Henrici Lickens ... Tractatus duo, alter de jure episcopali, quo ejusdem diversae functiones ex genuinis divini pariter ac canonici juris prinmcipiis explicantur, potiores juris canonici & ecclesiastici materiae in gratiam praxi consistoriali operam

발행: 1698년

분량: 335페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

lonica captivitas cum desolatione Hierolblymitana excidium hujus splendidissimi templi fuit. In eius quidem locum distatuta hac

captivitate Judaeis postliminio revertentibus aliud de novo eX- Q. structum est, de quo Etra c. . .er. 6. agitur . Qus etiam Judae . usque ad tempora Salvatoris , ad devaitationem regni Iudaicia Romanis Imperatoribus factam usi sunt Attamen Scio cum in isteritu die versione illius Regni interiit, flammisqire exustum est, ut ex historiisJudaicis penes Iosephum in irruit propositis in cito Civitatis Hierosolumitanae omnibus sufficienter cognitum erit rancensum namque a Tito id templum, cui Pompeius ante pepercerat, quamvis et ituSid deleturus severat, quod videret iunicum a DEO puniendis Judaeis designatum Rosin. lib. 2. A tiq.

Rom. c. a. pag. m. I96 Post adventum Salvatoris nostri primis seculis, marurum scilicet aero, per temporum injuriam templa Christianis suerunt nulla, quod si instituti ratio pateretur, vsh probari posiet. Hinc Origenis temporibus Celsus Epicureus Christianis exprobrabat, quod imaginesvi simulacra, arasin altaria, templa T. di delubra sugerent, quod ipsum Origenes, cujus contra Celsum

circumferuntur libra, non negat, sed solummodo causam, quam templa Christianis exosa credebat Celsus , Caecit quoque Paganus apud Minut. Fel. Octav. dicit Curiusias aras habent, tem- pia nulla, nutano, uiacm. Respondet M ut ib. Templi quod moexstruam om totus hic mundus Ius opere fabricatu 'm capere non post

fit. Arnob bib. . ait In hac parte consuetis crimen nobis maxi-.mum impietatis assingere, quod aedes sacras venerationis ad officia 8. non construamus. . Praeterea post Originem sub Diocletianoac Maxim Arnobius Aser ex Apologetico adversus gentes celebris, inter crimina a gentilibusClaristianis, edta templorum destit ncollocat. 4 Add Polydorus Vergil. dero. Invent. L.F. c. si In hoc I9. templorum desectu loca, in quibus ad preces fundendas, ad hymnos canendcs, ad Eucharistiam conficiendam sacras synaxes

Christiani egerunt, fuerunt aliquando aedes privatae, . I. a. m. M.

aliquando Synagogae, exemplo Pauli, M.' vers. ao aliquando ipsum templum Hieroselymitanum, vivis scit Apostolis, quod vae rit sacrae scripturae probant textus . yramis ver6 Ecclesiam in M.festantibus u lices domos sacris suis deputarunt vel spelunca

62쪽

46. Cap. III. na' scantra, vel cryptas ct sacella subterranea, quae Polydor. Vergil.

culo tertio ob crebras persecutiones lacra omnia Christianorum , occulta sicella quoque abdita&plerumque subterranea tuerint, . occabriel Biel ex Alexandro Alenti refert, quod usque in quartum seculum Christiani Romae non tantum in privatis ectibus sed et in Cryptis sacra traetaverintvi ligneum altare instar arcae concavum de domo ad domum, postmodum de crypta in cryptam in qua M. Episcopus delituit, circumgestaverint.' Quia tamen nec cryptae tuta sacrorum loca permanserunt, ideoque Christiani ad sylvas, montes&antra caeca rupium sese receperunt, sicque ibidem in pa- Rientia quoque tempestatis adverse impetus imbrium, nivis, gelu, saepe etiam vehementissimi aestus ad sacra peragenda convenerunt. Sed ne hac quidem laboriosissima commoditate quiete frui potuerunt Christiani Miles siquidem improbus notiores cryptas

antra montium perquisivit ac armata manu sacros Christiano. conventus dissit avit.

