Electio Osoporum penes Cossi a Canonis rum abselute remaneat . Confirmatio autem adPontificem stet Iec, o situra seudulis quoad bona re regalia ab Imperio dependentia mperatori

Quia tamen nec haec Concordata Curia Romana observavit 7 ideoque has tenus a temporibus CaroIi V. Capitulationibus omniabus Caesareis hoc insertum est,inoniam Romae visos histe Concorda os, ut Casar vidi at, ne Minde detrimenti capiant Ecclesia eipublj O Confirmat hoc praecipue Capitulationovissima moderni glo- seriosissimi Imperatoris arris. in verbis: uno at suberindrvieder

Concordata Principum, auc umerichte a oriris, mischen

86쪽

m'. IV. De Protectiom B Graci)er praebent en Prael ituror Dignitate nund Orficient dissonosten per obitum ad Curiam Romanam nichi devoli ire merden

87쪽

ab initio penes Imperatores Reges fuit,cum uni, osa Iurisdicti ne Ecclesiastica, Pontifices ad se transtulerunt, eamque in territ riis Principum CuhOticorum cum sua serenisvib/ι liae tenus, pro positis Mensibus Pirpalib;es adhuc retinenta exert enta δ' Debent autem Mensos Papales originem citatis Concordatis

Germaniae, in quibus alterni Menses constinisi sunt, ut in his , si morte ci beneficium Ecclesiasticum vacaverit, vimiis pro lubintconferendi atque sin is ori inbui, smaram iniim di potestatem habeat mari , arulum primum mei μ' m

Icinprimaria undi preeum j- Imperatoriuus roservatum egPostquam enim in Germiatia Pontifices auxi vo Episcoporumima sacrorum ac se traxerunt, ut Imperatores, ceu eXantea dictis pa-

et insipe 'ris sacrurum nautietigium perpessi fuerint, echoc ... mufragro pinnarias prinis. in a collegerunt, sibiquisbrim papasii nisi deses rosis, sed ex o proprio aure&a erasona praena inentia vindicant. M. Fud in ita. α Ob u. NStephali asi Driae . p. f. c. c assive sis. ctatores Curiae Rcmanae steriareri ioci imperator hoc Ius Poni ficis duItuia bene exercear ab eoque concessum habeat ' a re hoc privilegium se bullarum odilla ait Speculator V. G

88쪽

induliopontificis exerceatur, teste m. Fritich. - Ρνis ιμ ver . primar. 'ccum Rectius tamen sentiunt illi, qui prio marias precesjuri Majestatico Imperatoribus in conferendisEccle. siasticismaelaturis o praebendis competenti innovam reliquiasi ris regii sacrorum, ex antiqua Mapprobara coniuetudine compo tentes adscribunt Uid. Reinhing 1 R. S. Eccles lib. I, cl. . cap. R. n. Is ubi demonstrat, quod Imperatori jus f potestas in Ecese fiashicis non ex privile o Pontincis, sed tanquam Nutritio Advo. caro supremo&Capiti seculari Ecclesiae, Bra me exagenden rie sieriichen an bτ competat. tabilia plane sunt verbDac fatiminimn Con in manum insta -----. X. πιπι Pacificari ossa . promularam, hunc in modum a sui ld. V veri' a.di in membr. a. allegata Depreci up κ--i- μν' , quasi sui suae libenulicati debeantn Non equidem negoerimo a papa solere j.m aliquamdiu rate quid Caesari μηθῶ M Ozsurum mi solis Papalibus eoncι stanibus, id neruiquam videtur admittem 1λι, idque quoniam ante plurima jam secula Caesares hoc jure uera nimsi, vin agnosicntes, virm aliquod pati sedantiqua consuetudine iliqvid F 3LM itum ratione suae coron.itionis uimmo videtur porim hyebas MD es generis , quale istud, quod vi coronationis Imperator fias Aquignini

83, Hoc nomine vero primariarum precum non intelligunturis Preces eorum, qui canonicaturei petunt, sed Imperatoris ipsius. aut cui hoc exercitium ipse delegaverit, sicque vocantur reces ι ι.M. Siluer lyrimari Uero Vocantur, quod semel duntaxat seu pro pri maiice tantum , non autem bis aut saepius uni eidemque impera

89쪽

Diplomata quibus istae primaria preces ad certam Ecclesiam spcontinentur, dicuntur vulgo PanissBriesse forsiitan exinde, quod per ejusmodi preces praebendam vel beneficium aliquod ad

meliorem vitae sustentationem obtineat Precim. Vocantur quovae or und Praesentationsct riisdemum Ravenisse undie vid. v ehner in Obsero ri t. sub voc Panisbriesse. Est autem jusjrama rum precum potestas vi superioritatis sue Imperatori competens, bene meritis vel idoneis super beneficio Ecclesiastico majore vel minore in EccIesia vel monasterio primum vacaturo promissionem faciendi vid. m. Fritsch. eis. De

