장음표시 사용
151쪽
Quamquam tibi remittο, nisi quid necesSe erit, neceSSe ne habeas scribere, nisi eris valde tiοSus. De tabellariis facerem quod suades, si esSent Ullae neceS-bariae literae, ut erant olim, cum brevioribus diebuS, tamen quotidie respondebant tempori tabellarii; et erat aliquid, Silius Drusus, alia quaedam. Nunc, nisi Otho exstitisset, quod scriberemus, non erat. IdipSum dilatum est tamen allevor, cum loquor tecum ubSenS, et multo etiam magis, cum tua literaSlego. Sed, quoniam et abes sic enim arbitror , et Scribendi necessitas nulla est, conquieScent literae,
Qualis futura sit Caesaris vituperatio cοntra laudationem meam, perspexi ex eo libro, quem Hirtius ad me misit, in quo colligit vitia Catonis, sed cum maXimis laudibus meis. Itaque misi librum ad MuScam, ut tuis librariis daret volo enim eum divulgari; quod quo facilius tiat, imperabis tuiS.
Aλεθα νδρον Sed quid similes Illi, et quae ipsis hο-neSta ESSent, Scribebant, et grata Alexandro Ecquid tu ejusmodi reperis P mihi quidem nihil in mentem
Quod scribis, te vereri, ne et gratia et auctorituS DOStra hoc me moerore minuatur ego, quid homines aut reprehendant aut postulent, nescio. Ne doleam Pqui potest Ne jaceam P quis unquam minu Zdum tua me domus levabat, quis a me excluSu pquis venit, qui offenderetur Asturam Sum a te Profectus Legere isti laeti, qui me reprehendunt, tam n ulta non possunt, quam ego scripSi quam bene,
nihil ad rem: sed genus scribendi id fuit, quod nemo abjecto animo facere posset Triginta dies in hortiS
154쪽
fui qui aut congressum meum, aut facilitatem Sermonis, desideravi: Nunc ipsum, ea lego, ea Scribo, ut ii, qui mecum sunt, dissicilius otium ferant, Uam ego laborem. Si quis requirit, cur Romae non Sim et quia discessus est. Cur non sim in his meis praediolis, quae Sunt hujus temporis et quia frequentiam iIIam non facile ferrem. Ibi sum igitur, ubi is, qui optima Laias habebat, quotannis hoc temPUS OLSU-mere Solebat. Cum Romam venero, nec Vultu nec oratione reprehendar. Hilaritatem illam, qua hanc tristitiam temporum condiebamus, in perpetuum amisi constantia et firmitas nec animi nec orationis requiretur. De hortis Scapulanis hoc videtur effici POSSe, aliud tua gratia, aliud nostra, ut Prureoni Subjiciantur. Id nisi sit, excludemur. Si ad tabulam venimus, vincemus facultates Othonis nostra cupiditate. Nam quod ad me de Lentulo scribis, non est in eo Faberiana modo res certa Sit, tuque nitare quod facis , quod volumUS, OnSEquemUr. Quod quaeris, quam diu hic a paucos dies et sed certum non habeo Simul ac constituero, ad te scribam et tu ad me, quam diu in suburbano sis futurus. Quo die ego ad te haec misi, de Pilia et Attica mihi quoque eadem, quae scribis, et scribuntur Et
Nihil erat, quod scriberem et scire tamen volebam, ubi ei se si abes, aut abfuturus S, quando rediturus CSses. Facies igitur me certiorem. Et, quod tu Scire Volebas ego quando ex hoc loco postridie Idus Lanuvii constitui manere inde postridie in Tusculano, aut Romae. Utrum Sim facturus, eo ipso die SciOS. Sci8, quam Sit φιλο ιτιον συμetocet minime in te quidem e sed tamen avido sum, ectus de fano: quod
155쪽
nisi, non dicο, effectum erit, sed fieri videro audebo hoc dicere et tu, ut soles, accipies incursabit in te dolor meus, non jure ille quidem sed tamen feres hoc ipsum, quod Scribo, ut omnia mea fers ac tulisti. Omnes tuas consolationes unam hanc in rem, Velim, conferas. Si quaeris, quid optem primum Scapulae, deinde Clodiae postea, si Silius nolet, Drusus aget injuste, Cusini et Trebonii. Puto Terentium esse dominum Rebilum fuisse certo scio. Sin autem tibi Tusculanum placet, ut Significasti quibusdam literis, tibi assentiar. Hoc quidem utique perficies, Si me levari vis quem jam etiam graviu accuSAS,SUum Pamtitur tua consuetud : Sed facis Summo amore, Et Victus fortasse vitio meo: Sed tamen, Si me levari vis, haec est summa levatio, vel si verum scire vis una.
