장음표시 사용
71쪽
c. huc faciemitis . In terris Prot sZimium omnia
72쪽
circa e.ι, quae sunt Ordinis, raro κum solummodo externum gerunt Pranc EI.
IurisHLIionem Ecclisasticani per Consisoria exercent origo Conuoriorum Eccles
tutum, ibi tamen cause Ecc fastica sepanutim tractanda sunt Melior es conditio Principum Protestantium, quam Cath
summum in Principum ' flumium. Confirmatur per versa Mauri rii Husia Lrn nisii, ut er
Penes Cribolicos Cura Tempu- rumperiane asPontificem ac Dissopos. Penes Nos a Princ pes IV De jure Canonico Templa ALficantur autoris te psopi P. nesmias oritate perioris. ιοδ. Reditur fusu asperrimis. ι . Protectio quo Templorum is . Superiores pertinet. Vocatur,et oratia Ecclesiasica. so DesribiIur Evocatia Ecclesii. III. Cur Advocatia recepta 'Sa. ut eam exercera, Evocini
ES. Reges quoque ac peratores Gemmani inuocatos constituerunt.
sita a Praelatis Iurisdimone is defletudinem abiit exceWisMo. nasteriis N Penes Nos is Adpoeatiae ad j m Superiorimi, pertinet. Ur matenus ab Imperatore conceis datur e 9δ. Gm Reipubf. admini utione defensi Πmplorum ad minos territorii pertinet. 9'. Duplexi die est protectis Eccle μ. lina Imperatori r s. Altera --.
73쪽
J regimine Templorum hactenus iuxta divisionem larigio cnem consideratorum praecipue protectionem e cum spectanda est,de qua hoc nostro capite breviter cum illustratione reliquo rum Episcopalium iurium pro ratione instituti agendum erit.
Iniplis tamen, quod j--o i. Uunt, quivadelibertate intinavinidisserunt, ii sui, asti relinquenda. adeoque nulli hominis Imperi. hiecta Vide tu i hesita ensuae non tantumnostri aevi perquam limitam primitivae Ecclesiae optimis Magistris excidissuta.
Tertullianus ad Scapulam ait: Numantis, s naturalis Mess.uis es u-mquem se quod putaverit colere, nee alii prodes aut obes aceeriuι religio, sednec religio- es, cogere religionem Ponte suscipi H bra, non νι cum 2 hostiae .rb animalibenti expirulentur ' Accedit,quod .ieligio conmiscieruia seu credulis te aliqua, intelleetusto trito quam voluntatisadtinest, utilis mori nequaquam legibus sumanis, adeoquenecn Minati γῆ-ipo s. videantur, cumintelle admis lat. Verumquamvis' cs os sim ,
peni. Omnes namque populi circa cultum divinum nonnulla. legibus constituerunt pinna in delinquentes adiecta. Sic in Hohraeorum republica ejusmodi leges ab ipso DEO latas esse, noti smum est. Permultum quoque interest civitatis, adeoque permultum obest aut prodest, quid cives colanis quomodoἶ. . iaWmur quidem religionem ex parte esse opus mellectus,
errat, uetignorantia dc error plenam commer*ntur; ut sium a
'avulti circa culium divinyminores merito sunt dicetis, inrugsta proscisca ii. exque dhibito e stuc
diveritatem. Uti tur verum est, religionem inquantum otii K intelleistus est imperio non subjici stainquantum est opus volu tatis omnino legibus vinciri potest in itaque homini lice a circa culium divinum, sacra aς empla κε in Ru, dubitandu . ron est
'-- erit ut meamus,numtalis potestas ilia sici
74쪽