Tam misera ipsorum in primitiva Ecclesa fuit conditio si-

1 milem fere sortem experti sunt Humitae in Rohemia circa medium Seculi XU. Cum enim a Romanensibus ad incitas redigerentur . ablatis aedibus sacris, in locis occultis, cellis, cavernis c scrobibus cultum divinum intrae tarent coaeti sunt, unde exoso nomine ic

contemptim vocati sunt die ela ubente liner Drumildebr.

Atqu*bae immanes Christianorum a Tyrannis irrect ' Decio institutae persecutiones vitae monasticae occasionem cede runt. . Hoc namque modo adacti fuerunt Christiani, in i Iitudi nibus ut latibula quaererento vitae suae ac saluti quomodocutiqui ista consulerent. Quare etiam solitaria illa loca, quae olim cogento , necessitate sacris Claristianorum didici merunt, successu temporis, cum halcyonia nacta esset Ecclesia, sponte a plurimis frequentata, sunt: Unde tot Tremuae prodierunt, qui in sylvis di montibus sine villis tabernaculis habitarunt, herbaria radicibus vixerunio unquam certo loco constiterunt, te quas nox demores rades elegerunt. Claruerunt praecipue in hoc vitae genere Paulus de

63쪽

Antonius, quos vitae monasticae antesignanos facit ipse Hieronymus Antonius siquidem vitam Eremiticam ad ,μην perduxit et&in solitudinibus Egypti degens fere totas noctes precibus imvigilavit, auctore SoZomen tis. t. Hi lar Ecclas. c. b. De utroque ita scribit Otto Frisingensis lib. i. s. Fureum his diuis clari irem Chris Principes mutius A ronia , primi remitae quorum prior essecutionem Decii 'sens ae in desertis latitare eupiens, necessitatem pretis vis votiomum, ibis continentissime vivem pleniu durum moritur aeteris

r. π ipse octissimaeae arcti si mavisae, multis adaritioris vitae Zetum pro vocatu in pace quievit Halienus Otto, cum quo facit Polydor. Veni

Hos deinceps alii secuti sunt, atque ita, necessitate homines in solitaria latibula cogente, nata fuerunt integra pietatis Gymna- ssiadi Cum enim illa vivendi ratio a vulgaribus congressiibus remota sacrarum literarum traistationi&institutioni Iuventutis accomamodata elle videretur, hecessu temporis coenobiais monasteriaia, constitui coeperunt, in quibus alumni tum bonis literis imbuti, turn aliis pietatis exercitiis, partim ad cultum divinum, partim etiam Rad temperantiam, castitatem Se alias virtutes assuefacti fuerunt s. Ex quo obtinuit, ut ex monasteriis peterentur verbi diviniis EG,7. etesiae Ministri, unde de Iustinianus Imperi Episcopum non eX plebe, sed aut ex monasterio aut e Clem eligere jubet per A . . e. t. Et Jam ante Arcadius Imper eκ Monachorum numero Clerico :ordinari voluit per L sa od Theodos de Epi 'ubi consuli poterit , Iacob. Godo fredo Sed haec facies rerum postmodum in totum 48. immutata est, quare etiam plures differentias Monachisni veteris et hodiemi erualle congessiit Carol. 6Iinae ad Auth ingress mota fleria de S. Eccles Testatur quoque Bald ad Ruth si qua mulier C. de SV Eccles quod Eremitae amplius monachi non dicantur. Cumὐ tria Monachorum vota non profiteantiu , nec sub aliqua regusis , constituti sint.' Hinc Sc ipsis de bonis propriis, secus ac Monachis,

testamenti fadtionem concedit, Vol. a. Confictas ex hac praecipuo natione, quod sicut Boer in truct de Eremit docet, maneant Laici

Et perseverent iii jurisdimone secillari, nec in reliquis Iericalipti vilegio gaudeant, nisi sint vel Clerici vel in religione approbatae' constituti. Add.Speidet. in lim ab cieinserier. Quin istephaes

64쪽

Durant quo Iur. v. asierit, quod Monacho non liceat ad Eremit, ly cam vitam transire sine Superioris licentiain venia . Verum hete differentia Monachorum S Eremitarum non nisi de Monachis h diernis, qui in claustris Monasteriorum carnobiorum latentis, procedit . Alias Eremitae quam maxime Monachi sunt, cum hoc nomen proprie competat illis, qui vitae contemplativae dediti sunt. Quyrsum facit, quod Eremitae S. Augustini, per trad. Dn. Zi er.

