장음표시 사용
121쪽
esiam Philotimum tertium. O stultitiam, nisi mea major esset, Singularem l Quod autem os, in hanc
in te priνην ut Scribis haurire, in tantis Suis praesertim anguStiis noι αυτ α αποσκσε Sed ipse viderit. Cato me quidem delectat, sed etiam assum Lucilium sua. De Coelio, tu quaereS, ut ScribiS: ego nihil novi Noscenda est natura, non faculta modo.
De Hortensio et Virginio, tu si quid dubitabis et etsi, quid magis placeat, eg quantum adspicio non facile inveneris. Cum Mustella, quemadmodum Scribis, cum venerit CrispuS. Ad Aulum scripsi, ut ea, quae bene nossem de auro, Pisoni demonstraret Tibi enim sane assentio, et istud nimium diu duci, et omnia nunc undique contrahenda Te quidem nihil agere, nihil cogitare aliud, nisi quod ad me pertineat, facile perspicio: meisque negotiis impediri cupiditatem tuam ad me veniendi. Sed mecum esSe te Put non Solum quοd meam rem agiS, Verum etiam quο Videre videor, quo modo aga et neque enim ulla hora tui mihi est operis ignota. Tubulum praetorem video L. Metello Q. Maximo consulibus. Nunc velim, P. Scaevola pontifex maximuS, quibus conSulibus tribunus plebis Equidem put proximiS, Caepione et Pompei et praetor enim
P. Furio, ex Atilio. Dabis igitur tribunatum, et si poteris, Tubulus quo crimine. Et vide, quaeso, L. Libo ille, qui de Ser. Galba Censorinone et Manilio, an T. Quintio M' Acilio consulibus, tribunus plebis fuerit. Conturbat enim me in epitome Bruti
Fannianorum, Scriptum quod erat in extremo et idque ego SecutuS hunc Fannium, qui scripsit historiam, generum 3Se Scripseram Laelii sed tu me' εωμετριψ ac refellera et te autem nunc rutus et
Fannius. Ego tamen de bono auctore Mortensio,
122쪽
Sic acceperam, ut apud Brutum est hunc igitur
Ego misi Tironem Dolabessas obviam et is ad me
Idibus revertetur. Te exspectabo postridie. De UI-lia mea tibi antiquissimum esse vide et idque ita ut Sit, te vehementer rogo Ergo et in integro omnia sic enim scribis. Mihi etsi Calenda vitandae fuerunt, NicaSiοnumque coepUTinnc fugienda, conficiendaeque tabulae nihil tamen tanti, ut a te abessem, fuit. Cum Romae SSem, et te jam jamque visurum me putarem quotidie tamen horae, quibus XSpectabam, Iongae videbantur. Scis me minime esse blandum et itaque minus aliquanto dicο, quam Sentio.
De Coeliο, vide, quaeso, ne qua lacuna Sit in auro. Ego ista non novi sed certe in collybo est detrimenti satis. Huc aurum Si accedit . . . Sed quid loquors tu videbis. Habes Hegesiae genu S, quod Varro laudat. Venio ad Tyrannionem Ai verum hoc fuit sine me pol ego quoties, cum ESSEm tiOSus, Sine te tamen nolui l Quo modo hoc ergo lues puno scilicet, Si mihi librum miseris et quod ut facias, etiam atque etiam rogo : etsi me non magis liber ipse delectabit, quam tua admirati delectavit Amoenim παντα βιλοδ, 31orum: teque istam tam tenuem 2εωρια tam valde admiratum esse gaudeo Etsi tua quidem sunt ejusmodi omnia et Scire enim vis et quo uno animu alitur. Sed, quaeSο, quid ex iSta acuta et gravi refertur ad τελoc Sed longa orati est, et tu occupatus in meo quidem fortasse aliquo negotiora et pro Si aSSO Ole, quo tu abusus es in nostro pratulo, a te nitidum Solem unctumque repetemus. Sed ad prima redeo.Librum, Si me amas, mitte. Tuus Est Dim Profecto, quoniam quidem est mi8Sus ad te. Chreme,
123쪽
tantumne ab re tua est otii tibi, ' ut etiam M oratorem' legas Macte virtute i mihi quidem gratum aet erit gratius, si non modo in libris tuis, sed etiam in aliorum per librarios tuos, rarist huncin be-Posueris Pro Eupoli. Caesar autem mihi irridere visus est Qtio so' illud tuum, quod erat ευπινε et urbanum. Ita porro te sine cura esse jussit, ut mihi quidem dubitationem omnem tolleret Atticam doleo tam diu sed, quoniam jam in horrore St, Pero
Quae desideras, omnia scripsi in codicillis eosque Eroti dedit breviter, sed etiam plura quam qUaeriS; in iis, de Cicerone et cujus quidem cogitationis initium tu mihi attulisti. Locutus sum cum eo liberalissime et quod ex ipso, velim, si modo tibi erit commodum, sciscitere. Sed quid disteros Exposui, te ex me detulisse, ecquid vellet, ecquid requireret: velle Hispaniam, requirere liberalitatem De liberalitate, dixi, quantum Publilius, quantum flamen Lentulus, filio.