, id denegant, quorum tamen haud una est sententia ratii na, jura illa HχιτεκΤονικα circa sacra ac templa, ipsi quidem abiudicant politicae Maiestati, non tamen uni tribuunt Pontifici sed et, pisops, quam sententiam illi, qui Pontificem Romanum Episco. aporum Concilio aut subjiciunt, aut non nisi Concilii caput agnoscunt, amplectuntur, quales sunt in Gallia compIures. Quibus proxime ex Protestamibus illi accedunt, qui jura circa sacra Eccle. hi Ministris aut Pastoribus relinquenda esse asserunt, quae opinio primum Genevae Calvino S Beza autoribus exorta inde passim di seminata est, ut in Anglia Puritanismi praecipuam partem confiutuat. Cum enim Henricus Ita caput Ecclesiae Anglicanat se dixisset, fis protestantium multi ceu rei te fastum id approbassent, i
men a Puritanis, ceu dicuntur, aliisquet, enevensis scholae disci. pulis acriter oppugnatum, imo impietatis, non tamen sine impie-u tatis nota, damnatum est. Alii vero curam omnem sacrorum de per consequens quoque templorum um tribuunt Romano omisi,
quasi totus Christianus orbis quoad cultum divinum ab illo depen ceret. Hinc illi a Christo vicarium munus in omnem Ecclesiarucommissum esse asserunt ut vigore ipsius Ecclesiam gubemet, do ruinam fidei Christianae aliaqua ad cultum pertinentia ordinet ar Due constituat, adeoque in religionis negotiis omnes prorsus Amstianos suo subjeltos habeat obsequio. si Ex quo majestatico iure deducunt, omnes sacrorum minustros, imo & bona sacra Musimius imperio teneri,adeo ut neReges quidem Principes legibus ipsius exemti sint, sed si Ecclesiae forterem videantur aut non satis recte curare, aut eius commodis obis
stares, a Pontifice omni quoque privari possint dignitate. Quare adhuc apud pontinctos iura Episcopali ais cura sacrω η rum cum inspemone TempIorum aliarumve adium sacrarum Ecclesiasticarum sibi soli Pontifex vindicati suisque tribuit Epuscopis canonice ad dignitatem pistopalem promotis, postulatis itidem Melestis administratoribus& coadiutoribusEpiscopatuum. vidi Capitulo sede vacante ac Abbatibusvi Praelatis exemptis, di
quos genirste,n ,sterete ibi unti rataten vocamus, excluso Maostratu Pola ovi Majestate Civili ab omni religionis cirra, ut
75쪽
illustris n. Conring de Moes Cis. autor. circ. sacra G. . hoc fusius demonstrat.
Verum non immerito hanc iniquam exclusionem B.Gerhard. im De eo Migistri Polit. F. ιθ eq. retellit. Nam satis manifestum est, maiestati Civili per se id omne competere, sine quo scopus' rerumpublicarum obtineri nequit Impossibile vero est, ut vera , felicitas civilis possit comparari aut integra servari citra 'χιτει - νκχ potestatem inreligionis negotia ipsumque cultum divinum. Ut proinde pateat, quod fas si, ollisis per se dilex Iisa natura quoq; iplabeat fiammam potestatem circa cultum sacrum, quantum ab ho cmine exerceri potest, cum neque a Deo immutata neque etiam a populis remissa sit. Posterius namque factum esse fides historica igneutiquam testatur. Circa prius verὼ non tam disquiritur, num. Deus potuerit aut Pontifici Romano, aut Epistopis vel EcclesiaePa- . s toribus solis summam potestatem circa sacra Cnristiana c6m p. tere Verum num hoc a DEO DEtiam sit necnel quod meritd ne in
gamus . Si enim saltum esset utique fieri debuisset verbis disertis maxime perspicuis, ut omnibus, qui majestatis munere fungui. tur, iussu divino praedicatum di severe mandatum fuerit, citra manultum jure cedere majestatis suae partem aliis relinquere ' At i
ver ne quidem hi speciem potest aliquod mandatum DEI 6 diu inim Christi proponi in fidem grandis illius paradoxi de Pontificis
Romani monarchia sacra, praeter illud ad PetrumApostolumasith.' s. v. u. Tibi dabo clavet Regni caelorum, supra banc Petram aedificabo
Melesiam meam, pasce ores meas. . .