Hirti epistolam si legeris, quae mihi qua Si erpo- τλασμα videtur ejus vituperationis quam Caesar scripsit de Catone facies me, quid tibi visum sit,(si tibi erit commodum certiorOm. Redeo ad fanum. Nisi hac aestate absolutum erit,
quam vides integram reStare, Scelere me liberatum non Putabo.
Nullum a te desideravi diem literarum et videbam enim quae Scribis et tamen suspicabar, vel potius intelligebam, nihil fuisse, quod scriberes. A. d. VI Idus vero et abesse te putabam, et plane videbam nihil te habere. Ego tamen ad te fere quotidie mittam. Malo enim frustra, quam te non habere, cui des, Si quid forte sit, quod putes me Scire oportere. Itaque accepi I Id. literas tuas inanes quid enim habebas, quod scriberes Mihi tamen illud, quidquid erat, non molestum fuit, nihil aliud scire me, novi te nihil habere. ScripSisti tamen nescio quid do Clodia. Ubi ergo
156쪽
ea est' aut quando venturas Placet mihi res sic, ut, secundum Othonem, nihil magis. Sed neque hanc
vendituram puto delectatur enim, et copioSa est: et illud alterum quam sit dissicile, te non fugit. Sed, Obsecro, enitamur, ut aliquid, ad id quod cupio, excogitemuS. Ego me hinc postridie exiturum puto, sed aut in Tusculanum, aut domum Vinde fortasse Arpinum. Cum certum ciero, scribam ad te. Venerat mihi in mentem, monere te, ut id ipSum, quod faeis, faceres epulabam enim, commodius te idem istud domi agerepo,Se interpellatione Sublata.
Ego postridie Idus ut scripsi ad te ante Lanuvii
manere constitui inde aut Romae, aut in Tusculano: Scies ante Utrumque Quod Siles, mihi illam rem fore levamento, bene facis; cum id esSet, mihi crede, perinde, ut existimare tu non posses. Res indicat, quanto opere id cupiam, cum tibi audeam confiteri; quem id non ita valde probare arbitrer. Sed ferendus tibi in hoc meus error ferendus p immo vero etiam adjuvanduS. De Othone dissido fortasse quia cupio. Sed tamen major etiam re eSt, quam facultate nOStrae, PraeSertim adversario et cupido et locuplete et haerede. Proximum est, ut velim Clodiae. Sed si ista minus confici possunt, essice quidvis. Ego me majore religione, quam quisquam fuit ullius voti, obstrictum puto Videbis etiam Trebonianos et etsi absunt domini. Sed ut ad te heri scripsi considerabis etiam de Tusculano ne eSta effluat quod certe non Stcommittendum.
157쪽
Et IIirtium aliquid ad tela uiuetro sui; de me ScripSiSSesacile patior fecit enim humanex; et te ejus epist Iam ad me non misisse, multo facilius et tu enim etiam humanius. Illius librum, quem ad me misit de Ca-tοne, propterea Vol divulgari a tuis, ut ex istorum vituperatione, sit illius major laudatio. Quod per Mustellam agis, habes hominem valde idoneum, meique sane studiosum jam inde a Pontiano Perfice igitur aliquid quid autem aliud, nisi ut aditus sit emtori' quod per quemvis haeredem potest estici. Sed Mustellam id perfecturum, Si rοgaris, puto. Mihi vero et locum quem opto, ad id quod volumUS, dederiS, et praeterea vvηραμα. Nam illa Silii
et Drusi non satis cικοδεσποτικα mihi videntur quid
enim sedere totos dies in villa ista 8 Igitur malim, primum Othonis, deinde Clodiae. Si nihil fiet, aut Druso ludus est Suggerendus, aut Utendum Tusculanο.
Quod domi te inclusisti, ratiοne fecisti. Sed, quaeSO, confice, et te vacuum redde nobis. Ego hinc ut scripsi antea postridie Idus Lanuvium, deinde postridie in
Tusculano Contudi enim animum, et fortaSSe vici, si modo permansero. Scies igitur fortaSSe craS, Summum perendie. Sed quid est y quaesο. Philotimus, nec Carteia Pompeium teneri qua de re literarum ad Clodium Patavinum missarum exemplum mihi Oppius et albus miserant, se id factum arbitrari), bellumque narrat reliquum Sati magnUm Solet omnino esse Fulviniaster sed tamen, si quid habes. Volo etiam de naufragio Caninianο, Scire quid Sit.