De Hispania, duo attuli primum idem, quοd
tibi, me vereri vituperationem et non Sati ESSE, Si haec arma reliquissemus Vetiam contrariad deinde fore, ut angeretur, cum a fratre familiaritate et omni gratia vinceretur Velim magis liberalitate uti mea, quam sua libertate et sed tamen permisi Tibi enim intellexeram non nimis displicere. Ego etiam atque etiam cogitabori atque, ut idem facias, rοgo Magna res et Simplex est manere cillud anceps et verum vide
De Balbo, et in codicillis scripseram et ita cogito, Simul ac redierit. Sin ille tardius, ego tamen triduum et quod praeterii Dolabella etiam mecum.
124쪽
io AD ATTICUM LIB. XII. Io.(8. x CICERO ATTICO S.
De Cicerοne, multis res placet comes est idoneus. Sed de prima pensione ante videamus. Adest enim dies; et ille currit Scribe, quaesο, quid referat Celer egiSse Caesarem cum candidatisa utrum ipse in Foenicularium, an in Martium Campum cogitet. Et Sane Scire velim, numquid necesse sit comitiis esse Romae: nam et Piliae satiSfaciendum est, et utique Atticae.
Nae ego essem hic libenter, atque id quotidie magis, ni eSSet ea causa, quam tibi superioribus literis scripsi. Nihil hac solitudine jucundius, nisi paulum interpellasset Amyntae filius. απερανToλο ιασαηδου; Caetera noli putare amabiliora fieri posse villa, litore, proSpectu maris, tum his rebus omnibus. Sed neque haec digna Iongioribus literi nec erat, quod
Male mehercule de Athamante. Tuus autem
dolor humanus is quidem, sed magnopere moderandus. Consolationum autem multae viae; Sed illa rectissima impetret ratio, quod die impetratura est. Alexim vero curemus, imaginem Tironis; quem aegrum Romam remisi et Si quid habet collis
MDδiistiorum, ad me cum TiSamen transferamus Tota domus Superior vacat, ut cis Hoc puto valde ad rem pertinere.
125쪽
AD ATTICUM. in XII Id. Ioi(II. CICERO ATTICO S.
Male de Seio et sed omnia humana tolerabilia ducenda ipsi enim quid sumus 2 aut quam diu haec curaturi sumus 2 Ea videamus, quae ad nos magis pertinent, nec tamen multo et quid agamus de senatu. Et, ut ne quid praetermittam, Caesonius ad me Iiteras misit, Postumiam Sulpicii domum ad se venisse. De Pompei Magni filia, tibi rescripsi, nihil me hoc tempore cοgitare. Alteram ver illam, quam tu scribis, puto, nosti. Nihil vidi foedius Sed adsum. Coram igitur. Obsignata epistola, accepi tuas. Atticas hi Iaritatem libenter audio et commotiunculi συμπα σχω.
De dote, tanto magis perpurga Balbi regia coninditio est delegandi. Quoquo modo confice. Turpe est, rem impeditam jacere. Insula Arpinas habere Potest germanam To2εcomvr Sed Vereor, ne minois rem Titiari habere videatur. IEκτporro: est. Igitur animus in hortis; quos tamen inSpiciam, cum ve
De Epicuro, ut viaesa etSi recto p o Mot in posterum genus hoc personarum. Incredibile est, quam ea quidam requirant. Ad antiquo igitur: νεμεσητον ναρ. Nihil habeo, ad te quod perScribam et sed tamen institui quotidie mittere, ut eliciam tuas literas; non quo aliquid ex his exspectem Sed nescio quomodo tamen exspectο. Quare, Sive habes quid, sive nihil habes, scribe tamen aliquid taleque cura.
Commovet me Attica etsi assentior Cratero. Bruti literae, scriptae et prudenter et amice, multaS
128쪽
mihi tamen Iacrymas attulerunt. Me haec solitudo minus Stimulat, quam ista celebritas. Te unum desidero; sed literis non dissicilius utor, quam si domi essem et ardor tamen ille idem urget et manet, non(mehercule indulgente me, sed tamen non repug
Quod scribis de Apuleio, nihil put opu ESse tua contentione, nec albo et Oppio quibus quidem
ille receperat, mihique etiam juSSerat nuntiari, Semolestum omnino non futurum. Sed cura, ut excuser morbi causa in dies singulos Laenas hoc receperat. Prende et Septimium, L. Statilium Deniquenem negabit se juraturum, quem rogaris. Quod si erit durius, Veniam, et ipse perpetuum morbum jurabo Cum enim mihi carendum sit conviviis, malo id lege videri facere, quam dolore Cocceium, Velim, appelles et quod enim dixerat, non facit ego autem volo aliquod emere latibulum et perfugium doloris mei.