Qnibus verbis tamen nunquam majestas quaedam sacra Pontifici Romano tributa este potest, praecipue, cum petro nihil estud concedatur, qv.im quod alibi aliis Apostolis tributum est Illud , namque pastendi munus omnibus iniungit ApostolisSalvatoriam
coelum ascensurus. Matth a . v. 18. N. Praeterea integris ali
quod seculis primitiva RccIesiae prorsus incognita fuit,aec inter pretandi ratio, quod maxime facit ad omnipotentiam Hildebram dinam destruendam. Neque enim doctrinae Christianae conveni 'ens esse potest, vel etiam ipsius quasi primum principium id,quod sinξtissimae Ecclesiae primitivae temporibus ignotum tuit 'Saltem enim ut nunc M. in negotiis reIigionis Christiana debuisset tum
76쪽
- HBξtum esse nemo probaverit, in te satu Conrint se in t , cs M. De genuino didiorum Christi sensu alius
ose disserit M. Anton de Dom tib i. c. 7. cro Quapropter etiam Imperatores postquam Christianant pro semisunt religionem, nemine Epucoporum Improbante, quin π potius ornitibus factum collaudantibus jura sacrae Majestatis cum
a Caesaribus aut omnes leges Ecclesiasticas latas, aut ab Epidispi quidem propolitas ab ImperatorIbus tamen Vina omnem atque
autoritatem accepisse. Certe vel manu, Codo Justinianeus is
ret, tamen tuae Maiestatis circa si aeram , ipse exm cuit. uigent verti Episcopi, si a temporas Iurisdictione per Christim se exemptos putassient, plantissimum Impetatorem divinaro re lagum observantissimum aliter erudire, quod nunquam tamen i M. Etiam est. Constantini exempIum aIli Principes cum Iustiniano Imperatore sanctissimo secuti sunt,dum laudabili pietatis ad poste
ritatem mom emo plurimis sa Musinis coamunitionii tali, is istum certinta quarum quaedam se divina cognitione ,-- normam Biblicam, quaedam descriptum alectione, versioni eu aedam de vita dio iis ciericoriam, quaedam de diebus seriari. Ecclesiis&bonis Ecclesiasticis auis e ad cultum di num preta
nentibus articulis Iatae, promulgatae t. pd sane signia, . illorumtemporum lumina Ecclesiae Cyrillas scilicet Flavianus νActianasius, Ambrosius, Augustinus ocalii pro insigm suo Zelotminime tolerassensi si contra verbum DEIac Imperatorvmomum,
77쪽
l. 6. C. de summ Trinit. t. e. r. C de S. S. Eccles cum plurimis Novelius Parem potestatem ferendorum Canoniam usurpasse RegesGo a celorum in Italia&Hispania, Francoriam florente adhue Caro In familia, in Galliavi Germania nemo sane negaverit, qui vel concilia ves canoneso alias Ieges omnium illorum temporum litia partium studio consuluerit. . Ex Iisdem porro monumentis in nifestissimum est eosdem Reges controvorsiis de religione suba ortis, convoeasse Episcopos, modo habendi concilii praeseripto, Episcoporum auoque sententiis auditis pronunciasib, lege latia ' quidarendum sit, praecepisse. Ut jam suffcienter constet, quod non minor nec inferior uetit potestas Imperatori , Regum de principum Christianoruni in RepubI. Christiana, quam olun prial storum Regum in Repubi Israelitica fuit , qui non sinim curam saerorum gesserunt, sed etiam circa cultum divinum ac reformatio bnem eligionisvi templi disposuerimi, quod mulos sacrae script irae
s. e. tin. . , . Imri&1aniores Egyptiorum regimen inEcclesiasti-H. os, quo sacerdotium cum Regio munere conjundium fuit, secuti,
persuasum sibi tabuerunt, curationem rerum sacrarum, praecipua Reipubl. fundamentumesta, ut Romuli Numae, aIiorumque .xempla testantur. Reinhing. d. M. de Regisn. Ac I. n. Pluribus haec tum alii, tum Etiam cum Marc. Anton de Dominis d. 1 . Republ. seclis , Hugon. Grot in Piram M. Hosianae ostendit praea Ludatustri. Conrins a Leg. inua si aδ. σμ'. ubi praecipue th. s.
