De exemptione personarum non regularium ab auctoritate episcopali dissertatio Raphaelis Pacetti

41쪽

tur, secundo eos , qui jam exemptionis privilegio

fruunturis

Et quod ad primum attinet S. Synodus non abrogavit , sed confirmavit ea omnia , quae de exemptionum collatione C. Viennense , Constantiense , Lateranense IV , et Lateranense V sapientissime constituerant, ne exem tiOVES A Cctetero , nisi vo catis quorum interest , nisi cognita cctum , nisi rationahili de causa Ferent. Rationabilis autem causa in duobus consistit , tibi necessitas timeat( ut verbis utar Bernardi ubi utilitas Ecclesiae

Quoad eos autem , quibus exemptiones rite collatae essent , nonnulla positive Tridentinum stabilivit , quae a laudatis Conciliis non fuerant stam tuta et eaque hoc consilio fecit, ut quaerimoniis in

eo Concilio prolatis ( de quibus in serius ) sati

sfaceret Voluit itaque , ut in cujusvis Episcopi Dioecesi personae ab ejus jurisdictione exemptae reperirentur eaedem Propriis ordinariis ta racm ostolicae Sedis delegatis Pleno in omnibMSSubjectae existant et quoad Canonicorum Capitula vero Constituit, tit toties , qαοties Optas 'Urit visitari , corrigi , emendiari etiam ctrectori tate APOstolica Possint, et Maleant. Nunc R-liam propositam partem consideremus , Conducem rei nec ne ad Ecclesiae bonum eas exemptiones omnino abolere . Cui interrogationi negative prorsus respondeo, atque ita respondendum esse ariam

42쪽

tror intrinsecis , et extrinsecis validissimis rationibus ductus . Quod ad intrinseca argumenta spectat, duo consideranda Sunt , i. mala , quae ab exemptionibus ejusmodi emanare dicuntur una cum remediis , quae illis apposita sunt e a. bona quae inde proveniunt a Mala imprimis in exemtionum collatione tune haberentur si passim, sine rationabili causa, inconsiderate conferrentur ; huic autem incommodo remedium appositum fuisse, ex superius dictis satis

patet e statutum est enim, ne exemptiones tem re , Sed catam cognitet ec. fierent et

Mala autem in exemptionibus jam collatis adesse possunt primum ex parte eorum , qui EXemptione fruuntur , quae Cardinalis de Lolliaringia ad hoc potissimum reduci posse assirmavit ( ut in historia Concilii Tridentini in dissertatione nostra relata habetur nitina Pestilenaci da lai stimam

tim ac Tridentina Synodus constituerit, ut pedi Sonae exemptae ( quae aliquando ob locorum distantiam a R. Pontifice , cui immediate subjectae sunt, non lacile inrumpisti, et corrigi possunt Prο-Priis ordinetriis tamq&αm se Postolicae Sedis deductis Alene in omnibus stabiectae existant; Ca-Pilul ,rum vero Canonici miles qMoties vres Aemrit visitari, corrigi, emendari ab hiscopis Suia

43쪽

Possint, eadem auctoritate Apostolica illis collatae ideoque non amplius habentur molle membra

Maia , quae in Episcopos ab exemptionibus provenire possunt sunt I. ob Superbiam, arrogantiam- lque exemptorum , qui contemptui possent habere Episcopi auctoritatem et verum et hoc evanescit , quoties ab Episcopis Disitari , corrigi, emensiri POsstant ete. Secundo autem loco dicet fortasse aliquis , jura Episcoporum imminui ; ideoque hoe

etiam incommodum Episcopos experiri. At ver Cum exemptiones ( ut supponimus 3 collatae sint rationabili de causa , idest vel ob necessitatem , Telob Ecclesiae utilitatem, tunc Episcopi dicant oportet , quod de se Augustinus ajebat Si necessitas tulerit ita esse vel non esse debemus . quod nora Pruter nos, Sed Pruser GliOS StamuS , , Nihil autem impraesentiarum de illis malis Io-quar , quae ab exemptionibus dimanare jactitant Protestantes , et Pseudo-Catholici assirmantes , jura sibi indebita usurpare RR. Pontifices in exemptionibus conserendist fuse enim in nostra dissertatione eorum audaciam refellere Curavimus . Supervacaneum vero esse putamus hie Commemorare , quae peculiaria bona vel maxima ab exemptionibus provenire possint, et reipsa Provenerint , cum de iis jam satis in prima citatae nostrae dissertationis parte egerimus . Solummodo igitur ea, benignissime lector, animadvertaS quae

44쪽

Iloc autem bene notandum est, tempore Concilii Tridentini eam pestiferam haeresim Ecclesiae sinum dilacerasse , quae R. Pontificis Primatum etiam atque etiam evertere obnitebatur et nimis it que expedire videbatur , ut exemptiones in suo Statu permanere deberent, quo firmius jurisdictionis Primatus in Christi sidelium cordibus jugiter insigeretur is

Perpensis igitur ex una parte damnis inde Paditis , et remediis convenientibus , quae Concilium Tria dentinum praesertim illis apposuit; ex altera vero utilitatibus maximis inde manantibus, necessario consequitur ad Ecclesiae bonum eas esse se Vandas , nunquam vero abolendas . Nunc vero progrediar ad argumentum ab extrinsecis sumptum .

Exploratum est ab exemptionum historia quam in memorata dissertatione retulimus in Oecume nicis Conciliis , in quibus hac de re actum est, saepe tentatum fuisse a variis Episcopis , ut exemptiones omnino tollerentur e attamen Certum Pariter est, consilium hujusmodi semper fuisse rejectum , et nonnisi sapientissimas traditas suisse regulas , ut evellerentur abusus . d am vero si in qui

45쪽

que Oecumenicis Conciliis , in quibus ex pro sesso

disputatum est, abrogandae nec ne essent exemptiones , non abrogandas , sed retinendas eas esse statutum est; nonne id Satis , Superque esse debet cuilibet Canonistae recte sentienti ut tuto , indubitanterque concludat, non conducere Eccletiae bono eas exemptioneS Omnino abolere Z

46쪽

IMPRIMATUR

Si videbitur Reverendissimo Patri Magistro Saeri Palatii Apostolici.

NIIIIL OBSTAT

Petrus Ostini Rom. Cl. examinator , et Iust. EccL

Professoris

Fr. Placidus Brocchetli ord. Praed.Consultor Sac. Rit.

IMPRIMATUR