De me excusando apud Apuleium, dederam ad te pridie literas. Nihil esse negotii arbitror quemcumque appellariS nem negabit. Sed Septimium vide, et Laenatem, et Statilium et tribus enim pus est sed mihi Laenas totum receperat. Quod scribis a Iunio te appellatum . omnino Corniticius locuples est Sed tamen Scire velim, quando dicar popondiSSe; et pro putre, anne pro fili, neque e minuS, ut ScribiS, procuratore Cornificii, et Apuleium praediatorem, videbis. Quod me ab hoc maerore recreari viS, facis, ut omnia sed me mihi non defuisse, tu testis es. Nihil enim de moerore minuendο, Scriptum ab ullo
est, quod ego nο domi tuae legerim Sed omnem consolationem vincit dolor. Quin etiam feci, quod
129쪽
prοfect ante me nemo, ut ipse me per literas con- Solarer et quem librum ad te mittam, si descripserint librarii Assirmo tibi, nullam consοIationem esSetalem Totos dies scribori non quo proficiam quid; sed tantisper impediοr, non equidem Satis, vi enim urget u sed relaxor tamen, omniaque nitor, non ad animum, sed ad vultum ipsum, Si queam, reficiendum et idque faciens, interdum mihi peccare videor, interdum peccaturus esse, nisi faciam Solitudo aliquid adjuvat; sed multo plus proficeret, si tu tamen inter sese quae mihi una causa est hinc discedendi. Nam pro malis, recte habebat: Uamquam ipsum doleo et non enim jam in me idem esse Poteris Perierunt illa, quae amabaS. De Bruti ad me literis scripsi ad te antea et prudenter scriptas sed nihil, quo me adjuvarent. Quod ad te scripsit, id vellem, ut ipse adesset certe Iiquid, quοniam me tam valde amat, adjuvaret. Quod si quid scies, scribas ad me Velim, maXime aUtem, Pansa quando De Attica dolem credo tamen Cratero Piliam angi veta Satis Solitu e moerere pro omnibUS.
Apud Apuleium, quoniam in perpetuum non placet in dies ut excuser videbis. In hac solitudine
care omnium colloquio; cumque mane me in silvam abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante
vesperum. Secundum te, nihil est mihi amicius solitudine. In ea mihi omnis Serm est cum literis reum tamen interpellat fletus cui repugnο, quoad POSSum et sed adhuc pares non Sumus Bruto ut
suades rescribam Eas literas cras habebis: cum erit cui des, dabis. Epist. VOL.
130쪽
ito AD ATTICUM LIB. XII. Id.(l6. CICERO ATTICO S.
Te, tuis negotiis relictis, nol ad me venirer ego potius accedam, si diutius impediere. Etsi ne discessisSem quidem e conspectu tuo, nisi me plane nihil ulla res adjuvaret. Quod si esset aliquod levamen, id esset in te uno et et, cum primum ab aliquo poterit esse, a te erit. Nunc tamen ipsum, sine te esse non possum. Sed nec tua domi probabatur, nec meae poteram nec Si Propius esSem Spiam, tecum tamen SSem. Idem enim te impediret, quο- minia mecum,SSes, quod nunc etiam impedit. Mihi
adhuc nihil prius fuit hac solitudine a quam Vereor ne Philippus tollat heri enim vesperi venerat Mescriptio et literae non leniunt, Sed obturbant.
Marcianus ad me Scripsit, me Xcusatum esSe
apud Apuleium a Laterensi, Nasone, Laenate, Torquato, Strabone IiS, Velim, me nomine reddendas literas cureS, gratum mihi eos fecisse. Quod pro Cornificio me abhinc amplius annis XXV, Spopondisse dicit Flavius etsi reus locuples est, et Apuleius praediator liberalis a tamen velim de Operam, ut investige ex conSponsorum tabulis, Sitne ita. Mihi enim, ante aedilitatem meam, nihil erat cum Cornificio. Potest tamen fieri sed scire certum eis lima et appelle procuratores, Si tibi videtur. Quamquam quid ad med verumtamen PanSae profectionem ScribeS, cum ScieS. Atticam Salvere jube, et eum cura, obSecro, diligenter Piliae salutem.
Dum recordatione fugiο, Uae quasi morSu quodam dolorem Sciunt, refugio a te admonendo;