ad Insit. Jur Cirnon tib l. u.M. ad Ordia o mendicantium quorum,

quatuor sunt, reserantur, quibus per specialia privilegia adhuc Licinnumerantur, de quibus Augustin. Barbos de Iur Eeries tib t. 3o. c. r. n. aoδ.c sq. agit. In nostri Ecclesiis, cum Monachos nec habeamus, nec habere velimus etiam Eremitas ignoramus adeoque haec omnia non nisi ad cognitionem antiquitatis condu- cunt. Alias plura de Eremitis videri possunt penescit. Speidet. in s euhsub νocab. Qinsiedur Joss A tiq. Lex. tiq. Ecclesia 'emit. p.IN. Haec data occasione de Eremitis, p. ni Sed ut ad priora redeamus, Vartyribus quoque haec reverentia exhibita est, ut ad sepulchra eorum convenirent, ibique sacra celebrarent Christiani. Qitapropter ipsis coemiteria, quae di templia originem dederunt, instar templorum fuerunt, sicut alias templωrum apud Gentiles originem reserunt Patres ad sepulchra desum torum. id Christian. Iusteli Coae Can. Eccos Univers pag. oo.,i Cumprimis itaque solenne priscis fidelibus fuit, ut sacra perae hiri in emiteriisti Martyrum dormitoriis, in quibus Christiani dea funisti sub spe resurrettionis cubabant, convenirent. Quare nuphrius P uivinius lib. deamur sepel ritu egimus, inquit .

Romamas Pontifices inter Martyrum tumulos Smιones h. e. omnes

actus solennes celebrasse, quia ad eadem sepulchra solebant an

niversario saltem die convenire, haec Coenriseria erant velutι tempti, corationum loca, in quibus Episcopi Synodo congregabantis, Sacramenta administrabant di verbum DEI concionabantur. Hinc alibi observat, Imperatoribus Ecclesiam persecuturis in more fui epositum ut a coemiteriis quam maxime Christianos arcerendis. Cum vero DEUS Opt. Max. aiuietissimae suae Ecclesiae intervallaci

ouaedam pacis propitius concederet praesertim circa me .sem ι I.

Rib Philippo, Gallieno, qui posterior quidem natura saevissimus

65쪽

suit, publica tamen sacrorum exercita in coemiteriis concessito Christiani hae commoditate usi Omona coη se dicta constria, Nerunt, iuriae quoque aeris depellendae causa exigua aedificia in coemiteriis aedificarunt, quae fabricae dieta sunt. 6 a Damas misit. Fab. Fabiano Roman. Episcopo&Martyri tribuuntur Diocletianus tamen mox solo aequana curavit, quod testimonio suo confirmat Eusebius L I. IIUior Eccles. c. a. in verbi. Haec oratoria. a culmine ad pavimentum usque una cum ipti sundamentis dejici

divinasque, sacras Scripturas in medio fori igni tradi ipsis oculis vidimus. . Tandem pace per orbem Christianum firmata auspiciis Constantini M. consuetudo sacra tradiandi in coemiteriis permansi . . Nam ultimae persecutionis autor Maximinus, dum peculiari morbo ellet defixus, sera facinorum suorum paenitentia ductus, Christianis, ut Dominica oratoria conderent, edicto publico permiserat, quo fallo Christiani non humiles, sed magnificenti sinas

Δc fere regias precum domus extruere coeperunt, ad quod pium opus promovendum cumprimis Constantinus, ex rein vere Magnus, nihil opera neglexit, imone imperialibus Thesauris pepedicit, eius rei testis est Sotomenus, cujus f. t. si vi Eccles. c. I. haec sunt .

verba quodad sacra templa attinet, quae fatis b.rberent laxitatis , reficie tantur, alia altim eriget i tu latiamque non nisi θlendoris accessione se Fbant. Nova etia . ubi usi ante fuissent . ab psis fandamentis extrue

bantur. Pecuniam autem ad hanc rem ex aerario regio suppedita isint Imperator Constantinus: Sicque fide Christianorum propa sata dc confirmata coeperunt quoque sacella & splendida aedificiata exstrui insimul quo idolorum tomyla DEO fuerunt consecrata, sacris adhibitis ritibus, de qua consecratione infra In hunc quia dem luxum nonnulli ex Patribus invecti sunt, ut d tantius, qui '

enda sunt , in sis cuia consecniώει es pectore. Sic cum Orthodoxi templa Arianorumfrequentarent, Christianis interim odio enctim 'domi-sacris operantibus, increpat eos Hilar ad Huxext. misertur Male vos parietum amor cepit , male vos Ecclesiam DEI inaediis adificiis veneramini Add. Hieron Epist. S. c. 7. ad Demetr ubi ai r