monet, quod nec qui sub paganis, ne qui sub Christianis Caesaiaribus vixerunt Christiani per multa se Ia aut omnibus Episcopis aut uni Romano majestatem circa sacra attribuerint imo prorsus itraria docuerint & fecerint, ut nullum etsi ad manum non oc t sacra scriptura . superesset dubium, quod a Servatore nostroiuili Maiestati nihil uel radium sit. . . Liceritaque religionis scopus principalis non tam si publici
Reipub conservandae suus , quam animammo beatitudinis alte
hae cura, ut FOrinae in Not. Potiti ad Corn. Tacit hiria merito omni
scelere majorem improbitatem dicat, religio ita casio fine mi. Suam Iegnarii instrinuciato Nei tamen nequit, d nos in
78쪽
. solum aeterna, eddite imporalis felicitas religione dependeat tu dita Recessamper de anno TV tu oblivi nun aum ibi es iii verb. daranat Ieaeitlichit unde tvigem obi farty hangee Civilis si quidem felicitatis nomen consummat ut ni hi aeque ac incontaminata pietas Rempublicam stabiliat, ut tradit
v. o. Ure a Superiori omnis erit adhibenda opera, ut relis, Christiana in Repubi pro inius tranquillitate a salute promoveaa
tur, cum namque ad beatam civium vitam necessarium sit, scire, quomodo ex praescripto recta rationis vivendum, DEUSque coa' lendus sit, utrumque vero absque religione Christiana impetrari nequeat, manifestum sane est, religionem illam a Superioribus praecipue fovendam S dirigendam esse, quia propter dogmata ad Ialutem aeternam facientia perfectissima praecepta moralia contianet, quibus cumprimis ad bene peragenuam vitam civilem animi mortalium disponuntur Nihil namque virtutis est, quod non illa quam sanctissime exigat quidem propositis aeternis cum prae. miis tum poenis animae pariter Scorpori, nucque modo incit, ut honeste vivendi re neque colendi DEUM ratio in qualibet republ. per Illam omnium facili negotio inscribatur animis, ut accuratissi
meram Conmug. cit. inrct. tb. N. postquam de varietate relisionum di quaenam Reipublicae convenientior videatur, latius disieruit ... s ite tradit Et hoc est, quod non solum Arnold Clapmar Γλ . de arran. Rerumpubi c. U. rerum sacrarum S religionis Christianae curam ad summum reserat imperium; Sed etiamRegibus adoocae.
tiao defensio Ecclesiarum in multis Recessibus Imperii, ut in RecessHanno i δ. aer 'lia it de ιππο ι . G deam IIo I auffolch naidem aber tribuatur, non quidem ex priviIegio Papae, sed jure potestatis a DEO concessae, juxta hae tenus diei ta& Receis imper de anno σμ. g. aer silicien deris restigena ligio &c. Q iamvis vero haec omnia per se verisama sint, circa sacrata tamen Imperato dc Catholici Principes nihil sibi arrogare debent. cumjus sacrorum sibi Pontifex quoad illorum territoria cum Clero suo, indicet, tum quoad ordinationem, tum etiam quoad dispotitionem, solo iure Protedtionis Ecclesiae Imperatori relieto qua
79쪽
Te Irum 'in re feliciores sunt Status Imperii Evangelici, qui iurisdictione nos sacram postlimitii quasi superiori seculo receperunt, nec sine ratione. Patet enim ex hastenus dictis, quod ad initio Ecclesiae Iu ; risdietionem Episcopi non Ium nullam habuerint, sedis majestati subsuerint civili, a qua jus circa sacra , tanquam pars Κυνου in Republica dependebat. Quia salvator civile quodclamImperiaum nunquam meditatus est neque discipulis aut Apostolis com
credidit, velut unquam usurparent, ultor fuit, quare Apostolo