Alias quid & quale sit jus primariarum precum optime explicata, in

carol. IV in rescrip . de primar. preeo apud Goldast tomi consis. Imper. p. a cubi ait: I emtor habet jure ' approbata confietudine amiυis Romanorum Inuperistoribus in Regibis prae cessorib- hacten ob mam potestatem, ex coronationis sua solennis ad Romanorum Regnum Hupletione, in quolibet monasterio in Imperio consi ut unam tantum vi , goreprimarivirum precum abeneficium Ecclesiasticum promovendi per

sonam a

Unde patet, quod Imperator Vigore primariarum precum ivhene meritas vel alias idoneas per nas ad beneficium primo Dcaturum in Germaniae Metropolitanis, athedralibus, Colleg ε .regularibus Ecclesiis nominare possit, Hermes cit. c. v. n. 1. Neq; hula juri obest statutum in Ecclesia famam, ut sirpprimantur ceristi nonicatus pro necessitate Ecclesia vel Collegii Quia hoc Statutum interpretandum est, ut malli noceatur, nec Caelari nec Precistae ' Unde fit, quod ejusmodi suppressiones non valeantis, 89. misi citatis omnibus, quorum interest, causae cognitione adhibita, vergat in evidentem Ecclesia utilitatem. Et si Precista expe rure debeat: donec vel tempus suppressionis esset finitum, vel . praebendati adnumerum reurictum redacti, quaelibet Ecclesia in reti audem indulti principalis, praetens eiusmodi suppressione se ometexunere S hoc modo preces ad multos annos ultra vitam Precistae eludere quod neutiquam admittendum est Besold.

autem hoc ius Imperatori, tanquam reservatum, ita tamen ut il- alia exerciuum aliis quoque concedoepqssit 1 interdum com

90쪽

op. IV. De Protemone es tam celsum est exercitium Imperatrici seu Augustae ad Abitestatur Diti Thum in Tab Iur pabz. b. . t Ima . deInristic

Eisectiis in eo praecipue consistit, quod Hecista Imperia 'gitimo tempore, etiamsi in Mensibus orcsiluit iis Pontifici rea rutis fiat praesentatus, modo secundum hi istam benenci conse. tendi idoneus sit ab Episcopo vel Capitulo recipi debeat licet M ius expediati in praebenda habens concurrat. Maiadi si precusta preces pnaesentaverit 6 intra mensem vacantem praebendan acceptaverit, Ordinarii eum investire debent, adeo ut ad hoc per executores constringi possint. Hermes cit Hinc precibus libsce assici beneficia auovis mense vacantia, asserit Hermes eir. n.

r. r. Sive Papae uve Capituli se mensibus vacent. Quamviserum in Concordatis Germaniae sex mense Papae reservati sint rramen harum precum jus Concordatis inter Fridericum Imper torem cum sede Apostolica initis longe est antiquius, ut non ver simile sit, Imperatorem Fridericum Iuisse derogare huic Ecclesiastico reservato, Caesaribus a murtis retro an Scompetentiir cipue cum de renunciatione speciali non constet, et novisnmis quoque indultis Apostolicis Post Concordata quoque Imperatoruuius relictum sit, testante Hermes. p.rt. n. qui in hacnu ruri praecipue cum Limn bb-a. .st consuli potest Nam G.

siones de hoc inmariarum precum jure in aec ιδ. a. n. Linque ad . N.

refert. Plura habentur penes Nehri &me id si bisae pansolariesse qui posterior exhibet formesam prunarrariam precum sConfer Du Fritsi h in Truct de Retal W-ar prila terris Evangelicis num Imperator hoc jus primariarum

Urecum exercere possit, ante Instrumentum Pacis controversum fuit. Multi negarunt, quorum rationes refert Bur idens in o per. R. a. me a Contrariam tamen: affirmativam se Niten iam defendit Limn lib.a de Iur pubi sis n. r. q. atque irationes negantium res andet, addita cautela ne per jus illuci primariarum precum Augustanae Religioni&Capitulis reformatis Iamnum immineat Sed per Pacificationem Osi abrun haec qitast o in tantum decisa, ut neque etiam haec cautela a Limnaeo proposita necesseria sit. Imperataimini vigore es Pacifici inaces

SEARCH

MENU NAVIGATION