66쪽

apsam tamen exitructionem initiam sacrarum hi omnes simpliciter non improbarunt area postmodum merit6 obtinuit, ut ad cultum divinum peragendum plura exstruerentur templa. Quam ob causam penes nos in popuIotioribus Universitatibus vel unum vel etiam plura pro renata, utplurimum quoque in Cedmiteriisju- Lxta veterem Christianorum consuetudinem, exstrui vel etiam e strues conservari videmus , Quandoque etiam templa aciem iteriis separata cernimus qualis exstruetio a Magistratus Ecclesia istici arbitrio: tanquam res mere indifferens, dependet, ting. Polydor. Verg. G. s. e. p. V lib. I. c. 6 CarpZov. l. a. Iuris . Con .

38. A templis ita originaliter consideratis denominantur Tem- Iarii, die dempei, Den ii qui in parte aedium templi habitabant, de quibus sub fine hujus capiti frauca monenda veniunt cum de illorum ortu, progressu negotiis & interim multa passim extent. 39 Coepit hic ordo anno Salut in8 sub Guarimundo Patriarcha Hierosolymitano, tempore Balduini Regis, institutus ab Hugone de Paganisvi Gaufredo de S. Aldemaro, viris nobilibus xequestri o dine insignibus, qui inter novem mplariorum autores principes

extiterunt.

o. Finis hujus ordinis erat, ut a latronibus defenderent peregri

nos Sostratas publicas custodirent , Cum enim ex totoChristian . .rum orbe divites di pauperes,Juvenes di virgines, senes cum juni ribus loca sancta visitaturi Hierosblymam tenderent, rantores viarum publicarum praedatores , incautis peregrinis insidiantes, multos spoliabant, quandoque etiam trucidabant. Q lare professio templariorum fuit, ut tuta itinera, maxime ad salutem peregrinorum, contra latronum Sincursintium insidias pro viribus i. conservarent. Propterea praesente ac probante Patriarcha, voto

solenni se adstrinxerunt, ut ad loca religiosaac sepulchrum Christi peregrinantibus ad latus ademni, eosque contra incursantcs latrones defenderent, hospitio exciperent, ec sic pro religione pugnarent, Auberi Miraeus in Origis Ordis Eques. e. s. aprisca in Rege

si quoque sunt verba Volaterani lib. M. Antheo l. p. s. templi Abbate impetrarunt, ut in parte aedium ipsius templi habitarent,

unde nomen hoc sunt auspicati. mictu ab initio usi sunt eodem,

67쪽

atii utebantur Christiani, aliorum quoque Christianorum ptiesertim Patriarchae misericordia vitam sinentariant. In quata conditione per tempus tliquot annorum perseuerarunt, donec vaa. Honorii Pontificis ac Stephani Patriarchae autoritate ipsis albus esset assignatus amictus. Inde Eugenu temporibus rubra crux addita, resque eorum adedcreverunt, utex Misiorum coll. tionibus ultates moum ac oppida quaniphami ad iij, incertamque pecuniae summa Hieroiblymas quotannis pro iuriciis

peregrinismitterent. ' tanta quoque ordo hic Eccletiae Romanae commoda auxi lerit&quantam disciplinae severitatem adhibuerit, Vitriacus an Histor Orient cap. 6s fuse memorat Sed ex bonis his initiiqpessima exempla subsecuta sunt. Praeter hoc enim, quod cineres nominis fortis potaverant, ut eo audaciores fierent, alia&quam

plurima no a perpetrarimi delicta. Neglem siquidem militate patriarchael uerosolymitano, subtrixerint, acci laedimi ti m ouam tamen predecesseres eidem exhibuerant, ut d Eo desiis decimas primitias denegarunt, hocque modo valde

molesti facti sunt laapropter Anno M. CCC. XII. a Cle mente V. hic ordo sublatus , eiusque bona magna ex parte militibus . Iohannis tradita sunt In cuius abolitionis r 'tionem ulterius inquirunt Anton. latina, Ch m. V. Papyrius Mailanius M. I. Annal. AZor. m. s. Insis Momi cap. . Add. Polyd. Vergit lusi. r. v. f. cameri coriis cap. sto. rides.