rum succesAr ac Epistur per aliquot secula absque imperio sub potetate Civili, aqua acra dependebant, pacifice, solo docendi
praedicandique ac funEtiones sacras obeuntu munere contenti, vi-
Constitutio quoque illorum, ut de hoc melioris illustrationis gratia dara occasione adjiciatur, prioribus tribus seculis per Clerum dc populum peracta est Usque dum Imperatores Romani Christo nomen dederunt, quibus temporibus receptum , ut ipsi
quoque Episcopos Ecclesiis darent, non refragante, qui tum ViVehat Episcoporum ordine. Quapropter i seculo quarto invaluit is. paulatim per omnem Christianum Orbem, ut, qui ei pubi praeerant, non paterentur temere quem ad Epistopalem dignitatem promoveri, nisi accedente ipsorum consensu, quoniam interest quam maxime Reipubl. ne tales constituantur, cle quor*m probitate Reipubi satis cautum non est Hanc ob causam Odoacri Re ly.gis tempore Basilius Patricius lege vetuit, ne Papa eligeretur, nisi di consentiente Principe, idque Romae perdiu observatum est. Et eum Pelagius eleffusesset, non impetrata Imperatoris approbatione, missus Clinstantinopolin fuit Gregorius tunc Archi Diaco ..nus, ut id excusaret, quoclobsessa per Longobardos urbe Imperator Constantinopoli non potuerit adiri. Et hoc Romanorum Im 4 peratorum exemplum secutissimi Germanicarum gentium Reges , Ex quo enim illi Christianam fidem amplexi sunt, modo hic modo alibi pro suo arbitrio Episcopos Ecclesiis dare, aut a Ciero in populo antiquo ritu electos confirmare sui iuris existimarunt . Invaluit ita ne magis magisque illa consuetudo, ut ii essent Epi scopi, qnosum electionem Francorum Reges suo suffragio consumassent, quod historiae illorum temportuni cienter testatur.
80쪽
spressi lime fabrbete mi Baron. Anno 1 . n. a .selbst Miletis net undsrget Sine a Regibiu es praesumtum 'u praescindi missis Pastorabiu desumis Episcopos, hoc secuis tum in Occidente , tum in Orienta re Hadlaniis Lelimam Pontillais vero Romani approbati xie tum opus suisse eius rei nullum, ne quidem levissimum inmnibus istius aevi monumentis licet observare indicium Taulum in novis Episcopatibus consili tuendis videntur eo tempore Pontifices Romani autoritatem suam coepi ila miscere. Ac licet integrum ipsis fuerit inprovinciis, quas dono Principum possidebant, Epibstopos constituere, ut ex ipsius Gregorii VII. Epistolis patetis, orandus tamen primo erat imperator ejusque consensus impetramdus ut Cilbert Archi-Diacon in Pit Leonis M. e. u. demonstrat. -
hia, ipsi Pontilaces Romani quotquot illam sedem Leone II
usque ad Gregorium Vll. tenuerunt, ab ipsis Imperatoribus, non requisitis Cleriri Populi Romani suistagiis constituti, vel a Clera et Populo electi, consensu Imperatoris deinde confirmati sunt ut . pluridulostpndit hanam rerum periti ismus Onuphriua in vita e ερον, VII. Ex'iijbus constat, quod cum jur sacrorum Imper tbribus non solum in urbe Roma, sed etiam in toto Imperio nolo quidem ex Pontificum concessione, sed jure Regio constitutio piscoporum competierit, quorsiam Hadriani di Leonis Constitutiones ex relatione Gratiani c. o. σύ. s. s. speetant de quibus Iatius agit Dn Conring de Constu. Episcop, German Mast G si Dex hactenus didiis patet, quod jura Epistopalia , Iurisdictio m esiastica is zoporim in primitiva Ecclesia, e longa seculo