158쪽
I3 AD ATTICUM. Lin XII di. mihi, etiam si nihil erit, quod scribas quod fore ita
video , tamen id ipsum scribas, velim, te nihil habuisse, quod scriberes, dum modo ne hi verbis. De Attica, optime. κ . tua me movEt etSi scribis nihil esse. In Tusculano eo commoditi ero, quod et crebrius tuas literas accipiam, et te ipSum nonnunquam videbo Nam caeteroqui νεκTOTεμ erant Sturae nec haec, quae refricant, hic me mavgis angunt et, tamen, ubicumque sum, illa Sunt
De Caesare vicino scripseram ad te, quia cognoram ex tuis literis Eum diu dio Quirino malo, quam Sa- Iuti. Tu vero pervulga II irtium id enim ipsum Putaram, quod Scribis, ut, cum ingenium amici noStri probaretur, coegeti vituperandi Catonis irridere
Vincam opinor animum, et Lanuvio pergam in Tusculanum Aut enim mihi in perpetuum fundo illo carendum est nam dolor idem manebit, tantum mediocrius); aut nescio quid intersit, utrum illuc nunc Veniam, an ad decem annos. Neque enim ista major admonitio, quam quibus assidue conficior, Et die et noctes. Quid ergo inquies nihil itera, In hac quidem re vereor ne etiam contra Dum ESSem fortasse durior: exculto enim animo nihil agreste, nihil inhumanum St.
Tu igitur, ut scripsisti; nec id incommodo tuo. Vel binae enim poterunt literae occurram etiam, Si necesse erit. Ergo id quidem, ut poteris. De Mu-
159쪽
stella, ut scribis etsi imagnum opus Stet eo magiS delabor ad Clodiam et quamquam in utroqU Faberianum nomen explorandum est; de quo nihil nο-cuerit, si aliquid cum Ealbo eris locutus et et quidem tui res est emere nos velle, nec posse in iSi nomine, nec aUdere, re incerta Sed, quando Clodia Rο-m se futura est, et quia tanti rem peStimas, O PTOTSUS spectora non quin illud malim et sed et magna re eSt, et dissicile certamen cum cupido, cum locUplete, cum haereden etsi de cupiditate nemini concedam et caeteris rebus inferiores sumus. Sed haec coram.
Hirti librum, ut facis, divulga. De Philotimο,
idem et ego arbitrabar. Domum tuam pluris video futuram, vicino Caesare Tabellarium meum hodie exspectamus. Nos de Pilia et Attica certiores faciet.
Domi te libenter esse facile credo et sed velim Scire, quid tibi restet, aut jamne confeceris. Ego te in Tusculano EXSpecto, eoque magis, quod Tironi statim te venturum scripsisti, et addidiSti, te putare opUS ESSE.Sentiebam omninο, quantum mihi praeSen prodeS-ses; sed multo magis post discessum tuum Sentio Quamobrem, ut ante ad te scripsi aut ego ad te totuS, aut tu ad me, quod licebit.
IIeri, non multo post quam tu a me discessisti, Puto, quidam urbaniaut videbantur ad me mandata et iteras attulerunt a C. Maris, C. F. C. N. Multis verbi agere mecum, per cognationem, qim mihi Se- eum eSSet, per eum Marium, quem ScripSiSSem, Per eloquentiam L. Crassi, avi sui, ut se defenderem:
160쪽
cauSamque suam mihi perscripsit. Rescripsi, patrοno illi nihil opus esse, quoniam Caesaris, propinqui duS, omni potestas esset, viri optimi, et hominis liberalis- Sinai me tamen ei fauturum. O tempora fore, cum dubitet Curtius consulatum peteres Sed haec
De Tirone, mihi curae est sed jam sciam, quid agat heri enim misi, qui videret; cui etiam ad te literas dedi Epistolam ad Caesarem tibi misi. orti quam in diem proscripti sint, velim ad me ScribaS.
Ut me levarat tuus adventus, sic discessus affixit. Quare, cum poteris, id est, cum Sexti auctioni operam dederis, revises nos. Vel unus dies mihi erit utilis a quid dicam, gratus Z Ipse Romam venirem, Ut Una eSSemus, Si satis conSilium quadam de rei
Tironem habeo citius quam verebar. Venit etiam Nicias Het Valerium hodie audiebam eSSe venturum. Quamvis multi Sint magis tamen ero SoluS, quam Si unu ESSES. Sed exspecto te, a Peducaeo utique Tu autem significas aliquid etiam ante verum id quidem, ut PoteriS.
De Virgilio, ut scribis. Hoc tamen velim Scire, quando auctio Epistolam ad Caesarem mitti, video tibi placere. Quid quaeris S mihi quoque hoc idem maxime Placuit et eo magis, quod nihil est in ea, nisi optimi civisa sed ita optimi, ut tempora, quibu Parere omne πολιτικο praecipiunt. Sed scis, ita nobis eSSe viuum, ut isti ante legerent. Tu igitur id cura-