μ ιμ- odo ubi multa de Templariis eorumque excidio proponit Et haec obiter occasione templatum am

notare voluimus, det veniam . . excursionibus. me aliis ordinibus sanctis, v. g. militibus Teutonicis, alio tena pore ut disseramus forsitan convenientior dabitur occasio.

68쪽

De Protectione d Cina Templorum

Summaria.

in natur

69쪽

xemplorum.

s. Hinc superiores canum religionis ristiam gerere debent. sa Cousimiam hoc errationeI. G. CLi raritu merito curam rerum fa=νι- ν en adimperimm. Illa inmen de Τπι untur Bura ror scatholici Principes. s. Feliciores sunt Princises Evam. gelici. . 36. Nec sine usu car sis, qua res

quibus olim fuerismeonstituti

st A secutir IV okintiit, ut in eleia tione Pontificum Superiorum requiratur consensucs'. Heri hoc eon matur. Idem obtinuis senes Germano 1 rum Regre. me itidis et con vatum. Pontifici a probatio nec. arx Isnon fuit. Sed ipsi consensum Imperi oris in cim turioneEpisco orum is o plorare debebant.

. Est quoque omifices ab Imperatoribus vel eon ruti, e st etiam confirmati sint. Hinc cum cura sacrorum o μ/xtis Episto rem Nemrori s. huieompetiit. D.

Ue Gregorius VII.fuit primus, qui Henrico jura scrorum

urguere carpit, eumi excom municavis Henricus tamen cum sequentib- In peratoribus jura furorum retinuit.

Pasibasis secunias pon ex idem tentavis, sed gremiorem smin

ister Henricum si statim sana cesebrata Ant, ut Episcopi regalia aemitterem. Ex Abbas Urstergen recensim

subasi Imperatori potestatem constituendorum Episcoporumiserum cessis Cessionem Mnem alia immin pugnavis Eum secura est Calinus ITImperaro fu constituenta Epia scoposmmifici concest reserem investitum de regalibur. Consitutio Henrici V perquam Pontificiis constituerasiliscopos ciscessit res. Numii uis infelix di Horum exitp- Lothariau hanc resignaru=---r tulitis

70쪽

l. Temponu postmodum facta sunt

pejora. fh empore Irideric ILjuna IPHA- si arum invaVeruη uberi Pomtis ira s. 0. Res vationes Rip. les qui μ' Earum rovisionum initia ad haec tempora res runtur. 1. Pos obitum Friderici II non solum Provisiones .gis invaliterunt, sed Confirmatio pia scoporum Romae et coepit' Guntet hoc confirmatur. a. Saepius alitim Episcopum elege runt Capitulares , alium Roma misit Pom/fex . Exinde ingentes sunt exortae

turba.

N. Resiemationes quo in Conciti Basileensi abrotria sum. Ger mansa .ri exoprata occisonens non est. U. .mdem Hodierunt Concordam

Nationis Germanica. Contenm horum Concordatorum referuntur.

7 . Origo Mensium papalimn. Reseruntur ense Papales. cui de Mensi Hu Papassibus in Instrumento Pacis dil= ιnm,

recensetur.

Solum Jus primarium precum Imperatori reserpatum es. Iinstar tabularum ex naufragio

collectarum.

Originem primariarum recum. sil Steph. beneficio Pontificis adscribunt Metilia abie jure M. satis Imperatorum ae ducunt

D. Confirmare verb. D. Conringit. s. a uid hic Preces denotcnt. δ . Mid nomine Primariarum, ni u, Fit quod semel tantum asino Impenatore concedantur. Diplomata prιmariarum recripo rvtur Germ. panifbriesse. Addisse viso deno natronis. Di itur ju primaristiarum Discriptio ulteri illusinatur. Vigore primariorum erum ad

beneficium μί picum potes

SEARCH

MENU NAVIGATION